แชร์

7.เซอร์ไพรส์ (2)

ผู้เขียน: rasita_suin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-12-15 13:53:46

“อะไร เห็นเพื่อนแทนที่จะดีใจ ทำหน้าเหมือนเหม็นเบื่อ”

พิษณุทักเจ้าของสถานที่

“พวกนายอย่าเสียงดังมาก เกรงใจคุณป้า”

เพชรบอกกลุ่มเพื่อน ทั้งหมดกำลังอยู่ริมสระน้ำที่เป็นส่วนภายในของโซนส่วนตัวซึ่งไม่ได้ต้อนรับแขก มีไว้สำหรับรองรับญาติกับเพื่อนสนิทที่มาพักในบ้าน

เขารู้แล้วว่าเพื่อนมาถึงตั้งแต่ช่วงบ่าย ได้แต่ฝากให้นภารับรองเพราะอยู่ที่ไซต์ก่อสร้าง

“นึกว่านายจะไปไซต์งานก่อนเสียอีก”

เขาหันไปพูดกับทักษ์ดนัยหุ้นส่วนที่กำลังลุกขึ้นจากท่านอนมาเป็นนั่งบนเก้าอี้แทน

“ไปพรุ่งนี้พร้อมนายดีกว่า”

เพชรพยักหน้ารับ ก่อนจะมองพิษณุกับวิศาลในสระน้ำแล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าเพื่อนบอกว่ามีเซอร์ไพร์แต่ไม่เห็นมีใครนอกจากสามคนนี้

ชายหนุ่มกำลังจะเอ่ยถามร่างนุ่มๆ ก็โถมมากอดเขาจากด้านหลัง

“จับได้แล้ว”

เสียงหวานพูดขึ้น ความอวบอิ่มที่แทบจะไม่มีอะไรปกปิดแนบมาหาเต็มๆ แต่เพชรสนใจน้ำเสียงกับสำเนียงของคนพูดมากกว่า ร่างสูงใหญ่หันกลับไปมองอย่างคาดไม่ถึง

“คาสึมิ”

สาวญี่ปุ่นตัวเล็กแต่หน้าอกหน้าใจเกินตัวในชุดบิกินีสีสันสดใส

พาสเทลส่งยิ้มให้เขาอย่างน่ารัก ก่อนจะเข้ามาเกาะแขนกำยำทันที ขณะที่ชายหนุ่มมองเลยไปด้านหลังที่มีเสียงทักตามมา

“ไง เพชร”

“ไอ้ไตร ไคจิ”

เขาเอ่ยทักชายหนุ่มอีกสองคนที่ตามหญิงสาวมา ไตรกูลเป็นหนุ่มหน้าไทยหล่อเหลารูปร่างสูงใหญ่ ส่วนไคจิสูงน้อยกว่าอีกฝ่ายไม่มากนัก ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทของเขาที่อเมริกาตั้งแต่สมัยเรียนจนกระทั่งทำงาน

“มากับพวกนี้ได้ยังไง”

เพชรอดแปลกใจไม่ได้เพราะพิษณุกับวิศาลเป็นเพื่อนที่ไทยแต่ยังติดต่อกันอยู่แม้เขาจะไปเรียนเมืองนอก ตอนนี้ก็นับรวมทักษ์ดนัยเข้าไปด้วยอีกคน

“เดี๋ยวนี้โลกมันไร้พรมแดนแล้วเพื่อน”

ไตรกูลเดินมาตบบ่าเพื่อนเบาๆ ขณะที่สายตาเหล่มองหญิงสาวข้างกายเขาแวบหนึ่งแต่ไม่พูดอะไร

“โซเชียลไง เป็นเพื่อนกันเรื่อยๆ”

ไคจิอธิบายเพิ่มพร้อมกับมองหน้าสาวด้วยสายตาตำหนิแต่คาสึมิกลับยังเฉยๆ

“คาสึมิ”

เมื่อน้องสาวยังกอดแขนเพชรไม่ยอมห่างพี่ชายก็จำเป็นต้องเอ่ยเตือนขณะที่ไตรกูลเดินผ่านไปนั่งบนเก้าอี้แล้ว

คนเป็นน้องมีสีหน้าขัดใจในขณะที่เพชรมองสองพี่น้องอย่างงุนงง เขากับคาสึมิเคยคบหากันชายหนุ่มจึงไม่แปลกใจกับการแสดงออกของ

หญิงสาว แต่พี่ชายกลับทำเหมือนไม่ชินทั้งยังดุอีกฝ่าย เมื่อก่อนตอนเขาคบกับเธอไคจิยังไม่เคยทำแบบนี้สักครั้ง

“เลิกแกล้งไตรสักที ตั้งแต่ชุดนี้แล้วนะ ดูหน้ามันสิ”

สองพี่น้องคุยกับเป็นภาษาญี่ปุ่น แต่เพชรได้ยินชื่อเพื่อนตัวเองชัดเจน ทั้งไคจิและคาสึมิพูดภาษาไทยได้บ้างเพราะแม่เลี้ยงของทั้งคู่เป็นชาวไทย แต่ไม่มีปัญหาภายในครอบครัวเพราะมารดาพวกเขาจากไปตั้งแต่เด็กและแม่เลี้ยงก็เอาใจใส่เลี้ยงดูมาอย่างดีจนโต ครอบครัวพวกเขาอาศัยอยู่ที่อเมริกาจึงได้ภาษาอังกฤษด้วย เพชรกับไตรกูลก็เลยไม่มีปัญหาในการสื่อสารทำให้คบกับไคจิตั้งแต่ตอนไฮสคูล

สาวตัวเล็กยอมปล่อยมือเขาแล้วเดินไปนั่งเบียดกับไตรกูลบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน เพชรมองตามแล้วหันมาหาไคจิ

“มีอะไรที่ฉันยังไม่รู้ไหม”

“สองคนนี้คบกันแล้ว”

ไคจิบอกสั้นๆ แต่คอยสังเกตปฏิกิริยาของเพชรไปด้วยซึ่งชายหนุ่มไม่ได้มีท่าทางอะไรนอกจากขมวดคิ้วก่อนจะยิ้มที่มุมปากแล้วเหลือบไปยังเพื่อนสนิทกับสาวตัวเล็ก เขาพยักหน้าเข้าใจแต่ก็ไม่พูดอะไร เพียงแค่เดินไปนั่งเก้าอี้ตัวที่เหลือเท่านั้น ไคจิได้แต่เดินมารวมกลุ่มโดยไม่รู้ว่าเพชรคิดอย่างไร

“ไตรไม่ว่าอะไรหรอก ใครเขาก็ใส่กัน ใช่ไหม”

สาวญี่ปุ่นบอกพร้อมกับโอบลำคอหนาเบียดร่างเข้าหา

คาสึมิเป็นสาวญี่ปุ่นดูสวย ไม่ใช่มาแนวน่ารัก แต่พอยิ้มก็ดูน่ารักน่ามอง ผิวขาว เอวเล็ก หุ่นอึ๋ม แน่นอนว่ายิ่งอยู่ในชุดบิกินีสดใสก็ยิ่งดึงดูดสายตาหนุ่มๆ เพชรไม่แปลกใจถ้าไตรกูลจะเคือง ทั้งแฟนเก่าอย่างเขา ทั้งเพื่อนเขาคนอื่นๆ เต็มไปหมด

เพชรมองไตรกูลที่เข้าสู่โหมดเงียบ ขณะที่เพื่อนก็มองสบตาเขานิ่งเช่นกัน ก่อนเพชรจะเอ่ยขึ้นมาก่อน

“เรื่องน่ายินดีแบบนี้น่าจะบอกกันบ้าง”

“ก็ถึงได้หาโอกาสมาที่เที่ยวที่นี่ไง”

คาสึมิหันมาบอกเขาพร้อมแนบหน้าลงซบอกไตรกูลที่ใส่เสื้อกล้ามสีขาวเว้ากว้างอวดท่อนแขนกำยำอย่างเอาอกเอาใจ แต่เพื่อนเขายังเงียบ

สีหน้าเฉยชา

เพชรยิ้มให้ทั้งคู่อย่างไม่คิดมากเพราะระหว่างเขากับคาสึมิจบลงไปแล้วด้วยดี

“อะไรกัน นี่ไตรโกรธจริงเหรอ ชุดนี้คาสึมิก็ใส่ออกจะบ่อย ไม่โกรธนะที่รัก”

หญิงสาวเงยขึ้นมองคนที่ทำหน้านิ่งก่อนจะตัดสินใจจูบปากอีกฝ่ายจนทำเอาหลายคนอึ้งเพราะไม่ทันตั้งตัวก่อนจะเมินหน้าไปทางอื่น คาสึมิจูบคนรักอย่างดูดดื่มไม่แคร์สายตาใคร เธอเป็นฝ่ายรุกอย่างเต็มที่เพื่อง้ออีกฝ่ายกระทั่งไตรกูลยอมจูบตอบนั่นแหละหญิงสาวจึงพอใจ ครู่หนึ่งก็ผละออกมา

“ต่อไปคาสึมิจะฟังไตรนะ”

สาวหุ่นกะทัดรัดกระซิบอ้อนกับปากเขา ร่างทั้งร่างของเธอแทบจะจมไปในอ้อมกอดของอีกฝ่าย ไตรกูลพยักหน้ารับเล็กน้อย

ส่วนเพชรก็ถอนหายใจทว่าใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เขาลุกขึ้นเดินมาวางมือลงบนบ่าเพื่อนแล้วบอกย้ำให้รู้ว่าเขาไม่มีอะไรติดค้างกับคาสึมิอีกแล้วจริงๆ

“ยินดีด้วยจริงๆ เพื่อน”

พูดจบร่างสูงก็เดินผ่านคู่รักไป ก่อนจะพูดกับทักษ์ดนัยบอกว่าพรุ่งนี้จะพาไปเจอป้าของเขาก่อนออกไปข้างนอก

จากนั้นกลุ่มเพื่อนของเขาก็ลงเล่นน้ำกันหมดขณะที่เพชรขอตัวแล้วบอกว่าไว้เจอกันตอนอาหารเย็น

=====

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ดั่งลิขิตร้าย   ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (2)

    ร่างสูงใหญ่ขยับเปลี่ยนเป็นนอนหงายแล้วดึงเธอเข้าไปกอดแทน“มันจำเป็นน่ะครับ จริงๆ รสสุคนธ์เป็นคนทำ ส่วนผมก็ดูอีกที ผ่านหูผ่านตากันสองคนดีกว่าปล่อยให้เขาปวดหัวอยู่คนเดียว เขาเป็นผู้จัดการไร่แต่ต้องมาทำหน้าที่เลขาแล้วก็ดูบัญชีให้ผมด้วย”พราวขมวดคิ้วมุ่น หญิงสาวขยับหน้าขึ้นมาวางคางบนแผงอกอีกฝ่ายแล้วถาม“ทำไมไม่หาเลขาหรือบัญชีล่ะ”ปนทจ้องตาคู่สวยนิ่งพร้อมกับตอบ“เลขาคนเก่าคือแม่น้องมิ้ม พอเขาไปแล้วผมอยากให้น้องสาวกลับมาทำ แต่ศศิก็เลือกไปทำงานที่เกาะแทน ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะหาใหม่ดีไหม”หญิงสาวถึงกับอึ้งไปเมื่ออีกฝ่ายบอกมาแบบนั้น“เขาใช้ยากับผมแล้วท้อง ผมรับผิดชอบเพราะเด็กยังไงก็เป็นลูกผม แต่ไม่ได้รักแล้วก็ไม่ได้ยุ่งกับเขา สุดท้ายเขาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่ แล้วไปอยู่กับคนใหม่ของเขา”ท่าทางที่ดูสนใจของพราวทำให้ปนทเล่าต่อ เพราะคิดว่าให้เธอฟังจากเขาเองดีกว่าปากอิ่มเผยอขึ้นอย่างคาดไม่ถึง ที่เขาบอกเธอว่า ‘ไม่ใช่ความรัก’ เพราะถูกมอมยานี่เอง“เขาไม่ได้รักคุณกับลูกเลยเหรอ ทำไมถึงจากไปง่ายจัง อย่างน้อยก็ต้องคิดถึงน้องมิ้มบ้าง”ชายหนุ่มยักไหล่ แล้วตอบแบบไม่ใส่ใจมาก“เขาก็พูดว่ารักผมต่างๆ นานา รู้ว่าผมจ

  • ดั่งลิขิตร้าย   ตอนพิเศษ รักยกกำลังสาม (1)

    คุณสุพรรณีเป็นแม่งานจัดการเรื่องระหว่างเพชรกับศศิ นับตั้งแต่บอกกับสองหนุ่มสาวว่าควรจะทำทุกอย่างให้เป็นทางการได้แล้ว และยังบอกกับพ่อแม่ของเพชรเองด้วยว่าชายหนุ่มมีคนรักที่คบหากันแล้ว ซึ่งท่านก็ดูแล้วเห็นว่าเหมาะสมดี อยากให้จัดการสู่ขอกันเป็นเรื่องเป็นราวเมื่อคุณพจน์สอบถามกับลูกชายก็ได้รู้ว่าหญิงสาวคือศศิ น้องสาวของปนทท่านก็แปลกใจ แล้วบอกให้เขาพาหญิงสาวมาพบที่กรุงเทพฯ จะได้พูดคุยกันอย่างจริงจัง นั่นทำให้ชายหนุ่มพาทั้งคุณสุพรรณีและศศิเดินทางมาพร้อมกัน แล้วก็ทำให้เพชรกับศศิได้รู้เรื่องของปนทกับพราวด้วยเช่นกันและแล้วก็มีงานหมั้นภายในเล็กๆ และแพลนการแต่งงานในปีหน้า โดยงานจัดที่ไร่ภูวดล พชรและนลินก็กลับมาร่วมงานด้วยเพราะเป็นช่วงปิดภาคเรียนพอดี พิธีค่อนข้างเรียบง่ายเพราะเป็นคนกันเอง และป้าบัวเป็นผู้ใหญ่ของศศิโดยมีปนทนั่งข้างๆหลังจากสวมแหวนแล้วศศิก้มลงกราบเพชรพอดวงหน้าสวยเงยขึ้นมาชายหนุ่มก็เห็นน้ำเอ่อคลอในตาคู่สวย เขากุมมือบางด้วยมือทั้งสองข้าง ยิ้มให้พร้อมสายตารักใคร่ระหว่างถ่ายรูปเพชรโอบเอวบางลูบปลอบเบาๆ ตลอดเวลาทว่าก็ไม่ได้ทำอะไรที่ชวนให้ประเจิดประเจ้อจนเกินงามพราวเปลี่ยนมานั่งข้างปนทมี

  • ดั่งลิขิตร้าย   50.ปฏิบัติ (รัก) (2)

    “มาเริ่มจูบกันก่อนก็แล้วกัน”เมื่อใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้นลินก็กลืนน้ำลาย กลั้นหายใจรอคอยอีกฝ่าย กระทั่งพชรแนบปากจนสนิทกับปากตนเอง ประจุไฟฟ้าช็อตปราดไปทั่วร่างเล็กในทันที ตาที่โตอยู่แล้วค่อยๆ ขยายเพิ่มขึ้นตามการขยับราวปีกผีเสื้อของริมฝีปากอุ่น ใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกนอกอก สมองเบลอไปแล้วเรียบร้อยจากสัมผัสที่ไม่เคยรู้จักพชรผละออกมามองหญิงสาว เห็นว่าเธอมองเขาแต่ก็ตาลอยราวกับไม่ได้มองทำให้เขาอดแซวไม่ได้“อย่าเพิ่งหัวใจวายไปก่อนล่ะ นี่แค่บทเริ่มต้น”นลินกะพริบตาเพราะเสียงทุ้มกระซิบใกล้ๆ แล้วชายหนุ่มก็กลับมาหาปากจิ้มลิ้มสีหวานอีกครั้ง คราวนี้หญิงสาวลดสายตาลงมองตามก่อนจะหลับตาลงปล่อยให้ใจจดจ่ออยู่กับปากอุ่นชายหนุ่มเม้มกลีบปากเล็กให้อีกฝ่ายเผยอขึ้นก่อนจะส่งปลายลิ้นทักทาย ได้ยินเสียงเบาอึกอักจากคนตัวเล็กทว่ามือของเขาเคลื่อนไปล็อกท้ายทอยอีกฝ่ายเอาไว้ ต้องการให้แหงนเงยรับจูบจากเขาอย่างเต็มที่ ร่างบางเริ่มอ่อนระทวยทำให้พชรโอบอีกฝ่ายเข้ามาใกล้เพื่อให้อิงแอบตนมากขึ้นลิ้นอุ่นลูบโลมเคล้าคลอกับลิ้นของเธอเนิ่นนานจนนลินตัวอ่อนไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาดื้อๆ ได้แต่ยอมให้ชายหนุ่มหยอกล้อคลอเคลียอยู่อย่างนั้นลมหา

  • ดั่งลิขิตร้าย   50.ปฏิบัติ (รัก) (1)

    หนึ่งปีต่อมาพชรและนลินต่างก็ยุ่งกับการเรียนของตัวเอง ชายหนุ่มเรียนปริญญาโทด้านวิศกรรมและเริ่มฝึกงาน การเรียนจะมีงานให้เข้ากลุ่มทำโปรเจกต์โดยตลอดทว่าการสอบไม่ค่อยยากนักสำหรับพชร แต่พอฝึกงานเขาก็แทบจะไม่ได้เจอนลินเลย ส่วนความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็เรียกได้ว่าแทบไม่คืบหน้าอะไร นลินยอมให้พชรกอดเพียงเท่านั้นซึ่งก็แทบนับครั้งได้คนสองคนที่กอดกันหน้าอพาร์ตเมนต์ก่อนฝ่ายหญิงจะขึ้นแท็กซี่ไปทำให้คนตัวเล็กชะงักกึก ใบหน้าร้อนวูบทว่าตัวเย็นวาบ เสียงของเนตรกมลเพื่อนสนิทที่มักจะคุยกันทุกเรื่องรวมถึงพชรแล่นเข้ามาในหัว‘ผู้ชายก็แบบนี้แหละ เล่นตัวมากๆ ระวังเถอะเขาจะเบื่อแล้วไปหาคนอื่น’นลินบ่นเรื่องพชรชอบมายุ่มย่ามใกล้ๆ รบกวนสมาธิให้อีกฝ่ายฟัง‘แกยังไม่เคยจูบอีกเหรอไอ้ลิน ไม่น่าเชื่อว่านายพีคจะปล่อยแกลอยนวลมานานขนาดนี้’เนตรกมลบ่นเธอในวันหนึ่งที่ทั้งสองคนคุยกัน ปกติจะคุยกันเรื่องเรียนจบแล้วก็จะตามด้วยพชร เพราะเพื่อนสาวมักจะอยากรู้และถามความเป็นไประหว่างทั้งคู่‘แกควรหาทางมัดใจเขาให้อยู่หมัด ดีกว่าทำตัวจืดชืดอย่างทุกวันนี้’นลินคิดถึงสิ่งที่เพื่อนพูดกระทั่งมาถึงห้อง ตอนนี้เธอเคืองที่พชรพาผู้หญิงคนอื่นมา

  • ดั่งลิขิตร้าย   49.เพื่อน VS คนรัก (2)

    “อย่าบอกนะว่า...”ชายหนุ่มพยักหน้าให้เธอถี่ๆ พร้อมกับยิ้มมุมปาก ทว่าหญิงสาวส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ“เป็นไปได้ไง”“ก็เราเคยบอกแล้วไงว่าเธอเซ็กซี่”“แค่เนี้ยอ่ะนะ”พชรยิ้มขำคนที่ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่เข้าใจสถานการณ์“ก็ไม่ใช่อย่างเดียวหรอก หลายๆ อย่างที่รวมกันเป็นเธอ”“เลี่ยนอ่ะ”นลินทำหน้าตาขนลุกขนพอง จนชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจกับท่าทางไม่อินของอีกฝ่าย“นี่ไม่คิดจะเขินหรือดีใจอะไรเลยหรือไง”“ฉันไม่ได้สนใจนายแบบนั้นสักหน่อย ทำไมต้องดีใจ”คนได้ยินถึงกับเหวอไปกับคำตอบหน้าตาเฉยของหญิงสาว แถมเธอยังสั่งตามมาอีก“ปล่อยมือฉันได้แล้ว”“นลิน...เรา...”“ฉันต้องเรียน ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้หรอก”เธอไม่ได้หลบตาเขาตอนพูด มันเป็นความมุ่งมั่นตั้งใจอย่างจริงจังจนคนเห็นเองก็อดชื่นชมไม่ได้“เราจะไม่ทำให้เธอมีปัญหาเรื่องเรียนเด็ดขาด สัญญาเลย”พชรคิดว่าการมีแฟนระหว่างเรียนไม่ได้มีผลกระทบอะไร เขาคบผู้หญิงด้วยเรียนด้วยตั้งแต่มัธยมและไม่เคยมีปัญหาเรื่องเกรด ถึงจะไม่เข้าใจนลินแต่เขาก็ให้เกียรติในความตั้งใจของเธอ“งั้นปล่อยฉันก่อนสิ แล้วก็ถอยออกไปด้วย”หญิงสาวต่อรอง แต่พชรก็ต่อรองกลับ“ได้ แต่เธอห้ามลุกหนีเด็ดขา

  • ดั่งลิขิตร้าย   49.เพื่อน VS คนรัก (1)

    การเล่นเกมกลายเป็นกิจกรรมประจำค่ำวันศุกร์ของพชรกับนลินไปแล้ว เพราะชายหนุ่มมักจะขอร้องให้หญิงสาวเล่นกับเขาด้วยมุกต่างๆ นานาและลงเอยที่นลินก็ยอมเล่นด้วย ซึ่งบางครั้งเธอก็สามารถชนะชายหนุ่มได้โดยที่เขาไม่ได้อ่อนข้อให้อย่างเช่นครั้งนี้“เย้! ชนะแล้ว!”คนตัวเล็กชูมือชูไม้ดีใจขณะที่ชายหนุ่มถอนหายใจเซ็ง“เล่นอีกเกม”เขาบอกแต่หญิงส่ายหน้า“ไม่ วันนี้จบแค่ตรงนี้ ฉันชนะย่ะ”นลินยื่นหน้ามาพูดใกล้เขาอย่างเยาะเย้ยแล้วสะบัดหน้าใส่ ก่อนจะลุกขึ้นเดินผ่านเขาไปด้วยท่าทางเชิดหน้าสบายอกสบายใจ โดยไม่รู้ว่าตาคู่คมวาววับนึกอยากคว้าคนตัวเล็กมากอดแล้วจูบปากช่างเยาะนั่นเสียให้เข็ดมันเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาพักหนึ่งแล้วสำหรับพชร แต่เขาพยายามไม่แสดงออกให้หญิงสาวรู้ตัว เขาเริ่มสนใจในตัวนลินจนแอบมองบ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเวลาทำอาหาร ทำงานบ้าน ทานข้าว เล่นเกม อ่านหนังสือ เมื่ออีกฝ่ายมาอยู่ในระยะสายตาเขาก็มักจะลอบมองเสมอดวงหน้าเล็กสวยใสไร้สิวฝ้า ปากนิด จมูกหน่อย ดูไม่ได้คมคายเหมือนพี่ชายกับพี่สาวของเธอ ทว่าก็สวยน่ารักน่ามองในแบบของตัวเอง ยิ่งเวลาที่มุ่งมั่นทำอะไรสักอย่าง คิ้วเรียวก็จะขมวดมุ่น ปากยื่นหน่อยๆ อย่างจดจ่อ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status