Se connecterPartager
บทที่ 5 ดอกไม้ให้คุณ
Date de publication:
2025-12-23 15:31:46หลังออกจากบ้าน โบนิตาก็ตรงกลับโรงแรมทันที ตอนแรกกะว่าจะไปเดินชอปปิ้งต่อ แต่พอเจอญาติผู้ใหญ่ที่ไม่น่าเคารพเข้าไปก็หมดอารมณ์
ร่างบางเดินหมดเรี่ยวแรงตรงไปยังเตียงนอนขนาดคิงไซต์ ทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่มเต็มแรง การมีปากเสียงกับญาติฝ่ายบิดานั้นเป็นสิ่งที่โบนิตาพยายามหลีกเลี่ยงเป็นที่สุด แต่ทว่าก็อดใจไม่ได้เลยสักครั้ง เพราะทุกครั้งคุณมาลินีจะต้องโดนลากมาเกี่ยวด้วยตลอด
ด้วยความอ่อนเพลียสะสมมาหลายวัน เมื่อหัวถึงหมอน ดวงตาคู่งามก็เริ่มหนักอึ้ง ขณะที่เธอค่อย ๆ เดินทางเข้าสู่ห้วงนิทรา เสียงกริ่งหน้าประตูห้องก็ดังขึ้น ทำเอาร่างบางสะดุ้งตื่น
หญิงสาวตะเกียกตะกายลงจากเตียงด้วยความหงุดหงิด เดินกระแทกส้นเท้าตรงไปยังบานประตูไม้สีน้ำตาล ก่อนจับลูกบิดกระชากเปิดออก สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือแจกันคริสตัลใบใหญ่ภายในมีดอกลิลลี่สีขาวถูกจัดไว้อย่างสวยงาม ใบหน้าของพนักงานหญิงคนเดิมที่เธอคุ้นเคยโผล่ออกมาจากหลังดอกลิลลี่
“คะ?” โบนิตาเลือกคิ้วถามอย่างสงสัย
“ท่านประธานส่งมาให้ค่ะ ดิฉันขออนุญาตนำเข้าไปวางนะคะ”
โบนิตาพยักหน้ารับก่อนรีบเบี่ยงตัวหลบให้พนักงานสาวเดินเข้าไปภายในห้อง หล่อนเดินถือแจกันไปวางลงบนโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาตัวยาวกลางห้อง
“เรียบร้อยค่ะ" พนักงานสาวหันมากล่าวกับเธอก่อนเดินออกจากห้องไป
เมื่อประตูปิดสนิทลง โบนิตาก็หันไปมองแจกันดอกลิลลี่แสนสวยด้วยสีหน้าครุ่นคิด สองเท้าเล็กก้าวเดินเข้าไปใกล้โต๊ะหน้าโซฟา พลางยืนกอดอกมองราวกับเป็นวัตถุต้องสงสัย พลันนัยน์ตาคู่สวยเหลือบไปเห็นการ์ดสีขาวใบเล็กเสียบอยู่ท่ามกลางดอกลิลลี่ โบนิตาหยิบการ์ดขึ้นมาเปิดดู ด้านในมีตัวอักษรสีดำที่ถูกเขียนด้วยตัวบรรจงลงบนกระดาษสีขาว
'ดอกลิลลี่มีหลายความหมาย หนึ่งในนั้นคือการยินดีที่ได้รู้จัก'
ข้อความสั้น ๆ เพียงแค่นั้น ทว่าเธออ่านซ้ำไปมาอยู่หลายรอบ ก่อนคลี่ยิ้มบางออกมา สองปรางแก้มนวลแดงระเรื่อ เมื่อรู้ตัวว่าเผลอยิ้มให้กับเจ้าของดอกไม้ หญิงสาวก็รีบเม้มปากแน่น
"เพิ่งจะมายินดีที่ได้รู้จักหลังจากที่จูบกันเนี่ยนะ คนบ้า"
หญิงสาวเดินมาทิ้งตัวลงนอนที่โซฟาตัวยาว พลิกกายบางนอนตะแคงมองดอกลิลลี่นัยน์ตาเป็นประกาย ความรู้สึกขุ่นมัวที่เกิดขึ้นก่อนหน้าตั้งแต่มีปากเสียงกับญาติผู้ใหญ่มลายหายไปจนสิ้น กลับมีความรู้สึกสงบเข้ามาแทนที่
ดวงตาคู่งามที่ทอดมองดอกไม้แสนสวยค่อยปิดลง ก่อนดำดิ่งเข้าสู่นิทราในเวลาอันรวดเร็ว
ทางด้านล็อบบี้ของโรงแรม พนักงานชายหญิงทุกคนต่างหยุดแสดงความเคารพท่านประธานหนุ่มที่เดินเข้ามา ราชันทร์หยุดทักทายพนักงานทุกคนอย่างเป็นกันเอง นั่นคือเสน่ห์อย่างหนึ่งของผู้บริหารหนุ่ม ถึงแม้ว่าเขาจะนั่งดำรงตำแหน่งสูงสุดขององค์กร แต่ก็ไม่เคยถือตัว มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับพนักงานทุกคนไม่ว่าจะในระดับใด ทำให้พนักงานทุกคนในโรงแรมรักและเคารพราชันทร์เป็นอย่างยิ่ง
"อ้าว คุณราช วันนี้ผมนึกว่าคุณราชจะไม่เข้ามาเสียอีก ก็ไหนบอกว่าอยู่ภูเก็ตนี่ครับ" กีรติ เลขานุการคู่ใจของราชันทร์รีบปรี่ออกมาจาก
เคาร์เตอร์ต้อนรับ ตรงมายังเจ้านายหนุ่ม"เปลี่ยนใจ จะมาตรวจงานที่สั่งด้วย" ราชันทร์ถามพลางเดินตรงไปยังลิฟต์โดยสาร โดยมีกีรติเดินตามไปติด ๆ
“งาน งานอะไรครับ งานวันนี้ผมเคลียร์ออกให้คุณราชหมดแล้ว" เลขาฯหนุ่มถามพร้อมทำหน้าฉงน
"ก็งานที่โทรมาสั่ง"
"งาน...อ๋อ อันนั้นนับว่าเป็นงานด้วยเหรอครับ"
"ถ้าแกไม่นับว่าเป็นงาน เดือนนี้ไม่ต้องรับเงินเดือนดีไหม" คำกล่าวของเจ้านายทำเอาผู้เป็นเลขาฯหน้าตาตื่นต้องรีบรายงานทันควัน
"เจ้านายครับ งานที่สั่งเรียบร้อยดี ของส่งถึงมือผู้รับโดยสวัสดิภาพ แขกคนสำคัญได้เข้าพักห้องที่แพงที่สุดครับผม"
"ดีมาก ทำงานดีน่าขึ้นเงินเดือน" กีรติยิ้มแก้มปริ ก่อนทำหน้าครุ่นคิด ด้วยความสงสัยในตัวเจ้านาย
"เอ่อ คุณราชครับ แบบนี้มันไม่ใช่แนวคุณราชนี่ครับ ไอ้การส่งดอกไม้ ทุกทีก็เห็นแต่...."
เลขาหนุ่มตัดสินใจเอ่ยถามขึ้นทว่ายั้งปากเอาไว้ได้ทัน รีบเก็บคำว่าซื้อกินเอาไว้ในใจ
ระหว่างทั้งคู่ก้าวเข้าไปในลิฟต์โดยสาร
ราชันทร์หันมาเหล่มองกีรติก่อนยกยิ้มมุมปาก หากเลขาฯคนสนิทจะรู้ทัน นั่นก็ไม่แปลก เพราะทั้งคู่ทำงานด้วยกันมานาน จนกีรติรู้ใจเจ้านายไปเสียทุกเรื่อง รวมไปถึงเรื่องที่ราชันทร์ไม่นิยมความสัมพันธ์แบบผูกมัด รักอิสระในการใช้ชีวิต ตลอดจนหวงความเป็นโสดยิ่งกว่าสิ่งใดจู่ ๆ วันนี้ราชันทร์เกิดลุกขึ้นมาเปย์ห้องพักสุดหรูราคาคืนละหลายหมื่น หนำซ้ำยังให้ส่งดอกไม้ไปให้สาวสวยที่มาพัก ไหนจะข้อความหวานเลี่ยนที่ราชันทร์สั่งให้เขียนลงบนการ์ด ทำเอาวันนี้เลขาหนุ่มเซอร์ไพรส์ไปหลายตลบ
"ก็นี่ไม่เหมือนทุกที" คำตอบของเจ้านาย ทำเอากีรติเหลือกตามองอย่างไม่เชื่อหู
"คนนี้พิเศษเหรอครับ"
"ก็ทำนองนั้น"
เมื่อราชันทร์กล่าวจบประตูลิฟต์ก็เปิดออก ทำให้การสนทนาของทั้งคู่สิ้นสุดลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป โดยราชันทร์เดินเข้าห้องทำงาน ส่วนกีรติก็มานั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่งหน้าห้อง
Dernier chapitre
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 24 แต่งงานกันนะ (จบ)
หกเดือนผ่านไป ‘เรือนริมน้ำ’ ร้านอาหารไทยสไตล์วินเทจก็ถึงฤกษ์งามยามดีในการเปิดให้บริการ โดยก่อนวันเปิดร้านก็ได้มีการทำบุญเพื่อความเป็นสิริมงคล ซึ่งแขกที่มาร่วมงานมีเพียงญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงที่สนิทเท่านั้น โบนิตายืนมองคุณมาลินีและคุณพรรณรายช่วยกันต้อนรับแขกเหรื่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตลอดหลายเดือนมานี้มีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของเธอที่เปลี่ยนแปลงไป ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นหากจะเรียกว่าดีก็ยังคงน้อยไป คุณมาลินียอมย้ายออกมาจากบ้านเก่ามาอยู่กับเธออย่างถาวร หลังจากที่เทียวไปเทียวมาอยู่พักใหญ่ ส่วนญาติพี่น้องทางฝ่ายบิดาเธอก็ห่างเหินกันมานานจึงแทบไม่ได้ติดต่ออะไรกันอยู่แล้ว จะมีก็แต่คุณมาลินีที่ยังคงไปมาหาสู่ญาติเพียงบางคนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และนั่นก็ไม่ได้รวมเจ็กธงคนปากร้ายเธอได้ข่าวจากมารดาว่าเจ็กธงไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นอีกเลยนับตั้งแต่วันที่เกือบจะมีเรื่องกับราชันทร์ หลังงานทำบุญช่วงเช้าผ่านไป ตกเย็นก็มีปาร์ตี้เล็ก ๆ ระหว่างเพื่อนฝูงของราชันทร์และโบนิตา “นิตา ตอนแกบอกฉันไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าอาราชเขาจะสยบแทบเท้าแกราบคาบขนาดนี้” กันติ
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 23 เซอร์ไพรส์
การเปิดตัวโฆษณาของโรงแรม ได้รับเสียงตอบรับอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะภาพชุดโฆษณาของคู่รักคนดังในชุดแต่งงาน โด่งดังเป็นพลุแตกเพียงข้ามคืน ผลจากโฆษณาดังกล่าวทำให้ฝ่ายจัดเลี้ยงของโรงแรมได้รับการติดต่อจากลูกค้าทั้งทางโทรศัพท์ และทางข้อความที่ส่งกันมามากมายจนอินบอกซ์แทบแตก และสิ่งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในครั้งนี้ คือการได้กอบกู้ชื่อเสียงของนางแบบสาวให้กลับคืนมาได้อย่างสวยงาม และนอกจากนี้เธอยังได้รับเงินค่าตัวก้อนโตจากแฟนหนุ่มเป็นมูลค่ากว่าแปดหลัก ลูกค้าที่เคยยกเลิกงานไปก็ต่างทยอยติดต่อกันกลับมาผ่านทางผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ ที่คุณพรรณรายจัดหามาให้ แต่ทว่านางแบบสาวเลือกรับเพียงบางงาน เนื่องจากเธอตัดสินใจแล้วว่าจะหันหลังให้กับวงการ ช่วงหลังมานี้โบนิตาจึงมีเวลาว่างมากขึ้น เธอมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับมารดา บางวันเธอก็จะให้บอดี้การ์ดไปรับคุณมาลินีมาค้างด้วยกัน บางวันก็ไปเดินเล่นชอปปิ้งกันตามประสาผู้หญิง แต่หากเป็นวันหยุดของราชันทร์ เธอก็จะใช้เวลาร่วมกับแฟนหนุ่ม และบางครั้งเธอกับเขาก็ต้องไปออกงานสังคมกับคุณพรรณรายบ้าง ถึงแม้ว่างานของโบนิตาจะลดน้อยลงไปมาก แต่ก็มีกิจกรรมอื่นเข
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 22 เรื่องของอนาคต
การถ่ายภาพโพรโมตโรงแรม เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตามคำสั่งของท่านประธานหนุ่ม โดยได้ทีมงานระดับท็อปของวงการ ไม่ว่าจะเป็นตากล้อง คอสตูม ช่างหน้า ช่างผม ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นมืออาชีพคิวทองที่มีตารางงานแน่นตลอดปี ทว่าก็ได้คุณพรรณรายเป็นธุระช่วยทาบทามมาได้ ทำให้งานสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างรวดเร็วผ่านไปกว่าสัปดาห์ การถ่ายภาพก็เกือบเสร็จสิ้นครบถ้วน จะเหลือเพียงแต่การถ่ายภาพเซตสุดท้าย ซึ่งเป็นเซตภาพโพรโมตแพคเกจจัดงานแต่งงานสุดหรู ซึ่งโบนิตาจะต้องร่วมเฟรมกับนายแบบสุดฮ็อตของวงการ ซึ่งมีคิวว่างเพียงวันนี้วันเดียวเท่านั้น แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อนายแบบหนุ่มประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์กลางดึกที่ผ่านมา ได้รับบาดเจ็บต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ทำให้ทีมงานต้องติดต่อหานายแบบคนใหม่ ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถหาคนมาแทนได้ ทำเอาท่านประธานหนุ่มหัวเสียไม่น้อยโบนิตานั่งมองสถานการณ์ตึงเครียดของทีมงานก็อดสงสารไม่ได้ หนำซ้ำราชันทร์ก็ยังเข้าไปกดดันทีมงาน ยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก“คุณราชคะ” โบนิตาเดินเข้าไปเรียกคนรักที่กำลังจะกินหัวทีมงานให้หันมาสนใจที่เธอ เมื่อราชันทร์หันมาบรรดาทีมงานก็ต่างลอบถอนหายใจ
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 21 ทำต่อไปอย่าหยุด
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ราชันทร์ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ชายหนุ่มจึงขอตัวไปรับโทรศัพท์ที่ห้องทำงาน ส่วนโบนิตาแวะเข้าไปในครัว หยิบไวน์แดงในตู้แช่ออกมาเปิด ก่อนเดินขึ้นไปบนห้องนอนหญิงสาวเข้าห้องน้ำไปเปิดน้ำอุ่นใส่อ่าง หยดน้ำมันหอมระเหยจากสารสกัดดอกลาเวนเดอร์เพื่อช่วยผ่อนคลายลงไปในอ่างอาบน้ำ ระหว่างนั้นเธอก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า เข้าไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวใต้เรนชาวเวอร์ ก่อนกลับมาทอดกายแช่ตัวลงในน้ำอุ่นเมื่อกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายได้สัมผัสอุณหภูมิอุ่นจัด ก็เกิดการคลายตัว ทำให้ร่างอรชรรู้สึกเบาสบาย ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อล้าที่สั่งสมมาค่อย ๆ เจือจางหายไปกับสายน้ำ มือบางเอื้อมไปหยิบขวดไวน์ รินลงในแก้ว ก่อนยกแก้วขึ้นมาละเลียดไวน์ราคาแพงทีละน้อยโบนิตาเพลิดเพลินอยู่เพียงลำพังไม่ถึงห้านาที ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดขึ้น ราชันทร์ก้าวเข้ามาพร้อมส่งยิ้มกรุ้มกริ่ม ชายหนุ่มมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันกายท่อนล่าง ส่วนด้านบนนั้นปราศจากอาภรณ์ห่อหุ้ม แม้เธอจะเคยเห็นมาแล้ว ทว่าก็ยังไม่ชิน ความหล่อเหลาปนเซ็กซี่ของเขานั้นทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้องชายหนุ่มส่งสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนมือหนาจะคว้าปมผ้า
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 20 หวังว่าจะไม่ต้องเจอกันอีก
กว่าการประชุมจะเลิกราก็ปาเข้าไปเกือบหกโมงเย็น ราชันทร์จึงชวนโบนิตาลงไปดินเนอร์ที่ห้องอาหารของโรงแรมก่อนกลับบ้าน ทางด้านคุณพรรณราย ก็มีธุระด่วนเข้ามาต้องออกจากห้องประชุมกลางคันเสียก่อน ทว่าท่านก็ยังไม่ลืมแลกเบอร์กับโบนิตาไว้ติดต่อกันหลังจากนี้ “เหนื่อยหน่อยนะครับที่รัก ทางบอร์ดอยากให้เร่งปล่อยโฆษณาออกมาเร็ว ๆ” ราชันทร์เอ่ยกับคนรักขณะที่กำลังยืนอยู่ด้วยกันตามลำพังภายในลิฟต์โดยสาร “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ สมัยเรียนตอนที่นิตาร้อนเงินนะ นิตาควงงานเยอะกว่านี้อีก” หญิงสาวกล่าวติดตลก ทว่าราชันทร์กลับทำหน้าเคร่งเครียด “ผมน่าจะเจอที่รักให้เร็วกว่านี้” “ถ้าคุณเจอนิตาตั้งแต่ตอนนั้นคุณอาจจะไม่ชอบนิตาก็ได้นะคะ” “ไม่มีทาง เพราะผมตกหลุมรักรอยบุ๋มตรงแก้มนิ่ม ๆ ของที่รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ” คำพูดของเขาทำเอาดวงหน้าสวยคลี่ยิ้มออกมาจนเห็นรอยลักยิ้มทั้งสองข้าง ราชันทร์เห็นเข้าก็อดใจไม่ไหว ก้มหน้าลงไปกดจูบหนัก ๆ ลงบนแก้มใส ก่อนจะเปลี่ยนไปหอมแก้มอีกข้าง ทว่าประตูลิฟต์โดยสารเปิดออกเสียก่อน มือบางจึงรีบผลักใบหน้าหล่อเหลาให้ถอยออกไป เมื่อหันไปมองท
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 19 คนรักของท่านประธาน
มาเซราติสีอะความารีนอันโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ พุ่งทะยานฝ่าการจราจรอันหนาแน่น ก่อนชะลอความเร็วเลี้ยวเข้าสู่โรงแรมห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อล้อทั้งสี่หยุดนิ่ง พนักงานรักษาความปลอดภัยสองนายก็รีบเดินเข้ามาเปิดประตูปีกนกทั้งสองด้านขึ้น ร่างเพรียวบางในชุดเดรสแขนยาวสีดำรัดรูปก้าวลงมาจากที่นั่งฝั่งผู้โดยสาร โดยมีสารถีหนุ่มรีบเดินเข้ามาโอบเอวบางพาเดินเข้าโรงแรมไปด้วยกัน บรรดาพนักงานชายหญิงต่างหยุดยกมือไหว้แสดงความเคารพท่านประธานหนุ่มที่เดินควงคู่มากับคนรัก ตั้งแต่วันที่ราชันทร์ให้สัมภาษณ์ออกสื่ออย่างเปิดเผย พนักงานทุกระดับในโรงแรมก็ได้รับรู้สถานะที่แท้จริงของโบนิตา ซึ่งก่อนหน้านี้หลายคนก็คิดไปต่าง ๆ นานา พนักงานหลายคนที่คุ้นเคยกับโบนิตาก็วิ่งเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง นั่นทำให้เธอรู้สึกปลื้มใจไม่น้อยที่มีคนเป็นห่วงเป็นใย บางคนถึงกับเป็นเดือดเป็นร้อนแทน ซึ่งก็ดูเยอะจนเกินเหตุ ทำให้ท่านประธานหนุ่มต้องส่งสายตาห้ามปราม เมื่อผ่านล็อบบี้มาได้ ราชันทร์ก็พาเธอขึ้นลิฟต์โดยสารไปยังชั้นเก้า ซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหาร และห้องประชุม ชายหนุ่มพาเธอมาหยุดย
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 9 อยากเห็นคุณยิ้มทุกวัน
โบนิตากลับถึงโรงแรมก็ตรงขึ้นห้องพัก เดินหมดเรี่ยวแรงมาตามทางเดินที่ทอดยาว อยากถึงห้องใจจะขาด คิดถึงอ่างจากุชชี่ที่มีน้ำอุ่น อยากแช่น้ำให้สบายตัวและรีบเข้านอน จะได้ไม่ต้องนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นแม้ว่าเธอจะถ่ายแบบมาตลอดทั้งวัน ยืนโพสต์หน้ากล้องแบบแทบไม่มีเวลาพัก ก็ยังไม่ทำให้พลังงานในร่างกายเธอ
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 8 Bad day
ประเดิมงานชิ้นแรกของโบนิตาหลังกลับมารับงานที่เมืองไทยเต็มตัว หญิงสาวเลือกรับเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับน้ำหอมแบรนด์ดังที่เธอเคยเป็นนางแบบให้กับผลิตภัณฑ์เมื่อสองปีก่อน ตั้งแต่ที่เธอยังโนเนมไม่เป็นที่รู้จักมากเท่าปัจจุบันนี้ อีกทั้งพี่เจ้าของแบรนด์ก็ให้ความเอื้อเฟื้อแก่เธอเสมอมา คอยเสนองานให้เธอมาโดยตลอด
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 7 ขอให้เป็นวันที่ดี
เช้าตรู่ของอีกวัน โบนิตาตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าเพื่อรอให้จีจี้รุ่นพี่สนิท และยังเป็นผู้จัดการส่วนตัวมารับไปทำงาน ตอนแรกหญิงสาวก็เกรงใจที่จะให้จีจี้มารับ ทว่าพอมาคิดอีกทีถ้าเธอออกไปเรียกรถหน้าโรงแรม ก็กลัวเจ้าของโรงแรมจะให้รถออกมาส่งอีกพอนึกถึงราชันทร์เท่านั้น เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น โบน
ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น บทที่ 6 ขอนั่งด้วยคน
โบนิตาตื่นขึ้นมาในช่วงหัวค่ำ ก็รู้สึกเบื่อหน่าย ไม่รู้จะทำอะไร จึงลงไปนั่งเล่นในเลาจน์ที่อยู่ชั้นล่างของโรงแรม เธอเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ในมุมหนึ่งซึ่งคนไม่พลุกพล่าน สั่งคอกเทลสีสวย กับอาหารทานเล่นอีกสองอย่างหญิงสาวนั่งละเลียดเครื่องดื่มในแก้วอย่างสบายอารมณ์ เคล้าคลอเสียงเพลงแจสที่เข้ากับบรรยากาศภาย
Vous vous intéresseriez aussi à
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง174.0K Vuesถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.5K Vuesพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.7K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก
C114.3K Vues(เซ็ตวิศวะ) เพื่อนลวงรัก
นามปากกา อายดอลลี่411 Vuesพิษสวาทน้องเมีย
Xiaohlinz159 Vuesรักพรางใจใยเสน่หา
หงส์ จันรัญจวน แม่พลอยหุง72 Vuesเอาดอร์
เฮียกังฟู901 Vues
