LOGINShare
ตอนที่ 9 แซวเล่น
publish date:
2026-04-27 23:22:47ระหว่างทางทั้งคู่ไม่ปริปากพูดสักคำจนบรรยากาศในรถดูอึดอัด
"เธอมาที่นี่ได้ยังไง"
"ที่ไหนคะ"
"ในหมู่บ้านนั้น"
"อ๋อ รินมาทำข่าวค่ะ"
"เป็นนักข่าวเหรอ"
ศศินพอจะจำได้ลาง ๆ ว่าดารินทร์เคยบอกเขาว่าอยากเป็นนักข่าว เธอทำได้อย่างที่เธอฝันไว้แล้วสินะ
"ที่ไม่ยอมขึ้นรถฉัน เพราะจะนั่งรถมานี่เหรอ"
"เอ่อ ใช่ค่ะ"
หลังจากตอนที่ศศินชวนดารินทร์ขึ้นรถแล้วเธอไม่ยอมขึ้น เขาจึงขับรถไปยังโรงงาน และได้ทราบข้อมูลจากลูกน้องเกี่ยวกับทรงพล เขาเลยตรงมาที่ชุมชนแห่งนี้ ซึ่งไม่คิดว่าจะได้เจอดารินทร์ที่นี่ ทำให้เขาแปลกใจอยู่ไม่น้อย ยิ่งได้ยินคำที่ยายบอกว่าเธอมาสอบถามเรื่องของทรงพลด้วยเช่นกัน เธอจะเอาข้อมูลพวกนั้นไปทำอะไร
"เธอรู้จักนายทรงพลด้วยเหรอ"
"นักข่าวก็ต้องรู้จักอยู่แล้วนี่คะ"
ก็จริงของเธอ ในเมื่อเธอเป็นนักข่าว แน่นอนว่าต้องรู้จักนักการเมืองทุกคนอยู่แล้ว
"จะทำข่าวมันก็ระวัง ๆ ตัวด้วยนะ"
"ค่ะ"
ดารินทร์ตอบแค่นั้น ตอนนี้เธอรู้สึกหนาว เพราะตัวที่เปียกแล้วต้องมาเจอกับแอร์ที่เย็นฉ่ำ ทำให้เธอรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ กว่าปกติ
"เป็นอะไร หนาวเหรอ"
"นิดหน่อยค่ะ"
ถึงเธอจะตอบแบบนั้น แต่ศศินก็เห็นว่าตัวเธอสั่น เขาจึงเอื้อมมือไปหยิบเสื้อโค้ชของเขาที่อยู่เบาะหลังส่งให้เธอมันที
"ห่มซะ"
"ขอบคุณค่ะ" ดารินทร์รับไปแต่โดยดี
"ให้ฉันไปส่งที่ไหน"
"สถานี MB ค่ะ"
"พักอยู่ที่นั่นเหรอ"
"เปล่าค่ะ ต้องเข้าไปเอาเอกสารค่ะ"
"ถ้างั้นเดี๋ยวฉันรอ เอาเอกสารเสร็จเดี๋ยวจะไปส่งบ้าน"
ศศินจำได้ว่าเขาหนีดารินทร์มาตลอด นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาเป็นคนเสนอจะทำอะไรให้เธอ คงเป็นเพราะวันนั้นเธอช่วยชีวิตเขาไว้ เขาเลยอยากตอบแทนเธอบ้าง
"ไม่ต้องหรอกค่ะ รินจะกลับพร้อมพี่ที่สถานี"
"พักที่เดียวกันเหรอ"
"ใช่ค่ะ"
"ดารินทร์" ดารินทร์หันไปมองเจ้าของเสียง " เรื่องวันนั้นขอบใจมากนะ"
สิ้นประโยคของศศินเธอก็ยิ้มหวานออกมา จนคนที่ได้รับรอยยิ้มนั้นนิ่งไป รอยยิ้มที่หลายปีก่อนเขาได้รับมาตลอด ทำไมกลับมาคราวนี้เขาถึงไม่ชินกับรอยยิ้มของเธอ...
สองวันต่อมา ดารินทร์ที่เพิ่งฟื้นตัวจากอาการป่วยเนื่องจากวันก่อนที่เธอไปโดนฝนมาทำให้เธอไม่สบายจนต้องลางาน วันนี้เธอเลยตื่นแต่เช้า เพื่อจะเข้าไปยังสถานี
"อ้าว ทำไมวันนี้ตื่นไวจัง"
"รินจะเข้าไปสถานีหน่อยค่ะ"
"ยังไม่หายดีเลย ลาอีกวันก็ได้นะ"
"ไม่ดีกว่าค่ะ พี่นี เดี๋ยวรินขอติดรถไปด้วยนะคะ"
ดารินทร์รีบเดินไปหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เธอรีบอาบน้ำแต่งตัว เพื่อไม่ให้นลินีรอนาน
เมื่อรถของนลินีเลี้ยวเข้ามาจอดยังสถานี ขณะดารินทร์เปิดประตูเพื่อย่างเท้าลงจากรถก็มีใครคนหนึ่งมายืนรออยู่แล้ว
"น้องริน พี่ขอโทษนะที่วันนั้นพี่ให้น้องไปแทนพี่"
รสรินนั่นเอง เธอเพิ่งกลับมาจากเฝ้าไข้มารดา
"ไม่เป็นไรค่ะพี่รส รินต้องขอบคุณพี่มากกว่า"
เพราะวันนั้นเป็นเธอที่ต้องไปแทนรสริน เธอถึงมีโอกาสได้ช่วยศศินจากอันตราย หากไม่ใช่เธอ ไม่รู้ศศินจะเป็นยังไงบ้าง
"ขอบคุณพี่ทำไม พี่เป็นคนส่งน้องรินไปเจออันตรายนะ"
"ไม่ต้องรู้หรอกค่ะ แค่รู้ว่ารินขอบคุณก็พอ"
เธอส่งยิ้มหวาน ๆ ให้รสรินก่อนจะสะพายเป้เดินจากไป ปล่อยให้รสรินและนลินียืนมองหน้ากันด้วยความมึนงง...
โต๊ะทำงานของดารินทร์
"เป็นไงบ้างน้องริน หายดีแล้วเหรอ วันนี้ถึงได้มาทำงาน" เกวลินเอ่ยถามเมื่อดารินทร์เดินเข้าไปในห้อง
"ดีขึ้นแล้วค่ะ"
"คนอะไรไม่กลัวกระสุน แต่กลัวฝน" ชวกรณ์เอ่ยแซวเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาแล้ววางกระเป๋าเป้ลงบนโต๊ะ
ปกติเธอก็เป็นคนที่โดนฝนอยู่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยป่วย ครั้งนี้คงเป็นเพราะหลังโดนฝนเธอไม่ได้อาบน้ำทันที แถมยังต้องนั่งรถที่แอร์เย็นเฉียบอีก
"กระสุนเป็นของแข็งเวลาโดนโดนจุดเดียว ส่วนน้ำเป็นของเหลวเวลาโดนโดนทั้งตัว ใช่มั้ยน้องริน" ณัชเอกเสริม
"น้องไม่ทันได้นั่ง พวกมึงก็แซวกันแล้ว แทนที่จะถามว่าน้องเป็นไงบ้าง ผีจริง ๆ" เกวลินหันไปทำหน้าดุใส่ทั้งสอง ส่วนดารินทร์ก็ได้แต่ยิ้ม เพราะเธอรู้ดีว่าทุกคนเป็นห่วงเธอ ขณะเธอป่วย เสียงข้อความจากพี่ ๆ ถูกส่งมาจากแอพพลิเคชั่นไลน์ไม่ขาดสาย
"พวกกูรักไงจึงแซวเล่น ใช่มั้ย" ชวกรณ์บอกพลางหันไปถามดารินทร์
"รักแบบไหนมึงอ่ะ" เกวลินถาม
"ก็เขาให้เป็นได้แค่พี่น้อง" เสียงชวกรณ์เบาลง
"น่าสมเพชนะมึงน่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ" ณัชเอกหัวเราะ
"มึงอ่ะ มากกว่าพี่น้องเมื่อไหร่ค่อยมาหัวเราะใส่กู ฮ่า ๆ ๆ" ชวกรณ์ตอกคืนจนณัชเอกหน้าหงาย
แกร๊ก!!!
ทั้งสี่คนหันไปมองทางประตู
"เอ้าๆ อยู่กันครบเลย เตรียมตัวมีข่าวต้องไปตามอีกแล้ว" ประสิทธิ์ที่เดินกลับมาจากด้านนอกมาบอกลูกทีมให้เตรียมตัว ก่อนจะหันมาหาดารินทร์ "รินไหวมั้ย"
"ไหวค่ะ"
"มีเหตุอะไรครับพี่" ณัชเอกรับถาม
"ไฟไหม้โรงงาน"
ดารินทร์หัวใจหล่นตุ๊บไปอยู่ตรงตาตุ่มันที เธอรู้สึกหวั่นใจแปลก ๆ อย่าให้เป็นเหมือนที่เธอคิดเลย
"โรงงานที่ไหนคะ" เธอถามออกไป
"แถวชาญเมือง ย่านบางใหญ่ ตอนนี้รถดับเพลิงกำลังเข้าฉีดน้ำอยู่"
"โรงงานเกี่ยวกับอะไรคะ" เธอพยายามถามให้แน่ใจ เผื่อจะไม่ใช่โรงงานของศศิน
"โรงงานแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร เห็นว่าเป็นของนักธุรกิจหนุ่ม"
ดารินทร์หน้าซีดและรู้สึกชาไปทั้งตัวทันที จนประสิทธิ์สังเกตุเห็น
"รินถ้าไม่ไหว วันนี้ก็พักอีกวัน"
"รินไหวค่ะ รินจะไปเอง"
เกิดอะไรขึ้นกลับโรงงานของศศิน ใช่ฝีมือของคน ๆนั้นหรือเปล่า เธอจะต้องรีบจบเรื่องนี้ให้ไวที่สุด ศศินจะได้ปลอดภัย เมื่อนึกได้ดังนั้นดารินทร์จึงลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งไปที่รถทันที แม้เธอจะมีอาการเวียนหัวอยู่เล็กน้อย แต่ยังไงเธอก็ต้องไปให้ได้ ส่วนอีกคนที่เห็นท่าทีของดารินทร์ก็แปลกใจ รีบเก็บของแล้วตามเธอไปที่รถของสถานีทันที
Latest chapter
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 62 ต้องทำยังไง NC++
ศศินไม่รอช้ามอบบทรักให้ดารินทร์ตลอดทั้งคืน เท่าไหร่เขาก็ไม่พอ แต่เพราะรักมากจึงไม่อยากให้ดารินทร์เจ็บตัวไปมากกว่านี้ เขาจึงระงับอารมณ์ไว้ แม้ดารินทร์จะอนุญาตก็ตาม"พี่ซันคะ""หืม...ว่าไง" มองหน้าดารินทร์"เป็นไงบ้าง"ตาใสๆ ที่มองมา ทำให้ศศินยิ้มในทันที ตั้งแต่อยู่กับดารินทร์เขายิ้มบ่อยขึ้นจริง ๆ"อะไรเป็นไง""ก็...ก็ที่เรา" พูดแบบกล้าๆ กลัว ๆ แต่ศศินกลับเข้าใจว่าดารินทร์จะพูดอะไร"ที่เราเอากันเหรอ" เลิกคิ้วถามดารินทร์"พี่ซันอ่ะ" เอามือตีอกศศินเบา ๆหนึ่งที"ทำไมต้องอายครับ ตอนนี้เราสองคนเป็นมากกว่าแฟนแล้วนะ พี่เป็นของริน ส่วนรินก็เป็นของพี่ แล้วรู้ไว้ด้วยว่าพี่เป็นคนขี้หวงมาก ๆ""พี่เป็นของรินเหรอ" ดารินทร์ทวนคำ"ใช่ครับ""งั้นตรงนี้...ตรงนี้...ตรงนี้...แล้วก็ตรงนี้...ก็เป็นของรินหมดเลยสิ"ดารินทร์เอานิ้วจิ้มไปตามส่วนต่าง ๆ ของใบหน้า แล้วมาหยุดอยู่ตรงอกด้านซ้าย ศศินพยักหน้าแล้วยิ้มให้ ก่อนจะจับมือดารินทร์ไว้ แล้วเลื่อนลงไปข้างล่าง ให้มือเล็กจับแก่นกลางกายที่มันกำลังแข็งขืนอีกครั้ง จนดารินทร์หน้าแดงเพราะความอาย เมื่อได้จับเป็นครั้งแรก"รวมไปถึงอันนี้ด้วยครับ"ถึงจะประสบการณ์น้อยแต่ดาริ
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 64 ชอบหมดเลย NC++
"ริน อ่าส์!! พี่เตือนแล้วนะ""ทะ อ๊ะอ๊า!! ทำ อ๊าๆอ๊ะๆ ๆ ๆ ไม อื้อออ อ๊าาา!!" ดารินทร์จึงผลักอกศศินไว้ "อย่าเพิ่งขยับค่ะ...รินแค่จะถามว่า อ๊าาา!! พี่ซัน!! ที่รินทำ อ๊ะๆ ๆ!!! พี่ไม่ชอบเหรอ อื้อออ"แม้ดารินทร์จะบอกว่าให้หยุดขยับ แต่ศศินก็ยังแกล้งขยับบ้างหยุดบ้าง"ใครบอกว่าไม่ชอบล่ะ อ่าส์!! ที่รัก ซี๊ดดดด พี่แทบจะคลั่งแล้วรู้มั้ย โอ้ววว!!!...ริน อ่าส์!!! อืมมม"ศศินยกขาดารินทร์มาพาดบ่าก่อนจะขยับสะโพกเข้าออกอย่างต่อเนื่อง เขาวนสะโพกบดเบียดไปตามช่องทางรักอย่างไม่หยุดหย่อน จนคนที่นอนอยู่เสียวซ่านไปทั้งตัว"อ๊ะๆ ๆ ๆ อ๊า!!""อ่าส์!!...ริน"ช่องทางรักที่มันตอดรัดทำศศินแทบคลั่ง เขาจับดารินทร์เปลี่ยนท่าให้นอนคว่ำลง ทั้ง ๆ ที่แก่นกลางกายยังเสียบคาอยู่"พี่ซัน อื้อ มันลึกมากเลย อ๊ะๆ ๆ""หึ่มมมม แล้วรินชอบมั้ย หืมมม""งื้อ...พะ...พี่ซัน อะไร...ที่เป็นพี่ รินชอบหมดเลย อ๊าๆ ๆ ๆ ซี๊ดดดดส์!!"ทุกคำที่เปล่งออกมาจากปากของดารินทร์ มันทำให้มากหัวใจพองโต ศศินสัมผัสได้ตลอดเวลาว่าคนที่เขากำลังตกหลุมรักอยู่นี้ รักเขามากแค่ไหนศศินก้มลงไปคลอเคลียอยู่ตรงไหล่มน ก่อนจะใช้มือเชยคางให้เหงนมองมาด้านข้าง ส่วนเขาก็ก้มลง
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 63 ริลเจ็บพี่ก็เจ็บ NC++
"ทำต่อนะคะ...รินอยากเป็นของพี่""ถ้าพี่ทำรินเจ็บรินตีพี่ได้เลยนะ" ดารินทร์พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเชิดหน้ารับจูบของศศิน ทั้งคู่จูบกันสักพัก ก่อนศศินจะตัดสินใจสอดนิ้วเข้าไปทางช่องทางรักอีกครั้ง คราวนี้ถึงแม้จะเจ็บแต่ดารินทร์ก็ไม่โวยวาย ยอมกัดปากตัวเองไว้แน่น แต่ศศินก็ยังรับรู้ได้ มือเล็กขยุ้มไปบนที่นอน เพราะเธอไม่อยากจิกหลังศศินให้ต้องเจ็บ ศศินจึงจับมือดารินทร์มากอดหลังเขาไว้ดังเดิม"ถ้าเจ็บก็ระบายมันออกมาบนหลังพี่นะครับ""ไม่เอาเดี๋ยวพี่ซันเจ็บ""ไม่เป็นไรครับ รินเจ็บพี่ก็เจ็บนะ"ดารินทร์จึงยอมกอดศศินไว้แน่น เธอพยายามที่จะไม่จิกเล็บลงไป แม้บางครั้งจะเผลอลืมไปบ้างก็ตาม"อ่าส์ อ๊าๆ ๆ พะ พี่ซัน ซี๊ดดด"ความเจ็บเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียว เมื่อศศินเริ่มขยับนิ้วทั้งสามที่สอดเข้าไป เมื่อเห็นปฏิกิริยาของดารินทร์ศศินมั่นใจว่าตอนนี้ดารินทร์พร้อมแล้ว เขาจึงเอานิ้วออก แล้วหยัดตัวตรงในท่าคุกเข่า ดารินทร์จึงมองด้วยความแปลกใจ จึงผงกหัวขึ้น เป็นจังหวะเดียวกับที่ศศินกำลังชักรูดแก่นกลางกายของเขาเพื่อเตรียมความพร้อม ดารินทร์หน้าเห่อร้อน ตาโต เมื่อเห็นว่าเจ้าแก่นกลางกายของศศินใหญ่โตเป็นไหน ๆศศินได้แต่ยิ้มให้
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 62 อยากเป็นของพี่ NC++
"อ๊ะ...พี่ซัน"ความเสียวแล่นไปทั่วร่างบางอย่างควบคุมไม่อยู่ จนต้องระบายออกมาเป็นเสียงครวญครางที่หวานที่สุดที่ศศินเคยได้ยินมา ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้เขาหลงดารินทร์เข้าไปอีก ใช่ว่าดารินทร์จะเสียวแค่คนเดียวตอนนี้ศศินก็เสียวจนตัวตนของเขาคับแน่นไปหมด เขาอยากกระแทกดารินทร์แรง ๆ แต่เพราะเป็นครั้งแรก เขาจึงไม่อยากรุนแรงมากนักศศินจึงจับดารินทร์ถ่างขาแล้วก้มหน้าลงไปอยู่ในระดับเดียวกับกุหลาบดอกงามของดารินทร์ เขาจ้องมองพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ และไม่รอช้าที่จะใช้ลิ้นร้อนแหย่เข้าไปทางรูสวาทของเธอ ลิ้นร้อนตวัดไปทั่วกลีบกุหลาบของดารินทร์ เพราะความอายดารินทร์จึงพยายามเอามือปัดป่ายและร้องห้ามศศิน แต่มีหรือคนอ่อนประสบการณ์อย่างดารินทร์จะชนะคนอย่างศศิน เมื่อทุกอย่างในสมองขาวโพลนจนยากที่จะควบคุมดารินทร์จึงแอ่นสะโพกแล้วส่ายตามอารมณ์ จนศศินพอใจอยู่ไม่น้อย"อื้อ...อ่าส์...พี่ซัน"ศศินเหลือบมองคนที่นอนบิดไปบิดมา หน้าเชิดขึ้น มือขย้ำผ้าปูที่นอนจนเป็นรอยยับยู่ยี่ เขาแทบคลั่งกับร่างบางตรงหน้า ผิวขาวเนียนที่ยิ่งโดนแสงไฟยิ่งดูมีออร่า บวกกับรอยรักที่เขาฝากไว้ มันดูเย้ายวนมาก จนศศินอยากทำตามใจเหลือเกิน..."พี่ซัน ริน
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 61 ค้างมาสองรอบแล้ว NC+
"อ๊ะ พี่ซัน" ศศินช้อนตัวดารินทร์ขึ้นทันที "พี่ซัน ระวังแผลนะคะ"ไม่ว่าศศินจะทำอะไร เหตุผลเดียวที่ดารินทร์โวยวายคือกลัวแผลของศศินฉีก เธอกลัวศศินเจ็บฟร่อดดดดดศศินฝังจมูกลงไปแรง ๆ บนแก้มกลมที่กำลังแดงระเรื่อ โดยที่ดารินทร์ไม่ทันได้ตั้งตัว"เป็นห่วงพี่เหรอ" ดารินทร์พยักหน้าเบา ๆ "ถ้าอย่างนั้นอย่าดื้อกับพี่นะครับ"เสียงกระซิบของศศินทำดารินทร์ถึงกับต้องกลั้นหายใจ"เราไปต่อกันที่ห้องนะ พี่ค้างมาสองรอบแล้ว"ศศินอุ้มดารินทร์ขึ้นมาบนห้องนอนของดารินทร์ก่อนจะวางลงบนที่นอนอย่างเบามือ"รินครับ"ศศินก้มลงไปจูบไล่ตั้งแต่หน้าผาก ตา แก้ม จมูก คาง และมาหยุดอยู่ที่ปาก จนดารินทร์เม้มปากแน่นเมื่อคิดไปว่าส่วนต่อไปที่ศศินจะจูบคือปากของเธอ เมื่อศศินจ้องมองนาน ๆ ดารินทร์จึงเสมองไปทางอื่น"ริน" ดารินทร์เบนสายตากลับมามองหน้าศศินอีกครั้งเมื่อถูกเรียก "พี่ขอจูบได้มั้ย"ดารินทร์ไม่ตอบแต่กลับจ้องหน้าศศินนิ่ง ก่อนจะเอามือคล้องคอแล้วดึงศศินลงไปจูบอย่างคนไม่ประสีประสา แต่ศศินก็ยอมปล่อยให้ดารินทร์เป็นฝ่ายรุก ผ่านไปสักพักศศินเริ่มทนกับความน่ารักของดารินทร์ไม่ไหว เขาอยากรังแกคนใต้ร่างเอามาก ๆ เลย"พร้อมจะเจอของจริงหรือย
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 60 เสียเวลามามากพอแล้ว
ดารินทร์ยืนทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นอยู่สักพัก เธอไม่รู้ว่าศศินโกรธอะไรเธอ และมันก็เป็นเหมือนทุก ๆ ครั้ง เวลาที่ศศินโกรธเธอศศินจะหันหลังให้เธอ ทิ้งเธอไว้คนเดียวเสมอ ดารินทร์ตัดสินใจขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดและเก็บของ เพราะหากศศินมีท่าทีกับเธอแบบนี้ แล้วเธอจะอยู่ที่นี่ได้ยังไง เจ้าของบ้านตัวจริงไม่รู้ว่าจะโกรธเธอหรือไม่พอใจเธออีกเมื่อไหร่เวลาผ่านไปสักพักไฟในบ้านดารินทร์เริ่มดับลงเหลือเพียงแค่ไฟในห้องครัว เพราะในขณะที่เดินลงมาดารินทร์นึกได้ว่ายังมีกับข้าวที่เธอยังไม่ได้เก็บล้างอยู่ในครัว ศศินที่นั่งมองอยู่ในบ้านของเขาเมื่อเห็นว่าที่บ้านดารินทร์ผิดปกติเขาก็รีบวิ่งออกมาหาดารินทร์ที่บ้านทันที"ริน!!" ศศินตะโกนเรียกเมื่อเห็นว่าภายในบ้านไม่ได้เปิดไฟเลยสักดวง มีเพียงแสงสว่างที่ลอดออกมาทางห้องครัวเท่านั้น เขาเดินไปเปิดไฟในห้องรับแขกจนมันสว่างอีกครั้ง แต่กลับเห็นกระเป๋าเป้ของดารินทร์ที่วางอยู่บนโซฟา เขาจำได้ว่ามันเป็นใบเดียวกับที่ดารินทร์ใช้ตอนเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้านใหม่ๆศศินเริ่มใจเสีย เขาไม่รู้ว่าทำไมดารินทร์ถึงเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ดารินทร์จะไปไหนทำไมไม่บอกเขา..."ริน!!!" ศศินตะโกนเรียกอีกครั้ง
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 50 น้อยใจ
"ค่ะคุณซัน"'ริน ทำอะไรอยู่'"ฉันยังอยู่ที่สถานีตำรวจกับพี่วินค่ะ"'ทำไมเรียกไอ้วินว่าพี่!!' ศศินเสียงเข้มขึ้นทันที"ก็ปกติฉันก็เรียกแบบนี้นี่คะ"'กับฉันเธอก็เรียกพี่ ทำไมยังเรียกว่าคุณล่ะ'"ก็ฉันไม่ชิน"'ริน' เสียงที่ดูอ่อนลงทำดารินทร์ใจสั่นไม่น้อย"คะ" ดารินทร์ก็ขานรับในทันที'คิดถึงเธอจัง'"คุณซั
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 34 ไม่ต้องเกรงใจ
หลังจากทานข้าวเสร็จศศินก็ยังอยู่เป็นเพื่อนชายชราดื่มเหล้า เขาพูดคุยกับชายชราโดยไม่มีท่าทีว่าจะกลับ จนลืมไปว่าตอนนี้ดึกแค่ไหนแล้ว เพราะยิ่งคุยกลับยิ่งถูกคอกับชายชราจนดารินทร์นึกหมั่นไส้"คุณ กลับได้แล้ว มันดึกแล้วนะ""ทำไม เป็นห่วงฉันเหรอ" ศศินหันไปยักคิ้วให้ดารินทร์"เปล่าซะหน่อย พอดีเราจะเข้านอนแล
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 31 เชื่อฉันหรือยัง
ปัง!!!ดารินทร์สะดุ้งเล็กน้อย ตาลุกวาว ตอนนี้สิ่งเดียวที่ดารินทร์คิด คือศศินอาจจะอยู่แถวนั้นแน่นอน เธอจึงรีบวิ่งไป"คุณ อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า"เมื่อไปถึงบริเวณที่เสียงปืนดัง ดารินทร์กลับเห็นผู้ชายยืนนิ่งอยู่ แล้วเอามือยกขึ้น ปรากฎว่าเป็นศศินนั่งเอง แต่พอมองไปตรงหน้าศศิน ก็เห็นชายชรายืนเล็งปืนไปทางศศ
ดาวเคียงเดือน ตอนที่ 29 เราเป็นคนรักกัน
"ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครคะ ทำไมถึงจำฉันผิด""เราเป็นคนรักกัน และกำลังจะแต่งงานกัน"มาวินตวัดสายมามองศศินทันที"มึงจะทำอะไรวะ" มาวินกระซิบถาม"กูจะทำให้รินกลับมาจำกูให้ได้ไง"ดารินทร์มองดูทั้งสองกระซิบกัน เธอไม่รู้ว่าทั้งสองคนพูดอะไรกัน แต่สิ่งที่เธอได้ฟังก่อนหน้าทำให้เธอสงสัยถ้าเป็นคนรักกันจริง ๆ ทำไม
You May Also Like
Bad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด161.1K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว172.8K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก189.8K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.5K viewsคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา146 viewsท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา141 viewsแฟนคลับข้ามภพมารักแม่ทัพ
Ladyporn21 viewsพี่เลี้ยงซ่อนรัก
กุหลาบดิน25 views
