64. ข้ามาด้วยเรื่องหมั้นหมาย

เจียงลี่มี่อมยิ้มก่อนจะตอบ “เพราะนิทานเหล่านั้น ข้าเป็นคนแต่งขึ้น เนื้อเรื่องแม้จะกล่าวถึงเหวินอ๋องที่ถูกใจเหมยฮวา แต่ก็ต้องแต่งให้ข้าน่าสงสารด้วยสิ อย่างเช่น คุณหนูใหญ่ช่างน่าสงสารนัก ทั้งรักและไว้ใจน้องสาว แม้มิใช่สายเลือดเดียวกันแต่สายสัมพันธ์พี่น้องมิแบ่งแยก ไม่คิดเลยจะถูกน้องสาวที่ตนรักช่วงชิงคู่หมั้นไปอย่างไร้ยางอาย”

เสี่ยวจูนิ่งอึ้ง คุณหนูใหญ่ของนางเฉลียวฉลาดยิ่ง ข่าวลือเหล่านั้นยิ่งทำให้คุณหนูใหญ่น่าสงสาร และภาพพจน์ของเหมยฮวาก็ไม่ใช่ดอกบัวขาวแสนบริสุทธิ์อีกต่อไป

“เหวินอ๋องสนใจคุณหนูรองจริงหรือไม่เจ้าคะ”

เจียงลี่มี่ครุ่นคิดชั่วครู่ เธอนึกได้ว่าสายตาของเหวินอ๋องที่มองเหมยฮวานั้นทอประกายก็จริง แต่เธอรู้สึกเหมือนเป็นสายตาของหมาป่าที่จ้องขย้ำเหยื่อมากกว่ามองสตรีที่รักใคร่ ผิดกับสายตาที่เขามองเธอ เขาจ้องเธอทีไร ใบหน้าเธอต้องร้อนผ่าว หัวใจเต้นตึกตักไปเสียทุกครั้ง

“เขาไม่สนหรอก”

เจียงลี่มี่แน่ใจว่าเหวินอ๋องมองคนอย่างเหมยฮวาออก ลูกไม้ตื้นๆ ของเหมยฮวาตบตาเขาไม่ได้หรอก

หากเธอไม่เคยอ่านนิยายมาก่อน เห็นสายตาเช่นนั้นแล้ว ยังต้องคิดว่าเหวินอ๋องเป็นศัตรูกับเหมยฮวา เพราะสายตาของเขาเหมือนต้องกา