تسجيل الدخولหลังจากปาร์ตี้เลิกรา ทุกคนในวิลล่าต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อน ทว่าราชันทร์ยังคงนั่งดื่มต่อที่ระเบียงห้องนอน พลางคิดถึงเหตุการณ์ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า ฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายทำชายหนุ่มขาดสติไปชั่วขณะ ถามว่ารู้สึกผิดไหม ก็ไม่เชิง แต่เขากลัวว่ากวางน้อยแสนสวยที่หมายตาไว้ตั้งแต่อยู่ที่สนามบินจะตื่นกลัวจนเตลิดหนีไปเสียก่อน
และเมื่อราชันทร์เข้านอน จนกระทั่งตื่นขึ้นมาในช่วงเที่ยงของอีกวัน สิ่งที่เขากลัวนั้นก็ได้เกิดขึ้นจริง
ราชันทร์เดินสะลึมสะลือเข้ามาในห้องครัว ก็เห็นคเชนทร์นั่งดื่มกาแฟอยู่ ชายหนุ่มเดินไปคว้าแก้วกาแฟเพื่อนรักขึ้นมาและสาดลงคออย่างรวดเร็ว
“อ้าว มึงนี่ เครื่องทำกาแฟก็ตั้งอยู่ทนโท่”
“เออ เดี๋ยวกูทำให้ใหม่”
ราชันทร์ว่าจบก็เดินไปเปิดเครื่องทำกาแฟ ก่อนหันมาเลือกแคปซูลกาแฟใส่ลงไปในเครื่อง ระหว่างรอให้เครื่องชงกาแฟทำหน้าที่ของมัน
ราชันทร์ก็หันไปมองรอบบ้านที่เงียบสงบ“มึงมองหาใคร”
“เปล่า กูแค่แปลกใจที่บ้านเงียบ”
“ยังไม่ตื่นกัน ส่วนกี้ออกไปส่งนิตา”
“หา!!! อะไรนะ” ราชันทร์เผลออุทานออกมาด้วยความตกใจ
“เป็นไรของมึง ตกใจอะไรขนาดนั้น”
“เปล่า กูก็แค่แปลกใจว่าทำไมนิตารีบกลับ”
“เห็นว่าจะรีบกลับไปหาแม่ แล้วก็คุยเรื่องงานอะไรเนี่ยแหละ”
“อ๋อ”
ราชันทร์ค่อยใจชื้นที่กวางน้อยแสนสวยไม่ได้หนีเขาไปอย่างที่คิด ชายหนุ่มถือแก้วกาแฟสองใบมาวางลงบนเคาร์เตอร์ไอส์แลนด์ ก่อนนั่งลงข้างคเชนทร์
“เชนทร์ ใกล้จะแต่งงานแล้วมึงรู้สึกยังไงบ้างวะ”
“โคตรดี ดีโคตร ๆ เมื่อก่อนกูไม่เคยคิดว่าจะมีใครทำให้กูรักได้ขนาดนี้ แต่พอเจอกี้ ทุกอย่างมันก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้อนาคตกูมีเป้าหมายมากขึ้น มึงก็รู้ว่าเมื่อก่อนกูคิดจะแต่งงานที่ไหน แต่ตอนนี้นะถ้ามีใครมาห้ามไม่ให้กูแต่ง ก็ข้ามศพกูไปก่อนได้เลย” ราชันทร์ฟังคเชนทร์ร่ายยาวพลางยกกาแฟขึ้นจิบ เพื่อนของเขาเปลี่ยนไปมากจริง ๆ ตั้งแต่ได้พบกับคนรัก
หากเป็นเมื่อก่อนที่ยังโสดทั้งคู่ พวกเขาจะมีนิสัยเรื่องผู้หญิงคล้ายกัน คือ นิสัยรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ไม่เคยคบใครจริงจัง ส่วนใหญ่แล้วถ้าเจอกัน ถูกใจก็ขึ้นเตียง เสร็จแล้วก็แยกย้าย
แต่เมื่อคเชนทร์พบกับกันติชา สายตาของเพื่อนรักก็ไม่เคยแลใครอีกเลย เวลาที่คเชนทร์อยู่กับคนรักนั้น ราชันทร์สัมผัสได้ถึงความรักและความอบอุ่น จนบางครั้งตัวเขาเองยังนึกอิจฉา
ถ้า...เขาได้พบใครสักคนแบบนี้บ้างก็คงดีไม่น้อย
เพียงแค่คิดแบบนั้น ภาพกวางน้อยแสนสวยก็เลยขึ้นมา ทำเอาราชันทร์เผลอยิ้มอย่างลืมตัว
“มาแล้วค่ะ อาเชนทร์ กี้แวะซื้ออาหารทะเลมาด้วย”
เสียงหวานสดใสของกันติชาดึงราชันทร์ออกจากความคิด หันไปมองทางต้นเสียง ส่วนคเชนทร์เห็นคนรักหอบของมาพะรุงพะรังจึงรีบลุกไปช่วย
“ไปตลาดทำไมไม่บอกอาครับ อาจะได้ไปช่วย”
“ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้เอง แต่เสียดายที่นิตารีบกลับเนี่ยสิ เห้อ”
“นั่นสิ น่าจะอยู่ด้วยกันก่อน ไอ้ราชมันก็ถามถึง” คเชนทร์บ่ายหน้าไปทางราชันทร์ที่กำลังนั่งมองคู่รักคุยกันกะหนุงกะหนิง
"อ้อ อาราชคะ กี้แนะนำให้นิตาไปพักที่โรงแรมอาราชนะคะ อาราชมีส่วนลดให้ไหม ตอนนี้นิตากำลังหาที่อยู่ใหม่ก็เลยต้องหาที่พักชั่วคราวไปก่อน คอนโดกี้ก็รีโนเวทอยู่ ไม่งั้นจะให้นิตาไปพักแล้ว” ราชันทร์ได้ยินก็ดีใจจนเนื้อเต้น แต่ก็ต้องเก็บอาการ
“ได้สิ เดี๋ยวอาลดให้เป็นพิเศษ เอ่อ กี้เอาชื่อนามสกุลและเบอร์โทรของนิตาส่งให้อา เดี๋ยวอาจะได้แจ้งที่โรงแรม” ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับนางแบบสาวทำให้ราชันทร์นัยน์ตาเป็นประกาย พร้อมเกิดความคิดบางอย่างขึ้นมา
“ได้เลยค่ะ”
กันติชารับคำ ก่อนหันไปสวีทกับคเชนทร์ต่อ คนโสดอย่างราชันทร์ซึ่งทนดูไม่ไหว จึงต้องลุกหนีเข้าห้องไป
ด้านโบนิตาเมื่อกลับจากภูเก็ต เธอตัดสินใจขนข้าวของไปเช็กอินยังโรงแรมที่กันติชาแนะนำว่าเป็นของคนรู้จัก ทว่าเมื่อไปถึงหญิงสาวก็ต้องตกตะลึงในความยิ่งใหญ่อลังการของโรงแรมห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา แต่ด้วยความที่กันติชาส่งข้อความมาบอกว่าติดต่อกับเจ้าของโรงแรมไว้แล้วว่าเธอจะมาพัก โบนิตาจึงจำใจต้องเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไหน ๆ มาแล้วก็พักหรูหราสักวันสองวันค่อยย้ายไปที่อื่น
โบนิตาลากกระเป๋าเดินทางตรงเข้าไปยัง
ล็อบบีโรงแรม แจ้งความต้องการที่จะเช็กอินพร้อมยื่นบัตรประชาชนให้กับพนักงานต้อนรับ เมื่อพนักงานสาวเห็นชื่อในบัตรจึงรีบส่งคืนทันที“สวัสดีค่ะคุณโบนิตา ท่านประธานโทรมาแจ้งให้เตรียมห้องไว้ให้แล้ว เชิญค่ะ เดี๋ยวดิฉันนำไป” พนักงานสาวเดินออกจากเคาร์เตอร์ส่งสัญญาณให้พนักงานยกกระเป๋าเข้ามานำกระเป๋าของโบนิตาเดินตามไปยังลิฟต์โดยสาร
ลิฟต์เคลื่อนที่ขึ้นมาสู่ชั้น 19 ซึ่งเป็นส่วนของห้องรอยัลสูทราคาแพงที่มีเพียงไม่กี่ห้อง พนักงานสาวเดินนำไปเปิดประตูห้อง พร้อมผายมือเชื้อเชิญให้โบนิตาเข้าไปด้านใน
“ถ้าคุณผู้หญิงต้องการอะไรสามารถโทรแจ้งที่ฟร้อนได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงนะคะ ยกหูโทรศัพท์ กดศูนย์นะคะ”
“ค่ะ”
โบนิตามองตามพนักงานทั้งสองออกไป จนกระทั่งประตูห้องปิดลง ร่างบางหมุนตัวมองไปรอบห้อง ยังงง ๆ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จู่ ๆ ก็ได้ขึ้นมาอยู่ในห้องพักหรูหราราคาแพง เมื่อคิดถึงมูลค่าราคาที่ต้องจ่ายนัยน์ตาคู่สวยก็เบิกโพลง รีบควานหาโทรศัพท์มากดต่อสายหาเพื่อนรักที่ช่วยเป็นธุระหาโรงแรมให้
“กี้ ทำไมฉันได้มาพักห้องรอยัลสวีท”
[อ๋อ อาราชคงจัดการให้น่ะ]
“หา!!! ใครนะ”
[อาราชไง คนหล่อ ๆ ที่เจอที่ภูเก็ตอ่ะ]
“แต่ห้องนี้มันแพงมากเลยนะแก”
[อาราชบอกว่าจะคิดราคาพิเศษสุด ๆ ให้ แกสบายใจได้ แค่นี้ก่อนนะนิตา ฉันอาบน้ำอยู่ ว๊าย!!! อาเชนทร์ กี้คุยโทรศัพท์อยู่ ใจเย็นก่อนได้ไหมคะ]
โบนิตาดึงสมาร์ตโฟนออกจากหู มองหน้าจอสี่เหลี่ยมด้วยใบหน้าเหยเก ก่อนรีบกดตัดสาย
“อี๋ จะวางสายก่อนก็ไม่ได้ ทำไมฉันต้องมา
ได้ยินอะไรแบบนี้”ว่าจบก็โยนโทรศัพท์มือถือลงบนโซฟาตัวยาว ก่อนลากกระเป๋าเดินทางใบโตมาเปิดกลางห้อง เลือกชุดลำลองที่ใส่สบายออกมา ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาทีโบนิตาก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย พร้อมออกเดินทางไปหาคุณมาลินี มารดาอันเป็นที่รัก
โบนิตาเดินหิ้วถุงของฝากผ่านหน้าล็อบบี เพื่อจะออกไปเรียกแท็กซี่หน้าโรงแรม ทว่าพนักงานหญิงคนเดิมรีบปรี่เข้ามาทักเธอเสียก่อน
“คุณผู้หญิงจะออกไปข้างนอกใช่ไหมคะ เดี๋ยวดิฉันเรียกรถของโรงแรมให้นะคะ”
“อุ๊ย ไม่เป็นไรค่ะ” โบนิตารีบปฏิเสธทันควัน
“ไม่ได้นะคะ ท่านประธานสั่งไว้ เดี๋ยวดิฉันจะโดนตำหนิเอาได้ค่ะ”
“ก็ได้ค่ะ” โบนิตาต้องยอมอย่างจำใจ พลางนึกถึงท่านประธานที่อยู่ไกลถึงภูเก็ตก็ยังอุตส่าห์ทำให้คนทางนี้วุ่นวายได้
สุดท้ายโบนิตาก็ได้นั่งรถซีดานคันหรูของโรงแรม มุ่งหน้าสู่บ้านเก่าที่เธอเกิดและเติบโตมา
หกเดือนผ่านไป ‘เรือนริมน้ำ’ ร้านอาหารไทยสไตล์วินเทจก็ถึงฤกษ์งามยามดีในการเปิดให้บริการ โดยก่อนวันเปิดร้านก็ได้มีการทำบุญเพื่อความเป็นสิริมงคล ซึ่งแขกที่มาร่วมงานมีเพียงญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงที่สนิทเท่านั้น โบนิตายืนมองคุณมาลินีและคุณพรรณรายช่วยกันต้อนรับแขกเหรื่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตลอดหลายเดือนมานี้มีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของเธอที่เปลี่ยนแปลงไป ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นหากจะเรียกว่าดีก็ยังคงน้อยไป คุณมาลินียอมย้ายออกมาจากบ้านเก่ามาอยู่กับเธออย่างถาวร หลังจากที่เทียวไปเทียวมาอยู่พักใหญ่ ส่วนญาติพี่น้องทางฝ่ายบิดาเธอก็ห่างเหินกันมานานจึงแทบไม่ได้ติดต่ออะไรกันอยู่แล้ว จะมีก็แต่คุณมาลินีที่ยังคงไปมาหาสู่ญาติเพียงบางคนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และนั่นก็ไม่ได้รวมเจ็กธงคนปากร้ายเธอได้ข่าวจากมารดาว่าเจ็กธงไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นอีกเลยนับตั้งแต่วันที่เกือบจะมีเรื่องกับราชันทร์ หลังงานทำบุญช่วงเช้าผ่านไป ตกเย็นก็มีปาร์ตี้เล็ก ๆ ระหว่างเพื่อนฝูงของราชันทร์และโบนิตา “นิตา ตอนแกบอกฉันไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าอาราชเขาจะสยบแทบเท้าแกราบคาบขนาดนี้” กันติ
การเปิดตัวโฆษณาของโรงแรม ได้รับเสียงตอบรับอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะภาพชุดโฆษณาของคู่รักคนดังในชุดแต่งงาน โด่งดังเป็นพลุแตกเพียงข้ามคืน ผลจากโฆษณาดังกล่าวทำให้ฝ่ายจัดเลี้ยงของโรงแรมได้รับการติดต่อจากลูกค้าทั้งทางโทรศัพท์ และทางข้อความที่ส่งกันมามากมายจนอินบอกซ์แทบแตก และสิ่งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในครั้งนี้ คือการได้กอบกู้ชื่อเสียงของนางแบบสาวให้กลับคืนมาได้อย่างสวยงาม และนอกจากนี้เธอยังได้รับเงินค่าตัวก้อนโตจากแฟนหนุ่มเป็นมูลค่ากว่าแปดหลัก ลูกค้าที่เคยยกเลิกงานไปก็ต่างทยอยติดต่อกันกลับมาผ่านทางผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ ที่คุณพรรณรายจัดหามาให้ แต่ทว่านางแบบสาวเลือกรับเพียงบางงาน เนื่องจากเธอตัดสินใจแล้วว่าจะหันหลังให้กับวงการ ช่วงหลังมานี้โบนิตาจึงมีเวลาว่างมากขึ้น เธอมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับมารดา บางวันเธอก็จะให้บอดี้การ์ดไปรับคุณมาลินีมาค้างด้วยกัน บางวันก็ไปเดินเล่นชอปปิ้งกันตามประสาผู้หญิง แต่หากเป็นวันหยุดของราชันทร์ เธอก็จะใช้เวลาร่วมกับแฟนหนุ่ม และบางครั้งเธอกับเขาก็ต้องไปออกงานสังคมกับคุณพรรณรายบ้าง ถึงแม้ว่างานของโบนิตาจะลดน้อยลงไปมาก แต่ก็มีกิจกรรมอื่นเข
การถ่ายภาพโพรโมตโรงแรม เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตามคำสั่งของท่านประธานหนุ่ม โดยได้ทีมงานระดับท็อปของวงการ ไม่ว่าจะเป็นตากล้อง คอสตูม ช่างหน้า ช่างผม ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นมืออาชีพคิวทองที่มีตารางงานแน่นตลอดปี ทว่าก็ได้คุณพรรณรายเป็นธุระช่วยทาบทามมาได้ ทำให้งานสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างรวดเร็วผ่านไปกว่าสัปดาห์ การถ่ายภาพก็เกือบเสร็จสิ้นครบถ้วน จะเหลือเพียงแต่การถ่ายภาพเซตสุดท้าย ซึ่งเป็นเซตภาพโพรโมตแพคเกจจัดงานแต่งงานสุดหรู ซึ่งโบนิตาจะต้องร่วมเฟรมกับนายแบบสุดฮ็อตของวงการ ซึ่งมีคิวว่างเพียงวันนี้วันเดียวเท่านั้น แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อนายแบบหนุ่มประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์กลางดึกที่ผ่านมา ได้รับบาดเจ็บต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ทำให้ทีมงานต้องติดต่อหานายแบบคนใหม่ ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถหาคนมาแทนได้ ทำเอาท่านประธานหนุ่มหัวเสียไม่น้อยโบนิตานั่งมองสถานการณ์ตึงเครียดของทีมงานก็อดสงสารไม่ได้ หนำซ้ำราชันทร์ก็ยังเข้าไปกดดันทีมงาน ยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก“คุณราชคะ” โบนิตาเดินเข้าไปเรียกคนรักที่กำลังจะกินหัวทีมงานให้หันมาสนใจที่เธอ เมื่อราชันทร์หันมาบรรดาทีมงานก็ต่างลอบถอนหายใจ
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ราชันทร์ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ชายหนุ่มจึงขอตัวไปรับโทรศัพท์ที่ห้องทำงาน ส่วนโบนิตาแวะเข้าไปในครัว หยิบไวน์แดงในตู้แช่ออกมาเปิด ก่อนเดินขึ้นไปบนห้องนอนหญิงสาวเข้าห้องน้ำไปเปิดน้ำอุ่นใส่อ่าง หยดน้ำมันหอมระเหยจากสารสกัดดอกลาเวนเดอร์เพื่อช่วยผ่อนคลายลงไปในอ่างอาบน้ำ ระหว่างนั้นเธอก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า เข้าไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวใต้เรนชาวเวอร์ ก่อนกลับมาทอดกายแช่ตัวลงในน้ำอุ่นเมื่อกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายได้สัมผัสอุณหภูมิอุ่นจัด ก็เกิดการคลายตัว ทำให้ร่างอรชรรู้สึกเบาสบาย ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อล้าที่สั่งสมมาค่อย ๆ เจือจางหายไปกับสายน้ำ มือบางเอื้อมไปหยิบขวดไวน์ รินลงในแก้ว ก่อนยกแก้วขึ้นมาละเลียดไวน์ราคาแพงทีละน้อยโบนิตาเพลิดเพลินอยู่เพียงลำพังไม่ถึงห้านาที ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดขึ้น ราชันทร์ก้าวเข้ามาพร้อมส่งยิ้มกรุ้มกริ่ม ชายหนุ่มมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันกายท่อนล่าง ส่วนด้านบนนั้นปราศจากอาภรณ์ห่อหุ้ม แม้เธอจะเคยเห็นมาแล้ว ทว่าก็ยังไม่ชิน ความหล่อเหลาปนเซ็กซี่ของเขานั้นทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้องชายหนุ่มส่งสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนมือหนาจะคว้าปมผ้า
กว่าการประชุมจะเลิกราก็ปาเข้าไปเกือบหกโมงเย็น ราชันทร์จึงชวนโบนิตาลงไปดินเนอร์ที่ห้องอาหารของโรงแรมก่อนกลับบ้าน ทางด้านคุณพรรณราย ก็มีธุระด่วนเข้ามาต้องออกจากห้องประชุมกลางคันเสียก่อน ทว่าท่านก็ยังไม่ลืมแลกเบอร์กับโบนิตาไว้ติดต่อกันหลังจากนี้ “เหนื่อยหน่อยนะครับที่รัก ทางบอร์ดอยากให้เร่งปล่อยโฆษณาออกมาเร็ว ๆ” ราชันทร์เอ่ยกับคนรักขณะที่กำลังยืนอยู่ด้วยกันตามลำพังภายในลิฟต์โดยสาร “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ สมัยเรียนตอนที่นิตาร้อนเงินนะ นิตาควงงานเยอะกว่านี้อีก” หญิงสาวกล่าวติดตลก ทว่าราชันทร์กลับทำหน้าเคร่งเครียด “ผมน่าจะเจอที่รักให้เร็วกว่านี้” “ถ้าคุณเจอนิตาตั้งแต่ตอนนั้นคุณอาจจะไม่ชอบนิตาก็ได้นะคะ” “ไม่มีทาง เพราะผมตกหลุมรักรอยบุ๋มตรงแก้มนิ่ม ๆ ของที่รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ” คำพูดของเขาทำเอาดวงหน้าสวยคลี่ยิ้มออกมาจนเห็นรอยลักยิ้มทั้งสองข้าง ราชันทร์เห็นเข้าก็อดใจไม่ไหว ก้มหน้าลงไปกดจูบหนัก ๆ ลงบนแก้มใส ก่อนจะเปลี่ยนไปหอมแก้มอีกข้าง ทว่าประตูลิฟต์โดยสารเปิดออกเสียก่อน มือบางจึงรีบผลักใบหน้าหล่อเหลาให้ถอยออกไป เมื่อหันไปมองท
มาเซราติสีอะความารีนอันโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ พุ่งทะยานฝ่าการจราจรอันหนาแน่น ก่อนชะลอความเร็วเลี้ยวเข้าสู่โรงแรมห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อล้อทั้งสี่หยุดนิ่ง พนักงานรักษาความปลอดภัยสองนายก็รีบเดินเข้ามาเปิดประตูปีกนกทั้งสองด้านขึ้น ร่างเพรียวบางในชุดเดรสแขนยาวสีดำรัดรูปก้าวลงมาจากที่นั่งฝั่งผู้โดยสาร โดยมีสารถีหนุ่มรีบเดินเข้ามาโอบเอวบางพาเดินเข้าโรงแรมไปด้วยกัน บรรดาพนักงานชายหญิงต่างหยุดยกมือไหว้แสดงความเคารพท่านประธานหนุ่มที่เดินควงคู่มากับคนรัก ตั้งแต่วันที่ราชันทร์ให้สัมภาษณ์ออกสื่ออย่างเปิดเผย พนักงานทุกระดับในโรงแรมก็ได้รับรู้สถานะที่แท้จริงของโบนิตา ซึ่งก่อนหน้านี้หลายคนก็คิดไปต่าง ๆ นานา พนักงานหลายคนที่คุ้นเคยกับโบนิตาก็วิ่งเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง นั่นทำให้เธอรู้สึกปลื้มใจไม่น้อยที่มีคนเป็นห่วงเป็นใย บางคนถึงกับเป็นเดือดเป็นร้อนแทน ซึ่งก็ดูเยอะจนเกินเหตุ ทำให้ท่านประธานหนุ่มต้องส่งสายตาห้ามปราม เมื่อผ่านล็อบบี้มาได้ ราชันทร์ก็พาเธอขึ้นลิฟต์โดยสารไปยังชั้นเก้า ซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหาร และห้องประชุม ชายหนุ่มพาเธอมาหยุดย







