ตอนที่ 5 ราวกับต้องมนตร์ (1)

ตอนที่ 5 ราวกับต้องมนตร์ (1)

หลังจากงานแต่งของฟ้าครามผ่านไปแล้ว การใช้ชีวิตของดินแดนดำเนินไปอย่างราบเรียบเป็นปกติเหมือนเดิมทุกวัน ไปทำงานคนเดียว กลับมาบ้านกินข้าวคนเดียว นอนดูโทรทัศน์คนเดียว แต่เขาไม่เคยรู้สึกเหงาหรืออยากมีใครสักคนเข้ามาเติมเต็ม ชีวิตที่เรียบง่ายนั้นไม่ได้ทำให้รู้สึกขาดอะไร ชายหนุ่มกลับรู้สึกว่ามีความสงบและมีความสุขดีอยู่แล้ว

แต่วันนี้ชีวิตคงมีสีสันขึ้นมาก เพราะต้องมาร่วมงานแต่งงานของเพื่อนรุ่นน้องอย่างต้นกล้ากับนรินอดีตหมอประจำเรือนจำ

“หวัดดีพี่ดิน” ต้นกล้าที่เป็นเจ้าบ่าวของงานทักทายด้วยความดีใจ ที่เห็นดินแดนเดินเข้าไปในงานตั้งแต่ท้องฟ้ายังไม่มีแสงสว่างดี

“มาก่อนใครเลย” ต้นกล้าพูดต่ออย่างหยอกล้อ

“รีบมาเลยเนี่ย เผื่อมีอะไรให้ช่วย” ดินแดนตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“ไม่มีอะไรให้ช่วยหรอกพี่ ผมใช้เงินแก้ปัญหาไปหมดแล้ว แค่พี่มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ก็ขอบคุณมากแล้ว ไปเถอะ เข้าบ้านกัน”

ต้นกล้าพูดขึ้นด้วยสีหน้ามีความสุขก่อนจะพาดินแดนเข้ามาในห้องรับรอง ซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัวของเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าว อีกห้องที่อยู่ข้างกันเป็นห้องแต่งตัวของเจ้าสาวกับเพื่อนเจ้าสาว

“นี่ชุดพี่ น่าจะใส่ได้พอดีนะ” กล้าเอาชุดเพื่อนเจ้าบ่าวที่เขาเช่าไว้จากร้านเดียวกันกับชุดของเขามาส่งให้

ดินแดนรับมาดูแล้วรู้สึกเขินนิดหน่อย ที่จะต้องสวมชุดที่ไม่เคยใส่ เขาเอาแขวนไว้ที่ราวใกล้ ๆ ไว้ แล้วค่อยใส่ตอนใกล้เวลางาน

“ตื่นตั้งแต่กี่โมงเนี่ย แล้วต้องแต่งหน้าแต่งตัวตั้งแต่ตอนนี้เลยเหรอ” เขาถามขึ้นมาเพราะตอนนี้ยังไม่ตีห้า แต่เจ้าบ่าวอย่างต้นกล้ากำลังจะเริ่มแต่งตัวแล้ว

“ผมแทบไม่ได้นอนหรอกพี่ เมื่อคืนก็ตรวจดูความเรียบร้อยกันก่อน ที่ต้องดูเองเพราะอยากให้รินได้พักผ่อนเยอะ ๆ ผมห่วงทั้งรินและลูกในท้องน่ะครับ”

ต้นกล้าพูดพร้อมกับมีรอยยิ้มบนหน้า บ่งบอกถึงความสุขที่เขามีอยู่เต็มเปี่ยม เพราะรินกำลังตั้งครรภ์ เขาจึงอยากให้รินพักผ่อนเยอะ ๆ แล้วเขาก็มาดูที่หน้างานเอง เมื่อคืนทีมงานเข้ามาตกแต่งสถานที่จนดึกดื่น เขาก็อยู่ดูจนเสร็จเรียบร้อย

“เพลียไหม” ดินแดนถามกลับไปอย่างเป็นห่วง ดูจากสภาพของเพื่อนแล้วน่าจะยังไม่ได้นอน

“นิดหน่อยพี่” ต้นกล้าตอบกลับ แต่รอยยิ้มก็ยังมีอยู่ในใบหน้า

ไม่ว่าจะงานอะไรย่อมเหนื่อยกันอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้เป็นความเหนื่อยที่มีความสุขจนล้น เพราะนั่นคืองานแต่งของตัวเอง

ทั้งสองคนนั่งคุยกันจนช่างแต่งหน้าเข้ามาแต่งหน้าให้เจ้าบ่าวหลังจากแต่งให้เจ้าสาวเสร็จแล้ว เพื่อนคนอื่น ๆ ก็มากันจนครบ แล้วเหมือนกัน

จากนั้นก็ออกไปเพื่อเริ่มพิธีสงฆ์ด้วยกัน

ส่วนดินแดนก็เข้าไปสวมชุดเพื่อนเจ้าบ่าว ที่ต้นกล้าจัดเตรียมไว้ให้เพื่อแต่งไปในธีมเดียวกัน เป็นชุดราชปะแตนโจงกระเบน เข้ากับรูปร่างสูงสมส่วน เมื่อใส่ออกมาแล้วทำให้เขาดูดีขึ้นเป็นพิเศษ ยิ่งพอได้เซ็ตผมแล้ว เขายิ่งดูหล่อเหลามากขึ้น จนเพื่อน ๆ พากันแซว

“หรือว่าไอ้ดินมันจะเป็นเจ้าบ่าวคนต่อไปวะเนี่ย ราศีจับน่าดู” เพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากเดินวนรอบดินแดนหนึ่งรอบ

ดินแดนกลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย ‘ไอ้พวกนี้นี่พูดไม่รู้เรื่องหรือไงว่าไม่อยากมีแฟน’ เขาคิดในใจอย่างขี้เกียจเถียงให้มากความ ที่ผ่านมาก็บอกกันหลายรอบแล้วว่าไม่คิดเรื่องนี้

“แฟนสักคนยังไม่มี แล้วมีสิทธิ์เป็นเจ้าบ่าวได้ยังไงกัน พวกมึงนี่เพ้อเจ้อ” เขาพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างไม่ปิดบัง

“มึงอย่ามาทำหน้าเอือมไอ้ดิน กูมั่นใจว่ามึงจะต้องมีเมียแน่นอน” เพื่อนคนเดิมพูดขึ้นอย่างมั่นใจ เขามองว่าอย่างไรดินแดนต้องมีเมีย ไม่แน่อาจจะแต่งงานเป็นคนต่อไป

“มึงเอาความมั่นใจมาจากไหน?”

ดินแดนย่นคิ้วเข้าหากันด้วยความงุนงง เขาเองมั่นใจว่าตัวเองจะต้องครองโสดไปตลอด อย่างน้อยก็ในช่วงนี้ เพราะเขายังไม่กล้าที่จะรับใครเข้ามาในชีวิต จนมองภาพตัวเองสร้างครอบครัวหรือแต่งงานไม่ออก

“กูก็คิดแบบนั้น หน้าตามันดูสดใสกว่าปกติ เหมือนเลิกอมทุกข์กับเรื่องเก่า ๆ แล้ว แบบนี้เดี๋ยวก็คงมีแฟนใหม่และตามด้วยการแต่งงานแน่” เพื่อนอีกคนพูดสนับสนุนทันที

ชายหนุ่มกระตุกยิ้มแล้วส่ายหน้าอย่างระอา เพื่อน ๆ ต่างพากันมั่นใจว่าสักวันหนึ่งเขาจะต้องมีแฟนและจะต้องแต่งงาน  โดยที่ไม่รู้เลยว่าที่เขาเลิกอมทุกข์ได้นั้น เพราะเลิกคิดเรื่องความรักแล้วต่างหาก แถมตอนนี้เขาก็มีความสุขกับชีวิตแบบนี้มาก ไม่ใช่ว่าเลิกอมทุกข์แล้วจะต้องมีแฟนสักหน่อย

แต่เมื่อเพื่อน ๆ ต่างคิดแบบนั้นกันหมด แล้วเขาเพียงคนเดียวจะไปค้านได้ยังไง พูดไปก็เถียงสู้ไม่ได้ เพราะพวกนั้นมันรุม เผลอ ๆ พวกมันก็จะหาแฟนให้อีกต่างหาก ขนาดฟ้าครามที่ดูเหมือนจะเข้าใจถึงสาเหตุที่เขายังไม่อยากมีความรัก ยังคอยแต่จะส่งรูปสาว ๆ มาให้ทุกวัน แถมบรรยายสรรพคุณให้อย่างดีอีกด้วย

“พวกมึงนี่มโนเก่งจริง ๆ ไปกันได้แล้ว”

พูดจบดินแดนก็เดินหนีออกจากห้องแต่งตัว เขาเดินออกมาที่ด้านหน้าเรือนไทย ซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดงานแต่งงานในวันนี้ ทั่วบริเวณมีต้นไม้ที่ให้ความร่มรื่น แสงแดดอ่อน ๆ ในยามเช้า ยิ่งส่งให้เรือนไทยดูสวยงามมากขึ้น พร้อมกับเอาโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปตามมุมต่าง ๆ ของเรือนไทย และสวนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม