Share

ตอนที่ 10 ออกมา

Author: dexnarak
last update publish date: 2026-04-27 23:24:11

ระหว่างทางดารินทร์ได้โทรหามาวิน ซึ่งมาวินได้อยู่ตรงที่เกิดเหตุเรียบร้อยแล้ว จึงมีเวลาคุยกันไม่มากนัก เธอจึงวางสาย

ไม่นานรถตู้ของสถานรถก็ไปถึงสถานที่เกิดเหตุ ดารินทร์เมื่อเห็นทะเลไฟด้านหน้าเธอจึงรีบลงจากรถทันที

"น้องริน อย่าคิดจะทำอะไรบ้าๆ นะ"

ณัชเอกตะโกนตามหลังเมื่อเห็นดารินทร์วิ่งไป เพราะทุกคนรู้ดีว่าดารินทร์ใช้ชีวิตแต่วันต่อวันเท่านั้น

"ตามน้องไปก่อน ทางนี้พี่จัดการเอง"

ชวกรณ์และณัชเอกจึงรีบวิ่งตาดารินทร์ไปทันที เหลือแต่เกวลินและประสิทธ์ช่วยกันเซตกล้อง

"น้องรินรอพี่ก่อน"

สองหนุ่มตะโดนตามหลัง แต่ใช่ว่าดารินทร์จะฟัง เธอวิ่งไปหามาวิน ซึ่งเธอเล็งไว้ตั้งแต่รถเลี้ยวเข้ามาแล้ว

"พี่วิน เป็นไงบ้างคะ"

"เพลิงลุกไหม้มาเกือบ2ชั่วโมงแล้ว"

"แล้วมีใครติดอยู่ในนั้นบ้างมั้ยคะ"

"พนักงานดับเพลิงช่วยออกมาแล้วครับ"

"พี่ซันล่ะ"

"เห็นว่ากำลังมา เมื่อคืนมันอยู่เชียงใหม่ ตอนนี้คงลงเครื่องแล้วล่ะ"

ดารินทร์รู้สึกโล่งใจที่ศศินไม่ได้อยู่ที่นี่ เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เผื่อเจออะไรที่พอจะเป็นหลักฐานเอาผิดคนวางเพลิงได้ เพราะเธอมั่นใจว่านี่คือการวางเพลิง

"น้องริน จะไปไหน"

ณัชเอกวิ่งมาขวางเมื่อเห็นดารินทร์กำลังจะเดินออกไปทางอื่น

"พี่สิทธิ์ให้มาตาม"

"อ๋อค่ะ"

ดารินทร์ยอมกลับไปยังรถเพื่อเตรียมตัวรายงานข่าวไปยังสถานีก่อน

"สวัสดีค่ะ คุณนลินีคะ ตอนนี้เราอยู่กันที่โรงงานแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรย่านบางใหญ่ค่ะ เมื่อตอนเช้าเวลาประมาณ 6 โมงเช้า ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นกับการเดินทางไปทำงาน โรงงานแห่งนี้ได้เกิดเพลิงไหม้ขึ้น ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบสองชัวโมงแล้ว ยังไม่สามารถควบคุมเพลิงเอาไว้ได้ค่ะ มีชาวบ้านบาวส่วนช่วยกันเอาน้ำมาดับไฟ บริเวณโดยรอบ เพื่อไม่ให้ลุกลามไปยังไร่ที่อยู่ใกล้ ๆ โรงงานเพราะสถานที่แห่งนี้เป็นที่หาเลี้ยงครอบครัวของพวกเขา"

'คุณดารินทร์คะ ไม่ทราบว่ารู้สาเหตุของการเกิดเพลิงไหม้ครั้งนี้มั้ยคะ'

"ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดค่ะ แต่ดิฉันเชื่อว่า ความจริงก็คือความจริงค่ะ"

'ตอนนี้มีผู้บาดเจ็บมั้ยคะ'

"ตอนนี้ยังไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บค่ะ หากมีรายงานเพิ่มเติมดิฉันและทีมงานจะรายงานให้ทราบเป็นระยะค่ะ สวัสดีค่ะ"

ดารินทร์รีบตัดจบทันที เพราะเธอรู้ว่าตอนนี้ตัวเองไม่มีสมาธิ ซึ่งทีมงานก็สังเกตเห็นอาการลุกลี้ลุกลนของเธอด้วยเช่นกัน

"รินฝากด้วยนะคะ"

ดารินทร์หันไปบอกพี่ ๆ ทีมงานก่อนจะวิ่งออกไป ทุกคนพยายามร้องห้ามแต่เธอก็ไม่ได้สนใจ ดารินทร์วิ่งไปยังข้าง ๆ โรงงานเพื่อดูว่ามีอะไรที่ผิดปกติหรือเปล่า แต่ไม่มีอะไรที่ผิดปกติ แต่ขณะที่เธอกำลังหมุนตัวกลับ เธอบังเอิญเห็นรอยเท้า เธอจึงนั่งลงไปสำรวจ

"มาสองคนงั้นเหรอ" เธอพูดคนเดียวเบา ๆ

ดารินทร์เดินเข้าไปตามรอยเท้า ซึ่งเข้าไปทางสวนผลไม้ ก่อนจะเจอก้นบุหรี่สองมวน เธอจึงดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาเพื่อเก็บมันแล้วในเข้าไปในกระเป๋า แล้วเธอก็เดินต่อ แต่ระหว่างเดินนั้น เธอบังเอิญได้ยินเสียงคนพูดคุยกัน เธอจึงหาที่หลบ

"กูบอกมึงแล้ว ว่าอย่าลืม เสียเวลาต้องวนรถกลับมาเลยเนี่ย"

"ขอโทษครับพี่ ผมรีบไปหน่อย"

ดารินทร์ดึงโทรศัพท์ออกมาบันทึกวีดีโอสองคนนี้ไว้ ถึงแม้เสียงจะไม่ค่อยชัด แต่อย่างน้อยก็ได้เห็นหน้าไว้ก่อน

"มึงทำงานแบบนี้ ถ้าไม่ระวัง ต่อไปได้ติดคุกหัวโตแน่ นี่ถ้านายรู้กูว่ามึงอยู่ไม่ถึงพรุ่งนี้"

บทสนทนาของทั้งสองยิ่งทำให้ดารินทร์มั่นใจว่าทั้งสองคือคนที่ก่อเหตุแน่ ๆ

"เฮ้ย ๆ หลบ มีคนมา" ทั้งสองวิ่งไปหลบคนละฝั่งกับดารินทร์

เมื่อได้ยินทั้งสองพูดขึ้น ดารินทร์จึงหันไปมองตามทางที่เธอเดินมาทันที เธอตัวรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เพราะบุคคลที่เธอเห็นคือศศิน ดารินทร์จึงหันไปมองทางคนร้ายทั้งสอง เธอต้องเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อหนึ่งในนั้นยกปืนขึ้นมากำลังจะเล็งไปหาศศิน เธอหันซ้ายหันขวาเพื่อหาก้อนหิน ส่วนนิ้วก็กดโทรหามาวินไปด้วย...

ดารินทร์ได้ก้อนหินขนาดพอมือ เธอจึงขว้างเต็มแรงไปโดนคนที่ถือปืน

โป้ก!! ปัง!

ก้อนหินโดนหัวผู้ชายที่ถือปืนจนเลือดไหล เสียงปืนก็ดังขึ้นหนึ่งนัดทันที ดารินรีบหันไปมองศศินอีกครั้ง เธอรู้สึกโล่งอกที่กระสุนไม่โดนศศิน ทำให้เขารู้ตัวและหาที่หลบทันที

"ใครที่อยู่ตรงนั้นออกมา"

ผู้ชายคนที่ถือปืนเล็งกระบอกปืนมาทางตำแหน่งที่ก้อนหินถูกขว้างไป ดารินทร์รู้ตัวแล้วว่าตอนนี้เธอกำลังถูกจับได้ เธอจึงเร่งส่งวีดีโอไปทางไลน์ของมาวิน โดยที่เธอก็ไม่ทันได้สังเกตุว่าสายที่โทรออกเมื่อกี้มีคนรับสายแล้ว

ด้านมาวินเมื่อรับสายของดารินทร์แล้วไม่มีคนพูดเขาก็แปลกใจ พยายามเรียกอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งได้ยินเสียงปืน แล้วไม่นานวีดีโอก็ถูกส่งมา เขาเลยพากำลังวิ่งเข้าไปทางไร่ทันที....

"กูบอกให้ออกมา!!"

"กูบอกให้มึงออกมาไง!!"

ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ผู้ชายคนที่ถือปืนจึงลุกขึ้นยืน มือหนึ่งก็จับตรงแผลที่หน้าผากที่โดนก้อนหินจากการขว้างของดารินทร์

ปัง!! ปัง!!

กระสุนถูกยิงไปยังต้นไม้ที่ดารินทร์หลบอยู่จำนวนสองนัด แต่เธอก็ยังนิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหว

"พี่ ยิงขนาดนั้นเดี๋ยวตำรวจก็แห่มาหรอก"

"อย่าโง่!! แถวนี้โรงงานเยอะ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเป็นเสียงปืน" คนที่ถือปืนหันไปตะคอกใส่ลูกน้อง "แล้วมึงดูมันเอาก้อนหินมาขว้างใส่หัวกูจนแตกเนี่ย กูต้องเอาเลือดหัวมันออกให้ได้"

คนร้ายตะโกนจนดารินทร์และศศินได้ยิน ศศินก็สงสัยว่าคนที่หลบอยู่ตรงหลังต้นไม้คือใคร ส่วนโจรที่โกรธจนเลือดขึ้นหน้า จนมันลืมไปว่าศศินก็ยังอยู่

ปัง!! ปัง!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 62 ต้องทำยังไง NC++

    ศศินไม่รอช้ามอบบทรักให้ดารินทร์ตลอดทั้งคืน เท่าไหร่เขาก็ไม่พอ แต่เพราะรักมากจึงไม่อยากให้ดารินทร์เจ็บตัวไปมากกว่านี้ เขาจึงระงับอารมณ์ไว้ แม้ดารินทร์จะอนุญาตก็ตาม"พี่ซันคะ""หืม...ว่าไง" มองหน้าดารินทร์"เป็นไงบ้าง"ตาใสๆ ที่มองมา ทำให้ศศินยิ้มในทันที ตั้งแต่อยู่กับดารินทร์เขายิ้มบ่อยขึ้นจริง ๆ"อะไรเป็นไง""ก็...ก็ที่เรา" พูดแบบกล้าๆ กลัว ๆ แต่ศศินกลับเข้าใจว่าดารินทร์จะพูดอะไร"ที่เราเอากันเหรอ" เลิกคิ้วถามดารินทร์"พี่ซันอ่ะ" เอามือตีอกศศินเบา ๆหนึ่งที"ทำไมต้องอายครับ ตอนนี้เราสองคนเป็นมากกว่าแฟนแล้วนะ พี่เป็นของริน ส่วนรินก็เป็นของพี่ แล้วรู้ไว้ด้วยว่าพี่เป็นคนขี้หวงมาก ๆ""พี่เป็นของรินเหรอ" ดารินทร์ทวนคำ"ใช่ครับ""งั้นตรงนี้...ตรงนี้...ตรงนี้...แล้วก็ตรงนี้...ก็เป็นของรินหมดเลยสิ"ดารินทร์เอานิ้วจิ้มไปตามส่วนต่าง ๆ ของใบหน้า แล้วมาหยุดอยู่ตรงอกด้านซ้าย ศศินพยักหน้าแล้วยิ้มให้ ก่อนจะจับมือดารินทร์ไว้ แล้วเลื่อนลงไปข้างล่าง ให้มือเล็กจับแก่นกลางกายที่มันกำลังแข็งขืนอีกครั้ง จนดารินทร์หน้าแดงเพราะความอาย เมื่อได้จับเป็นครั้งแรก"รวมไปถึงอันนี้ด้วยครับ"ถึงจะประสบการณ์น้อยแต่ดาริ

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 64 ชอบหมดเลย NC++

    "ริน อ่าส์!! พี่เตือนแล้วนะ""ทะ อ๊ะอ๊า!! ทำ อ๊าๆอ๊ะๆ ๆ ๆ ไม อื้อออ อ๊าาา!!" ดารินทร์จึงผลักอกศศินไว้ "อย่าเพิ่งขยับค่ะ...รินแค่จะถามว่า อ๊าาา!! พี่ซัน!! ที่รินทำ อ๊ะๆ ๆ!!! พี่ไม่ชอบเหรอ อื้อออ"แม้ดารินทร์จะบอกว่าให้หยุดขยับ แต่ศศินก็ยังแกล้งขยับบ้างหยุดบ้าง"ใครบอกว่าไม่ชอบล่ะ อ่าส์!! ที่รัก ซี๊ดดดด พี่แทบจะคลั่งแล้วรู้มั้ย โอ้ววว!!!...ริน อ่าส์!!! อืมมม"ศศินยกขาดารินทร์มาพาดบ่าก่อนจะขยับสะโพกเข้าออกอย่างต่อเนื่อง เขาวนสะโพกบดเบียดไปตามช่องทางรักอย่างไม่หยุดหย่อน จนคนที่นอนอยู่เสียวซ่านไปทั้งตัว"อ๊ะๆ ๆ ๆ อ๊า!!""อ่าส์!!...ริน"ช่องทางรักที่มันตอดรัดทำศศินแทบคลั่ง เขาจับดารินทร์เปลี่ยนท่าให้นอนคว่ำลง ทั้ง ๆ ที่แก่นกลางกายยังเสียบคาอยู่"พี่ซัน อื้อ มันลึกมากเลย อ๊ะๆ ๆ""หึ่มมมม แล้วรินชอบมั้ย หืมมม""งื้อ...พะ...พี่ซัน อะไร...ที่เป็นพี่ รินชอบหมดเลย อ๊าๆ ๆ ๆ ซี๊ดดดดส์!!"ทุกคำที่เปล่งออกมาจากปากของดารินทร์ มันทำให้มากหัวใจพองโต ศศินสัมผัสได้ตลอดเวลาว่าคนที่เขากำลังตกหลุมรักอยู่นี้ รักเขามากแค่ไหนศศินก้มลงไปคลอเคลียอยู่ตรงไหล่มน ก่อนจะใช้มือเชยคางให้เหงนมองมาด้านข้าง ส่วนเขาก็ก้มลง

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 63 ริลเจ็บพี่ก็เจ็บ NC++

    "ทำต่อนะคะ...รินอยากเป็นของพี่""ถ้าพี่ทำรินเจ็บรินตีพี่ได้เลยนะ" ดารินทร์พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเชิดหน้ารับจูบของศศิน ทั้งคู่จูบกันสักพัก ก่อนศศินจะตัดสินใจสอดนิ้วเข้าไปทางช่องทางรักอีกครั้ง คราวนี้ถึงแม้จะเจ็บแต่ดารินทร์ก็ไม่โวยวาย ยอมกัดปากตัวเองไว้แน่น แต่ศศินก็ยังรับรู้ได้ มือเล็กขยุ้มไปบนที่นอน เพราะเธอไม่อยากจิกหลังศศินให้ต้องเจ็บ ศศินจึงจับมือดารินทร์มากอดหลังเขาไว้ดังเดิม"ถ้าเจ็บก็ระบายมันออกมาบนหลังพี่นะครับ""ไม่เอาเดี๋ยวพี่ซันเจ็บ""ไม่เป็นไรครับ รินเจ็บพี่ก็เจ็บนะ"ดารินทร์จึงยอมกอดศศินไว้แน่น เธอพยายามที่จะไม่จิกเล็บลงไป แม้บางครั้งจะเผลอลืมไปบ้างก็ตาม"อ่าส์ อ๊าๆ ๆ พะ พี่ซัน ซี๊ดดด"ความเจ็บเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียว เมื่อศศินเริ่มขยับนิ้วทั้งสามที่สอดเข้าไป เมื่อเห็นปฏิกิริยาของดารินทร์ศศินมั่นใจว่าตอนนี้ดารินทร์พร้อมแล้ว เขาจึงเอานิ้วออก แล้วหยัดตัวตรงในท่าคุกเข่า ดารินทร์จึงมองด้วยความแปลกใจ จึงผงกหัวขึ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ศศินกำลังชักรูดแก่นกลางกายของเขาเพื่อเตรียมความพร้อม ดารินทร์หน้าเห่อร้อน ตาโต เมื่อเห็นว่าเจ้าแก่นกลางกายของศศินใหญ่โตเป็นไหน ๆศศินได้แต่ยิ้มให้

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 62 อยากเป็นของพี่ NC++

    "อ๊ะ...พี่ซัน"ความเสียวแล่นไปทั่วร่างบางอย่างควบคุมไม่อยู่ จนต้องระบายออกมาเป็นเสียงครวญครางที่หวานที่สุดที่ศศินเคยได้ยินมา ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้เขาหลงดารินทร์เข้าไปอีก ใช่ว่าดารินทร์จะเสียวแค่คนเดียวตอนนี้ศศินก็เสียวจนตัวตนของเขาคับแน่นไปหมด เขาอยากกระแทกดารินทร์แรง ๆ แต่เพราะเป็นครั้งแรก เขาจึงไม่อยากรุนแรงมากนักศศินจึงจับดารินทร์ถ่างขาแล้วก้มหน้าลงไปอยู่ในระดับเดียวกับกุหลาบดอกงามของดารินทร์ เขาจ้องมองพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ และไม่รอช้าที่จะใช้ลิ้นร้อนแหย่เข้าไปทางรูสวาทของเธอ ลิ้นร้อนตวัดไปทั่วกลีบกุหลาบของดารินทร์ เพราะความอายดารินทร์จึงพยายามเอามือปัดป่ายและร้องห้ามศศิน แต่มีหรือคนอ่อนประสบการณ์อย่างดารินทร์จะชนะคนอย่างศศิน เมื่อทุกอย่างในสมองขาวโพลนจนยากที่จะควบคุมดารินทร์จึงแอ่นสะโพกแล้วส่ายตามอารมณ์ จนศศินพอใจอยู่ไม่น้อย"อื้อ...อ่าส์...พี่ซัน"ศศินเหลือบมองคนที่นอนบิดไปบิดมา หน้าเชิดขึ้น มือขย้ำผ้าปูที่นอนจนเป็นรอยยับยู่ยี่ เขาแทบคลั่งกับร่างบางตรงหน้า ผิวขาวเนียนที่ยิ่งโดนแสงไฟยิ่งดูมีออร่า บวกกับรอยรักที่เขาฝากไว้ มันดูเย้ายวนมาก จนศศินอยากทำตามใจเหลือเกิน..."พี่ซัน ริน

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 61 ค้างมาสองรอบแล้ว NC+

    "อ๊ะ พี่ซัน" ศศินช้อนตัวดารินทร์ขึ้นทันที "พี่ซัน ระวังแผลนะคะ"ไม่ว่าศศินจะทำอะไร เหตุผลเดียวที่ดารินทร์โวยวายคือกลัวแผลของศศินฉีก เธอกลัวศศินเจ็บฟร่อดดดดดศศินฝังจมูกลงไปแรง ๆ บนแก้มกลมที่กำลังแดงระเรื่อ โดยที่ดารินทร์ไม่ทันได้ตั้งตัว"เป็นห่วงพี่เหรอ" ดารินทร์พยักหน้าเบา ๆ "ถ้าอย่างนั้นอย่าดื้อกับพี่นะครับ"เสียงกระซิบของศศินทำดารินทร์ถึงกับต้องกลั้นหายใจ"เราไปต่อกันที่ห้องนะ พี่ค้างมาสองรอบแล้ว"ศศินอุ้มดารินทร์ขึ้นมาบนห้องนอนของดารินทร์ก่อนจะวางลงบนที่นอนอย่างเบามือ"รินครับ"ศศินก้มลงไปจูบไล่ตั้งแต่หน้าผาก ตา แก้ม จมูก คาง และมาหยุดอยู่ที่ปาก จนดารินทร์เม้มปากแน่นเมื่อคิดไปว่าส่วนต่อไปที่ศศินจะจูบคือปากของเธอ เมื่อศศินจ้องมองนาน ๆ ดารินทร์จึงเสมองไปทางอื่น"ริน" ดารินทร์เบนสายตากลับมามองหน้าศศินอีกครั้งเมื่อถูกเรียก "พี่ขอจูบได้มั้ย"ดารินทร์ไม่ตอบแต่กลับจ้องหน้าศศินนิ่ง ก่อนจะเอามือคล้องคอแล้วดึงศศินลงไปจูบอย่างคนไม่ประสีประสา แต่ศศินก็ยอมปล่อยให้ดารินทร์เป็นฝ่ายรุก ผ่านไปสักพักศศินเริ่มทนกับความน่ารักของดารินทร์ไม่ไหว เขาอยากรังแกคนใต้ร่างเอามาก ๆ เลย"พร้อมจะเจอของจริงหรือย

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 60 เสียเวลามามากพอแล้ว

    ดารินทร์ยืนทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่สักพัก เธอไม่รู้ว่าศศินโกรธอะไรเธอ และมันก็เป็นเหมือนทุก ๆ ครั้ง เวลาที่ศศินโกรธเธอศศินจะหันหลังให้เธอ ทิ้งเธอไว้คนเดียวเสมอ ดารินทร์ตัดสินใจขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดและเก็บของ เพราะหากศศินมีท่าทีกับเธอแบบนี้ แล้วเธอจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง เจ้าของบ้านตัวจริงไม่รู้ว่าจะโกรธเธอหรือไม่พอใจเธออีกเมื่อไหร่เวลาผ่านไปสักพักไฟในบ้านดารินทร์เริ่มดับลงเหลือเพียงแค่ไฟในห้องครัว เพราะในขณะที่เดินลงมาดารินทร์นึกได้ว่ายังมีกับข้าวที่เธอยังไม่ได้เก็บล้างอยู่ในครัว ศศินที่นั่งมองอยู่ในบ้านของเขาเมื่อเห็นว่าที่บ้านดารินทร์ผิดปกติเขาก็รีบวิ่งออกมาหาดารินทร์ที่บ้านทันที"ริน!!" ศศินตะโกนเรียกเมื่อเห็นว่าภายในบ้านไม่ได้เปิดไฟเลยสักดวง มีเพียงแสงสว่างที่ลอดออกมาทางห้องครัวเท่านั้น เขาเดินไปเปิดไฟในห้องรับแขกจนมันสว่างอีกครั้ง แต่กลับเห็นกระเป๋าเป้ของดารินทร์ที่วางอยู่บนโซฟา เขาจำได้ว่ามันเป็นใบเดียวกับที่ดารินทร์ใช้ตอนเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้านใหม่ๆศศินเริ่มใจเสีย เขาไม่รู้ว่าทำไมดารินทร์ถึงเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ดารินทร์จะไปไหนทำไมไม่บอกเขา..."ริน!!!" ศศินตะโกนเรียกอีกครั้ง

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 50 น้อยใจ

    "ค่ะคุณซัน"'ริน ทำอะไรอยู่'"ฉันยังอยู่ที่สถานีตำรวจกับพี่วินค่ะ"'ทำไมเรียกไอ้วินว่าพี่!!' ศศินเสียงเข้มขึ้นทันที"ก็ปกติฉันก็เรียกแบบนี้นี่คะ"'กับฉันเธอก็เรียกพี่ ทำไมยังเรียกว่าคุณล่ะ'"ก็ฉันไม่ชิน"'ริน' เสียงที่ดูอ่อนลงทำดารินทร์ใจสั่นไม่น้อย"คะ" ดารินทร์ก็ขานรับในทันที'คิดถึงเธอจัง'"คุณซั

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 34 ไม่ต้องเกรงใจ

    หลังจากทานข้าวเสร็จศศินก็ยังอยู่เป็นเพื่อนชายชราดื่มเหล้า เขาพูดคุยกับชายชราโดยไม่มีท่าทีว่าจะกลับ จนลืมไปว่าตอนนี้ดึกแค่ไหนแล้ว เพราะยิ่งคุยกลับยิ่งถูกคอกับชายชราจนดารินทร์นึกหมั่นไส้"คุณ กลับได้แล้ว มันดึกแล้วนะ""ทำไม เป็นห่วงฉันเหรอ" ศศินหันไปยักคิ้วให้ดารินทร์"เปล่าซะหน่อย พอดีเราจะเข้านอนแล

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 31 เชื่อฉันหรือยัง

    ปัง!!!ดารินทร์สะดุ้งเล็กน้อย ตาลุกวาว ตอนนี้สิ่งเดียวที่ดารินทร์คิด คือศศินอาจจะอยู่แถวนั้นแน่นอน เธอจึงรีบวิ่งไป"คุณ อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า"เมื่อไปถึงบริเวณที่เสียงปืนดัง ดารินทร์กลับเห็นผู้ชายยืนนิ่งอยู่ แล้วเอามือยกขึ้น ปรากฎว่าเป็นศศินนั่งเอง แต่พอมองไปตรงหน้าศศิน ก็เห็นชายชรายืนเล็งปืนไปทางศศ

  • ดาวเคียงเดือน   ตอนที่ 29 เราเป็นคนรักกัน

    "ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ ทำไมถึงจำฉันผิด""เราเป็นคนรักกัน และกำลังจะแต่งงานกัน"มาวินตวัดสายมามองศศินทันที"มึงจะทำอะไรวะ" มาวินกระซิบถาม"กูจะทำให้รินกลับมาจำกูให้ได้ไง"ดารินทร์มองดูทั้งสองกระซิบกัน เธอไม่รู้ว่าทั้งสองคนพูดอะไรกัน แต่สิ่งที่เธอได้ฟังก่อนหน้าทำให้เธอสงสัยถ้าเป็นคนรักกันจริง ๆ ทำไม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status