ตอนที่47 คำมั่น

"ขอโทษนะอองเดร์ที่ฉันต้องเอานายเข้ามาในแผนการของฉัน"

ร่างเล็กในชุดนอนกางเกงขายาวลายการ์ตูนเดินมานั่งที่โซฟาแล้วกดเลือกหนังที่ตนเองต้องการดู...เพื่อฆ่าเวลารอเฮียป่า เพราะตั้งแต่อาบน้ำ กินข้าวเสร็จเฮียป่าก็ยังนั่งทำงานต่อในห้องทำงานยังไม่มีวี่แววว่าจะออกมาง่ายๆเสียด้วย

หลังจากที่น่านฟ้าคิดอยู่นานว่าจะถามดีหรือไม่ถามดี จนในที่สุดเธอตัดสินใจแล้วว่าเธอต้องถามเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้ได้ ไม่ว่าคำตอบจะเป็นยังไงก็ตาม ทุกอย่างมันต้องมีเหตุและผลของมันเธอเชื่ออย่างงั้น

เกือบหนึ่งชั่วโมงที่น่านฟ้านั่งดูหนังรอน้ำป่า ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูน่านฟ้าก็หันไปส่งยิ้มหวานให้กับน้ำป่าทันที น้ำป่าเดินไปนั่งข้างๆกับน่านฟ้าก่อนจะถามออกไป

"ทำไมยังไม่นอนครับ..."

"ดูหนังฆ่าเวลารอเฮียป่าค่ะ" น่านฟ้าเธอตอบยิ้มๆให้กับน้ำป่าแต่ทว่าแววตาที่มองน้ำป่านั่นมันกำลังสื่อความหมายได้อย่างชัดเจน

"หืม?...เรื่องเมื่อหัวค่ำใช่ไหม"

"ทำไมเฮียรู้ทัน ใช่ค่ะแล้วทำไมเฮียไปอยู่...ทำไมเฮียถึงอยู่กับคุณอันเซลคะ" เดิมทีเธอคิดจะไม่ถามตรงๆ แต่ก็เปลี่ยนใจเธอเลือกที่ถามออกไปตรงๆ เพื่อให้หายข้องใจ

"...ขอโทษที่เฮียไม่ได้บอกก่อน เรื่องนี