รักนี้อารมณ์พาไป

ปัณณ์ ชายหนุ่มอายุ 30 ที่มีพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตา และฐานะ ชายที่เตียงของเขาไม่เคยเหือดแห้งจากผู้หญิง.. ทุกวันที่เขาเข้าไปตรวจบาร์  เขามักจะได้หญิงสาวติดไม้ติดมือมาเสมอ.. เพียงแค่เขาส่งสายตาไปยังหญิงสาวคนใดพวกหล่อนก็พร้อมที่จะพาตัวมาถวายเขาแต่เรื่องราวในครั้งนี้มันต่างออกไป.. เขาไม่เคยคิดจะกินเด็กในร้านถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าเด็กในร้านนั้นร้อนแรงและพร้อมจะมอบกายให้กับเขาได้ทุกเมื่อแต่เขายังคงถือคติประจำใจเอาไว้เสมอว่าเขาจะไม่กินเด็กในร้านแต่เหตุการณ์ในวันนั้น.. มันผิดพลาดไปหมด.. ผิดพลาดไปทุกจุดนั่นเป็นเพราะเขาดันถูกลูกน้องในร้านวางยาเข้าให้.. และคนที่ต้องตกมาอยู่ภายใต้ร่างกายของเขาก็เป็นเด็กเสิร์ฟในบาร์ของทางร้าน.. ความผิดพลาดในครั้งนี้เขาไม่สามารถแก้ไขได้ในแบบที่เขาต้องการ ความรู้สึกที่มันค้างคาอยู่ในใจมันทำให้เขากลายเป็นคนบ้าที่ทุกครั้งเพียงเขาได้เห็นหน้าของเธอมันก็จะทำให้เขานั้นรู้สึกว่าอยากจะกระชากตัวเธอมาเขย่าแรง ๆ แล้วถามเธอออกไปว่าเมื่อไหร่จะรับเงินของเขา.. แต่เธอคนนั้นกลับนิ่งเงียบและทำเหมือนเขาเป็นธาตุอากาศที่มองไม่เห็นและไม่มีอยู่จริง.. ให้ตายเถอะมันน่าหงุดหงิดมาก ๆ 

        สุมิตา (ตาต้า) หญิงสาวที่อายุ 25ปีแต่ความสามารถในการทำงานของเธอนั้นล้นหลามเพียงเพราะเธอเริ่มทำงานเร็ว.. เธอเรียนจบเพียงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แต่เธอก็ไม่ได้เลิกเรียนแล้วหยุดอยู่บ้านเฉย ๆ นะเธอนั้นได้รับจ้างทำงานหลายต่อหลายอย่าง เธอทำงานเยอะกว่าคนในวัยทำงานเสียด้วยซ้ำนั้นก็เพราะว่าเธอจำเป็นต้องหาเงินเอาไว้ให้พ่อของเธอฟอกไต.. เรื่องราวที่ทำให้พ่อของเธอต้องฟอกไตนั้นมันเป็นเรื่องที่เธอไม่อยากจะนำมันมาพูดเพื่อให้คนอื่นสงสารเธอ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอต้องกระตือรือร้นในการหาเงิน เธอยินดีทำงานเพื่อแลกเงินแต่เธอไม่ยินดีกับการหาเงินด้วยการพลีกายให้คนอื่นเชยชม.. แม้ว่าเธอจะทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในบาร์แต่เธอไม่เคยที่จะขายตัวเองเพื่แลกเงินเลยสักครั้ง.. ดังนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนที่ต้องการจะเอาเงินมาฟาดหน้าเธอเพื่อต้องการหลับนอนกับเธอ.. รับรองจะได้เห็นดีกับเธอแน่..

   นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น