ตัวประกอบหนีตายจากนิยายไม่ตรงปก

ตัวประกอบหนีตายจากนิยายไม่ตรงปก

last updateLast Updated : 2026-02-22
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
8
1 rating. 1 review
97Chapters
3.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เจียงลี่มี่ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่รอดตายในนิยายที่เธอรู้เรื่องทุกอย่าง ผ่านไปครึ่งเรื่องเหตุการณ์ในนิยายเริ่มไม่ตรงปก ฉันเป็นแค่ดารานะ ไม่ได้แมรี่ซูเหมือนในซีรีส์ แล้วแบบนี้ฉันจะไปต่อยังไงละเนี่ย

View More

Chapter 1

1.เจียงลี่มี่ นางเอกคนดัง

森下瑛太(もりした えいた)が記憶を失った。周りの人は全員覚えているのに、なぜか池田美月(いけだ みつき)のことだけ忘れていた。

かつての対立関係も忘れ、彼は一目で美月に恋をして、彼女を熱狂的に追いかけ始めた。

初日、彼は9999本のバラを用意し、町中の話題になるほど派手な告白イベントを開いた。

二日目、彼は三日三晩にわたって花火を打ち上げ、美月への愛を世界中に宣言した。

三日目、彼は美月のそばを片時も離れず、「ハニー、ハニー」と甘い声で囁き続けた。

瑛太が目を覚ました日から、彼は外せないお守りのように、毎日美月にべったりとくっついていた。

ついに美月も彼の熱烈なアプローチに心を動かされ、宿敵というわだかまりを捨て、彼の恋人になった。

付き合って三年目のこと。美月が瑛太に会いに行った日、部屋の前で偶然、彼と仲間たちの会話を耳にしてしまった。

「もう三年経つけど、美月ってまだ何も気づいてないの?

瑛太、いつになったらこの芝居を終わらせるつもり?」

「だよな。そもそも美月のあの偉そうな態度を懲らしめるために、瑛太に記憶喪失のフリをさせたんだよな。

あの偉そうな女が、今じゃ瑛太にメロメロな恋愛バカになってるなんて、見てて笑いが止まらないよ」

「最初は百回イタズラしたら終わりって決めてたよな。

一回目は瑛太が『南町の抹茶ケーキが好き』って嘘ついて、美月が三日も並んで買ってきたとき。

二回目はバイク事故で怪我したって騙して、彼女が人生で一番大事な試合を投げ出して駆けつけたとき......

前回で96回目だから、もうネタも尽きてきたし、次はどうする?」

「いいこと思いついた!最近大雪だし、瑛太が胃痛だってメール送って、薬を届けさせようぜ。タクシーも拾えないし、絶対転びまくって惨めな姿になるぞ!」

半開きのドア越しに響く笑い声を聞いて、美月の顔は青ざめた。

目を閉じると、長年封印していた記憶が一気に蘇ってきた。

周りはみんな知っていた。美月と瑛太が水と油のように相容れない宿敵だったことを。

幼稚園から大学まで、彼女は学校一の美女、彼は学校一のイケメン。成績はいつもトップを争い、互いを目の敵にしてきた。

それが、瑛太の事故と記憶喪失をきっかけに、二人は心の壁を取り払い、思いがけず恋人同士になった。

美月はずっと、それを運命の恋だと思っていた。でも、それは間違いだった。すべて仕組まれた罠だったのだ。

それでも、この話を聞いても、美月はそれほど驚かせず、深い悲しみも感じなかった。

なぜなら、ここに来る前に彼女は瑛太の日記を見つけていたからだ。

その日記には、この三年間の二人の出来事がすべて記されていた。

記憶喪失の演技も、イタズラも、今話していたことも、すべて書かれていた。

ただ一つ違ったのは、瑛太の気持ちだった。

日記の冒頭、彼は「ただのゲーム」と書いていた。

だが、16ページ目には「まずい、本当に彼女を好きになってしまったかもしれない」とあった。

28ページ目では「ゲームを終わらせたいが、友達の前で本当のことを言うのは恥ずかしい」と悩んでいた。

41ページ目には「彼女と一緒にいられるなら、プライドなんてどうでもいい。全部打ち明けよう」と決意していた。

そして最後のページには「もう少し心の準備が必要だ」とだけ書かれていた。

分厚い日記には、瑛太の揺れ動く複雑な心情が記されていた。

すべてを読んだ美月は頭が真っ白になった。

この情報をどう受け止めればいいのか、彼が今どう思っているのか分からなかった。だから直接確かめようと思ったのだ。

しかし部屋の中は長い間静まり返り、瑛太からの反応はなかった。

その沈黙の中で、美月の心臓は激しく鳴り続けていた。

10分後、ドアの隙間から、瑛太が携帯を取り出すのが見えた。

数秒後、美月のポケットの携帯が震えた。

彼女は深呼吸して勇気を振り絞り、震える手で画面を開いた。

「ハニー、胃が痛くて苦しいんだ。ナイトバーまで薬を届けてくれないか?」

一語一語確認しながら、美月は静かに笑った。

しかしその笑顔の裏で、胸が張り裂けるような痛みが広がり、涙が溢れ出した。

彼女はついに求めていた答えを手に入れたのだ。

ドアを開けることなく、美月はそのまま踵を返し、階段を下りていった。

雪はまだ降り続いていたが、彼女は気にも留めず、凍える雪の世界へと歩き出した。

歩きながら、朦朧とした頭の中に、瑛太と過ごした三年間の記憶が次々と浮かんだ。

彼の体調を気遣い、忙しい勉強の合間に医学部の授業まで取っていた。

彼のそばにいたくて、数えきれないほどの留学や進学のチャンスを断っていた。

遠距離恋愛を避けるため、両親の海外移住についていかず、日本に一人残ったこと。家族とは年に数回しか会えなかった......

彼女は本気で愛していたのに、彼の友達には「恋愛バカ」と笑われていた。

三年間の真心も努力も、あっさりと踏みにじられ、無駄になってしまった。

美月は自分がどうやって家に帰ったのかも覚えていなかった。

玄関に長く立ち尽くし、雪に濡れた服が肌に張り付き、寒さに震えたとき、ようやく我に返った。

彼女は電話を手に取り、遠くカナダにいる両親に連絡した。

「お父さん、お母さん、考え直したよ。私、やっぱりカナダに移住する」

電話の向こうで両親は喜びに満ちた声で応えた。

「やっとその気になってくれたのね! 家族はみんなこっちにいるのに、お前が一人で国内にいるなんて心配でたまらなかったんだ。

すぐ手配するから、まずは必要な手続きを進めなさい。すべて整ったら、プライベートジェットで迎えに行って、家族一緒に暮らそう」

美月は静かに聞き、最後に一つだけお願いを付け加えた。

「お父さん、お母さん、出国する日に、飛行機事故を演出してほしいの。『池田美月』という存在を、この国から完全に消してほしい」

彼女は、いつも自分の意思を尊重してくれる両親なら、理解できなくても願いを叶えてくれると知っていた。

そして、実際にその通りになった。

電話を切り、彼女は玄関に飾られた、寄り添う二人の写真を見つめ、赤く腫れた目を閉じた。

瑛太、あなたがそんなにゲームが好きなら、一人で続ければいい。

私は「死」という形で、あなたとも過去とも、完全に縁を切る。

もう二度と、あなたの前に姿を現さない。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

P JR
P JR
อ่านแล้วงง นางเอกย้อนกลับมากี่รอบ ย้อนนึกเหตุการณ์ทีไร เหตุการณ์เปลี่ยนไปเรื่อยๆ เดี๋ยวตายเพราะป่วย อีกทีน้องวางยา แต่แม่ยังไม่ตาย แต่มีย้อนนึกที่แม่ตายก่อนตัวเองด้วย สรุป ลำดับยังงัย อ่านแล้วงง
2026-03-08 23:19:56
0
0
97 Chapters
1.เจียงลี่มี่ นางเอกคนดัง
"นี่เจ้าไม่รู้หรอกหรือว่าตนเองโง่เขลาเพียงใด" เสียงใสเอื้อนเอ่ยเยาะหยันคนตรงหน้า"เหตุใดจึงทำร้ายข้าได้ถึงเพียงนี้ ข้าคือพี่สาวของเจ้านะ" เสียงหวานตอบโต้ น้ำตาไหลรินด้วยความเสียใจ ผิดหวัง เมื่อถูกคนที่เป็นน้องสาวหักหลัง"ข้าไม่เคยมีพี่สาวเช่นเจ้า ตั้งแต่เกิดมา ข้าก็ไม่เคยมองเจ้าเป็นพี่สาวสักครั้ง ในใจข้ามีเพียงคิดกำจัดเจ้าเท่านั้น""ไม่จริง เจ้าโกหก หากเจ้าคิดเช่นนั้น เหตุใดที่ผ่านมาจึงดีกับข้า" เด็กสาวอีกคนพูดเสียงสั่น ขยับตัวไปจับมือเด็กสาวตรงหน้า ดวงตาบวมช้ำจากการร่ำไห้อย่างหนัก"เจ้าคิดว่าที่ข้าทำดีกับเจ้า เพราะข้ารักและเห็นเจ้าเป็นพี่สาวเช่นนั้น? เจ้าช่างโง่เขลาเสียจริงๆ ที่ข้าทำไปทั้งหมดก็เพื่อหลอกให้เจ้าตายใจอย่างไรเล่า และเจ้าก็หลงกลข้า เจ้ามันสมควรตาย" คนเป็นน้องสะบัดมือออกและผลักพี่สาวจนล้มลง"ข้าทำผิดอะไร เหตุใดเจ้าจึงทำกับข้าเช่นนี้" น้ำตานางไหลริน จ้องมองน้องสาวที่รักตรงหน้าด้วยสายตาเจ็บปวดเจียนตาย"ผิดที่เจ้าเกิดมาแย่งทุกอย่างไปจากข้า""คัต!”เสียงผู้กำกับสั่งคัต ก่อนที่ช่างแต่งหน้าจะรีบไปซับหน้าให้นักแสดง"ผู้กำกับตาถึงจริง ๆ ที่เลือกเจียงลี่มี่ ฝีมือการแสดงเธอยอดเยี่
Read more
2. นางฟ้าของวงการ
"คุณหนูแสดงเก่งมากจริง ๆ พี่นั่งดูอยู่ อินมาก ยังอยากเข้าไปตบนังนั่นแทนเลย" ช่างแต่งหน้าประจำตัวเอ่ยชมขณะซับเหงื่อให้เจียงลี่มี่ ใบหน้าขาวผ่องตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อจนแก้มแดงระเรื่อ"เรียกปกติเถอะค่ะ อย่าเรียก ‘คุณหนู’ เลย และถ้าพี่จะไปตบเธอ ฉันคิดว่าคอของเธออาจจะหลุดได้" เจียงลี่มี่เอ่ย ทำเอาคนฟังมองค้อน เธอออกจะเป็นคนตัวเล็กอ่อนแอ ตบยุงยังไม่ตายเลย"นี่ลี่มี่กำลังจะสื่ออะไรคะ พูดไม่ดีพี่แต่งให้ไม่สวยนะ" อาเว่ยช่างแต่งหน้าทำหน้าหงิกงอ ขู่ด้วยคำพูดที่เจียงลี่มี่ไม่กลัวสักนิด เพราะอาเว่ยแต่งให้เธอสวยเสมอ หรือต่อให้ไม่แต่ง เธอก็สวยได้ด้วยเบ้าหน้าฟ้าประทานของเธอนี่แหละ"แหม อย่าขู่ฉันแบบนี้สิคะ ถ้าพี่แต่งหน้าให้ฉันไม่สวย ฉันหมดกำลังใจแสดงกันพอดี" เธออ้อนด้วยท่าทางน่ารัก อาเว่ยมองแล้วก็อดถอนหายใจไม่ได้"ลี่มี่ พ่อแม่เธอนี่เข้าใจปั้นเธอมาจริงๆ สวยเสียขนาดนี้ และต่อให้พี่แต่งหน้าเธอออกมาแย่ยังไง เธอก็ไม่มีวันขี้เหร่ เครื่องหน้าดีขนาดนี้ เคยรู้สึกอยากขี้เหร่แบบพี่บ้างมั้ยคะ พี่อยากสวยแบบลี่มี่บ้าง"เจียงลี่มี่หัวเราะออกมา เธอชินเสียแล้วกับการถูกชมว่าสวย"พี่ก็สวยค่ะ สวยในแบบฉบับของตัวเอง ดูสิ
Read more
3. นางฟ้าผู้น่าสงสาร
ท่ามกลางฉากหน้าอันสวยหรูของเจียงลี่มี่ ใครเลยจะรู้ว่าเบื้องหลังของเธอน่าเศร้าเพียงใดเจียงลี่มี่เกิดมาในครอบครัวธรรมดาที่พ่อกับแม่ทำงานหาเช้ากินค่ำ ฐานะทางบ้านเรียกว่าย่ำแย่ บ่อยครั้งที่พ่อกับแม่ปล่อยให้เธออดอาหาร ด้วยเหตุผลว่าต้องการให้เธอผอมเพรียวและรูปร่างบอบบางตั้งแต่เธอจำความได้ คนรอบข้างมักชื่นชมว่าเธอมีใบหน้าที่สวยงาม โตขึ้นหากเป็นดารา จะต้องเป็นดาราที่โด่งดังแน่นอน แต่เธอไม่เคยยินดีกับคำชมเหล่านี้ มันเป็นดาบสองคมที่ทำร้ายเธอมาตลอด พ่อกับแม่เอาแต่ยัดเยียดสิ่งที่เธอไม่ต้องการโดยอ้างเหตุผลว่าต้องการมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ เธอถูกบังคับให้อยู่แต่ในบ้าน ห้ามออกไปไหน เพราะจะทำให้ผิวเสีย ห้ามกินของหวาน เพราะจะทำให้เธออ้วน เธอถูกแม่พาไปขึ้นเวทีประกวดหลายครั้ง และทุกครั้งที่เธอแพ้ เธอจะถูกต่อว่าและทุบตีอย่างหนักหลายครั้งที่เธอร้องไห้อ้อนวอนขอให้หยุด หลายครั้งที่เธอเรียกให้ใครสักคนมาช่วย แต่ราวกับเสียงของเธอดังไม่พอ ไม่มีใครเมตตาเธอเลย เจียงลี่มี่ใช้ชีวิตด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยช้ำจากการถูกตี แม่ของเธอมักจะตีเธอแต่ไม่เคยทิ้งรอยแผล เพราะไม่อยากให้ผิวของเธอมีรอยแผลเป
Read more
4. ความเจ็บปวดจากครอบครัว
เวลานี้บรรยากาศในกองถ่ายเต็มไปด้วยความคึกคัก เจียงลี่มี่มองดูคนอื่นกำลังเข้าฉากด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอรู้สึกอิ่มตัวกับงานแสดง บทบาทที่ได้รับล้วนสร้างความกดดันให้เธอมากมายฉากหน้าเธอทำได้เพียงยิ้มแย้ม แต่ในใจกำลังร้องไห้ มีเพียงสิ่งเดียวที่ปลอบใจเธอคือนิยายเรื่อง 'ผลอิงเถาของเหมยฮวา' เมื่อนึกขึ้นได้ว่าวันนี้นักเขียนจะปล่อยตอนพิเศษ เจียงลี่มี่จึงหยิบไอแพดมาเปิดดู แต่ขณะที่กำลังโหลดอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน หยิบขึ้นมาดูแล้วก็ต้องถอนหายใจเมื่อเห็นว่าใครโทรมา เธอรีบปลีกตัวเดินไปอีกทางที่ไกลจากทุกคนในกองถ่าย“ฮัลโหล ฉันเช็คตารางคิวงานของแกแล้ว ทำไมแกถึงได้ขี้เกียจขนาดนี้ ไหนจะเลือกรับงานอีก นี่แกบ้าไปแล้วรึไง นังลูกไม่รักดี!"เสียงนั้นดังมาก จนเจียงลี่มี่ต้องยกโทรศัพท์ออกห่างจากใบหูและแอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงไม่สามารถออกจากวงการได้"แม่คะ หนูบอกไปแล้วนี่คะว่าหนูเหนื่อย ที่ผ่านมาหนูทำงานหนักมาก แม่ก็เห็น หนูอยากพักบ้าง หนูไม่ใช่หุ่นยนต์นะคะที่จะได้ทำงานโดยไม่ต้องพัก"แม้จะพูดแบบนี้มาแล้วไม่รู้กี่หนต่อกี่หน แต่แม่ขอ
Read more
5. ค่ำคืนที่แสนเจ็บปวด
เสียงฝีเท้าที่สับสนดังขึ้น บ่าวไพร่วิ่งวุ่นด้วยความร้อนใจ สองมือถืออ่างน้ำ ผ้าสะอาด อีกคนถือกาน้ำร้อน และอีกหลายคนเดินสวนไปมาด้วยท่าทางรีบร้อน ทำให้ภายในบ้านหลังใหญ่ดูเล็กลงถนัดตา"ท่านหมอหลวงมาหรือยัง คุณหนูจะไม่ไหวแล้ว" สาวใช้คนหนึ่งสีหน้าไม่สู้ดี ชะเง้อคอมองหา"ยังไม่มาเลย ข้าเกรงว่าหากยังเป็นเช่นนี้ คุณหนูคง..." สาวใช้อีกคนสีหน้าเศร้าหมอง"พวกเจ้ามายืนทำอะไรตรงนี้! รีบนำของเข้าไปในห้องสิ เร็วเข้า อาการคุณหนูไม่ดีนัก!" เสียงกระด้างของหญิงวัยกลางคนดังขึ้น"ท่านหัวหน้าเจ้าคะ หากคืนนี้....""หุบปากของเจ้าเสีย! รีบไปได้แล้ว! คืนนี้ไม่ว่าอย่างไรคุณหนูจะต้องปลอดภัย"หัวหน้าสาวใช้กล่าวเสียงหนักแน่น แม้สีหน้าของนางจะเต็มไปด้วยความกังวล เมื่อครู่ที่นางเข้าไปในห้องก็พบว่าอาการของคุณหนูใหญ่เจียงลี่มี่ทรุดลงมาก ใบหน้าซีดขาว ริมฝีปากแตกระแหง ร่างกายสั่นสะท้าน นัยน์ตาเหม่อลอย มองอย่างไรก็ไม่เห็นทางรอด ได้แต่หวังว่าท่านหมอหลวงจะช่วยคุณหนูใหญ่หายเป็นปกติได้นางสงสารฮูหยินเอกว่านลู่เหมยนัก มีบุตรสาวเพียงคนเดียว แต่จู่ ๆ ร่างกายก็อ่อนแอลงเรื่อย ๆ โดยไม่รู้สาเหตุ ต่อมาก็ล้มป่วยจนไม่สามารถลุกเดินได้ ว
Read more
6. ข้าคือผู้ที่ผิดต่อนาง
"ท่านหมอหลวง มี่เอ๋อร์ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง" ฮูหยินเอกว่านลู่เหมยถามเสียงสั่น นัยน์ตาแดงก่ำหลังผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหมอหลวงมองดูดรุณีน้อยที่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้างดงามยามนี้ซีดขาวไร้สีเลือด เท่าที่จดจำได้ คุณหนูใหญ่เจียงลี่มี่เพิ่งพ้นวัยปักปิ่นมาได้ไม่นาน นางมีใบหน้างดงาม น่ารักน่าเอ็นดูมาแต่เยาว์หมอหลวงนั่งลงข้างเตียง ยื่นมือตรวจชีพจร หากเพียงครู่ก็ส่ายหน้า อาการของนางหนักยิ่งนัก"นางอ่อนแออย่างยิ่ง เกินความสามารถของข้าแล้ว"ได้ยินเช่นนี้ ฮูหยินเอกว่านลู่เหมยก็น้ำตาไหลพราก บุตรสาวที่นางทะนุถนอม เหตุใดจึงจะด่วนจากไปเช่นนี้ว่านลู่เหมยพลันคุกเข่าลงก่อนจะอ้อนวอน "ข้าทราบเจ้าค่ะ บุตรสาวข้าอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก ร่างกายผอมบาง ซูบซีด แม้ข้าจะหายามาบำรุง อาการของนางก็ไม่ดีขึ้น แต่ที่ผ่านมา ท่านช่วยรักษานางมาได้ตลอด ครั้งนี้ท่านช่วยนางอีกสักครั้งเถอะนะเจ้าคะ"ความรู้สึกของมารดาที่กำลังจะสูญเสียบุตรสาวเพียงคนเดียวไป ทำให้นางยินยอมคุกเข่าอ้อนวอน แม้ความหวังจะมีเพียงเล็กน้อยแต่ขอแค่มีความหวัง นางก็พร้อมทุ่มเท"ท่านอย่าทำให้ข้าลำบากใจเลย ท่านก็ทราบดีว่าอาการของบุตรสาวท่านหนักหนาเพียงใด ข้าพยาย
Read more
7. ความรักในอดีต
ฮูหยินเอกว่านลู่เหมยนั่งไม่ติด เดินวนไปวนมาอย่างกระวนกระวาย จนเสนาบดีฝ่ายซ้ายเจียงหมิ่นต้องดึงนางให้นั่งลง"เชื่อข้าเถิด มี่เอ๋อร์จะไม่เป็นอะไร ท่านหมอหลวงรับปากแล้วว่าจะตรวจอาการของนางให้""แต่ข้ากลัว กลัวจะเสียลูกไป" ว่านลู่เหมยไม่สบายใจอย่างยิ่ง เพราะนี่ก็นานแล้ว เหตุใดท่านหมอหลวงจึงยังไม่ออกมาเจียงหมิ่นจ้องมองนาง เขาเองเพิ่งนึกได้ในยามนี้ว่านานเพียงใดแล้วที่เขากับฮูหยินเอกไม่ได้อยู่ด้วยกันตามลำพังเช่นนี้ยามนี้ใบหน้าของนางเริ่มมีริ้วรอยของกาลเวลา ต่างจากยามที่เขาพบนางครั้งแรก เวลานั้นนางงดงามอย่างยิ่ง ทำให้เขาหลงรักนางอย่างง่ายดาย หลายปีที่เพียรใกล้ชิด หลายปีที่เฝ้าทุ่มเทเพื่อพิชิตใจนาง จนสุดท้ายก็ได้แต่งงานกันทว่าเขากลับยังไม่พอใจ เขารับอนุภรรยาเข้ามา ทำให้เหินห่างจากนางไปมาก ยามนี้เขาจึงทราบว่าฮูหยินเอกของเขางดงามกว่าสตรีใด เหตุใดเขาจึงละเลยนางไปเสียได้ แม้ผ่านมาหลายปี แต่นางยังคงงดงามเช่นวันวาน"นานแค่ไหนแล้วที่พวกเราไม่ได้อยู่ด้วยกันเช่นนี้" เขาเอ่ยขึ้นว่านลู่เหมยนิ่งไปครู่ก่อนจะหันไปมองหน้าสามีและเอ่ยออกมา "ข้าลืมไปหมดแล้ว ครั้งสุดท้ายที่ท่านมาหาข้า ตอนนั้นมี่เอ๋อร์เพิ่งอา
Read more
8. ปาฏิหาริย์
หลังจากสั่งให้เสนาบดีฝ่ายซ้ายและฮูหยินเอกออกไปรอด้านนอก หมอหลวงก็นั่งลงข้างเตียง คำอ้อนวอนของฮูหยินเอกทำให้เขาเห็นใจนางยิ่งนัก แต่เมื่อมองดรุณีน้อยที่นอนอยู่ก็ได้แต่ถอนหายใจ"ข้าจะช่วยเหลือเจ้าได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าสิ้นวาสนาแล้วเช่นนี้"หมอหลวงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเวทนา ใบหน้าของเจียงลี่มี่ขาวซีด ลมหายใจอ่อนเบาจนแทบขาดหาย ตรวจชีพจรแล้วก็ต้องส่ายหน้า แม้อยากช่วยเพียงใดก็ไม่สามารถช่วยได้อีกแล้ว"อาการของคุณหนูเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ"เสี่ยวจู สาวใช้คนสนิทของเจียงลี่มี่เอ่ยถามอย่างมีความหวัง นัยน์ตาของเสี่ยวจูแดงก่ำหลังร้องไห้มาอย่างหนัก"ตามฮูหยินเอกกับท่านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเถอะ หากช้าคงไม่ทันกาล"เสี่ยวจูอ้าปากค้าง นัยน์ตาเบิ่งกว้างอย่างตื่นตะลึง แม้ลึกๆ จะทราบดีว่าคุณหนูของนางไม่มีทางรอดแต่นางยังมีความหวังเล็กๆ ว่าอาจมีปาฏิหาริย์ แต่เมื่อได้ยินกับหูเช่นนี้ แขนขาของนางพลันอ่อนแรง หากครู่เดียวก็ตั้งสติได้ นางฝืนใจรวบรวมเรี่ยวแรงเร่งเดินออกไปตามฮูหยินเอกและเสนาบดีฝ่ายซ้าย"มี่เอ๋อร์เป็นอย่างไร" ว่านลู่เหมยถามขึ้นเมื่อเห็นเสี่ยวจูออกมาจากห้อง"ท่านหมอหลวงให้ข้ามาเชิญนายท่านและฮูหยินเข้าไปด้านในเจ้า
Read more
9. คืนชีพ
หมอหลวงยืนตัวสั่น จ้องมองดรุณีน้อยตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา นางตายไปแล้วไม่ใช่หรือ ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเขาจะตรวจกี่ครั้ง นางก็ไม่มีโอกาสรอด แล้วเหตุใดตอนนี้นางจึงจ้องเขาได้ล่ะ"ข้าถามว่าเจ้าเป็นคนหรือผี เหตุใดจึงจ้องข้าเช่นนั้น" หมอหลวงจ้องตากับเจียงลี่มี่ แต่นางก็ไม่กล่าวสิ่งใด นอกจากจ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเหลียวมองโดยรอบ หมอหลวงที่ยามนี้ตั้งสติได้แล้วจึงค่อยๆ เอ่ยออกมา"เอาเถอะ หากเจ้าเป็นผี ตอนนี้คงสำแดงฤทธิ์ให้ข้าประจักษ์แล้ว ดูท่าแล้ว เจ้าน่าจะฟื้นจากความตาย นอนนิ่ง ๆ ให้ข้าตรวจเสียก่อน"เด็กสาวตรงหน้ายังคงนิ่งเงียบ หมอหลวงที่ก้าวเข้ามาหาก็ยื่นมือแตะตรวจชีพจรนาง"แปลก แปลกยิ่งนัก ชีพจรของเจ้าเต้นปกติ ราวกับคนละคนกับเมื่อครู่" หมอหลวงกล่าวออกมา เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ และตรวจชีพจรอย่างละเอียดอีกครั้ง หากยิ่งไม่เข้าใจกว่าเดิมเจียงลี่มี่ยังคงจ้องมองเขา สายตาเต็มไปด้วยความสงสัย"นี่ข้าฝัน? เหตุใดจึงประหลาดเช่นนี้ ร่างกายแม้อ่อนแอเช่นเดิม แต่ชีพจรกลับเป็นปกติ ยามที่เจ้ายังเยาว์กว่านี้ ชีพจรยังไม่ปกติเท่านี้" หมอหลวงเอ่ยอย่างสงสัยขึ้นทุกทีเจียงลี่มี่ยังคงนอนอยู่และมองมาอย่างเง
Read more
10. บิดาบุญธรรม
เจียงลี่มี่ค่อย ๆ ลืมตา ภาพตรงหน้าคือห้องแห่งหนึ่งที่ตกแต่งแนวโบราณที่เห็นได้จากละครย้อนยุคเมื่อมองไปรอบ ๆ ก็พบผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู เค้าหน้าเหมือนจะคุ้นเคยแต่กลับจำไม่ได้ว่าใคร เขาจ้องมองเธออยู่ ที่น่าประหลาดคือ เขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสมัยโบราณหรือว่าตอนนี้เธอกำลังเข้าฉากอยู่ แต่ไม่น่าใช่ ความทรงจำสุดท้ายที่เธอจำได้คือ แม่ของเธอโทรมาโวยวายและด่าทอเธอมากมาย จนเธอรู้สึกเครียด กดดัน เสียใจ และสุดท้ายเมื่อนึกถึงเรื่องเก่า ๆ จึงทำให้เธอเครียดจนหมดสติแล้วทำไมเธอมาอยู่ตรงนี้ พยายามคิดเท่าใดก็คิดไม่ออก เรื่องราวอันแปลกประหลาดกำลังวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ จนปวดศีรษะไปหมด ไม่รู้จะโต้ตอบกับผู้คนตรงหน้าอย่างไร"คุณหนูใหญ่ นี่ข้าเองเสี่ยวจู จำข้าได้หรือไม่เจ้าคะ เหตุใดท่านจึงนอนนิ่งเช่นนี้"เสี่ยวจูร้อนรนอย่างยิ่ง คุณหนูใหญ่ของนางไม่เอ่ยคำใด ไม่ขยับตัวเลยสักนิด หรือคุณหนูจะฟื้นขึ้นมาแต่ไม่สามารถพูดและขยับตัวได้ ทำได้เพียงนอนนิ่ง ๆ เท่านั้นเจียงลี่มี่มองหน้าเสี่ยวจู ภาพในความทรงจำผุดขึ้นมาเด่นชัด เสี่ยวจูสาวใช้คนสนิทของคุณหนูใหญ่เจียงลี่มี่ ในนิยายเรื่อง 'ผลอิงเถาของเหมยฮวา'นี่เธอหลุด
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status