MasukShare
ตอนที่ 4 ภาพวาดโบราณ 1.1
Tanggal publikasi:
2025-07-10 16:12:40ร้านหม้อไฟ
สองสาวเพื่อนซี้นั่งพูดคุยพร้อมส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน หวังฉิงชวนในวัย 19 ปี เป็นลูกสาวคนเดียวของอดีตดาราหนังฮ่องกงรุ่นใหญ่ในยุค 90 เจิ้งซุนเย่ว ซึ่งมีพื้นเพเป็นชาวปักกิ่ง จากจีนแผ่นดินใหญ่แต่มาประสบความสำเร็จบนเกาะฮ่องกง ทางด้านวงการบันเทิงซึ่งเป็นยุคทองของฮ่องกงในเวลานั้น อีกทั้งยังเคยเป็นอดีตนักแสดงนำฝ่ายหญิง เจ้าของรางวัลต่างๆ มาแล้วมากมาย ซึ่งภายหลังได้แต่งงานกับนักธุรกิจชาวฮ่องกง มีนามว่าหวังซู่หลิน ซึ่งหวังซู่หลินเป็นนักธุรกิจทางด้านการก่อสร้าง แต่ต่อมาทั้งสองหย่าร้างกันตั้งแต่ฉิงชวนมีอายุแค่ 3 ขวบเท่านั้นและสิทธิ์ในปกครองบุตรอยู่ที่เจิ้งซุนเย่วแม่ของเธอเพียงผู้เดียว สืบเนื่องมาจากการหย่าในครั้งนี้เพราะพ่อของเธอยังมีอนุอีกมากมายซุกซ่อนจนนับไม่ถ้วน ล้วนแล้วแต่เป็นระดับดาราและนางแบบดังด้วยกันทั้งสิ้น จึงเป็นสาเหตุในการหย่าขาดและเป็นข่าวซุบซิบที่โจษขานกันมากในวงการบันเทิงของฮ่องกง และข่าวของเจิ้งซุนเยว่ คุณแม่ของเธอซึ่งเป็นดาราดังในยุคนั้นเป็นที่กล่าวขวัญไปทั่วเลยทีเดียว จนทำให้ภายหลังจากการหย่าแม่ของเธอพาฉิงชวนย้ายไปพำนักอยู่ที่ประเทศอังกฤษ ตั้งแต่อายุ 3 ขวบและนั้นทำให้ฉิงชวนมีสัญชาติอังกฤษและสัญชาติจีนในคราเดียวกัน จวบจนกระทั่งเมื่อ 5 ปีก่อนแม่ของเธอได้แต่งงานใหม่กับเศรษฐีชาวอังกฤษและให้กำเนิดบุตรฝาแฝดเป็นชาย 1 คนและบุตรสาวอีก 1 คน จวบจนกระทั่งสามีชาวอังกฤษของเจิ้งซุนเยว่ได้เสียชีวิตลง จึงทำให้แม่ของเธอหอบลูกแฝดพร้อมฉิงชวนกลับกรุงปักกิ่ง อันเป็นบ้านเกิดของแม่เธอ และเข้าเรียนต่อในระดับมัธยมจวบนกระทั่งสามารถสอบเข้าสถาบันการแสดงของกรุงปักกิ่ง ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีการแข่งขันสูงสุด 5 หมื่นต่อ 500 คนเท่านั้นที่ผ่านเข้ามาเรียน และหวังฉิงชวนเป็นหนึ่งใน 500 คนที่สามารถสอบเข้ามาได้ และเรียนจนถึงปีสุดท้ายใกล้จบการศึกษา เพื่อทำงานทางด้านเบื้องหลังของวงการบันเทิงเป็นหลัก “หมดขวด! หมดขวด!”สองสาวพูดออกมาพร้อมกัน พลางชูขวดเบียร์สีดำสนิทที่มีน้ำสีเหลืองอำพันอยู่ค่อนขวด แกร๊ง! ขวดเบียร์ของทั้งสองชนเข้าหากัน พร้อมยกขึ้นกระดกใส่ปากจนหมด เอ่อ!!! คนงามทั้งสองนางส่งเสียงเรอดังออกมาทันทีอย่างไม่เกรงใจใคร ด้วยกำลังมึนได้ที่แล้วนั่นเอง ก่อนจะชายตามองผลงานการกินชนิดที่ว่าฝูงแร้งยังต้องสยบ เมื่อสองสาวสวยเล่นสวาปามหม้อไฟหมดไปถึง 20 ชุดเลยทีเดียวและดื่มเบียร์ชิงเต่าทั้งเบียร์ดำและดั้งเดิม ขวดขนาด 330 มิลลิลิตรไปมากถึง 24 ขวด หากแต่สองสาวเพียงแค่รู้สึกมึนๆ เท่านั้น ด้วยเวลาหลังจากนี้ฉิงชวนจะต้องเข้าไปทำงานจ๊อบของเธอตามเดิม “โอโห่เว้ย! รู้สึกว่าฉันกับแกไม่ได้มากินหม้อไฟแบบเล่นๆ แล้วนะเสี่ยวเยี่ยน พวกเรากินแบบล้างผลาญชัดๆ”ฉิงชวนบอกเพื่อนสนิทของเธอ “กินก็กินแล้ว จะบ่นทำไมว้าตอนนี้ก็อิ่มแล้วกลับเหอะ”หยู่เยี่ยนบอกเพื่อน ฉิงชวนยกมือส่งสัญญาณให้ทางร้านหม้อไฟคิดค่าอาหารอย่างรวดเร็ว เพียงครู่พนักงานก้าวเดินมาหยุดที่เครื่องบันทึกรายการอาหารก่อนจะใช้คีย์การ์ดประจำตัวปลดล็อกระบบ พร้อมกดเครื่องบันทึกรายการอาหารทันที ครืดดดด!!! เครื่องบันทึกรายการ พิมพ์กระดาษออกมาเสียยืดยาว ภายในนั้นระบุจำนวนหม้อไฟที่สองสาวมีจำนวนเท่าไรพร้อมเครื่องดื่ม จวบจนกระทั่งรายการสุดท้ายสิ้นสุดลง พร้อมยอดอาหารรวมทั้งหมด “ค่าอาหารทั้งหมด 676 หยวนค่ะ”พนักงานบอกยอดเงินชำระกับฉิงชวน “นี่ฉันกินอะไรลงไปจนต้องจ่ายค่าอาหารมากขนาดนี้เลยเหรอ”หญิงสาวส่ายศีรษะไปมาพร้อมยกมือถือของเธอ “จ่ายผ่านวีแชทค่ะ”เธอบอกกลับไป พนักงานร้านยื่นบาร์โค้ดสำหรับจ่ายเงินผ่านระบบวีแชทส่งให้หญิงสาวอย่างรวดเร็ว พร้อมเหลือบสายตามองฉิงชวนอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งเธอจ่ายเงินเรียบร้อย “ขอบคุณที่มาใช้บริการร้านหม้อไฟของเรานะคะ โอกาสหน้าเชิญใหม่”พนักงานสาวคนดังกล่าวบอกหญิงสาว ก่อนจะอดไม่ได้จนต้องเอ่ยถามกลับไปด้วยเพราะสงสัยอยู่นาน “เออ..คุณลูกค้าใช่คนเดียวกันกับภาพวาดที่อยู่ตรงร้านค้าหัวมุมถนนหรือเปล่าคะ”พนักงานคนดังกล่าวเอ่ยถามกลับไป และนั่นทำให้ฉิงชวนที่กำลังมึนๆได้ที่อยู่ในขณะนั้นขมวดคิ้วเข้าหากันพลางยกนิ้วเขี่ยในรูหูของเธอไปมา “พี่สาวพูดใหม่อีกครั้งได้ไหม เมื่อกี้ฟังไม่ค่อยชัด”ฉิงชวนถามกลับไป ก่อนจะได้ยินเสียงหยู่เยี่ยนดังแทรกขึ้นแทน “เมื่อกี้พี่สาวถามว่า ตัวแกนะใช่คนเดียวกับภาพวาดที่อยู่ตรงหัวมุมถนนโน้นหรือเปล่า”หยู่เยี่ยนบอกเพื่อนก่อนจะเอะใจเงยหน้ามองพนักงานของร้านที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ “มุมถนนตรงไหนเหรอพี่สาว พวกเราสองคนมากินร้านหม้อไฟของพี่ประจำเลยนะ ไม่เห็นมีร้านขายภาพวาดตรงมุมถนนเลยนะ”หยู่เยี่ยนถามกลับไปด้วยความสงสัย ครั้นพนักงานร้านได้ยินเช่นนั้นเธอรีบตอบกลับมาทันที “มีร้านขายวัตถุโบราณมาเปิดใหม่ตรงหัวมุมถนนซอยหน้าค่ะ ร้านมีพื้นที่ใหญ่มากและตกแต่งทั้งภายในและภายนอกถอดเป็นแบบย้อนยุค มีพื้นที่จัดแสดงสินค้าสามชั้น ได้ยินข่าวว่าค่าเช่าตรงนั้นแพงมากๆ มีทั้งของโบราณและสั่งทำเลียนแบบจำพวกเครื่องประดับและยังมีอื่นๆ อีกเยอะ แล้วก็ที่พากันพูดถึงมากก็คือภาพวาดและหนึ่งในนั้นเป็นภาพวาดผู้หญิงที่มีหน้าตาเหมือนคุณมากเลยค่ะ”พูดพร้อมชี้ไปที่ฉิงชวน ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นฉิงชวนและหยู่เยี่ยนต่างหันกลับมามองหน้ากันทันใด “นี่แกไปรับจ๊อบให้จิตรกรนั่งวาดภาพตั้งแต่เมื่อไรเสี่ยวชวน”หยู่เยี่ยนถามกลับไปทันที ฉิงชวนส่ายหน้าไปมาเป็นพัลวันเมื่อเพื่อนสาวถามกลับมาเช่นนั้น “ไม่เคยเลย! นี่ก็ยังงงๆ เหมือนกัน”ฉิงชวนบอกเพื่อนกลับไป พร้อมเสียงของพนักงานร้านดังแทรกขึ้น “อ้าว! ตกลงภาพวาดนั้นไม่ใช่คุณลูกค้าอย่างนั้นเหรอคะ” ฉิงชวนส่ายหน้าไปมาเป็นการยืนยันกลับไป “ไม่เคยไปนั่งให้ใครวาดภาพเลยนะพี่สาว”ฉิงชวนยังยืนกรานเสียงแข็ง และนั่นทำให้พนักงานร้านคนดังกล่าวได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆ กลับมา “ถ้าเช่นนั้นก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ นึกว่าเป็นคนเดียวกัน” ทันทีที่กล่าวขอโทษเป็นที่เรียบร้อย พนักงานร้านหันหลังเดินกลับไปที่หน้าเคาน์เตอร์ดั่งเดิม ท่ามกลางสายตาของสองสาวเพื่อนคู่ซี้ “แปลก!”ฉิงชวนส่งเสียงบ่นพึมพำ “อย่าเสียเวลาคิดอยู่เลยเสี่ยวชวน กลับกันเถอะ! ค่อยๆ เดินไปเรื่อยๆ จะได้ย่อยไปในตัววันนี้กินอย่างเยอะเลยแก”หยู่เยี่ยนบอกเพื่อน “เอาสิ! พวกเราเดินดูของตามร้านบนถนนเส้นนี้ไปเรื่อยๆ แล้วแกก็ค่อยเรียกรถแท็กซี่กลับบ้าน ส่วนฉันพอใกล้ถึงเวลาก็จะไปทำงานต่อ”ฉิงชวนบอกเพื่อนสนิทพลางยกแขนเหนี่ยวรั้งคอเพื่อนสาวพร้อมลุกออกจากร้านไปด้วยกัน
Bab terbaru
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 85 สัญญารักมั่นสองเรา 1.3 (ตอนอวสาน)
ยุคอดีตหอเทพธิดาเมืองอูเจี๋ยนยามนี้ภายในหอเทพธิดาเพิ่งเสร็จสิ้นพิธีบูชาไปได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม กลิ่นกำยานหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ กลิ่นดอกไม้นานาพรรณหอมตลบอบอวล ด้วยเทพธิดาโปรดปรานดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมทุกชนิดและตรงหน้าแท่นทำพิธีปรากฏบุรุษสูงใหญ่อาภรณ์ขาว เกศานิลกาฬรับกับดวงเนตรคู่สวย กำลังนั่งคุกเข่าขอพรจากเทพธิดาอูเจี๋ยนด้วยความรักและคิดถึงคนที่อยู่ในหัวใจอยู่ทุกค่ำคืน คำอ้อนวอนจากหัวใจกำลังพรั่งพรูออกจากปากบุรุษคนดังกล่าว“ข้าน้อยเฉินคัง ขออ้อนวอนเทพธิดาอูเจี๋ยน ฝากคำรักมั่นและสัญญาของหัวใจไปถึงฉิงชวนฮูหยินของข้าที่สถิตอยู่สวรรค์เบื้องบน คำรักมั่นที่สัญญาไว้จะมิวันแปรเปลี่ยนไปจากหัวใจของข้าน้อย ขอเทพธิดาได้โปรดนำคำรักของข้านี้มอบให้แก่นางได้ล่วงรู้ หากแม้นเทพธิดาและสวรรค์เบื้องบนเมตตา ขอให้ข้าน้อยได้พบดวงวิญญาณของนางสักเพียงครั้งด้วยเถิด”คำอธิษฐานเพียรเฝ้าอ้อนวอนอยู่ในห้วงคำนึงขององค์ชายหนุ่มรูปงามดวงเนตรสีนิลกาฬทอดสายตาจับจ้องอยู่แต่ภาพวาดตรงหน้า ซึ่งเป็นผู้ลงมือวาดกับมือด้วยความโหยหาและอาลัยรักเป็นยิ่งนัก ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็ม
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 84 สัญญารักมั่นสองเรา 1.2
9 เดือนผ่านไปมณฑลฝูเจี๋ยนมณฑลฝูเจี้ยนหรือ มณฑลฮกเกี้ยนเป็นมณฑลชายฝั่งทะเลที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน อาณาเขตทางภาคเหนือติดกับมณฑลเจ้อเจียง ภาคใต้ติดกับมณฑลกวางตุ้ง ภาคตะวันออกติดกับช่องแคบไต้หวัน ฝูเจี้ยนมาจากอักษรนำหน้าชื่อเมืองสองเมืองรวมกันคือฝูโจวและเจี้ยนโอว ชื่อนี้ได้รับการตั้งในสมัยราชวงศ์ถังในยุคสมัยจ้านกว๋อซึ่งเจ็ดแคว้นใหญ่เรืองอำนาจอยู่ในขณะนั้น มณฑลฝูเจี๋ยนก็คือแคว้นหมิ่นเย่ว ซึ่งรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในยุคโบราณจวบจนกระทั่งปัจจุบันก็ยังรุ่งเรืองเปลี่ยนผันไปตามยุคสมัยที่ผ่านไปภายใต้เรืองร่างงามระหงของหวังฉิงชวน ที่กำลังยืนอยู่บริเวณท่าเทียบเรือฉวนโจว อันเมืองท่าเก่าแก่มีอายุพันกว่าปีซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางสายไหมทางทะเลในยุคโบราณ ดวงตาคู่สวยกำลังเหม่อมองน้ำทะเลสีครามอยู่ตรงเบื้องหน้าภาพในความฝันที่มิอาจลืมเลือนไปจากความทรงจำและจากหัวใจของฉิงชวนไปได้เลย บุรุษรูปร่างสูงใหญ่สวมอาภรณ์ขาว เส้นผมสีดำสนิทยาวจนถึงกลางหลังยืนถือตำราอยู่บนเรือ กำลังสอนหนังสือให้แก่สตรีสาวแสนงามและน้องชายตัวน้อยบนเรือซึ่งเป็นของเจ้าเมืองอูเจี๋ยน
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 83 สัญญารักมั่นสองเรา 1.1
“เฉียนเฉียน! เฉียนเฉียนลืมตาขึ้นมาสิเจ้า! เจ้าจะทำกับข้าเช่นนี้ไม่ได้นะ! เฉียนเฉียน! เฉียนเฉียน!!!!!”แปะ! หยาดน้ำตาหลั่งรินออกจากขอบหางตาของใบหน้าสวยของหญิงสาว“เฉียนเฉียน!เฉียนเฉียน!”เสียงเรียกที่ค้นหูเป็นอย่างดียังคงดังขึ้นอยู่ชิดริมหูไม่คลาดคราเปลือกตาที่ปิดสนิทค่อยๆ กลอกกลิ้งไปมา พร้อมขนตางอนยาวเริ่มกะพริบขึ้นติดต่อกัน ก่อนจะค่อยๆ เปิดขึ้นมาอย่างช้าๆ ภาพอันพร่าเลือนค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นพร้อมเพดานเบื้องบนปรากฏอยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตจับอยู่ที่หลอดไฟสีนวลอ่อนๆ กระจายไปทั่วทั้งเพดานครั้นมองไปทางด้านข้างเสาเหล็กสำหรับแขวนขวดยารักษาอาการของคนป่วยพร้อมสายระโยงระยางต่อตรงเข้ากับท่อนแขนขาวผ่องซึ่งอยู่ในชุดของคนไข้ในโรงพยาบาลของกรุงปักกิ่งดวงตากลมโตดั่งตากวางมองไปทั่วห้องก่อนจะเห็นทิวทัศน์ของเมืองใหญ่ในยุคปัจจุบันเต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้ามากมายตั้งตระหง่านอยู่นอกประตูกระจก“นะ..นี่..นี่..ฉัน..ฉันกลับมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไง! ทะ...ทำไม!...”ฉิงชวนนอนพึมพำอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความรู้สึกสับสนจน
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 82 เวลาของเจ้าหมดลงแล้ว 1.4
พร้อมเสียงของเฉินคังดังก้องขึ้นมาทันที“รีบพาออกไปจากที่นี่! สกัดพิษเอาไว้อย่าให้แพร่กระจาย”สิ้นเสียงของเฉินคังเสิ่นข่ายรีบอุ้มร่างไร้วิญญาณออกจากบริเวณดังกล่าวอย่างรวดเร็ว ติดตามด้วยองครักษ์คนอื่นๆ รีบประคองร่างของคนที่เหลือออกไปตามคำสั่ง คงเหลือเพียงฉิงชวนและเฉินคังเท่านั้นที่อยู่ภายในบริเวณนั้น “เฉินจิ้น! ปล่อยเฉียนเฉียนของข้าเดี๋ยวนี้!”เสียงตวาดดังกระหึ่ม ดวงเนตรเข็งกร้าวลุกโชนอย่างน่าสะพรึงกลัว แต่มิอาจทำอะไรได้ไปมากกว่านี้ ด้วยเพราะเป็นห่วงฮูหยินของตนเป็นยิ่งนักในขณะที่ทุกคนในที่นั้นต่างพากันตกตะลึงไปตามๆกัน ครั้นเห็นบุรุษสองคนที่มีหน้าตาประดุจพิมพ์เดียวกันจนแยกไม่ออกเลยทีเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉิงชวนได้แต่มองหน้าของคนทั้งสองสลับไปสลับมาอยู่เช่นนั้น“นะ...นี่...มันอะไรกันรัชทายาทของหมิ่นเย่วเหตุใดจึงมีสองพระองค์”ฉิงชวนเอ่ยออกมาด้วยความงุนงง พร้อมเสียงหัวเราะกึกก้องของเฉินจิ้นดังขึ้นด้วยความขบขัน“เจ้ากล้ามากนักนะ!ที่บุกเข้ามาในวังของข้า อุตสาห์รอดตายมาจากโรคระบาดที่อู
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 81 เวลาของเจ้าหมดลงแล้ว 1.3
กำแพงวังทิศเหนือทิศเหนือของพระราชวังหมิ่นเย่วหันหน้าออกสู่ทะเล ระยะทางจากประตูวังทางทิศเหนือเดินทางไปยังเรือของเฉินคังที่จอดรอรับอยู่ภายในบริเวณนั้นใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็เดินทางถึงจุดหมาย ร่นระยะเวลาได้สั้นที่สุดและรวดเร็วบริเวณด้านข้างของกำแพงวังทางทิศใต้เป็นแม่น้ำซึ่งเชื่อมต่อกับทะเล และเบื้องล่างเต็มไปด้วยกองทหารของเฉินคังที่ปลอมตนเป็นทหารรักษาวังปะปนอยู่ภายในวังหลวงมีจำนวนด้วยกันถึงห้าพันนายเลยทีเดียวซึ่งเป็นกำลังพลของเฉินคังสามพันนาย และกองทหารจากตระกูลมู่ของเสิ่นข่ายอีกสองพันนาย ผนึกกำลังล้อมวังกำจัดเฉินจิ้นให้จงได้ ท่ามกลางกระแสลมแรงที่พัดมาจากทะเล พระวรกายสูงใหญ่ขององค์ชายเฉินคัง ฉลองพระองค์สีขาวสูงค่า ประดับกวานสัญลักษณ์ขององค์รัชทายาทซึ่งเป็นฉลองพระองค์ของพระเชษฐษา ที่เสิ่นข่ายนำออกมาให้พระองค์ทรงสวมเพื่อปลอมตนเป็นองค์ชายเฉินจิ้นวรกายสูงสง่า องอาจและผึ่งผาย ยืนอยู่ทางเดินบนกำแพงของวังหลวงทอดพระเนตรเรือใหญ่ของพระองค์เตรียมพร้อมรอรับเสด็จกลับเกาะเผิงหู่พร้อมหยางเฉียนเฉียน พระชายาคนงามที่ยังไม่ล่วงรู้จะมีเหตุการณ์ให
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 80 เวลาของเจ้าหมดลงแล้ว 1.2
ในขณะเดียวกันพระตำหนักคร่ำครวญร่างระหงของหยางเสวี่ยเหยาในชุดนักโทษคุมขัง ไร้อาภรณ์สูงค่าห่อหุ้มกาย ไร้เครื่องประดับล้ำค่าประดับกายที่บ่งบอกฐานันดรศักดิ์อันสูงส่งของนาง เส้นผมดำขลับยาวถึงเอวปล่อยลงมิได้เกล้าอย่างสวยงาม รองรับเครื่องประดับของพระชายาซึ่งมีพระสวามีเป็นถึงองค์รัชทายาท เจ้าผู้ครองแคว้นที่จะขึ้นปกครองในเบื้องหน้าร่างงามถูกนำตัวออกมาจากตำหนักเดียวดายเพื่อฟังโทษทัณฑ์ของตน“หยางเสวี่ยเหยามีพระบรมราชโองการ!”เสียงของผู้ถือราชโองการดังขึ้นพร้อมร่างของสตรีสาวที่เคยสูงศักดิ์ถูกกดลงให้นั่งคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อรับราชโองการ“คุกเข่าลง! คุกเข่า!!!”เสียงเจ้าหน้าที่กรมอาญาตวาดดุดันก่อนจะใช้เท้าเตะเข้าที่ข้อพับทั้งสองข้างตุบ! ร่างระหงทรุดฮวบลงกับพื้นทันทีเพื่อฟังราชโองการ“พวกเจ้าช่างบังอาจยิ่งนัก หาญกล้ากระทำการอันไร้มารยาทเยี่ยงนี้กับข้า ข้ามิใช่นักโทษแต่อย่างใดเหตุไฉนต้องกระทำกับข้าเช่นนี้ด้วย เพียงเพราะถูกกล่าวหายังมิได้เข้ารับการสอบสวนจากองค์ไทจื่อพระสวามีของข้าแต่อย่
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 8 ท่านหญิงรอง 1.1
ยุคจ้านกว๋อ แคว้นหมิ่นเยว่ ดินแดนอันมีพื้นที่ติดกับชายฝั่งทะเลนับแสนหมู่ จนสุดอาณาจักรโคกูรยอทางตอนเหนือ มีหมู่เกาะมากมายอยู่ภายใต้การปกครอง มีทั้งเกาะรกร้างและเกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่ รวมไปถึงเกาะที่เป็นดินแดนแห่งคนเถื่อน แคว้นหมิ่นเยว่ถูกราชวงศ์เฉินปกครองมาอย่างยาวนานกว่าสองร้อยปี
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 7 ตำนานรักโจรสลัด!!! 1.2
6 ชั่วโมงผ่านไป “จบบริบูรณ์...เสร็จแล้ว! ฉันเขียนตำนานรักโจรสลัดเสร็จแล้วเสี่ยวเยี่ยน!!!”ฉิงชวนส่งเสียงบอกเพื่อนด้วยความดีใจเมื่อเธอสามารถมาถึงตอนจบของบทละครดังกล่าวได้เป็นผลสำเร็จ พร้อมเงยหน้าขึ้นจากจอโน้ตบุ๊ก ในขณะที่เสียงเคาะแท่นพิมพ์บนคีย์บอร์ดยังรัวเป็นปืนกลอยู่ในขณะนั้น จากปลายนิ้วของหยู่
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 6 ตำนานรักโจรสลัด!!! 1.1
6 เดือนผ่านไป เคยมีคำกล่าวเอาไว้ว่า ความฝันที่มักจะเห็นอยู่ทุกค่ำคืนบางครั้งคือเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับคนผู้นั้นในอดีต แม้ว่าจะดื่มน้ำแกงลืมเลือนก่อนจะกลับชาติมาเกิดใหม่ก็ตาม แต่บางครั้งคนที่สูญเสียและเฝ้ารอคอยกลับกระตุ้นให้คนที่ลืมเลือนความทรงจำเหล่านั้นไปแล้ว สามารถจดจำขึ้นมาได้อีก แม้ว่าส
ตำนานรักองค์ชายจอมโจร ตอนที่ 5 ภาพวาดโบราณ 1.2
ถนนหวังฝู่จิ่ง หวังฝูจิ่งหรือถนนคนเดินแห่งเมืองปักกิ่ง ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งช็อปปิ้งที่น่าตื่นตาตื่นใจคู่กับเมืองนี้มาอย่างช้านาน ซึ่งนอกจากจะเป็นถนนที่รวบรวมเอาสินค้าอันหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นเครื่องใช้ เสื้อผ้า ยังมีอาหารที่มีทั้งของขึ้นชื่อยอดนิยมของชาวจีน ไปจนถึงอาหารแปลกตาที่หารับประทาน
Anda juga akan menyukai
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.9K Dibacaชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน30.4K Dibacaฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย261.5K Dibacaยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น438.1K Dibacaเกิดใหม่คราวนี้ขอเป็นคู่หมั้นตัวร้ายของบอดี้การ์ดตาบอด ยุค80
ต้ายวี่89 Dibacaหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม758 Dibacaม่านเหยา เจ้าสาวตัวแทน
เฟยฮวา519 Dibacaกลวิธีหลบหนีสามีตัวร้าย
เทียนสื่อ221 Dibaca
