Share

บทที่ 43

Author: Prince_White
last update Petsa ng paglalathala: 2025-04-20 16:46:03
หัวหน้าหมู่บ้านเทียนฟูที่เฝ้ามองอยู่ข้าง ๆ พลันรู้สึกตัวว่าตนมิอาจอยู่ที่นี่ต่อไปได้อีก นายน้อยหวังถ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 161

    อวี้เหวินเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ร่องรอยความหวาดหวั่นเมื่อครู่จางหายไปสิ้น เหลือเพียงสีหน้าเจือความกระดากอาย ราวกับศิษย์ตัวน้อยที่ฝึกฝนมานานปี แต่ยังคงไร้ซึ่งความสามารถที่จะปกป้องผู้ใด "หากมิได้สหายเซี่ย..." อวี้เหวินเอ่ยเสียงแผ่ว ราวกับมิกล้าสบตา "ข้าคงมิอาจประคองสถานการณ์ไว้ได้ถึงเพียงนี้ นาง...ช่างเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 160

    ศิษย์ผู้ดูแลก้าวเข้าไปกระซิบสิ่งใดบางอย่างข้างหูชายชราเบา ๆ ซึ่งผู้อาวุโสเพียงพยักหน้าอย่างเงียบงัน แล้วศิษย์ผู้นั้นก็ถอยออกจากห้องไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงสายลมเบาบางและความเงียบขรึม ชายชราหันสายตาที่สงบเสงี่ยมมาสบตากับทั้งสอง ก่อนจะชี้มือไปยังเบื้องหน้าของเขา “เชิญนั่ง” ณ เบื้องหน้าโต๊ะไม้จ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 159

    ใต้แสงอาทิตย์ยามสายที่ทอดผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายลงมาบนพื้นหินสีอ่อน ศิษย์ผู้ดูแลซึ่งมีสีหน้าสงบนิ่งได้ยื่นป้ายหยกคืนให้แก่คนทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบ “ภารกิจนี้…ได้คะแนนเต็มร้อยแต้ม” เขาเหลือบตามองอวี้เหวินกับเซี่ยชิงหลัว “พวกเจ้าสองคน…แบ่งกันคนละห้าสิบแต้ม” สิ้นถ้อยคำ เขาล้วงมือเข้าไปในแขน

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 158

    "บางที... ข้าคงต้องค้นหาคำตอบด้วยตนเอง..." ... ใต้ท้องฟ้าอันโปร่งใสของยามสาย ลมจากทะเลทางทิศตะวันออกพัดแผ่วเฉื่อยเฉื่อยผ่านยอดไม้และหลังคาอาคาร บนเส้นทางหินสีเทาอ่อนที่ทอดยาวสู่ลานหน้าตำหนักสูงใหญ่ ร่างสองร่าง หนึ่งดำ หนึ่งขาว ค่อยๆ ย่างก้าวอย่างมั่นคงเข้าใกล้สถานที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีเหตุการณ์ดุเ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status