บทที่ 1 ท่านหมอเจ้าคะ... ยาดองนี้ต้องป้อนอย่างไร ตอนที่ 4/6

ซูฉิงรับกระดาษมาถือไว้ด้วยท่าทางสำรวม เธอก้มลงอ่านมันอย่างตั้งใจ ราวกับกำลังอ่านตำราสมุนไพรโบราณที่มีค่าที่สุด

‘หึ ดูเหมือนท่านหมอเทวดาจะพยายามสร้างเขื่อนกั้นน้ำท่วมจากความทะลึ่งของข้าสินะ’ เธอคิดอย่างสนุกสนาน

เธออ่านทีละข้อ

กฎเหล็ก ข้อที่ 1 วาจาสุภาพ

ห้ามใช้ถ้อยคำที่มีความหมายสองแง่สองง่าม ห้ามใช้คำเปรียบเปรยที่ส่อไปในทางลามกอนาจาร และต้องเรียกข้าว่า 'ท่านหมอ' หรือ 'อาจารย์' เท่านั้น

“ข้อแรกก็ยากแล้วเจ้าค่ะท่านหมอ” ซูฉิงโอดครวญ “แล้วถ้าข้าเห็นดอกไม้ออกดอกสวยงาม ข้าจะบอกท่านว่ามันเบ่งบานอย่างเร่าร้อนไม่ได้หรือเจ้าคะ”

อวี้เหยียนตวาดกลับแทบจะทันที “ไม่ได้ เจ้าต้องบอกว่า มันบานอย่างงดงามเท่านั้น”

กฎเหล็ก ข้อที่ 2 รักษาระยะห่าง

ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่หรือการวิจัยใดๆ ห้ามมิให้ผู้ช่วย สัมผัสร่างกาย ข้าโดยเด็ดขาด ห้ามมีการ โอบกอด จับมือ หรือการแตะต้องที่เกินงามทุกกรณี

ซูฉิงมองอวี้เหยียนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์เป็นพิเศษ

“แต่... ถ้าหากข้าต้องปฐมพยาบาลท่านอย่างเร่งด่วนล่ะเจ้าคะ หรือถ้าท่านเป็นลมล้มพับเพราะถูกข้า บำรุงมากเกินไปล่ะเจ้าคะ ข้าจะแตะตัวท่านไม่ได้จริงๆ หรือ”

อวี้เหยียนถึงกับหน้าตึงจนแทบจะระเบิด “ข้าจะพยายามไม่เป็นลมใส่เจ้า แต่ในสถานการณ์ปกติ... ให้รักษาระยะห่าง ห่างให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

กฎเหล็ก ข้อที่ 3 โรงหมอคือเขตศักดิ์สิทธิ์

ห้ามพูดถึงเรื่องส่วนตัว ความสัมพันธ์ชู้สาว หรือการเกี้ยวพาราสีกับข้าและบุคลากรอื่นในโรงหมอแห่งนี้ ให้เน้นเฉพาะวิชาการและสมุนไพร เท่านั้น

“ข้อนี้ข้าว่าท่านหมอกำลังเสียโอกาสครั้งใหญ่เลยนะเจ้าคะ” ซูฉิงทำท่าทางเสียดาย 

“ข้าอุตส่าห์มีสูตรลับในการมัดใจบุรุษรูปงามที่ข้าจะถ่ายทอดให้ศิษย์น้องคนอื่นในโรงหมอ ท่านจะให้ข้า ปิดปากตายเรื่องพวกนี้จริงๆ หรือเจ้าคะ”

อวี้เหยียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เขาเกือบจะถูกนางปั่นจนคล้อยตามแล้ว แต่ก็ดึงสติกลับมาได้

“ข้าไม่สนใจสูตรบำรุงความสัมพันธ์ใดๆ ของเจ้า โรงหมอคือสถานที่รักษาคน ไม่ใช่สถาน... จับคู่”

กฎเหล็ก ข้อที่ 4 ความลับทางการแพทย์

ข้อมูลและสูตรสมุนไพรที่อ้างว่าได้มาจากการวิจัยพิเศษ ถือเป็นความลับสูงสุดของโรงหมอ ห้ามเปิดเผยให้บุคคลที่สามโดยเด็ดขาด

ซูฉิงพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับข้อนี้ เพราะมันเป็นสิ่งที่เธอต้องการที่สุดอยู่แล้ว

“ข้อนี้ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่งเจ้าค่ะ ข้าจะรักษาความลับของท่านหมอไว้จนกว่าชีวิตจะหาไม่ รับรองว่าถ้าไม่ตาย... ข้าไม่ปริปากแน่นอนเจ้าค่ะ”

กฎเหล็ก ข้อที่ 5 การลงโทษขั้นสูงสุด

หากเจ้าฝ่าฝืนกฎเหล็กข้อใดข้อหนึ่งครบสามครั้ง ข้าจะไล่เจ้าออกและส่งตัวเจ้าไปให้ อาจารย์ผู้เคร่งครัดในชนบทดูแลเพื่อรักษาอาการป่วยของเจ้าอย่างถาวร

ซูฉิงอ่านข้อสุดท้ายแล้วรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง อาจารย์ผู้เคร่งครัดในชนบท นั่นอาจหมายถึงการถูกกักบริเวณและต้องกินยาขมไปตลอดชีวิต

“ท่านหมอเจ้าคะ ข้อนี้มันโหดร้ายเกินไปนะเจ้าคะ” ซูฉิงโวยวาย “ท่านจะทำลายโอกาสในการบำรุงของข้าได้อย่างไร”

“นั่นคือทางเดียวที่ข้าจะรับประกันว่าเจ้าจะไม่ทำลายจริยธรรมของข้าและโรงหมอ” อวี้เหยียนตอบเสียงหนักแน่น เขามั่นใจว่ากฎเหล่านี้จะควบคุมความประพฤติของนางได้

ซูฉิงทำท่าทางยอมแพ้ เธอหยิบพู่กันขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้เต็มเปี่ยม

“ก็ได้เจ้าค่ะ ในเมื่อท่านหมออยากให้ข้าอุทิศชีวิต ให้แก่กฎเหล็กพวกนี้ ข้าก็จะทำตามที่ท่านต้องการ”

เธอตวัดลายเซ็นต์ลงบนกระดาษอย่างรวดเร็ว โดยไม่ลืมเขียนคำเล็กๆ เพิ่มเติมใต้ลายเซ็นต์ของตัวเองว่า ซูฉิง ผู้ยอมรับกฎ... เพื่อให้มีโอกาสปั่นป่วนผู้ร่างกฎ

อวี้เหยียนไม่ได้สังเกตตัวอักษรเล็กๆ นั้น เขารู้สึกโล่งใจที่ภารกิจ 'ควบคุมสตรีปากไว' สำเร็จไปขั้นหนึ่ง

“ดี ในเมื่อเจ้าลงนามแล้ว ข้าจะถือว่าเจ้าได้เป็นผู้ช่วยพิเศษของข้าอย่างเป็นทางการ” อวี้เหยียนกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

“แล้ว... พื้นที่ปลูกสมุนไพรของข้าล่ะเจ้าคะ” ซูฉิงถามด้วยความตื่นเต้น

อวี้เหยียนเดินนำซูฉิงออกจากห้องตรวจไปทางด้านหลังของโรงหมอ บริเวณนั้นเป็นสวนหย่อมขนาดเล็กที่มีทางเดินหินขนาบข้างไปด้วยต้นสนที่ถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบสุดๆ

“ข้าอนุญาตให้เจ้าใช้พื้นที่ด้านหลังศาลาสมุนไพรแห่งนี้ได้” อวี้เหยียนชี้ไปยังแปลงดินว่างเปล่าขนาดประมาณสามวาที่ถูกล้อมรั้วเตี้ยๆ ไว้ “มันอยู่ไม่ไกลจากห้องทำงานส่วนตัวของข้ามากนัก ซึ่งจะทำให้ข้าสามารถ ดูแล การวิจัยของเจ้าได้อย่างใกล้ชิด”

ซูฉิงมองแปลงดินนั้นด้วยดวงตาที่เป็นประกาย มันเป็นทำเลที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพราะมันหมายความว่า เธอจะได้อยู่ใกล้ชิดกับท่านหมอเทวดาตลอดเวลา และห้องทำงานส่วนตัวของเขาก็อยู่ห่างไปแค่ไม่กี่ก้าว

‘ฮ่าๆ ท่านหมอ ท่านคิดว่าท่านกำลังควบคุมข้า แต่จริงๆ แล้ว... ท่านกำลังสร้างรังรักให้ข้าต่างหาก’ ซูฉิงคิดอย่างครึกครื้น

“ ท่านหมอเจ้าคะ ท่านช่างมีสายตาแหลมคม ยิ่งนัก ข้าจะต้องรีบไปหาหญ้าดับไฟราคะมาปลูกใน พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์นี้โดยเร็วเลยเจ้าค่ะ”

อวี้เหยียนทำสีหน้าสับสนทันที “หญ้าดับ... ไฟราคะ มันคือสมุนไพรชนิดใด ข้าไม่เคยได้ยินชื่อในตำราเลย”

“เป็นสมุนไพรที่วิเศษที่สุดในโลกเจ้าค่ะ” ซูฉิงยิ้มกว้าง “มันจะช่วยดับไฟหื่นในใจข้า และทำให้ข้าไม่ทะลึ่ง อีกต่อไป และถ้าท่านหมอร้อนรนเมื่อไหร่... ข้าก็จะแบ่งปันให้ท่านใช้ด้วยเลยเจ้าค่ะ”

อวี้เหยียนรีบโบกมือปฏิเสธด้วยสีหน้าที่เข้มงวดที่สุด