ตัวประกอบหนีตายจากนิยายไม่ตรงปก

"นี่เจ้าไม่รู้หรอกหรือว่าตนเองโง่เขลาเพียงใด" เสียงใสเอื้อนเอ่ยเยาะหยันคนตรงหน้า

"เหตุใดจึงทำร้ายข้าได้ถึงเพียงนี้ ข้าคือพี่สาวของเจ้านะ" เสียงหวานตอบโต้ น้ำตาไหลรินด้วยความเสียใจ ผิดหวัง เมื่อถูกคนที่เป็นน้องสาวหักหลัง

"ข้าไม่เคยมีพี่สาวเช่นเจ้า ตั้งแต่เกิดมา ข้าก็ไม่เคยมองเจ้าเป็นพี่สาวสักครั้ง ในใจข้ามีเพียงคิดกำจัดเจ้าเท่านั้น"

"ไม่จริง เจ้าโกหก หากเจ้าคิดเช่นนั้น เหตุใดที่ผ่านมาจึงดีกับข้า" เด็กสาวอีกคนพูดเสียงสั่น ขยับตัวไปจับมือเด็กสาวตรงหน้า ดวงตาบวมช้ำจากการร่ำไห้อย่างหนัก

"เจ้าคิดว่าที่ข้าทำดีกับเจ้า เพราะข้ารักและเห็นเจ้าเป็นพี่สาวเช่นนั้น?  เจ้าช่างโง่เขลาเสียจริงๆ ที่ข้าทำไปทั้งหมดก็เพื่อหลอกให้เจ้าตายใจอย่างไรเล่า  และเจ้าก็หลงกลข้า เจ้ามันสมควรตาย" คนเป็นน้องสะบัดมือออกและผลักพี่สาวจนล้มลง

"ข้าทำผิดอะไร เหตุใดเจ้าจึงทำกับข้าเช่นนี้" น้ำตานางไหลริน จ้องมองน้องสาวที่รักตรงหน้าด้วยสายตาเจ็บปวดเจียนตาย

"ผิดที่เจ้าเกิดมาแย่งทุกอย่างไปจากข้า"

"คัต!”

เสียงผู้กำกับสั่งคัต ก่อนที่ช่างแต่งหน้าจะรีบไปซับหน้าให้นักแสดง

"ผู้กำกับตาถึงจริง ๆ ที่เลือกเจียงลี่มี่ ฝีมือการแสดงเธอยอดเยี่ยมจริงๆ" ผู้ช่วยผู้กำกับเอ่ยชม

"กว่าฉันจะติดต่อเธอได้ ก็ใช้เวลานานมาก แถมเธอยังรับละครปีละไม่กี่เรื่องด้วย" ผู้กำกับยืนยิ้มกอดอกมองหน้าจอด้วยความภาคภูมิใจที่ผลงานออกมาดี

"แต่สุดยอดจริง ๆ เทคเดียวผ่านตลอด แถมยังเป็นนางเอกที่สวยมาก ขึ้นกล้องสุด ๆ กลบนักแสดงคนอื่นจนมิด เธอสวยเหมือนนางฟ้าเลย จบเรื่องนี้ ผมอยากให้พี่กล่อมเธอให้มาร่วมงานกับพวกเราอีก" ผู้ช่วยผู้กำกับบอกก่อนจะยิ้มจนตาหยี จ้องมองเจียงลี่มี่ในจอด้วยนัยน์ตาเคลิ้มฝัน

"ฉันก็อยากทำแบบนั้น แต่เธอเป็นนางเอกอันดับต้น ๆ ฉันจะสู้คนอื่นยังไงไหว และจบเรื่องนี้ เธอก็ไม่รับละครปีนี้แล้ว เธอจะรับอีกก็ปีหน้า ถึงตอนนั้น คนอื่นก็แย่งตัวเธอไปแล้ว" ผู้กำกับตอบปฏิเสธพร้อมกับส่ายหน้า สายตาจับจ้องไปยังหญิงสาวที่กำลังถูกพูดถึง

เจียงลี่มี่มีใบหน้ารูปไข่ นัยน์ตากลมโต จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม ผมดำยาวสลวย รูปร่างสมส่วน ผิวขาวเนียนละเอียด พูดแค่นี้ก็เหมือนผู้หญิงสวยทั่วไป แต่ใครก็ตามที่ได้เห็นเธอ กลับรู้สึกได้ว่าเจียงลี่มี่สวยกว่าดาราหญิงคนอื่นมาก คล้ายว่าเธอมีลักษณะเฉพาะตัวบางอย่างที่ทำให้เธอสวยกว่าดาราหญิงทุกคน

"เธอสวยมากจริงๆ ตอนนั้นผมมีโอกาสได้สัมผัสแขนเธอ ผิวเธอนุ่มมาก"

ผู้ช่วยผู้กำกับสายตาเหม่อลอย มองตรงไปข้างหน้า ยิ้มจนตาหยีอย่างมีความสุขเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่บังเอิญได้สัมผัสถูกตัวนางฟ้าในฝัน

"ฉันยังจำได้ ตอนนั้นที่เธอเพิ่งเข้าวงการ แค่เห็นหน้าเธอครั้งแรก ฉันยังคุยกับผู้กำกับคนอื่นเลยว่าเธอต้องดังแน่ๆ และก็เป็นอย่างที่ฉันพูด แค่ไม่กี่ปี เธอก็โด่งดังกลายเป็นดาราระดับเอลิสต์ของวงการ ค่าตัวแพงลิบลิ่ว ฝีมือการแสดงก็ดีเลิศ แถมใคร ๆ ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า หนังหรือละครเรื่องไหนได้เธอไปแสดง เรื่องนั้นดังแน่นอน โกยกำไรเละเทะ"

ผู้กำกับต้องกำมือแน่น สายตาคาดหวัง ละครเรื่องนี้ที่เขากำกับจะต้องโด่งดัง ผู้คนมากมายต่างคลั่งไคล้เจียงลี่มี่อย่างมาก เมื่อละครออกฉาย ตอนนั้นชื่อเสียงของเขาจะกลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะผู้กำกับมือทอง ละครที่เขากำกับจะต้องกวาดรางวัลมากมาย เขาจะกลายเป็นผู้กำกับผู้ทรงอิทธิพลที่นักแสดงทุกคนอยากร่วมงานด้วย

"เธอเก่งมากจริง ๆ ฉากไหนต้องร้องไห้ เธอก็ร้องไห้ได้เหมือนเป็นตัวละครนั้นจริง ๆ ทำเอาผมอินไปด้วย ตั้งแต่ผมช่วยพี่กำกับมาหลายเรื่อง มีเธอคนเดียวที่ทำให้ผมประทับใจขนาดนี้ เธอเข้าถึงบทบาทจริงๆ"  ผู้ช่วยผู้กำกับกล่าวออกมาอย่างประทับใจ

"เมื่อก่อนฉันคิดว่าเธอคงต้องหยิ่งมากแน่ ๆ ที่ไหนได้ พอร่วมงานกัน เธอแตกต่างจากที่คิดไปเลย"

ผู้ช่วยผู้กำกับพยักหน้าเห็นด้วย ผู้หญิงอะไรเป็นทั้งนางฟ้าในจอและนอกจอ สงสัยว่าถ้ามองเธอนาน ๆ เขาคงหยุดหายใจ

"นั่นสิครับ สวย เก่ง นิสัยดี ไม่แปลกที่จะมีแต่คนชอบ ฐานแฟนคลับหนาแน่นสุด ๆ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น ในยุคนี้ไม่มีใคร ไม่รู้จัก ‘เจียงลี่มี่’ นางฟ้าของวงการบันเทิงแล้ว"