로그인공유
บทนำ ตรวนเพชรแห่งคำสาป
게시일:
2026-07-08 19:46:19คฤหาสน์ตระกูลหยาง, ใจกลางเมือง XX | เวลา 00:05 น.
เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์แผดคำรามกระแทกความเงียบจนดังสนั่นหวั่นไหว ฉีกกระชากความสงบยามราตรีให้ขาดสะบั้น แรงลมกรรโชกหมุนวนจนยอดไม้รอบคฤหาสน์ลู่เอนอย่างเสียขวัญ
หยางเป่ย ก้าวลงจากเครื่องด้วยท่วงท่าองอาจดุจราชสีห์ที่เพิ่งเสร็จสิ้นจากการล่า เส้นผมสีขาวโพลนอันเป็นเอกลักษณ์สะบัดพลิ้วไปตามแรงลม รับกับดวงตาคมกริบสีเทาเข้มที่เย็นเยียบยิ่งกว่าหยาดน้ำค้างแข็ง เขาหยุดชะงักฝีเท้าลงชั่วครู่ ก่อนจะตวัดสายตาที่เปี่ยมด้วยรังสีอำมหิตกลับไปมองเจ้าสาวซึ่งยังคงนั่งนิ่งสนิทอยู่ภายในห้องโดยสาร
ผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขาเพิ่งพาเข้าพิธีวิวาห์ลวงโลกเพื่อตบตาคนทั้งเมืองมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน...
ชายหนุ่มยื่นมือหนาออกไปตามมารยาทอันจอมปลอม เพื่อรับมือของ เจิ้งชิงหลี ให้ก้าวลงมาสู่รังของเขา—รังที่อาจกลายเป็นกรงขังไปตลอดกาล ใบหน้าสวยสะกดวิญญาณและเสน่ห์อันเหลือร้ายของเธออาจทำให้ชายทั่วโลกยอมคุกเข่าสยบแทบเท้า ทว่าสำหรับหยางเป่ยในนาทีนี้... เธอคือสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจที่สุด
ชิงหลีส่งยิ้มบางๆ กลับมา รอยยิ้มนั้นงดงามราวกับภาพวาด ทว่านัยน์ตาสีเทาหม่นคู่สวยกลับว่างเปล่า ลึกล้ำ และเย็นชา ราวกับข้างในนั้นไร้ซึ่งดวงวิญญาณมานานแสนนาน
หยางเป่ยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นด้วยความรู้สึกที่ตีกันยุ่งเหยิง ทั้งความโกรธแค้นและความชิงชังที่ถูก เจิ้งยวน เล่นตลกสลับตัวเจ้าสาวอย่างหน้าด้านๆ ทั้งที่คนที่ควรจะมาคุกเข่ารับกรรมเป็นทาสของเขาในคืนนี้ คือ เจิ้งอิงอิง น้องสาวต่างมารดาที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของมัน!
*** ***
ย้อนกลับไป 5 ชั่วโมงก่อนหน้า...
ณ งานวิวาห์สุดหรู
แสงสปอตไลต์นับสิบดวงสาดสะท้อนลงบนพรมแดงที่ทอดยาวสุดสายตา ราวกับบันไดที่นำไปสู่สรวงสวรรค์... ซึ่งฉาบไว้ด้วยคำลวง ท่ามกลางสายตาชื่นชมของแขกเหรื่อชั้นสูง เจิ้งชิงหลี เยื้องกรายเคียงคู่มากับบิดา มุ่งหน้าสู่แท่นพิธีที่มีร่างสูงตระหง่าน 6’4” ฟุต ยืนรออยู่ด้วยท่าทีสงบนิ่งทว่าทรงพลัง
เธอปรากฏกายในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ทว่ารอยตะเข็บกลับเน้นส่วนเว้าโค้ง ขับเน้นความเย้ายวนอันตรายที่สั่นประสาทผู้มองจนดูเกินคำบรรยาย ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของเธอตรึงลมหายใจคนทั้งงานให้หยุดชะงัก
เมื่อเจิ้งยวนส่งมอบมือลูกสาวให้แก่หยางเป่ย ชิงหลีก็เงยหน้าสบตาเขาพร้อมรอยยิ้มงดงามหยดย้อย ราวกับรอคอยวินาทีแห่งความสุขนี้มาแสนนาน ทว่าลึกลงไปในนัยน์ตาสีเทาหม่นกลับมืดมิดไร้ก้นบึ้ง ปราศจากร่องรอยของความปิติยินดีแม้เพียงนิด
ฝ่ายหยางเป่ยเองก็ประดับรอยยิ้มจอมปลอมไว้บนใบหน้าคมเข้ม เขาเล่นบทบาทเจ้าบ่าวผู้เปี่ยมสุขได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ หากแต่แววตาสีเทาเข้มกลับวาวโรจน์ด้วยรังสีอำมหิตที่พร้อมจะฉีกกระชากสตรีตรงหน้าให้เป็นชิ้นๆ เขาบรรจงสวมแหวนเพชรน้ำงามขนาด 20 กะรัต ลงบนนิ้วเรียว... มันดูสวยงามล้ำค่า ทว่าในความเป็นจริง มันคือ 'ตรวน' ที่เขาใช้พันธนาการตัวตายตัวแทนผู้น่าสมเพช ซึ่งเจิ้งยวนส่งมาเป็นเหยื่อรับกระสุนแทนลูกสาวคนโปรด!
*** ***
3 วันก่อนหน้านั้น...
ณ สำนักงานทะเบียน
ความจริงถูกกระชากหน้ากากอย่างไร้ปรานีในเช้าวันจดทะเบียนสมรส เมื่อร่างที่ปรากฏตัวต่อหน้าหยางเป่ยไม่ใช่เจิ้งอิงอิงผู้แสนอ่อนหวานตามข้อตกลง ทว่าเป็น เจิ้งชิงหลี... ทายาทนอกคอกที่ถูกบิดาเขี่ยทิ้งไว้ในเงามืดมาตลอดชีวิต
เธอเดินลงจากรถด้วยท่าทีนิ่งสนิท ในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีแดงไวน์ที่ขับเน้นผิวขาวจัดและเรียวขาเนียนสวย ทุกสัดส่วนโค้งเว้าถูกเน้นย้ำด้วยเนื้อผ้าจนเหล่าผู้ติดตามของหยางเป่ยต่างลืมหายใจและตกอยู่ในภวังค์ พลางลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ภายใต้บรรยากาศที่แสนกดดัน
หยางเป่ยเค้นลมหายใจหยาบพร่าด้วยโทสะที่พุ่งพล่านระคนแค้นเคือง เจิ้งยวนเพิ่งส่งข่าวแจ้งเขาอย่างกะทันหันก่อนจดทะเบียนเพียงไม่กี่ชั่วโมงว่าเจ้าสาวถูกเปลี่ยนตัว แม้ภายในจะรุ่มร้อนด้วยเพลิงกัลป์ที่พร้อมเผาผลาญทุกอย่าง แต่เขากลับไร้ทางเลือก... พันธสัญญาทางธุรกิจที่มีมูลค่ามหาศาลและความช่วยเหลือลับที่จำเป็นต้องพึ่งพากำลังจากตระกูลเจิ้ง และการรบเร้าของบิดาพร้อมทั้งการหมั้นหมายที่ถูกมัดมือชกตั้งเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนจากอาหกของเขา คือโซ่ตรวนที่ล่ามเขาไว้กับความอัปยศที่ปฏิเสธไม่ได้
ชายหนุ่มจ้องใบหน้าสวยเฉี่ยวของสตรีตรงหน้าด้วยแววตาเกลียดชัง ก่อนจะตวัดปลายปากกาลงนามด้วยแรงอารมณ์ที่หนักหน่วง... ปลายปากกาครูดผ่านเนื้อกระดาษจนเกือบขาด ราวกับเขากำลังกรีดลงบนเนื้อสดของศัตรู
최신 챕터
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters บทส่งท้าย โลกทั้งใบ... สยบแทบเท้าเธอ
ห้องทำงานปานัน คฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 05:30 น.ในขณะที่พายุสวาทภายในห้องนอนใหญ่เพิ่งจะสงบลงพร้อมกับแสงรำไรของวันใหม่ ส่วนปานันผู้น่าสงสารกลับต้องนั่งจมอยู่กับกองเอกสารและทนายความประจำตระกูลตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้หลับนอน นัยน์ตาคมเข้มที่บัดนี้มีรอยคล้ำจางๆ สแกนมองเอกสารตรงหน้าอย่างจริงจัง ทุกสิ่งทุกอย่างถูกเขาสะสางทุกปัญหาอย่างเด็ดขาดและเหี้ยมเกรียมชนิดไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้นจะว่าเป็นหน้าที่ก็ใช่... แต่ลึกๆ แล้วมันคือการเป็นการชำระแค้นส่วนตัวที่ไอ้พวกโง่เขล่านั้นดันมาก่อกวนไม่ดูเวลาร่ำเวลา ดันมาหาเรื่องใส่ตัวในช่วงเวลาที่เจ้านายของเขากำลังเกิดอาการหิวเมียจนหน้ามืดตามัว และมีความต้องการพลุ่งพล่านที่พุ่งสูง เพราะรอยสักทูตมรณะบนเรือนร่างของนายหญิงชิงหลีทำให้ช่วงสิบวันที่ทำรอยสักใหม่ๆ ที่ผ่านมา ห้องพักชั่วคราวที่ไซต์งานก่อสร้างอันห่างไกลนั้น เหมือนกรงขังแห่งความหงุดหงิดที่ทำเอาคนรอบข้างเสียวสันหลังวาบจนสงสารผู้เป็นเจ้านาย คืนนี้พอเสือร้ายได้กลับรังและแผ่นหลังของนายหญิงหายดีแล้ว หยางเป่ยเลยจัดหนักจัดเต็มเคี่ยวกรำเมียรักจนเตียงสะเทือน แล้วทิ้งขี้ให้เขาเช็ดเพียงลำพัง เพื่อไปบำเรอความใคร่จนลืมว
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters กรงขัง ใต้รอยพยัคฆ์ 2
ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...“อื้มมม... เสียงร้องของมึงวันนี้มันเรียกร้องให้กูต้องตอกตรึงมึงให้จมคาเตียงไปตลอดทั้งคืน! อีโสเภณีของกู อ่าส์...” หยางเป่ยครางเสียงต่ำพร่า ชายหนุ่มกดฝังเขี้ยวลงบนไหล่มนอย่างหมายมั่นเพื่อฝากรอยตีตราความเป็นเจ้าของ เขาเร่งจังหวะขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นตัวตนอันเขื่องยาวอัดเข้าไปอีกนับสิบครั้ง ฝ่ามือหนาจับยึดเอวบางเอาไว้มั่นคง มัดกล้ามเนื้อทั่วเรือนร่างกำยำตึงแน่นเกร็งขึง จนกระทั่งทนทานต่อความซ่านสยิวอันลึกล้ำไม่ไหว มัดกล้ามเนื้อทั่วร่างกายจึงเกร็งกระตุกปลดปล่อยฉีดพ่นธารน้ำรักร้อนระอุเข้าสู่ส่วนลึกสุดในตัวเธอจนล้นปรี่ ชายหนุ่มยังคงขยับความแข็งขืนกระแทกย้ำเข้าไป อีกสองสามคราด้วยความซ่านเสียวที่หลงเหลือพยัคฆ์หนุ่มตรึงแก่นกายแข็งแกร่งแช่ค้างไว้ภายในหลืบเนื้อนุ่มอย่างหวงแหนไม่ยอมถอนออก เพื่อรับแรงบีบตอดรัดที่แสนรัญจวนใจ พร้อมกับกอดรัดร่างกายบอบบางของชิงหลีเอาไว้แน่นหนา เขาซุกไซ้ใบหน้าคมสันลงกับซอกคอหอมกรุ่นพลางกระซิบถ้อยคำพร่าสั่นที่ข้างหูของเมียรัก “วันนี้เมียกูร้องเสียหนักเลยนะ หืม...”ชิงหลีใบหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูและลำคอ เธอพยายามประคองสติที่แต
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters กรงขัง ใต้รอยพยัคฆ์
ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...พยัคฆ์ร้ายยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจเมื่อเห็นเมียรักนอนหอบใต้ร่าง ฝ่ามือหนาเอื้อมไปจับยึดเรือนร่างอรชรเปลือยเปล่าให้พลิกมาเป็นท่านอนตะแคงข้าง ก่อนที่เขาจะโถมกายกำยำทาบทับช้อนซ้อนแผ่นหลังของเธอไว้แน่น แขนแกร่งข้างหนึ่งสอดลากเอาร่างนุ่มนิ่มเข้ามาจนแผ่นหลังนวลเนียนแนบสนิทกับแผงอกกว้างที่ประดับด้วยรอยสักรูปทูตมรณะแสนดุดันชายหนุ่มใช้ฝ่ามือแกร่งประคองข้อขาเรียวเสลาของเธอให้ยกขึ้นเล็กน้อย เพื่อเปิดเผยอาณาเขตให้ท่อนเนื้อยักษ์ได้ที่ยังปูดโปนได้รุกราน ฝ่ามืออีกข้างกุมจับแก่นกายมโหฬารกดมุดส่วนหัวมนหยักสีเข้มคล้ำ ดันสวนกลับเข้าไปในช่องทางรักที่คับแคบจากทางด้านหลัง เมื่อความอุ่นชื้นชุ่มฉ่ำที่โอบอุ้มกลืนกินส่วนปลายทำให้ชายหนุ่มซ่านเสียวจนเกินจะบรรยาย พยัคฆ์หนุ่มขยับสะโพกสอบตอกตรึงตัวตนเข้าสู่ความมืดมิดอย่างดิบเถื่อนพั่บ!!!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องนอนเมื่อหยางเป่ยตอกตรึงความแข็งกร้าวเข้าสู่ส่วนลึกสุดจนเธอแทบขาดใจ ท่วงท่านี้ส่งผลให้ตัวตนของเขาสามารถแทรกซึมแทงลึกเข้าไปได้ลึกยิ่งขึ้น“อึก... คุณ... เบา...” ชิงหลีหวีดร้องครางลั่นห้อง ยามเมื่อแก่นกายอันเขื่
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters พันธนาการ รอยรักพยัคฆ์ร้าย 2
ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...ปั่ก!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนลั่นห้องนอนที่เคยเงียบสงัด พร้อมกับเสียงลมหายใจที่สะท้านเฮือกยาวของคนทั้งคู่“อ๊ะส์...! จุก...!” ชิงหลีสะดุ้งเฮือกพลางเปล่งเสียงครางเครือด้วยความจุกจนแทบขาดใจ เรือนร่างบางสั่นสะท้านเมื่อความยิ่งใหญ่บุกทะลวงลึกเข้าถึงจุดลึกสุดในคราวเดียว ปลายนิ้วเรียวจิกลงบนผ้าปูที่นอนแน่นจนยับย่น หญิงสาวปรายสายตามองท้องน้อยของตัวเองที่ปรากฏรอยนูนของมัดกล้าม และมิติความใหญ่โตที่เบียดแทรกอยู่ภายใต้ผิวเนื้อตามความยาวของความยิ่งใหญ่ที่สอดแทรกเข้ามาในตัวเธอ สร้างความซาบซ่านจนร่างกายหดเกร็ง ความอวบอัดและแข็งขืนราวกับท่อนเหล็กของสามีทำเอาเธอรู้สึกอึดอัดแน่นตึงจนแทบหายใจไม่ออก ช่องทางที่คับแคบของเธอจึงเริ่มทำหน้าที่ขมิบตอดรัดแก่นกายอันโอฬารอย่างรุนแรงถี่รัว“อื้ม... แม่ง ทั้งนุ่มทั้งอุ่น ทั้งบีบรัดกูจนแทบขาดใจเลยนะอีโสเภณีของกู” หยางเป่ยครางต่ำพร่าออกมาอย่างรัญจวนใจ ยามเมื่อช่องทางที่แสนคับแน่นโอบรัดและตอดกระหน่ำความเป็นชายของเขาไว้อย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะฉีกกระชากตัวตนของเขาให้ขาดออกจากกัน ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนสันกรามปูดโปน ผนังเนื้
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters พันธนาการ รอยรักพยัคฆ์ร้าย
ห้องนอนหยางเป่ย คฤหาสน์ตระกูลหยางต่อ...สิ้นคำพูดชายหนุ่มก็บดขยี้ริมฝีปากหนาลงบนเรียวปากบางอย่างกระหายหิวและป่าเถื่อน ปล่อยให้อารมณ์ดิบที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน ได้ปลดปล่อยออกมาตามสัญชาตญาณ ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างขยับมาบีบเค้นเนินอกอวบอัดเต็งตึงอย่างหนักมือ จนเนื้อนุ่มเบียดแทรกออกมาตามซอกนิ้วออกมาตามซอกนิ้วแกร่ง ตามแรงอารมณ์ที่แทบจะควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ชิงหลีไม่ได้ขัดขืนหรือผลักไส ตรงกันข้ามเธอกลับวาดวงแขนเรียวโอบรัดลำคอหนาแน่นขึ้นพร้อมกระชับกายเข้าหาอย่างท้าทาย เรียวขาเสลาเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นประหนึ่งกรงขัง เปิดทางให้ชายหนุ่มได้ตักตวงความสุขสมจากร่างกายของเธออย่างเต็มที่ ความวาบหวามและซาบซ่านทำให้เธอยิ่งเบียดกายเข้าหาเรือนร่างกำยำที่อุ่นร้อนหยางเป่ยผละออกจากริมฝีปากนุ่ม เขาลากลิ้นสากหนาที่ชุ่มฉ่ำลงไปตามแนวคอ ก่อนฝังจุมพิตและปรนเปรอลงบนยอดอกสีหวานอย่างกระหาย ชายหนุ่มอ้าปากฉกชิมความหวานจากยอดอกชูชันอย่างเอาแต่ใจและไร้ความปรานี เพราะทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างนุ่มนิ่มนี้คือเอกสิทธิ์ของเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น“อื้ม...” พยัคฆ์หนุ่มครางเสียงต่ำในลำคออย่างพึงพอใจกับเนินอกอวบใหญ่เกินตัวของชิงห
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters จังหวะชีวิตที่หมุนเปลี่ยน 2
ห้องพักชั่วคราวเขตก่อสร้าง | เวลา 15:15 น.ต่อ...ชายหนุ่มเชยคางมนของเธอให้เงยขึ้นรับสัมผัส แล้วบดขยี้เรียวปากหนาลงไปอีกครั้งอย่างป่าเถื่อนดุดัน แทรกส่งลิ้นสากร้อนเข้าไปหยอกล้อพัวพันกับลิ้นเล็กอย่างโหยหารุกราน จนชิงหลีสิ้นฤทธิ์จนอ่อนระทวยอยู่บนแผงอกแกร่ง ยามเมื่อตักตวงจนพึงพอใจแล้วเขาจึงผละออกมา สบประสานสายตาที่หวานเชื่อมพร่าเลือนของคนใต้ร่าง “กลับคฤหาสน์กัน”คำว่ากลับคฤหาสน์ตระกูลหยาง ทำเอาชิงหลีใจเต้นระรัวจนแทบลืมหายใจ ลืมความขัดเคืองเมื่อครู่ไปเสียสนิท หญิงสาววาดวงแขนเรียวโอบรอบลำคอหนาของหยางเป่ย แล้วกดมอบจูบตอบเพื่อปรนเปรอและเป็นรางวัลแด่พยัคฆ์ผู้หิวโหย ก่อนจะผละใบหน้าออกมายิ้มกว้างจนตาหยี “คุณกลับไปพร้อมฉันเลยไหมคะ?”“แน่นอน... กูต้องกลับไปคิดบัญชีทบต้นทบดอกกับมึงให้คุ้มค่า” พูดจบฝ่ามือหนาก็บีบเค้นลงบนสัดส่วนอวบอัดผ่านเนื้อผ้าอย่างหนักมือจนหญิงสาวสะดุ้งตัวโยน“กลับบ้านก่อนสิคะ! คุณพูดเองนะ...” ชิงหลีฟาดมือลงบนหลังมือหนาของเขาเบาๆ อย่างขัดเขิน ใบหน้างามแดงก่ำลามไปถึงใบหูหยางเป่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จนเต็มปอด พยายามฝืนสะกดกลั้นแรงปรารถนาดิบเถื่อนที่พุ่งพล่านจนยากจะระงับ ชายหนุ่มเอื้
다른 추천
