เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2
วันที่เผยแพร่:
2026-09-18 14:34:45เมื่อแชยองหันมาเห็นยูจินก็หัวเราะ
“เฮ้ย!! ออกมาทำไม”
“ฉันก็มายืนเป็นเพื่อนเธอน่ะสิ ยืนคนเดียวมันเหงานะ”
แชยองหันไปโอบบ่าเพื่อน
“แบบนี้สิถึงจะเรียกว่ารักกันจริง”
ในขณะที่กำลังยืนอยู่นั่นเองก็มีรุ่นน้องเดินผ่านมา และพบเห็นแชยองและยูจินถูกทำโทษอยู่หน้าห้องเรียน ก็เลยเผลอมองทั้งสองคนนานไปนิ๊ด! ทำให้แชยองรำคาญจึงตวาดกลับไป
“มองอะไร ไม่เคยเห็นคนถูกทำโทษหรือไง”
รุ่นน้องคนนั้นถึงกับสะดุ้งสุดตัวรีบเดินก้มหน้าและหลีกเลี่ยงทางที่รุ่นพี่ทั้งสองคนยืนอยู่ ยูจินเห็นเช่นนั้นก็หันไปปรามเพื่อนรัก
“น้องมันกลัวจนหัวหดหมดแล้ว”
“ก็ใครใช้ให้มอง...น่าเบื่อชะมัด...ขนาดเปิดเรียนวันแรกยังน่าเบื่อขนาดนี้”
“ถ้าเบื่องั้นเราสองคนก็ไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีไหม...” ยูจินพูดค้างไว้แค่นั้นแต่แชยองเข้าใจความหมายที่เพื่อนพูด
“เธอหมายถึง...” แชยองพูดละไว้ในฐานที่เข้าใจ ยูจินพยักหน้าว่าเธอเข้าใจถูกต้อง
“ก็ดีเหมือนกันนะเปิดเรียนวันแรกอาจารย์คงจะยังไม่สอนอะไรมาก งั้นพอจบชั่วโมงนี้เราก็ไปกันเลย”
“ตกลง ว่าแต่เราจะไปที่ไหนกันดี”
“ออกไปจากโรงเรียนให้ได้ก่อนละกัน...แล้วค่อยมาคิดว่าจะไปไหนกันต่อดี”
หลังจากจบชั่วโมงของอาจารย์เฮวอนสองสาวสุดแสบก็ทำตามแผนที่ตกลงกันไว้ ทั้งคู่ลัดเลาะมาทางด้านหลังโรงเรียนแต่ก่อนที่จะพากันปีนกำแพงออกไปนั้น ก็ได้ยินเสียงของอาจารย์ฝ่ายปกครองดังมาแต่ไกล ทำให้ยูจินชะงักไปแชยองรีบบอกให้เพื่อนรักปีนออกไปก่อนโดยเร็ว ยูจินทำตามคำสั่งของเพื่อนอย่างว่องไว
แต่พอถึงจังหวะที่แชยองกำลังจะปีนกำแพงนั้น ก็ได้ยินเสียงของอาจารย์ฝ่ายปกครองดังราวกับว่าอาจารย์ใกล้จะถึงตัวของแชยองแล้วนั่นเอง
“นั่นใครกำลังจะปีนออกไปไหน...หยุดและลงมาเดี๋ยวนี้นะ”
“ใครจะหยุดให้โง่ไม่มีทางอยู่แล้ว” แชยองหันไปมองเพียงแค่แวบเดียว จากนั้นก็รีบปีนข้ามกำแพงโรงเรียนออกไปได้สำเร็จ ทั้งคู่วิ่งห่างออกมาจากรั้วโรงเรียนกะระยะว่าปลอดภัยก็หยุดยืนหอบหายใจกันสองคน
จากนั้นก็ชวนกันไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า เดินกันไปได้สักพักก็ตัดสินใจว่าจะไปร้องคาราโอเกะกัน แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำแบบนั้นก็ต้องเจอเข้ากับกลุ่มนักเรียนของโรงเรียนจินยอง ซึ่งเป็นคู่ปรับกันมาก่อนดูเหมือนคราวนี้พวกเธอจะแย่แน่แล้ว เพราะวันนี้ฝ่ายตรงข้ามพากันมาตั้งห้าคน
“เฮ้!! วันนี้ขาใหญ่โรงเรียนยองซอนโดดเรียนงั้นเหรอ”
ฝ่ายตรงข้ามเห็นว่าตัวเองเป็นฝ่ายได้เปรียบเพราะคนเยอะกว่า ก็เลยเริ่มเปิดศึกกับสองสาวของโรงเรียนยองซอนก่อน แต่แชยองมีหรือจะยอมง่ายๆ จึงโต้กลับไปทันที
“พวกแกก็โดดเรียนมาเหมือนกัน อย่ามาทำปากดีไปหน่อยเลยน่า”
“วอนซะแล้ว!! อยากมีเรื่องใช่ไหม”
“กล้าหรือเปล่าล่ะ...ถ้ากล้าก็เข้ามาเลย อย่ามัวพูดกันให้เสียเวลา” พวกกลุ่มนักเรียนโรงเรียนจินยองเดินมาล้อมพวกเธอเอาไว้ ยูจินกับแชยองยืนหันหลังชนกันยูจินกระซิบแชยอง
“พวกมันคนเยอะกว่าพวกเรา...จะรอดไหมเนี่ย”
“สบายอยู่แล้ว...อย่าลืมสิยูจินว่าเราสองคน...เป็นนักกีฬาเทควันโด้สายดำเชียวนะ”
“ถึงจะสายดำแต่สองต่อห้ามันไม่ยุติธรรม”
“มาถามหาความยุติธรรมอะไรตอนนี้...มันเล่นเราแน่พวกเราต้องเอาตัวให้รอดก่อนจะดีกว่า”
จากนั้นการตะรุมบอลก็เริ่มต้นขึ้นสองสาวเจ้าของฉายา "สวย แสบ ซ่า คู่ขา มาเฟีย" มีหรือจะเกรงกลัวคู่ปรับ ถึงแม้ว่าฝ่ายของตัวเองจะน้อยกว่าฝ่ายตรงข้ามก็ตามที
แต่กว่าที่ทั้งสองสาวจะผ่านการตะรุมบอนในครั้งนี้มาได้ก็เล่นเอาเหนื่อย สภาพของเสื้อผ้าหน้าผมดูไม่ได้เอาซะเลย ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนจากการไปร้องคาราโอเกะมาเป็นการหาอาหารมื้อเย็นใส่ท้องแทน ระหว่างที่กำลังนั่งกินกันอยู่นั้นยูจินก็หัวเราะเมื่อหันมาเห็นว่ามุมปากของแชยองยังมีเลือดแห้งๆ ติดอยู่ แชยองหันไปถามด้วยความสงสัย
“ขำอะไรนักหนา”
ยูจินชี้ไปที่มุมปากของตัวเองทั้งที่ยังไม่หยุดหัวเราะ แชยองใช้มือป้ายเลือดตรงมุมปาก
“หมดหรือยัง”
ยูจินไม่ตอบคำถามแต่ใช้ผ้าเช็ดหน้าของตนเอง เช็ดเลือดที่แห้งติดอยู่ที่มุมปากของเพื่อนเบาๆ
“ไม่น่าเชื่อนะว่าเราสองคนจะรอดมาได้”
“แน่นอนอยู่แล้วแต่จะว่าไปเราก็สะบักสะบอมเหมือนกันนะ”
“ใช่...แต่ฝ่ายโน้นอาการหนักกว่าเราสองคนมากนัก”
“นั่นสิฝีมือของเราไม่มีใครเทียมทานได้อยู่แล้ว” หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน แชยองส่งยูจินขึ้นรถเธอโบกมือให้เพื่อนรัก
“กลับบ้านดีๆ นะยูจิน”
“เธอก็เหมือนกันนะแชยอง...และหวังว่าพรุ่งนี้คงจะไม่ไปโรงเรียนสายอีกนะ...บ๊ายบายแชยอง”
“บายเจอกันพรุ่งนี้นะ”
บทล่าสุด
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 105
“ไม่เห็นมีอะไรต้องอายเลย...ก็เราสัญญาว่าจะแต่งงานกันหรือว่าเธอจำไม่ได้” “มันก็จริงแต่ว่ายังเร็วไปที่จะพูดเรื่องนี้ในตอนนี้” จีเฮเอื้อมมือไปลูบแก้มขาวนวลของแฟนสาว “ว่าแต่หมอจะให้พี่จีเฮออกจากโรงพยาบาลเมื่อไร” “ทำไมหรือว่าเบื่อที่จะต้องคอยดูแลพี่” “เปล่าซะหน่อยก็แค่อยากรู้...พี่จะมีโอกาสกลับมาเล่นบาสได้อีกหรือเปล่า” “พี่แทฮยอนบอกว่าไม่มีปัญหานะแต่คงต้องรอให้ถอดเฝือกออกก่อน และอาจจะต้องทำกายภาพบำบัดสักพักแต่ก็ยังสามารถกลับมาเล่นกีฬาที่พี่รักได้เหมือนเดิม” “ได้ยินแบบนี้ค่อยโล่งใจหน่อย วันนี้อากาศดีพี่จีเฮจะออกไปสูดอากาศข้างนอกหน่อยไหม” “ก็ดีเหมือนกันนะถ้าเธอไม่เบื่อที่จะดูแลพี่ซะก่อน” “รอเดี๋ยวนะเดี๋ยวจะไปขอรถเข็นจากพยาบาลและจะมาพาพี่ออกไป” พูดจบก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทันที หลังจากนั้นไม่นานแชยองก็เข็นเก้าอี้รถเข็นของจีเฮมาหยุดอยู่ที่สวยหย่อม ซึ่งอยู่ด้านข้างตึกที่เขาพักทั้งคู่พูดจาหยอกล้อและหัวเราะกันอย่างมีความสุข จนทำให้ผู้มาใหม่สองคนทนไม่ได้ต้องเอ่ยปากแซ็ว
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 104
“พี่ขอโทษ” “ช่างเถอะยังไงเรื่องมันก็ผ่านมาแล้ว ที่สำคัญตอนนี้พี่ก็อยู่เคียงข้างฉันแล้ว” “แชยองเธอคงจะไม่ได้ชอบมินซอนมันจริงๆ ใช่ไหม” “ทำไมล่ะพี่มินซอนเขาเป็นคนนิสัยดี หน้าตาก็ดี เรียนหนังสือและเล่นกีฬาเก่งอีกต่างหาก คุณสมบัติเพียบพร้อมแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ แล้วทำไมฉันจะตกหลุมรักเขาบ้างไม่ได้” จีเฮฟังจบก็หน้าจ๋อยไปทันทีแชยองแอบยิ้มไม่ให้เขาเห็น “แต่ที่ฉันไม่ได้รักเขานั่นก็เป็นเพราะหัวใจของฉัน ไม่มีที่ว่างสำหรับผู้ชายคนไหนทั้งนั้นนอกจาก...” “นอกจากอะไร” “รู้คำตอบอยู่แล้วยังจะมาถามอีก” “พี่อยากฟังจากปากของเธออีกครั้ง” “นอกจากผู้ชายที่ชื่อยุนจีเฮคนนี้น่ะสิ” ทั้งคู่ยิ้มให้แก่กันจีเฮดึงตัวแชยองเข้ามาไว้ในอ้อมกอด “พี่ชักอยากจะแต่งงานกับเธอเร็วๆ ซะแล้ว” “แต่งงาน! พูดเป็นเล่นเราสองคนยังเรียนไม่จบเลยนะ” “นั่นสิสงสัยพี่จะต้องติวเข้มให้เราอย่างหนักซะแล้ว เราจะได้เรียนจบไวๆ จะได้แต่งงานกันซะที” “อะไรนะติวเข้ม!” แชยองผละออกจากอ้อมกอดพร้อมกับส่ายหน
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 103
เมื่อมินซอนฟังจบก็รู้เลยว่าเขาไม่มีทางที่จะเข้าไปแทรกกลางระหว่างความรักของจีเฮกับแชยองได้อีก ไม่น่าเชื่อว่าพวกเขาจะรักกันมากขนาดนี้ มินซอนจับมือของแชยองเอาไว้ “พี่ยกโทษให้เธอและขอให้เธอมีความสุขกับความรักที่เธอเลือก” “ขอบคุณค่ะ” แชยองพูดพร้อมกับยิ้มให้เขาอย่างสดใส “นี่ดีนะที่พี่รู้ความจริงเร็วถ้าพี่รู้เรื่องช้ากว่านี้ บางทีพี่อาจจะเห็นแก่ตัวไม่ยอมปล่อยเธอให้จีเฮง่ายๆ แบบนี้” ทั้งคู่ยิ้มให้แก่กันถึงแม้ว่ารอยยิ้มของมินซอนจะไม่ค่อยสดใสนัก แต่ใช้เวลาอีกสักพักก็คงจะดีขึ้นเองให้เวลาเป็นตัวรักษาแผลใจก็ละกัน “ลงมาหาพี่แบบนี้แล้วจีเฮไม่ว่าเอาเหรอ” “ไม่รู้เหมือนกันพอยูจินบอกว่าพี่มาที่นี่และกลับไปแล้วฉันก็รีบตามลงมาทันที” “ถ้างั้นก็กลับขึ้นไปได้แล้วป่านนี้จีเฮมันคงจะรอเธออยู่” “แล้วพี่ล่ะคะ” “พี่ก็จะกลับเหมือนกันแยกกันตรงนี้นะ” แชยองพยักหน้าและเดินไปส่งมินซอนที่รถมอเตอร์ไซด์ของเขา โบกมือให้เขาก่อนจะเดินกลับขึ้นไปที่ห้องพักของพี่จีเฮ เมื่อขึ้นไปถึงห้องพักก็พบแต่นางพยาบาลที่มาเ
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 102
“จะถามให้ได้อะไรขึ้นมา” “ก็ตอบมาก่อนสิ” “เป็นความจริง...ความรักที่แชยองมีให้พี่จีเฮมีอยู่จริงและมันไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้แต่ตอนที่ฉันกำลังโกรธพี่มากแค่ไหนก็ตาม ฉันก็ยังคงรักพี่มากมายเหมือนเช่นเดิม” “พี่ก็รักเธอนะแชยอง...รักมาก...และขอโทษสำหรับความผิดทุกอย่างที่ผ่านมายกโทษให้พี่ได้ไหม” แชยองพยักหน้าแทนคำตอบ หนุ่มสาวทั้งสองคนไม่รู้เลยว่าตลอดเวลาที่คุยกันนั้น ยังมีอีกหนึ่งคนที่ได้รับรู้ความรู้สึกของพวกเขา และเห็นภาพความรักของทั้งคู่ผ่านกระจกบานเล็กตรงหน้าประตู มินซอนรู้สึกเจ็บปวดกับภาพที่เห็นและสิ่งที่ได้ยิน ถึงแม้เขาจะคาดคะเนอยู่ในใจแล้วว่าเรื่องมันจะต้องเป็นแบบนี้ แต่เขาก็ยังแอบหวังว่าบางทีแชยองอาจจะรักและเลือกเขาแทนที่จะเป็นจีเฮ แต่มันไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดเท้าพาเขาเดินกลับไปทางเดิมแทนที่จะเปิดประตูเข้าไปในห้อง มินซอนเดินสวนกับอึนซองและยูจินแต่ไม่ได้หยุดพูดจาทักทายอะไร “พี่อึนซอง...พี่มินซอนเขามาเยี่ยมพี่จีเฮเหรอ” “ใครจะไปรู้แต่ก็คงเป็นแบบนั้นล่ะมั้ง” “แล้วทำไมเขาต้องมีท่าทางแป
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 101
“พูดยังกับว่าในห้องนั้นไม่มีที่ให้เขานอน ถ้าแชยองง่วงก็คงจะหาที่นอนเองนั่นแหละ คุณไม่ต้องไปห่วงคนอื่นหรอกห่วงตัวเองเถอะ เพลียจนแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้วยังฝืนอีก” “คุณเป็นห่วงผมเหรอจินยอง” “ฉันก็แค่พูดในฐานะเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเท่านั้น เอาเป็นว่าดื่มกาแฟเสร็จก็กลับไปนอนพักซะเข้าใจไหม ฉันต้องกลับไปทำงานต่อละไปก่อนนะ” จินยองลุกขึ้นยืนแต่ก่อนที่จะเดินไปนั้นเธอได้หันกลับมาพูดกับแทฮยอนอีกครั้ง “ขอบคุณสำหรับกาแฟ” แทฮยอนมองจินยองจนเธอเดินลับตาพร้อมกับเห็นด้วยกับความคิดของเธอ เขาควรจะกลับไปนอนพักผ่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ ส่วนจินยองเมื่อแยกจากแทฮยอนก็โทรไปบอกคุณน้าทั้งสองของแชยองว่าคืนนี้แชยองจะไม่กลับไปนอนบ้านเพราะจะอยู่เฝ้าจีเฮที่นี่ และบอกให้ท่านทั้งสองคนวางใจไม่ต้องเป็นห่วงแชยองเพราะคืนนี้เธอต้องอยู่เวรจะทำหน้าที่ดูแลแชยองให้เอง ปลายสายถามถึงอาการของจีเฮอยู่สักพักก็วางสายไป เช้าวันต่อมา... จีเฮเริ่มรู้สึกตัวเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองรอบตัวพร้อมกับคิดทบทวน จำได้ว่าครั้งสุดท้ายก่อนที่จะสติดับวูบไปนั้นเขาได้วิ่งเข้
ติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว บทที่ 100
“ฉันได้ยินว่าคุณเป็นหนึ่งในทีมแพทย์ที่เข้าผ่าตัดเขา” “ใช่ตอนที่ได้ยินว่าเขาถูกส่งตัวมาที่นี่ผมไม่คิดว่าเขาจะอาการสาหัสขนาดนี้ จินยองคุณรู้ไหมว่าตอนนั้นผมรู้สึกกลัวมากแค่ไหน เพราะถ้าจีเฮเป็นอะไรไปล่ะก็ผมไม่รู้จะบอกกับพ่อแม่ของเขาว่ายังไงดี” “แล้วคุณโทรบอกพ่อกับแม่ของจีเฮหรือยังคะ” แทฮยอนพยักหน้า “บอกแล้วพวกท่านบอกว่าจะรีบเดินทางมาที่นี่ทันที” “แล้วคืนนี้คุณอยู่เวรเหรอ” “เปล่าแต่ผมต้องอยู่ดูอาการของจีเฮ” “ฉันว่าคุณควรจะกลับไปนอนพักผ่อนซะบ้างนะ” “กลับไปตอนนี้ก็ใช่ว่าผมจะนอนหลับ ตราบใดที่จีเฮยังไม่ฟื้นผมก็ไม่วางใจว่าเขาจะปลอดภัย” “ถ้าอย่างนั้นไปดื่มกาแฟหน่อยไหม คราวที่แล้วคุณเลี้ยงกาแฟฉันคราวนี้ขอฉันเลี้ยงกาแฟคุณคืนบ้าง แต่คงจะต้องเป็นกาแฟกระป๋องนะเพราะฉันโอ้เอ้อยู่นานไม่ได้ต้องกลับไปทำงานต่อ” แต่แทฮยอนยังไม่ได้ตอบรับหรือตอบปฏิเสธประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาอีกครั้ง สองหนุ่มสาวต่างพร้อมใจกันหันไปมองในทิศทางนั้นแล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อพบผู้ที่เข้ามาใหม่ “แชยอง” แทฮยอนกับจินยองเอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
เมียเสือ
นิยายของเนม15.1K viewsMy Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ33.5K viewsเฉิ่มนักรักซะเลย
นันทิกานต์64.0K viewsMyDear วิศวะเพลย์บอย
เรนเดียร์ B-5214.9K viewsLOVE ON TERMS. รักมั้ยเพื่อน!
หนูพรชิตา40 viewsSecret คุณอาที่แปลว่าร้าย
Tiwa42 viewsหนึ่งในใจเกียร์
Goldberry1.8K viewsพื้นที่ขอรัก Zone W_III
Baby_Snow465 views
