LOGINโบนิตาตื่นขึ้นมาในช่วงหัวค่ำ ก็รู้สึก
เบื่อหน่าย ไม่รู้จะทำอะไร จึงลงไปนั่งเล่นในเลาจน์ที่อยู่ชั้นล่างของโรงแรม เธอเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ในมุมหนึ่งซึ่งคนไม่พลุกพล่าน สั่งคอกเทลสีสวย กับอาหารทานเล่นอีกสองอย่างหญิงสาวนั่งละเลียดเครื่องดื่มในแก้วอย่างสบายอารมณ์ เคล้าคลอเสียงเพลงแจสที่เข้ากับบรรยากาศภายในเลาจน์ เธอเอนกายพิงโซฟานุ่มพลางหลับตาเพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี
"ขอนั่งด้วยคนนะครับ"
ร่างบางสะดุ้งพร้อมลืมตาโพลง ราวกับเดจาวู ราชันทร์ยืนส่งยิ้มละมุน รอให้โบนิตาอนุญาต
"นี่คุณจะขอฉันนั่งด้วยทุกครั้งที่เราเจอกันเลยเหรอคะ"
"งั้นคราวหน้าผมขอเป็นอย่างอื่น" คนตัวโตกล่าวพร้อมสาดยิ้มทรงเสน่ห์อีกครั้งจนเธอต้องหลบตา หญิงสาวนึกสงสัยตัวเองว่าทำไมต้องประหม่าทุกครั้งที่เจอคนตรงหน้า "ชอบไหมครับ"
“ชอบอะไรคะ" โบนิตาหันมาถามด้วยใบหน้าฉงน
"ทุกอย่างครับ ห้อง ดอกไม้ อาหาร เครื่องดื่ม เจ้าของโรงแรม"
"ชอบทุกอย่างค่ะ" เธอตอบพร้อมยิ้มมุกปาก ทำเอาชายหนุ่มหน้าบาน ทว่ายังไม่ทันไร "ยกเว้นเจ้าของโรงแรม"
ราชันทร์หน้าหุบทันที ระหว่างนั้นบริกรหนุ่มนำอาหารและเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ ทำให้การสนทนาหยุดลงชั่วขณะ โบนิตามองอาหารหน้าตาหรูหรามากมายที่ถูกวางลงบนโต๊ะ เมื่อบริกรเดินออกไป
ราชันทร์จึงหันมาชวนให้เธอรับประทาน"เชิญครับ"
"คุณราชเชิญเถอะค่ะ พรุ่งนี้นิตามีถ่ายงาน ทานเยอะไม่ได้"
คำกล่าวของโบนิตาทำชายหนุ่มหน้าจ๋อย หญิงสาวจึงอดใจอ่อนไม่ได้
"งั้นนิตาชิมอย่างละนิดได้ไหมคะ" ใบหน้าหล่อเหลากลับมายิ้มได้อีกครั้ง ก่อนทำหน้าที่ตักอาหารแต่ละจานวางลงบนจานของหญิงสาว
โบนิตาตักอาหารในจานขึ้นมาลองชิม เมื่อได้ลิ้มลองอาหารเลิศรส นัยน์ตาคู่งามก็เป็นประกาย"เป็นไงครับ"
"อร่อยมากค่ะ เสียดายจังที่พรุ่งนี้ต้องถ่ายงาน"
"พรุ่งนี้ถ่ายงานเสร็จมาทานใหม่ก็ได้ครับ"
"ไม่ได้หรอกค่ะ งานยาวไปถึงสิ้นเดือนเลย"
"แล้วปกติคุณทานอะไรครับ" ราชันทร์ถามพลางตักอาหารใส่จานตนเองอย่างเนียน ๆ เพื่อเก็บข้อมูล
"พวกสลัด โปรตีนไขมันน้อย ธัญพืช ก็ประมาณนี้แหละค่ะ กินวนไป"
"ไม่เบื่อบ้างเหรอครับ"
"แรก ๆ ก็เบื่อค่ะ กินไปสักพักก็ชิน เป็นเพราะนิตาไม่ค่อยออกกำลังกายด้วย ก็เลยต้องเข้มงวดเรื่องอาหารการกิน" เมื่อบทสนทนาดำเนินไปได้สักพักจนทำให้โบนิตารู้สึกผ่อนคลาย เธอก็เผลอยิ้มออกมาจนเกิดรอยบุ๋มบนแก้มทั้งสองข้าง ทำเอาคนตัวโตใจเต้นแบบที่ไม่เคยเป็น
"คุณยิ้มสวยมาก มีลักยิ้มด้วย" ราชันทร์เอ่ยชมพร้อมจ้องมองนิ่ง จนโบนิตารู้สึกเขิน
"ปกตินิตาไม่ค่อยยิ้ม จนคนชอบว่านิตาหยิ่ง"
"ดีแล้วครับ อย่าให้ใครเห็นเลย ยิ้มสวยขนาดนี้" ราชันทร์ขยันหยอด โบนิตาก็ยิ่งเขินหนักขึ้นจนไม่รู้จะประดิษฐ์หน้าออกมาอย่างไรเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มล่วงรู้
"รีบทานเถอะค่ะ นิตาจะขึ้นห้องแล้ว"
เมื่อหญิงสาวกล่าวตัดบท ทั้งคู่ก็ต่างคนต่างทานอาหารในจานของตนต่อไปเงียบ ๆ จนกระทั่งดินเนอร์จบสิ้นลง โบนิตาก็หยิบกระเป๋าสตางค์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเพื่อจะจ่ายเงิน ทว่าราชันทร์ห้ามเอาไว้ ก่อนจะขออาสาเดินขึ้นมาส่งโบนิตาที่ห้อง
ตลอดทางที่เดินไปด้วยกัน โบนิตาก็รู้สึกลำบากใจที่ชายหนุ่มจ่ายค่าอาหารให้ ไหนจะค่าห้องพักที่พนักงานไม่ยอมรับชำระเงินตามคำสั่งของราชันทร์
เมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้องพักของโบนิตา หญิงสาวจึงตัดสินใจเอ่ยขึ้น
"คุณราชคะ นิตาขอพูดตรง ๆ นะคะ นิตารู้สึกไม่สบายใจที่คุณไม่ยอมรับค่าที่พัก และยังเลี้ยงอาหารแพง ๆ แบบนี้"
"นิตาครับ คุณเป็นเพื่อนรักของกี้ กี้ฝากให้ผมช่วยดูแลคุณเป็นพิเศษ เรื่องแค่นี้ผมยินดีมาก คุณอย่าคิดมากเลย"
"แต่ว่า..." เสียงหวานกล่าวออกมาด้วยสีหน้าไม่สบายใจอย่างชัดเจน ทำเอาคนตัวโตต้องหาทางเลือกใหม่ เพราะกลัวเธอจะเปลี่ยนใจย้ายไปอยู่ที่อื่น
"เอาแบบนี้ดีไหม ผมให้คุณจ่ายในเรตห้องธรรมดา คุณไม่ต้องกังวลว่าผมจะเสียโอกาสเลยนะ เพราะห้องพักในชั้นนี้ไม่ได้เปิดให้ลูกค้าพักอยู่แล้ว" ข้อเสนอของราชันทร์ทำให้โบนิตารู้สึกดีขึ้นมาบ้าง แต่เธอติดใจในประโยคสุดท้ายเล็กน้อย "คุณเข้าห้องเถอะครับ จะได้พักผ่อน กู๊ดไนท์ครับ"
"ค่ะ กู๊ดไนท์ค่ะ" โบนิตาหันกลับไปทางประตูห้อง แนบคีย์การ์ดลงบนกลอนประตู ก่อนเปิดเข้าไป
"นิตา" เสียงเรียกของราชันทร์ทำให้เธอหันกลับมาอีกครั้ง พร้อมเลิกคิ้วอย่างสงสัย "ถ้ามีอะไรก็มาเคาะห้องผมได้นะ ผมอยู่ห้องตรงข้าม"
ชายหนุ่มกล่าวจบก็เปิดประตูห้องตรงข้าม เดินหายเข้าไปภายในห้อง ปล่อยให้โบนิตายืนมองอ้าปากค้างจนบานประตูปิดลง
หกเดือนผ่านไป ‘เรือนริมน้ำ’ ร้านอาหารไทยสไตล์วินเทจก็ถึงฤกษ์งามยามดีในการเปิดให้บริการ โดยก่อนวันเปิดร้านก็ได้มีการทำบุญเพื่อความเป็นสิริมงคล ซึ่งแขกที่มาร่วมงานมีเพียงญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงที่สนิทเท่านั้น โบนิตายืนมองคุณมาลินีและคุณพรรณรายช่วยกันต้อนรับแขกเหรื่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ตลอดหลายเดือนมานี้มีหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของเธอที่เปลี่ยนแปลงไป ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นหากจะเรียกว่าดีก็ยังคงน้อยไป คุณมาลินียอมย้ายออกมาจากบ้านเก่ามาอยู่กับเธออย่างถาวร หลังจากที่เทียวไปเทียวมาอยู่พักใหญ่ ส่วนญาติพี่น้องทางฝ่ายบิดาเธอก็ห่างเหินกันมานานจึงแทบไม่ได้ติดต่ออะไรกันอยู่แล้ว จะมีก็แต่คุณมาลินีที่ยังคงไปมาหาสู่ญาติเพียงบางคนที่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และนั่นก็ไม่ได้รวมเจ็กธงคนปากร้ายเธอได้ข่าวจากมารดาว่าเจ็กธงไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นอีกเลยนับตั้งแต่วันที่เกือบจะมีเรื่องกับราชันทร์ หลังงานทำบุญช่วงเช้าผ่านไป ตกเย็นก็มีปาร์ตี้เล็ก ๆ ระหว่างเพื่อนฝูงของราชันทร์และโบนิตา “นิตา ตอนแกบอกฉันไม่อยากจะเชื่อเลยนะว่าอาราชเขาจะสยบแทบเท้าแกราบคาบขนาดนี้” กันติ
การเปิดตัวโฆษณาของโรงแรม ได้รับเสียงตอบรับอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะภาพชุดโฆษณาของคู่รักคนดังในชุดแต่งงาน โด่งดังเป็นพลุแตกเพียงข้ามคืน ผลจากโฆษณาดังกล่าวทำให้ฝ่ายจัดเลี้ยงของโรงแรมได้รับการติดต่อจากลูกค้าทั้งทางโทรศัพท์ และทางข้อความที่ส่งกันมามากมายจนอินบอกซ์แทบแตก และสิ่งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในครั้งนี้ คือการได้กอบกู้ชื่อเสียงของนางแบบสาวให้กลับคืนมาได้อย่างสวยงาม และนอกจากนี้เธอยังได้รับเงินค่าตัวก้อนโตจากแฟนหนุ่มเป็นมูลค่ากว่าแปดหลัก ลูกค้าที่เคยยกเลิกงานไปก็ต่างทยอยติดต่อกันกลับมาผ่านทางผู้จัดการส่วนตัวคนใหม่ ที่คุณพรรณรายจัดหามาให้ แต่ทว่านางแบบสาวเลือกรับเพียงบางงาน เนื่องจากเธอตัดสินใจแล้วว่าจะหันหลังให้กับวงการ ช่วงหลังมานี้โบนิตาจึงมีเวลาว่างมากขึ้น เธอมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับมารดา บางวันเธอก็จะให้บอดี้การ์ดไปรับคุณมาลินีมาค้างด้วยกัน บางวันก็ไปเดินเล่นชอปปิ้งกันตามประสาผู้หญิง แต่หากเป็นวันหยุดของราชันทร์ เธอก็จะใช้เวลาร่วมกับแฟนหนุ่ม และบางครั้งเธอกับเขาก็ต้องไปออกงานสังคมกับคุณพรรณรายบ้าง ถึงแม้ว่างานของโบนิตาจะลดน้อยลงไปมาก แต่ก็มีกิจกรรมอื่นเข
การถ่ายภาพโพรโมตโรงแรม เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตามคำสั่งของท่านประธานหนุ่ม โดยได้ทีมงานระดับท็อปของวงการ ไม่ว่าจะเป็นตากล้อง คอสตูม ช่างหน้า ช่างผม ทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นมืออาชีพคิวทองที่มีตารางงานแน่นตลอดปี ทว่าก็ได้คุณพรรณรายเป็นธุระช่วยทาบทามมาได้ ทำให้งานสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างรวดเร็วผ่านไปกว่าสัปดาห์ การถ่ายภาพก็เกือบเสร็จสิ้นครบถ้วน จะเหลือเพียงแต่การถ่ายภาพเซตสุดท้าย ซึ่งเป็นเซตภาพโพรโมตแพคเกจจัดงานแต่งงานสุดหรู ซึ่งโบนิตาจะต้องร่วมเฟรมกับนายแบบสุดฮ็อตของวงการ ซึ่งมีคิวว่างเพียงวันนี้วันเดียวเท่านั้น แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อนายแบบหนุ่มประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์กลางดึกที่ผ่านมา ได้รับบาดเจ็บต้องพักรักษาตัวที่โรงพยาบาล ทำให้ทีมงานต้องติดต่อหานายแบบคนใหม่ ทว่าสุดท้ายแล้วก็ไม่สามารถหาคนมาแทนได้ ทำเอาท่านประธานหนุ่มหัวเสียไม่น้อยโบนิตานั่งมองสถานการณ์ตึงเครียดของทีมงานก็อดสงสารไม่ได้ หนำซ้ำราชันทร์ก็ยังเข้าไปกดดันทีมงาน ยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลงไปอีก“คุณราชคะ” โบนิตาเดินเข้าไปเรียกคนรักที่กำลังจะกินหัวทีมงานให้หันมาสนใจที่เธอ เมื่อราชันทร์หันมาบรรดาทีมงานก็ต่างลอบถอนหายใจ
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ราชันทร์ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ชายหนุ่มจึงขอตัวไปรับโทรศัพท์ที่ห้องทำงาน ส่วนโบนิตาแวะเข้าไปในครัว หยิบไวน์แดงในตู้แช่ออกมาเปิด ก่อนเดินขึ้นไปบนห้องนอนหญิงสาวเข้าห้องน้ำไปเปิดน้ำอุ่นใส่อ่าง หยดน้ำมันหอมระเหยจากสารสกัดดอกลาเวนเดอร์เพื่อช่วยผ่อนคลายลงไปในอ่างอาบน้ำ ระหว่างนั้นเธอก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า เข้าไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัวใต้เรนชาวเวอร์ ก่อนกลับมาทอดกายแช่ตัวลงในน้ำอุ่นเมื่อกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายได้สัมผัสอุณหภูมิอุ่นจัด ก็เกิดการคลายตัว ทำให้ร่างอรชรรู้สึกเบาสบาย ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อล้าที่สั่งสมมาค่อย ๆ เจือจางหายไปกับสายน้ำ มือบางเอื้อมไปหยิบขวดไวน์ รินลงในแก้ว ก่อนยกแก้วขึ้นมาละเลียดไวน์ราคาแพงทีละน้อยโบนิตาเพลิดเพลินอยู่เพียงลำพังไม่ถึงห้านาที ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดขึ้น ราชันทร์ก้าวเข้ามาพร้อมส่งยิ้มกรุ้มกริ่ม ชายหนุ่มมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันกายท่อนล่าง ส่วนด้านบนนั้นปราศจากอาภรณ์ห่อหุ้ม แม้เธอจะเคยเห็นมาแล้ว ทว่าก็ยังไม่ชิน ความหล่อเหลาปนเซ็กซี่ของเขานั้นทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้องชายหนุ่มส่งสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนมือหนาจะคว้าปมผ้า
กว่าการประชุมจะเลิกราก็ปาเข้าไปเกือบหกโมงเย็น ราชันทร์จึงชวนโบนิตาลงไปดินเนอร์ที่ห้องอาหารของโรงแรมก่อนกลับบ้าน ทางด้านคุณพรรณราย ก็มีธุระด่วนเข้ามาต้องออกจากห้องประชุมกลางคันเสียก่อน ทว่าท่านก็ยังไม่ลืมแลกเบอร์กับโบนิตาไว้ติดต่อกันหลังจากนี้ “เหนื่อยหน่อยนะครับที่รัก ทางบอร์ดอยากให้เร่งปล่อยโฆษณาออกมาเร็ว ๆ” ราชันทร์เอ่ยกับคนรักขณะที่กำลังยืนอยู่ด้วยกันตามลำพังภายในลิฟต์โดยสาร “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ สมัยเรียนตอนที่นิตาร้อนเงินนะ นิตาควงงานเยอะกว่านี้อีก” หญิงสาวกล่าวติดตลก ทว่าราชันทร์กลับทำหน้าเคร่งเครียด “ผมน่าจะเจอที่รักให้เร็วกว่านี้” “ถ้าคุณเจอนิตาตั้งแต่ตอนนั้นคุณอาจจะไม่ชอบนิตาก็ได้นะคะ” “ไม่มีทาง เพราะผมตกหลุมรักรอยบุ๋มตรงแก้มนิ่ม ๆ ของที่รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ” คำพูดของเขาทำเอาดวงหน้าสวยคลี่ยิ้มออกมาจนเห็นรอยลักยิ้มทั้งสองข้าง ราชันทร์เห็นเข้าก็อดใจไม่ไหว ก้มหน้าลงไปกดจูบหนัก ๆ ลงบนแก้มใส ก่อนจะเปลี่ยนไปหอมแก้มอีกข้าง ทว่าประตูลิฟต์โดยสารเปิดออกเสียก่อน มือบางจึงรีบผลักใบหน้าหล่อเหลาให้ถอยออกไป เมื่อหันไปมองท
มาเซราติสีอะความารีนอันโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ พุ่งทะยานฝ่าการจราจรอันหนาแน่น ก่อนชะลอความเร็วเลี้ยวเข้าสู่โรงแรมห้าดาวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อล้อทั้งสี่หยุดนิ่ง พนักงานรักษาความปลอดภัยสองนายก็รีบเดินเข้ามาเปิดประตูปีกนกทั้งสองด้านขึ้น ร่างเพรียวบางในชุดเดรสแขนยาวสีดำรัดรูปก้าวลงมาจากที่นั่งฝั่งผู้โดยสาร โดยมีสารถีหนุ่มรีบเดินเข้ามาโอบเอวบางพาเดินเข้าโรงแรมไปด้วยกัน บรรดาพนักงานชายหญิงต่างหยุดยกมือไหว้แสดงความเคารพท่านประธานหนุ่มที่เดินควงคู่มากับคนรัก ตั้งแต่วันที่ราชันทร์ให้สัมภาษณ์ออกสื่ออย่างเปิดเผย พนักงานทุกระดับในโรงแรมก็ได้รับรู้สถานะที่แท้จริงของโบนิตา ซึ่งก่อนหน้านี้หลายคนก็คิดไปต่าง ๆ นานา พนักงานหลายคนที่คุ้นเคยกับโบนิตาก็วิ่งเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง นั่นทำให้เธอรู้สึกปลื้มใจไม่น้อยที่มีคนเป็นห่วงเป็นใย บางคนถึงกับเป็นเดือดเป็นร้อนแทน ซึ่งก็ดูเยอะจนเกินเหตุ ทำให้ท่านประธานหนุ่มต้องส่งสายตาห้ามปราม เมื่อผ่านล็อบบี้มาได้ ราชันทร์ก็พาเธอขึ้นลิฟต์โดยสารไปยังชั้นเก้า ซึ่งเป็นชั้นของผู้บริหาร และห้องประชุม ชายหนุ่มพาเธอมาหยุดย







