ข้าจะปลูกผักขายที่ท้ายตำหนักท่านอ๋องนี่แหละ!

ข้าจะปลูกผักขายที่ท้ายตำหนักท่านอ๋องนี่แหละ!

last updateLast Updated : 2026-04-30
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
129Chapters
5.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ไม่มีสามีไม่ถึงตายแต่หากไม่มีเงินซื้อข้าวกินนั่นต่างหากที่จะต้องตายจริงๆ สามีไม่มีแล้วอย่างไร ผู้ใดสนใจกันเล่าขอเพียงมีบ้านให้นอนอุ่นมีข้าวให้กินอิ่มเท่านี้ข้ากับน้องก็พึงใจที่สุด!

View More

Chapter 1

บทนำ 1/3

บทนำ

อาณาจักรโยวโจวรุ่งเรือง อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแหล่งเพาะปลูกอาหาร ไม่ว่าจะเป็นข้าวหอมไปจนถึงข้าวสาลี ผักนานาชนิดกับผลไม้มากมายล้วนมีรสชาติดีกว่าอาณาจักรใกล้ชิดติดกัน เรียกได้ว่าโยวโจวเป็นอู่ข้าวอู่น้ำของชนชาติต่างเผ่าพันธุ์และต่างดินแดน ซึ่งนอกจากดินดีที่เป็นสวรรค์ประทานให้แก่ชาวโยวโจวแล้ว กองกำลังทหารของดินแดนนี้ก็ยังกล้าแกร่งมากอีกด้วย จนดินแดนข้างเคียงไม่กล้าหาญชาญชัยมารุกรานโยวโจวทั้งสิ้น

เพราะมีทั้งกองสอดแนมที่การข่าวแม่นยำ ไหนจะยังมีแนวหน้านักรบเดนตายไปจนถึงทหารม้าที่กล้าเผชิญศึกปกป้องชายแดนอย่างไม่กลัวตาย หรือห่วงชีวิตจนได้สมญานามทหารม้าปีศาจทมิฬแห่งค่ายเป่ยหนิง ดังนั้นหลายร้อยปีมาแล้วที่ไม่เคยบังเกิดศึกใหญ่ให้ชาวประชานั้นต้องเดือดร้อนไปทั่วทุกหย่อมหญ้าเช่นดินแดนใกล้ชิดติดกัน การค้าขายรุ่งเรืองการปกครองย่อมรุ่งโรจน์ แผ่นดินโยวโจวปกครองโดยสกุลจ้าวยาวนานมาเกินพันปี แล้วในรุ่นของจักรพรรดิลำดับที่สามร้อยเก้าสิบเก้านี้ก็ปกครองโดย ‘จ้าวจวินข่าย’ และมีชินอ๋องซึ่งเป็นน้องชายแท้ ๆ ร่วมบิดามารดาเดียวกันนามว่า ‘จ้าวจวินหลาง’ ช่วยปกครองแคว้นหัวเมืองสำคัญอันยิ่งใหญ่ที่เป็นรองก็แค่เพียงเมืองหลวงเช่นแคว้น ‘เป่ยหนิง’ ซึ่งนับจากอดีตฮ่องเต้จากไปได้สามฤดูหนาว ไทเฮา ‘หลิวรุ่ยเซียง’ ก็เศร้าโศกไม่หายจึงมักขึ้นเขาไปไหว้พระสวดมนต์ถือศีลกินผักอยู่บ่อยครั้งดังเช่นในวันนี้องค์ไทเฮาแห่งโยวโจวก็แต่งกายด้วยอาภรณ์เรียบง่าย

ทว่าถึงจะเรียบง่ายเพียงใด แต่เนื้ออาภรณ์นั้นก็เป็นผ้าไหมอย่างดี กำไลและแหวนหยกเนื้อดีที่สวมพร้อมด้วยสร้อยคอไข่มุกสีชมพูสวยก็ช่างล่อตาลวงใจเหล่าขโมยร้ายที่มักจะมาคอยแอบซุ่มซ่อนตัวเพื่อในวันใดวันหนึ่งสบโอกาสเหมาะที่จะพบเข้ากับเหล่าบรรดาฮูหยินฐานะดีให้พวกมันทั้งสองคนได้แอบไปดัก ‘ปล้นทรัพย์’ ระหว่างทางลงเขาอย่างเช่นที่พวกมันทำมาแล้วแทบจะทั่วทุกวัดทุกอารามใหญ่น้อยทั้งมหานครโยวโจว เพราะกลัวจะถูกจับได้นั้นเอง ด้วยเพราะกลัวว่าจะถูกจับได้ทำให้พวกมันเลือกที่จะเปลี่ยนสถานที่ไปเรื่อย ๆ แต่วันนี้ ‘เหยื่อ’ ของมันดู ‘คุ่มค่า’ ให้พวกมันลงมือแล้วย้ายหนีไปหากินยังถิ่นอื่นบ้างจวบจนเรื่องราวเงียบมันค่อยกลับมาหากิน ‘ในถิ่นเก่า’ อีกครั้ง พวกมันทำมานับห้าสิบดคีแล้วแต่ทางการก็คว้าได้เพียง ‘ลม’ เท่านั้นหึ!

“เจ้าเลือกนางแน่หรืออาว่อง”

เจ้าคนที่ติดฝิ่นจนกายผ่ายผอมหันไปสอบถาม ‘สหาย’ ร่วมอาชีพ ซึ่งเจ้าของนามว่า ‘ว่อง’ ก็เพียงพยักหน้าจากนั้นก็คอยเฝ้าสังเกตการณ์ขบวนสตรีสามคนกับบุรุษอีกสองคนไปอย่างระมัดระวัง ซึ่งคงเป็นความจริงแล้วหากฮ่องเต้จ้าวจวินข่ายและชินอ๋องจ้าวจวินหลางนั้นไม่ทราบการหลบหนีของไทเฮาขึ้นมายังอารามไห่เหมี่ยวแห่งนี้ หาไม่เพียงโจรกระจอกเพียงสองคนย่อมไม่พ้นฝีมือและสายตาของเหล่าองครักษ์ทั้งหลายเป็นแน่!

ทว่าช่างโชคร้ายอย่างยิ่งไทเฮามีเพียงนางกำนัลใกล้ชิดกับขันทีซึ่งมีวรยุทธ์เพียงขั้นพื้นฐานเพียงเท่านั้นจึงกลายเป็น ‘เหยื่อ’ เนื้อหวานให้แก้เจ้าคอฝิ่นทั้งสองทันที...

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
129 Chapters
บทนำ 2/3
อีกด้านของยอดเขาไห่เหมี่ยวนั้น บัดนี้หญิงสาววัยสิบแปดปีนาม ‘หวังลี่จู’ และเด็กสาววัยสิบสามปีนามว่า ‘หวังลี่เจิน’ สองพี่น้องกำพร้าที่บิดากับมารดานั้นป่วยตายจากโรคระบาดไปนับได้สี่ปีกว่าแล้ว เด็กสาวกับหญิงสาวสองพี่น้องแซ่หวังจึงได้อาศัยอารามไห่เหมี่ยวอยู่ร่วมกับซือไท่ที่อยู่แยกออกมาจากไต้ซือทั้งหลายที่อยู่อีกฝากหนึ่งของภูเขาวันนี้สองพี่น้องได้ไปรับจ้างขุดลอกส้วมซึมในยุคโบราณแห่งนี้ จากนั้นก็นำเอาอุจจาระหรือของเสียของจวนคนร่ำรวยเหล่านั้นมาขายให้แก่สวนผักในบริเวณเชิงเขา สองพี่น้องเหน็ดเหนื่อยจนถึงปลายยามเว่ยจึงเสร็จสิ้น วันนี้ได้เงินมาหลายสิบอีแปะ นับเสร็จแล้วต่างก็ยิ้มแย้มให้แก่กันทั้งที่เนื้อตัวนั้นเหม็นกลิ้นอุจจาระคลุ้งไปหมด อย่างน้อยพวกนางสองพี่น้องก็มีเงินเก็บเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว“สักวันพวกเราจะต้องมีเงินมากพอซื้อที่ดินสักสองหมู่ ปลูกกระท่อมสักหลัง และเหลือที่ดินเอาไว้เลี้ยงสัตว์และปลูกผักหาเลี้ยงชีพกันโดยไม่ต้องอาศัยอารามเป็นที่ซุกหัวนอน ไม่ต้องกินเพียงแต่ผักที่เหลือในอารามไห่เหมี่ยวเช่นนี้แล้ว!”หวังลี่จูผู้เป็นพี่สาวซึ่งเด็กสาวผู้เป็นน้องสาวเช่นหวังลี่เจินนั้นไม่เคยทราบมาก่อนเลยว่าใ
Read more
บทนำ 3/3
เดินมาได้เพียงครึ่งทางก็บังเกิดเสียงของสตรีกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ถึงไม่อยากจะไปยุ่งแต่ความที่พวกนางเองก็เป็นสตรีย่อมทนเห็นหรือปล่อยผ่านไม่เข้าไปช่วยเหลือที่มาของต้นเสียงมิได้“หุบปากไปเลยนะนางแก่ ปลดของมีค่าของพวกเจ้าออกมาให้หมด!”เสียงโหดเหี้ยมทำให้สองพี่น้องแซ่หวังหันมองหน้ากันก่อนจะส่งสัญญาณมือว่าให้แยกกันโดยต่างคนต่างอ้อมไปคนละด้านโดยไม่ยอมวางหาบถังใส่ของเสียที่เหล่าคนรวยขับถ่ายทิ้งเอาไว้ เพราะต่างคิดตรงกันว่าหากจวนตัวมันก็พอจะเป็นอาวุธเป็นตัวช่วยให้แก่พวกนางได้นั่นเองภาพที่สองพี่น้องแซ่หวังแลเห็นเป็นภาพของบุรุษท่าทางคล้ายสตรีถูกสังหารไปแล้ว บัดนี้มีเพียงสตรีสาวสองนางกับสตรีสูงวัยอีกสองนางที่กำลังกระเสือกกระสนหลบหนีเจ้าสองโจรร้ายอ้วนหนึ่งผอมแห้งหนึ่งที่ในมือของพวกมันคนหนึ่งถือขวานขาววาววับ อีกคนมีดาบเล่มโตคมกริบ หวังลี่จูแลเห็นเงาของน้องสาวเคลื่อนไหวจึงส่งสัญญาณมือให้อีกฝ่ายเคาะถังระรัว ซึ่งนางนั้นก็วางถังสองใบทิ้งไปก่อน จากนั้นก็กำไม้คานหาบถังอุจจาระเอาไว้ในมือจนแน่นพอหวังลี่เจินเคาะถังระรัวเจ้าสองโจรอ้วนผอมก็ต่างตกใจหันไปทางด้านที่บังเกิดเสียงดังจนลืมระวังด้านหลัง จากที่คิด
Read more
ตอนที่1 มันเผานี้ช่างอร่อยยิ่งนัก! 1/3
ตอนที่ 1 มันเผานี้ช่างอร่อยยิ่งนัก!…วังหลวง…ใกล้ค่ำแล้วฮ่องเต้ ‘จ้าวจวินข่าย’ นั้นเสร็จจากการปรึกษาราชกิจกับชินอ๋องผู้เป็นน้องชายเรียบร้อยทั้งสองต่างก็คิดว่าจะไปกินมื้อค่ำกับพระมารดาเช่นไทเฮา พอเก็บงานบนโต๊ะเรียบร้อยฮ่องเต้ก็เดินนำหน้าผู้เป็นน้องชายตรงไปยังตำหนักไทเฮา หากแต่พอมาถึงตำหนักชิวอิ๋งกลับพบว่าป่านนี้แล้วยังไร้เงาของเสด็จแม่ของพวกตน ทั้งสองต่างก็มองหน้าด้วยอาการที่เท่าทันกันอย่างที่เรียกว่าเพียงมองตาก็ทราบความใน“เสด็จแม่หนีออกจากวัง!”เพียงเท่านั้นความวุ่นวายก็พลันบังเกิด เหล่าองครักษ์ และทหารรักษาพระองค์ถูกเรียกรวมพลโดยด่วน จ้าวจวินข่ายนั้นไม่อาจจะไปเอาผิดเหล่าทหารและคนในวังหลวงได้ เพราะหากทำเช่นนั้นเขาคงได้ประหารกันจนหมดวังหลวงเป็นแน่เพราะไทเฮานั้นขยันแอบย่องหนีออกจากวังจนเขากับจ้าวจวินหลางปวดเศียรเวียนเกล้ากันอย่างที่สุดแล้ว แต่จะทำเช่นไรได้ด้วยเพราะไทเฮานั้นเศร้าโศกมานับจากอดีตฮ่องเต้จากไปพวกเขาสองพี่น้องยังจดจำได้แม่นยำว่าช่วงนั้นไทเฮาถึงขนาดจะฝังตนเองไปพร้อมกับพระศพของอดีตฮ่องเต้ แม้นพวกเขาเองจะกำลังวุ่นวายกับการขึ้นครองราชย์ ซ้ำยังต้องคอยกำจัดและล้มล้างฝ่ายตรงข้าม
Read more
ตอนที่1 มันเผานี้ช่างอร่อยยิ่งนัก! 2/3
อยู่กันเพียงสองคนพี่น้อง ต่อให้เป็นอารามของหลวงจีนและแม่ชี แต่ผู้ใดจะทราบว่าอาจมีคนร้ายคนชั่วแอบแฝงกายเข้ามาคิดร้ายกับพวกนางเอาได้กันเล่า? “เป็นข้าเอง ลู่ชิว” เสียงอันคุ้นเคยของแม่ชีซึ่งยังเป็นเด็กหญิงที่คอยรับใช้ท่านหัวหน้าแม่ชีดังขึ้น หวังลี่เจินจึงเป็นคนไปเปิดประตูเรือนหลังขนาดเล็กซึ่งสามารถเป็นเพียงห้องนอนกับมีโต๊ะกลางห้องเอาไว้วางกาน้ำกับถ้วยใส่น้ำเท่านั้นส่วนที่มุมห้องมีตู้สำหรับเก็บเสื้อผ้าที่มีอยู่เพียงคนละสามชุดที่สองพี่น้องสลับกันใช้เพียงเท่านี้ กับอีกส่วนก็คงจะเป็นเตาเผาที่เอาไว้สุมฟืนสำหรับขับไล่ความเหน็บหนาวในยามค่ำคืน ด้วยอารามบนภูเขาเช่นนี้ขนาดเสื้อผ้ายังต้องไปเอาผ้าดิบห่อศพมาซักให้สะอาดแล้วตัดเย็บเอาไว้สวมใส่ ดังนั้นคิดว่าผ้าห่มนั้นจะทำมาจากผ้าอันใดได้อีกหากมิใช่ผ้าห่อศพที่นำมาซักทำความสะอาดแล้วนำมาเย็บทบต่อกันจนเป็นผืนให้พอห่มกันลมหนาวแต่ย่อมยากที่จะอบอุ่น “ท่านหัวหน้าแม่ชีเหยียนได้ให้เหล่าฮูหยินจ้าวมาอาศัยพักในห้องของเจ้าด้วย เพราะภายในห้องของข้าและเมี่ยวอินให้พี่สาวกับท่านป้านอนได้เพียงสามคนเท่านั้น”ลู่ชิวแม่ชีน้อยวัยเดียวกับหวังลี่เจินกล่าวอธิบายแก่สองพี่น้องแซ่
Read more
ตอนที่1 มันเผานี้ช่างอร่อยยิ่งนัก! 3/3
“มันก็รสชาติปกตินั่นแหละเจ้าค่ะท่านป้าหลิว แต่ในยามที่เรากินด้วยความ ‘หิว’ กับกินด้วยความ ‘อยาก’ รสชาติของอาหารย่อมต่างกัน” กล่าวจบแล้วหวังลี่จูนั้นก็จัดการเก็บเอาเปลือกมันเผาไปเททิ้งลงในบ่อขยะเพื่อรอนำไปผสมทำปุ๋ยหมักสำหรับบำรุงผักในสวนของอารามไห่เหมี่ยวแห่งนี้ต่อไป นางจัดการล้างมือจนสะอาด ดื่มน้ำแล้วเสร็จจึงนำเอารากไม้ที่ทับจนเป็นฝอยแต้มเกลือแล้วไปขัดถูฟันก่อนเข้านอนและแน่นอนว่าหวังลี่เจินก็ถูกพี่สาวจัดการบีบบังคับให้ออกไปทำเช่นเดียวกับตนเอง ไทเฮาเองก็เพิ่งเคยเห็นสตรีสาวชาวบ้านป่าที่รู้จักการทำความสะอาดช่องปากเช่นสตรีในวังหลวงเช่นนี้“ท่านป้าหลิวนอนด้านบนเตียงเถิดเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวเราสองพี่น้องจะนำผ้ามาปูนอนที่พื้นเอง”เพราะ ‘ท่านป้าหลิว’ เป็นสตรีสูงวัยแล้วผิวพรรณกับกิริยาดูอย่างไรให้นอนบนเตียงของพวกนางสองพี่น้องยังคงจะลำบากเลย ด้วยอายุของท่านก็มากแล้วครั้นจะให้ท่านนอนลงกับพื้นเกรงว่าจะไม่เป็นผลดีเสียเท่าไร อีกทั้งจะให้พวกนางที่ยังเป็นเด็กซ้ำยังอ่อนวัยกว่ามากขึ้นไปนอนอยู่สูงกว่าผู้ใหญ่เช่นนี้ก็เห็นจะไม่สมควรเช่นกัน กับสองท่านแก่ชรามากแล้วพื้นทั้งเย็นทั้งแข็งยิ่งไม่สมควร หวังลี่จูจึงย
Read more
ตอนที่2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะ 1/3
ตอนที่ 2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะเสียงหายใจสม่ำเสมอของหวังลี่เจินบอกได้ว่าเด็กสาวนั้นหลับสนิทไปแล้ว ทำให้คนเป็นพี่สาวนั้นได้แต่อมยิ้มกับความมืด วันนี้หวังลี่เจินใช้กำลังหาบเอาถังของเสียมากกว่าหกรอบ เด็กวัยเพียงสิบสี่กินอิ่มย่อมต้องหลับเป็นตายทันที“แล้วเจ้าเล่าเคยคิดว่าจะแต่งงานออกไปบ้างหรือไม่ เช่นไรขออภัยที่ต้องถามเจ้าอายุเท่าใดแล้ว”คนบนเตียงเอ่ยถามเด็กสาวคนพี่ที่นางนั้นคาดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่ได้หลับไปเช่นคนเป็นน้องอย่างแน่แท้ เพราะเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายยังหนักแน่นมิได้ผ่อนคลายเช่นแม่นางหวังคนน้อง“เรียนท่านป้าหลิว ข้าอายุสิบแปดเต็มไปเมื่อเดือนก่อนเจ้าค่ะ”สตรีวัยสิบแปดปีของชาวโยวโจวนับว่าถึงเวลาต้องแต่งงานออกเรือนแล้ว แต่หญิงสาวกำพร้าอาศัยอารามแม่ชีเป็นที่ซุกหัวนอน ทำงานรับจ้างมันเสียทุกอย่างแม้นแต่ลอกหลุมส้วมของคนรวย ยังจะมีคุณชายสกุลใดมาแต่งกับนางกัน ถึงมีก็เป็นเพียงอนุภรรยา ซึ่งหากเป็นเช่นนั้นหวังลี่จูยอมอยู่เป็นโสดเลี้ยงน้องสาวไปจนตายจะยังดีเสียกว่า นางมีสมองกับสองมือและสองเท้า ไยจึงต้องง้องอนให้บุรุษมาดูแล เพราะนางคิดว่าตนเองเป็นที่พึ่งแห่งตนแล…“แล้วเจ้าไม่คิดแ
Read more
ตอนที่2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะ 2/3
สตรีวัยเฉียดหกสิบปีอยากจะลุกขึ้นมาตบหัวเข่าของตนเองสักหลายฉาดอย่างพึงจิตพึงใจกับวาจาและแนวคิดที่ไม่เหมือนผู้ใดของหวังลี่จู อายุของนางสิบแปดปีและยากจน ทว่าความคิดกลับร่ำรวยปัญญาจนคุณหนูสกุลใหญ่ทั้งหลายพ้นสายตาของหลิวไทเฮาทันที ฐานะยากจนแล้วอย่างไร? ก็บุตรชายสองคนของนางร่ำรวยจนตายแล้วเกิดใหม่มาใช้ทรัพย์สินเหล่านั้นหมื่นชาติมิอาจจะหมด แล้วนางยังอยากจะได้คนมีฐานะร่ำรวยไปอีกไย“เจ้าเคยเชื่อเรื่องสวรรค์บันดาลหรือไม่?” สำหรับนางนั้นกลับเชื่อไปเกือบสิบส่วน เพราะไหว้พระขอพรหลายวัดมานั้นล้วนเฝ้าวิ่งวอนขอให้สวรรค์ประทานสตรีซึ่งคู่ควรกับบุตรชายคนเล็กของตนเองที่กำลังจะเสียทีพลาดท่าให้แก่สกุล ‘หลวน’ เต็มทน คุณหนูหลวนจิ้งอวี่ผู้นั้นมันอสรพิษ ไม่เหมาะสมกับบุตรชายของนางเลย เป็นจริงที่บุรุษย่อมมองเพียงสตรีรูปโฉมงดงาม และหลวนจิ้งอวี่นั้นงดงามนิ่มนุ่มถูกใจจ้าวจวินหลางยิ่งนักแต่หวังลี่จูนี้หากกินดีอยู่ดี อาบน้ำแร่แช่น้ำนมแพะ ขัดถูผิวพรรณ ประทินโฉมด้วยเครื่องหอมของสตรีชั้นสูง ไม่ต้องตากแดดกรำงานหนักถึงขนาดไปลอกส้วมเช่นนี้ ไม่เกินสามเดือน ให้สิบหลวนจิ้งอวี่ก็ย่อมพ่ายแพ้ให้แก่ไข่มุกมากคุณค่าเช่นหวังลี่จู่ผู
Read more
ตอนที่2 สามีกับตั๋วเงิน ข้าเลือกตั๋วเงินเจ้าค่ะ 3/3
สองกายเล็กหันกลับมามองหญิงสูงวัยที่ยังดูสาวและดูงดงามกว่าวัยบนเตียงด้วยสายตาลังเล แต่สุดท้ายหากสตรีตรงหน้าจะตอบแทนพวกนางเป็นเงินก็สมควรรับมิใช่หรือไม่ พวกนางมิใช่จอมยุทธ์ต้องกินต้องใช้ และต้องเก็บเงินไปซื้อที่ดินสักผืนสร้างบ้านหลังน้อยอีกหนึ่งหลัง เช่นนั้นพวกนางย่อมไม่ปฏิเสธ ‘เงิน’ อยู่แล้ว“หากท่านป้าหลิวสะดวกใจที่จะตอบแทนพวกเราสองพี่น้องเรื่องเมื่อวานนี้ล่ะก็ ข้ากับลี่เจินขอเป็นเงินก็แล้วกันเจ้าค่ะ แต่จะเป็นเท่าใดก็ตามที่ท่านป้าหลิวเห็นสมควรเถิด”หวังลี่จูฉลาดมากพอที่จะไม่เป็นฝ่ายเอ่ยปากเรียกร้องจำนวนออกไป เพราะคนเรานั้นความคิดแตกต่าง คุณค่าของชีวิตก็เช่นกัน นางจะไม่เอาการช่วยชีวิตของอีกฝ่ายไปเรียกร้องให้มันสูงค่า เพราะหากทำเช่นนั้นนางเองจะต่างอันใดกับเจ้าโจรอ้วนและผอมในวันวานนี้กันเล่า“เจ้าไม่ต้องการเป็นอย่างอื่นหรือ? ...อย่างเช่นแต่งงานมาเป็นสะใภ้ของข้า บุตรชายของข้าทั้งสองนั้นถึงผู้หนึ่งจะมีอนุภรรยามากสักหน่อยแต่เขาก็ยังมิได้แต่งฮูหยินเอก ซึ่งหากเจ้าไม่ชอบมีอนุภรรยามาก บุตรชายคนเล็กของข้านั้นยังไม่มีทั้งอนุภรรยาและสาวใช้อุ่นเตียง หากเจ้าพึงใจข้ายินดีแต่งเจ้าไปเป็นฮูหยินเอกของบุต
Read more
ตอนที่3 แม้แต่สวรรค์ยังส่งเสริม 1/3
ตอนที่ 3 แม้แต่สวรรค์ยังส่งเสริมสองพี่น้องถึงจะมีตั๋วเงินเก็บอยู่ในตัวถึงหนึ่งพันตำลึง ทว่ากลับยังคงไปรับจ้างตัดผักจากนั้นก็เข็นผักไปส่งให้แก่ร้านค้าทั้งหลายตามตลาดต่าง ๆ ในเมืองโยวโจวกับร้านอาหารตามโรงเตี๊ยม แล้วยังมีจวนสกุลใหญ่อีกหลายจวนกว่าจะเสร็จก็เข้าสู่บ่ายคล้อยดังเช่นทุกวัน จากนั้นจึงมุ่งหน้านำเงินกลับไปส่งคืนให้แก่เจ้าของสวนผักด้วยเงินที่ครบถ้วนมิขาดไปแม้เพียงหนึ่งเหวิน“ขอบใจพวกเจ้ามากนะเสี่ยวจู เสี่ยวเจิน พวกข้าแก่ชราลงมากแล้ว หากไม่ได้พวกเจ้าสองพี่น้องข้าก็คงลำบากไม่น้อย” สวนผักสุดท้ายซึ่งเป็นของสองผู้เฒ่าสกุลเสิ่น ที่ลูกสาวนั้นแต่งงานออกไปเป็นอนุภรรยาสามปียังไม่เคยกลับมาเยี่ยมบ้านเลยสักเพียงหนึ่งครั้ง ส่วนบุตรชายคนโตไปเป็นทหารก็หายลับไม่กลับมา บุตรชายคนเล็กความหวังเดียวก็มาถูกงูกัดตายไปเมื่อปีก่อนบัดนี้สองผู้เฒ่าสกุลเสิ่นจึงอยู่กันเพียงลำพัง ยังดีว่าสองพี่น้องสกุลหวังนั้นมารับจ้างทำงานทุกสิ่ง ตั้งแต่ขุดดินลงเมล็ดผัก เพาะปลูต้นกล้า แล้วย้ายต้นกล้าเหล่านั้นไปลงยังแปลงผัก ตลอดจนผสมปุ๋ยคอกก็ล้วนเป็นสองพี่น้องทั้งสิ้น พอช่วงนี้ได้เวลาตัดผักที่ปลูกไว้แล้ว สองพี่น้องก็หาร้านค้า
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status