แชร์

7.เซอร์ไพรส์ (1)

ผู้เขียน: rasita_suin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-15 13:53:06

นับจากวันที่เล่นจับปูลมชีวิตเพชรก็กลับมาเคร่งเครียดกับงานเหมือนเดิม และก็ยังแอบสอดส่องพฤติกรรมของจารุพงษ์โดยการให้นภาคอยถามจากอารยาเรื่อยๆ เพราะอีกฝ่ายถูกป้าของเขาสั่งเอาไว้ให้คอยจับตาดูสามีหนุ่มอยู่แล้ว

ตั้งแต่เพชรเข้ามาดูแลคุณพรรณีก็วางมือ เพียงรับรู้และเซ็นเอกสารอนุมัติเป็นหลักโดยนภาจะเอาไปให้ที่บ้าน ทว่าก็ยังมาเข้าฟิตเนสและ

สปาสม่ำเสมอ นานครั้งถึงจะเลยเข้าไปในออฟฟิศเช่นวันนี้

พอคนเป็นหลานชายรู้จากนภาว่าป้าเขากำลังไปที่ไหน ชายหนุ่มก็รีบออกมาจากห้องทำงานของตนทันที

คุณสุพรรณีเป็นสาวใหญ่วัยห้าสิบที่ยังดูดีทุกกระเบียดนิ้ว แม้รูปร่างจะอวบแต่เป็นแบบดูมีน้ำมีนวล ไม่ใช่อ้วนจนเกินงาม จารุพงษ์เดินเคียงคู่มาด้วยอย่างวางมาด พนักงานหลายคนต่างก็ยกมือไหว้ และเมื่อมาถึงหน้า

ฟรอนท์คุณสุพรรณีก็หยุดจ้องมองคนที่หน้าสวยเกินคนอื่นอยู่ครู่หนึ่งหลังจากหญิงสาวยกมือไหว้เพราะปภาภรกระซิบบอกว่าเป็นเจ้าของที่นี่

“ชื่ออะไรน่ะเรา หน้าคุ้นๆ”

“ศศิค่ะ”

ศศิตอบอย่างนอบน้อม สายตาสงบนิ่งมองตอบอย่างไม่วอกแวก

“ฉันต้องเคยเห็นเธอมาก่อนแน่นอน แต่ยังนึกไม่ออกว่าที่ไหน”

คนที่สูงวัยกว่ายังพิศมองคนตรงหน้าพร้อมครุ่นคิดไปด้วย โครงหน้าสวยโดดเด่นจากผมที่ถูกมวยเก็บเรียบร้อยไว้ด้านหลัง หน้าแบบนี้ทำทรงไหนก็เกิด ตาก็คมเรียว ยอมรับเลยว่าสวยกว่าพนักงานทุกคนที่นี่

‘มิน่า...อรอุมาถึงได้บอกว่าจารุพงษ์ดูจะติดใจพนักงานคนใหม่’

เพราะได้ฟังอรอุมาเล่าบ่อยครั้งเวลามาสปาคุณสุพรรณีจึงนึกอยากเห็นหน้าอีกฝ่าย

“รู้จักใครเหรอ ถึงมาทำงานที่นี่ หน้าตาผิวพรรณไม่ใช่คนแถบนี้”

“เอ่อ...”

“คุณเพชรฝากมาครับ”

ศศิยังไม่ทันตอบจารุพงษ์ก็รีบบอกแทน

“หืม? ตาเพชรเหรอ”

คุณสุพรรณีนึกออกแล้วว่าหลานชายเคยบอกว่าวาสิฐีหลานสาวของท่านฝากเพื่อนมาทำงาน

“เพื่อนตีตี้เหรอเธอน่ะ”

“ค่ะ”

นับว่าชื่อของวาสิฐีช่วยศศิได้ไม่น้อย เพราะจากก่อนหน้าที่ถูกมองราวกับประเมินตอนนี้เจ้านายใหญ่ลดสายตาลง ทว่ากลับมีท่าทางสงสัยแทน

“คุณป้าครับ”

เพชรเดินเข้ามาหา เขาไม่จำเป็นต้องไหว้ทักทายเพราะชายหนุ่มเข้าไปหาท่านทุกเช้าก่อนจะออกมาทำงาน และน้อยครั้งที่จะเห็นจารุพงษ์เพราะอีกฝ่ายเข้างานช้ากว่าเขามาก

“ว่าไงตาเพชร เพื่อนตีตี้คนนี้ไม่เห็นพาไปแนะนำกับป้าเลย”

มาถึงคนเป็นหลานก็โดนซักทันที เพชรเหลือบมองไปทางศศิเล็กน้อยก่อนจะตอบป้าของตน

“ตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าเขาจะอยู่ได้นานไหมน่ะครับ เลยคิดว่ารอไปก่อนดีกว่า แต่งานก็ยุ่งจนลืม”

คำตอบของอีกฝ่ายทำเอาศศิขมวดคิ้ว เขาไม่เห็นต้องดิสเครดิตเธอต่อหน้าทุกคนขนาดนี้เลย ทว่าก็ยังพยายามวางสีหน้าให้นิ่งเข้าไว้

“ก็นั่นสินะ สวยๆ บอบบาง ดูคุณหนูขนาดนี้ จะไหวเหรอ”

“ศศิทำได้ค่ะ”

หญิงสาวเอ่ยขึ้นเมื่อคุณสุพรรณีหันมาถาม

“ดี ยังไงก็อย่าให้เสียชื่อที่ตีตี้หลานฉันอุตส่าห์ฝากมาล่ะ”

คนเป็นเจ้านายยิ้ม แม้จะไม่ใช่ในแบบเอ็นดู แต่ก็ดูออกว่าพอใจในคำตอบของเธอ

“ว่าแต่เราจะไปไหนเหรอตาเพชร”

เมื่อถูกถามคนที่รีบร้อนออกจากห้องมาอย่างไม่ทันคิดก็สมองว่างไปชั่วขณะ แต่เขาก็หาคำตอบได้เร็วเช่นกัน

“เห็นคุณนภาบอกว่าคุณป้ามาที่นี่ ก็เลยอยากชวนไปดูไซต์งานด้วยกันน่ะครับ คืบหน้าเร็วมาก”

“ก็ดีเหมือนกันนะ ยังไม่เห็นเลยว่าทำอะไรกันไปบ้าง”

คุณสุพรรณีบอกอย่างเห็นด้วย ก่อนจะหันไปบอกกับสามีหนุ่ม

“พงษ์ไปด้วยกันนะ”

“ครับ”

คนถูกสั่งยิ้มรับทั้งที่นึกขัดอยู่ในใจ ขี้เกียจออกไป ร้อนก็ร้อน แถมวันนี้คงอดมาหาเรื่องคุยกับสาวสวยบ่อยๆ แล้วเพราะถ้าถูกสุพรรณีดึงออกไปข้างนอกก็คงทั้งวันที่เขาต้องทำตัวเป็นสามีที่ดี

เพชรเดินตามผู้เป็นป้าออกไปโดยไม่ได้หันมองศศิอีก ขณะนึกบ่นตัวเองในใจที่กลัวจะมีอะไรเกิดขึ้นกับหญิงสาวจนผลุนผลันออกมา

แน่นอนว่าเรื่องที่จารุพงษ์สนใจพนักงานคนใหม่ของตัวเองนั้นใครๆ ก็ดูออก เพราะฉะนั้นไม่แปลกถ้าเรื่องจะรู้ไปถึงหูของป้าเขา

=====

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ดั่งลิขิตร้าย   ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (2)

    ร่างสูงใหญ่ขยับเปลี่ยนเป็นนอนหงายแล้วดึงเธอเข้าไปกอดแทน“มันจำเป็นน่ะครับ จริงๆ รสสุคนธ์เป็นคนทำ ส่วนผมก็ดูอีกที ผ่านหูผ่านตากันสองคนดีกว่าปล่อยให้เขาปวดหัวอยู่คนเดียว เขาเป็นผู้จัดการไร่แต่ต้องมาทำหน้าที่เลขาแล้วก็ดูบัญชีให้ผมด้วย”พราวขมวดคิ้วมุ่น หญิงสาวขยับหน้าขึ้นมาวางคางบนแผงอกอีกฝ่ายแล้วถาม“ทำไมไม่หาเลขาหรือบัญชีล่ะ”ปนทจ้องตาคู่สวยนิ่งพร้อมกับตอบ“เลขาคนเก่าคือแม่น้องมิ้ม พอเขาไปแล้วผมอยากให้น้องสาวกลับมาทำ แต่ศศิก็เลือกไปทำงานที่เกาะแทน ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะหาใหม่ดีไหม”หญิงสาวถึงกับอึ้งไปเมื่ออีกฝ่ายบอกมาแบบนั้น“เขาใช้ยากับผมแล้วท้อง ผมรับผิดชอบเพราะเด็กยังไงก็เป็นลูกผม แต่ไม่ได้รักแล้วก็ไม่ได้ยุ่งกับเขา สุดท้ายเขาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ แล้วไปอยู่กับคนใหม่ของเขา”ท่าทางที่ดูสนใจของพราวทำให้ปนทเล่าต่อ เพราะคิดว่าให้เธอฟังจากเขาเองดีกว่าปากอิ่มเผยอขึ้นอย่างคาดไม่ถึง ที่เขาบอกเธอว่า ‘ไม่ใช่ความรัก’ เพราะถูกมอมยานี่เอง“เขาไม่ได้รักคุณกับลูกเลยเหรอ ทำไมถึงจากไปง่ายจัง อย่างน้อยก็ต้องคิดถึงน้องมิ้มบ้าง”ชายหนุ่มยักไหล่ แล้วตอบแบบไม่ใส่ใจมาก“เขาก็พูดว่ารักผมต่างๆ นานา รู้ว่าผมจ

  • ดั่งลิขิตร้าย   ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (1)

    คุณสุพรรณีเป็นแม่งานจัดการเรื่องระหว่างเพชรกับศศิ นับตั้งแต่บอกกับสองหนุ่มสาวว่าควรจะทำทุกอย่างให้เป็นทางการได้แล้ว และยังบอกกับพ่อแม่ของเพชรเองด้วยว่าชายหนุ่มมีคนรักที่คบหากันแล้ว ซึ่งท่านก็ดูแล้วเห็นว่าเหมาะสมดี อยากให้จัดการสู่ขอกันเป็นเรื่องเป็นราวเมื่อคุณพจน์สอบถามกับลูกชายก็ได้รู้ว่าหญิงสาวคือศศิ น้องสาวของปนทท่านก็แปลกใจ แล้วบอกให้เขาพาหญิงสาวมาพบที่กรุงเทพฯ จะได้พูดคุยกันอย่างจริงจัง นั่นทำให้ชายหนุ่มพาทั้งคุณสุพรรณีและศศิเดินทางมาพร้อมกัน แล้วก็ทำให้เพชรกับศศิได้รู้เรื่องของปนทกับพราวด้วยเช่นกันและแล้วก็มีงานหมั้นภายในเล็กๆ และแพลนการแต่งงานในปีหน้า โดยงานจัดที่ไร่ภูวดล พชรและนลินก็กลับมาร่วมงานด้วยเพราะเป็นช่วงปิดภาคเรียนพอดี พิธีค่อนข้างเรียบง่ายเพราะเป็นคนกันเอง และป้าบัวเป็นผู้ใหญ่ของศศิโดยมีปนทนั่งข้างๆหลังจากสวมแหวนแล้วศศิก้มลงกราบเพชรพอดวงหน้าสวยเงยขึ้นมาชายหนุ่มก็เห็นน้ำเอ่อคลอในตาคู่สวย เขากุมมือบางด้วยมือทั้งสองข้าง ยิ้มให้พร้อมสายตารักใคร่ระหว่างถ่ายรูปเพชรโอบเอวบางลูบปลอบเบาๆ ตลอดเวลาทว่าก็ไม่ได้ทำอะไรที่ชวนให้ประเจิดประเจ้อจนเกินงามพราวเปลี่ยนมานั่งข้างปนทมี

  • ดั่งลิขิตร้าย   50.ปฏิบัติ (รัก) (2)

    “มาเริ่มจูบกันก่อนก็แล้วกัน”เมื่อใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้นลินก็กลืนน้ำลาย กลั้นหายใจรอคอยอีกฝ่าย กระทั่งพชรแนบปากจนสนิทกับปากตนเอง ประจุไฟฟ้าช็อตปราดไปทั่วร่างเล็กในทันที ตาที่โตอยู่แล้วค่อยๆ ขยายเพิ่มขึ้นตามการขยับราวปีกผีเสื้อของริมฝีปากอุ่น ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกนอกอก สมองเบลอไปแล้วเรียบร้อยจากสัมผัสที่ไม่เคยรู้จักพชรผละออกมามองหญิงสาว เห็นว่าเธอมองเขาแต่ก็ตาลอยราวกับไม่ได้มองทำให้เขาอดแซวไม่ได้“อย่าเพิ่งหัวใจวายไปก่อนล่ะ นี่แค่บทเริ่มต้น”นลินกะพริบตาเพราะเสียงทุ้มกระซิบใกล้ๆ แล้วชายหนุ่มก็กลับมาหาปากจิ้มลิ้มสีหวานอีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวลดสายตาลงมองตามก่อนจะหลับตาลงปล่อยให้ใจจดจ่ออยู่กับปากอุ่นชายหนุ่มเม้มกลีบปากเล็กให้อีกฝ่ายเผยอขึ้นก่อนจะส่งปลายลิ้นทักทาย ได้ยินเสียงเบาอึกอักจากคนตัวเล็กทว่ามือของเขาเคลื่อนไปล็อกท้ายทอยอีกฝ่ายเอาไว้ ต้องการให้แหงนเงยรับจูบจากเขาอย่างเต็มที่ ร่างบางเริ่มอ่อนระทวยทำให้พชรโอบอีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อให้อิงแอบตนมากขึ้นลิ้นอุ่นลูบโลมเคล้าคลอกับลิ้นของเธอเนิ่นนานจนนลินตัวอ่อนไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ ได้แต่ยอมให้ชายหนุ่มหยอกล้อคลอเคลียอยู่อย่างนั้นลมหา

  • ดั่งลิขิตร้าย   50.ปฏิบัติ (รัก) (1)

    หนึ่งปีต่อมาพชรและนลินต่างก็ยุ่งกับการเรียนของตัวเอง ชายหนุ่มเรียนปริญญาโทด้านวิศกรรมและเริ่มฝึกงาน การเรียนจะมีงานให้เข้ากลุ่มทำโปรเจกต์โดยตลอดทว่าการสอบไม่ค่อยยากนักสำหรับพชร แต่พอฝึกงานเขาก็แทบจะไม่ได้เจอนลินเลย ส่วนความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็เรียกได้ว่าแทบไม่คืบหน้าอะไร นลินยอมให้พชรกอดเพียงเท่านั้นซึ่งก็แทบนับครั้งได้คนสองคนที่กอดกันหน้าอพาร์ตเมนต์ก่อนฝ่ายหญิงจะขึ้นแท็กซี่ไปทำให้คนตัวเล็กชะงักกึก ใบหน้าร้อนวูบทว่าตัวเย็นวาบ เสียงของเนตรกมลเพื่อนสนิทที่มักจะคุยกันทุกเรื่องรวมถึงพชรแล่นเข้ามาในหัว‘ผู้ชายก็แบบนี้แหละ เล่นตัวมากๆ ระวังเถอะเขาจะเบื่อแล้วไปหาคนอื่น’นลินบ่นเรื่องพชรชอบมายุ่มย่ามใกล้ๆ รบกวนสมาธิให้อีกฝ่ายฟัง‘แกยังไม่เคยจูบอีกเหรอไอ้ลิน ไม่น่าเชื่อว่านายพีคจะปล่อยแกลอยนวลมานานขนาดนี้’เนตรกมลบ่นเธอในวันหนึ่งที่ทั้งสองคนคุยกัน ปกติจะคุยกันเรื่องเรียนจบแล้วก็จะตามด้วยพชร เพราะเพื่อนสาวมักจะอยากรู้และถามความเป็นไประหว่างทั้งคู่‘แกควรหาทางมัดใจเขาให้อยู่หมัด ดีกว่าทำตัวจืดชืดอย่างทุกวันนี้’นลินคิดถึงสิ่งที่เพื่อนพูดกระทั่งมาถึงห้อง ตอนนี้เธอเคืองที่พชรพาผู้หญิงคนอื่นมา

  • ดั่งลิขิตร้าย   49.เพื่อน VS คนรัก (2)

    “อย่าบอกนะว่า...”ชายหนุ่มพยักหน้าให้เธอถี่ๆ พร้อมกับยิ้มมุมปาก ทว่าหญิงสาวส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ“เป็นไปได้ไง”“ก็เราเคยบอกแล้วไงว่าเธอเซ็กซี่”“แค่เนี้ยอ่ะนะ”พชรยิ้มขำคนที่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์“ก็ไม่ใช่อย่างเดียวหรอก หลายๆ อย่างที่รวมกันเป็นเธอ”“เลี่ยนอ่ะ”นลินทำหน้าตาขนลุกขนพอง จนชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจกับท่าทางไม่อินของอีกฝ่าย“นี่ไม่คิดจะเขินหรือดีใจอะไรเลยหรือไง”“ฉันไม่ได้สนใจนายแบบนั้นสักหน่อย ทำไมต้องดีใจ”คนได้ยินถึงกับเหวอไปกับคำตอบหน้าตาเฉยของหญิงสาว แถมเธอยังสั่งตามมาอีก“ปล่อยมือฉันได้แล้ว”“นลิน...เรา...”“ฉันต้องเรียน ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้หรอก”เธอไม่ได้หลบตาเขาตอนพูด มันเป็นความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างจริงจังจนคนเห็นเองก็อดชื่นชมไม่ได้“เราจะไม่ทำให้เธอมีปัญหาเรื่องเรียนเด็ดขาด สัญญาเลย”พชรคิดว่าการมีแฟนระหว่างเรียนไม่ได้มีผลกระทบอะไร เขาคบผู้หญิงด้วยเรียนด้วยตั้งแต่มัธยมและไม่เคยมีปัญหาเรื่องเกรด ถึงจะไม่เข้าใจนลินแต่เขาก็ให้เกียรติในความตั้งใจของเธอ“งั้นปล่อยฉันก่อนสิ แล้วก็ถอยออกไปด้วย”หญิงสาวต่อรอง แต่พชรก็ต่อรองกลับ“ได้ แต่เธอห้ามลุกหนีเด็ดขา

  • ดั่งลิขิตร้าย   49.เพื่อน VS คนรัก (1)

    การเล่นเกมกลายเป็นกิจกรรมประจำค่ำวันศุกร์ของพชรกับนลินไปแล้ว เพราะชายหนุ่มมักจะขอร้องให้หญิงสาวเล่นกับเขาด้วยมุกต่างๆ นานาและลงเอยที่นลินก็ยอมเล่นด้วย ซึ่งบางครั้งเธอก็สามารถชนะชายหนุ่มได้โดยที่เขาไม่ได้อ่อนข้อให้อย่างเช่นครั้งนี้“เย้! ชนะแล้ว!”คนตัวเล็กชูมือชูไม้ดีใจขณะที่ชายหนุ่มถอนหายใจเซ็ง“เล่นอีกเกม”เขาบอกแต่หญิงส่ายหน้า“ไม่ วันนี้จบแค่ตรงนี้ ฉันชนะย่ะ”นลินยื่นหน้ามาพูดใกล้เขาอย่างเยาะเย้ยแล้วสะบัดหน้าใส่ ก่อนจะลุกขึ้นเดินผ่านเขาไปด้วยท่าทางเชิดหน้าสบายอกสบายใจ โดยไม่รู้ว่าตาคู่คมวาววับนึกอยากคว้าคนตัวเล็กมากอดแล้วจูบปากช่างเยาะนั่นเสียให้เข็ดมันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาพักหนึ่งแล้วสำหรับพชร แต่เขาพยายามไม่แสดงออกให้หญิงสาวรู้ตัว เขาเริ่มสนใจในตัวนลินจนแอบมองบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเวลาทำอาหาร ทำงานบ้าน ทานข้าว เล่นเกม อ่านหนังสือ เมื่ออีกฝ่ายมาอยู่ในระยะสายตาเขาก็มักจะลอบมองเสมอดวงหน้าเล็กสวยใสไร้สิวฝ้า ปากนิด จมูกหน่อย ดูไม่ได้คมคายเหมือนพี่ชายกับพี่สาวของเธอ ทว่าก็สวยน่ารักน่ามองในแบบของตัวเอง ยิ่งเวลาที่มุ่งมั่นทำอะไรสักอย่าง คิ้วเรียวก็จะขมวดมุ่น ปากยื่นหน่อยๆ อย่างจดจ่อ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status