ตอนที่ 2

พลั่ก!

ไม่ต้องรอให้คำพูดจบลง หมัดหนักๆ ของพันรักก็พุ่งเข้าใส่โหนกแก้มของด้ายจนหน้าหัน ด้ายที่ไม่ได้ตั้งตัวถึงกับเซไปด้านหลัง ทั้งคู่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่หน้าอาคาร ท่ามกลางเสียงฮือฮาของนักเรียนคนอื่นๆ จนกระทั่งอาจารย์ฝ่ายปกครองต้องวิ่งมาแยกอย่างชุลมุน พันรักสะบัดตัวออกจากการจับกุม พลางจัดคอเสื้อและแว่นตาให้เข้าที่ด้วยท่าทีเย็นชา 

สายตาที่เขามองด้ายก่อนเดินจากไปนั้นเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย เขาเกลียดที่ด้ายคือ 'ความไม่แน่นอน' เพียงหนึ่งเดียวที่เขาไม่สามารถประมวลผลได้ ไม่ว่าจะตอนนี้หรือก่อนหน้านี้ก็ตาม

ภายในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำ ผ้าม่านกำมะหยี่หนาทึบถูกปิดไว้อย่างมิดชิดเพื่อตัดขาดจากโลกภายนอก มีเพียงแสงสว่างสีฟ้าสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอที่เรียงต่อกัน และเสียงครางหึ่งเบาๆ ของเครื่องระบายความร้อนที่กำลังทำงานอย่างหนัก

พันรักนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ด้วยสภาพที่ตอนนี้ต่างจากที่ตอนอยู่ที่โรงเรียนอย่างสิ้นเชิง เสื้อเชิ้ตถูกถอดวางทิ้งไว้บนพื้น เหลือเพียงเสื้อยืดสีเทาที่สวมทับร่างกายท่อนบนที่ดูแข็งแรงและมีกล้ามเนื้อสวยงามอย่างที่โอเมก้าปกติไม่มีวันจะมีได้ แว่นตาหนาถูกวางไว้ข้างกาย เผยให้เห็นดวงตาคมกริบที่กำลังจับจ้องข้อมูลทางเคมีจำนวนมหาศาลที่อยู่บนหน้าจอคอม

เขากำลังเริ่มเข้าสู่สภาวะ ‘โอเวอร์คล็อก’ (Overclock การเร่งความเร็วในการประมวลผลให้เกินมาตรฐาน)

พรสวรรค์ที่มาพร้อมกับคำสาป พันธุกรรมพิเศษนี้ทำให้พันรักสามารถเร่งประสิทธิภาพการทำงานของสมองให้สูงเกินขีดจำกัดมนุษย์ได้ชั่วขณะ เพื่อประมวลผลข้อมูลที่ซับซ้อน ทว่ากระบวนการนี้จะไปเร่งการหลั่ง

ฟีโรโมนภายในร่างกายให้รุนแรงขึ้น กลิ่นกาแฟคั่วใหม่ที่หอมละมุนเริ่มเปลี่ยนเป็นกลิ่นกาแฟคั่วเข้ม (Dark Roast) ที่อบอวลไปทั่วห้องราวกับกลิ่นของพยัคฆ์ร้ายที่ซ่อนตัวอยู่

"อีกนิดเดียว... แค่จุดนี้..."

นิ้วเรียวยาวเคาะแป้นพิมพ์ด้วยความเร็ว หยาดเหงื่อหยดแล้วหยดเล่าไหลผ่านแผ่นหลังกว้าง พลังงานมหาศาลถูกเผาผลาญไปกับการทำงานของสมอง จนกระทั่ง…

ตึ๊ง!

ข้อความ ‘Upload Complete’ ปรากฏขึ้น พันรักทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้พลางหอบหายใจอย่างหนัก ดวงตาที่เคยคมกริบเริ่มพร่าเลือน ทันทีที่การประมวลผลหยุดลง กลไกป้องกันตัวเองทางชีววิทยาก็ดีดตัวกลับอย่างรุนแรง

แท้จริงแล้วไม่มีใครรู้เลยว่าพันรักที่ใครๆ ก็เข้าใจผิดมาตลอดว่าเป็นอัลฟ่าผู้เย็นชานั้น เพศรองจริงของเขาคือ โอเมก้า และที่สำคัญยังจัดได้ว่าเขาเป็น S คลาสที่มียีนต์พิเศษหายาก ที่นอกจากจะดึงประสิทธิภาพของสมองออกมาใช้ได้เหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปแล้ว ร่างกายของเขายังไม่ได้รับผลกระทบจากฟีโรโมนจากอัลฟ่าหรืออีนิกม่าเลยแม้แต่น้อย เลยทำให้ไม่มีใครสงสัยเรื่องเพศรองของมาจนถึงตอนนี้ 

และเมื่อสภาวะ ‘ฮีท’ เริ่มจู่โจมหลังจากที่สมองของพันรักถูกใช้งานหนักมากเกินไป

ความร้อนขุมมหาศาลพุ่งพล่านจากจุดกึ่งกลางลำตัวแผ่ซ่านไปตามเส้นเลือด ร่างกายสูงโปร่งสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ผิวขาวจัดเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ พันรักกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกั้นเสียงคราง จนได้รับรู้ได้ถึงความคาวของเลือดในปากมือที่สั่นเทาเอื้อมไปหยิบแก้วกาแฟมาดื่มหวังว่าคาเฟอีนจะช่วยบรรเทา แต่มันกลับยิ่งกระตุ้นความกระหายในบางสิ่งที่มากกว่ารสขม 

ถึงเขาจะเป็นโอเมก้าที่ร่างกายแข็งแกร่งเท่าอัลฟ่า แต่ถ้าเข้าสู่ช่วงเวลาฮีทแล้วจะรุนแรงกว่าปกติหลายเท่า

"อึก... อ๊าา"

ในจังหวะที่สติกำล้งหลุดลอย ภาพของใบหน้ากวนๆ และกลิ่นกุหลาบลาฟอนของด้ายเมื่อตอนสายกลับชัดเจนขึ้นมาในห้วงความคิด ความรู้สึกที่ด้ายกระชากคอเสื้อเขายังคงทิ้งร่องรอยความร้อนไว้ที่ผิวหนัง พันรักสบถคำรามในลำคออย่างขัดใจที่ศัตรูคู่กัดของเขากลับเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ภาพจำในสมองสั่งให้เขาโหยหาในเวลานี้

มือเรียวเลื่อนลงไปสัมผัสส่วนกลางลำตัวที่ตื่นตัวผ่านเนื้อผ้ากางเกงสแล็กอย่างอดรนทนไม่ไหว เสียงลมหายใจหอบกระเส่าเริ่มดังสะท้อนในห้องที่เงียบสงบ กลิ่นกาแฟคั่วเข้มผสมปนเปกับกลิ่นอายความร้อนแรงของอารมณ์ที่ถูกปลดปล่อย เขาต้องจัดการกับความต้องการนี้เพียงลำพังเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

"ไอ้อัลฟ่าโลกแคบ...อึก… ฉันเกลียดนาย"

พันรักพึมพำท่ามกลางความมืดมิด ขณะที่มือขวาขยับเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด ตัวตนที่แท้จริงที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้แว่นหนาและมาดเด็กเนิร์ดผู้เย็นชา ถูกเปิดเผยออกมาในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยกลิ่นกาแฟและความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้