ตาต่อตาฟันต่อฟัน

สองเดือนต่อมา

ตึกสูงตั้งตระหง่านอยู่กลางเมืองใหญ่ในย่านธุรกิจของกรุงเทพมหานคร มีบริษัทน้อยใหญ่มากมายในพื้นที่นี้ เนื่องจากโดยรอบเจริญทั้งด้านการค้าทั้งสะดวกการเดินทาง และง่ายต่อการติดต่อธุรกิจ

จึงเป็นทางเลือกของนักลงทุนระดับใหญ่ รวมไปถึงบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายจิวเวลรี่ชั้นแนวหน้าของเมืองไทยอย่าง เอ็นเจดับบิล ซึ่งตั้งอยู่บนชั้น 21 ณ.ตึกสูงแห่งนี้

‘บริษัทเอ็นเจดับบิล’ ไม่เพียงแค่ผลิตเครื่องประดับและอัญมณีส่งขายในเมืองไทย ยังส่งออกไปยังต่างประเทศ ลูกค้ามากมายเข้ามาสั่งซื้อติดต่อกันเป็นเวลานานหลายสิบปี นับตั้งแต่ดำเนินธุรกิจมา

โดยมีผู้บริหารสูงสุดคือ นายณธี อินตานนท์ หนึ่งในนักธุรกิจที่เก่งของวงการนี้ เขาสามารถนำพาบริษัทยืนหยัดมาได้อย่างยาวนาน แม้จะมีคู่แข่งมากมาย

ณธีใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตของเขาสร้างบริษัทให้มีความเจริญก้าวหน้า ชื่อเสียงแผ่ขยายเป็นวงกว้างเป็นที่นับหน้าถือตา ผลักดันเอ็นเจดับบิลเจริญรุ่งเรืองมาถึงจุดสูงสุด เม็ดเงินหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

แล้วธุรกิจนี้อีกเช่นกันสร้างรายได้มหาศาล สามารถส่งลูกชายเพียงคนเดียวไปเล่าเรียนยังเมืองนอกเมืองนาสมดั่งวาดหวังไว้ พอลูกชายจบกลับมาจะได้เอาความรู้มาช่วยพัฒนาบริษัท และเมื่อถึงวันนั้นนักธุรกิจแก่ ๆ คนนี้ ก็จะปลดเกษียณตัวเองแล้วส่งต่อกิจการให้กับบุตรชาย นั่นคือความปรารถนาของณธีในช่วงบั้นปลายชีวิต

จนกระทั่งชายหนุ่มเรียนจบชั้นปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจในอังกฤษ ก็ได้ขอผู้เป็นพ่อศึกษางานด้านเดียวกันต่ออีกสักปีสองปี แล้วจึงจะกลับมาช่วยงานบริษัท ซึ่งณธีเห็นว่าเป็นการดีเพราะที่นั่นถือได้ว่าเป็นศูนย์รวมนักลงทุน เผื่อว่าในอนาคตอาจจะมีคู่ค้าเพิ่มมากขึ้น

ครั้นย่างเข้าปีที่สองของการทำงานในบริษัทยักษ์ใหญ่ หลังจากได้ประสบการณ์มากพอแล้ว เขาก็เตรียมตัวกลับเมืองไทยในอีกไม่ช้า

ทว่าความหวังเหล่านั้นยังไม่ทันได้นำกลับไป ข่าวสารจากทางไกลก็ส่งมาเสียก่อน

‘กลับบ้านเราเถอะลูกพ่อไม่ไหวแล้ว’

น้ำเสียงของมารดาราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางลำตัว เขารีบจองตั๋วเครื่องบินอย่างเร่งด่วน

พอถึงเมืองไทยก็สายเกินไปแล้ว

เมื่อพ่อผู้ให้กำเนิดไม่ได้รอบุตรชาย

เสาหลักของครอบครัวจากไปอย่างกะทันหัน โดยที่ชายหนุ่มไม่ทันได้ร่ำลา

เหตุการณ์ในครั้งนั้นสร้างความโศกเศร้าให้กับครอบครัวอินตานนท์เป็นอย่างมาก อีกทั้งบริษัทก็ระส่ำระสาย ขาดทุนมากมายมหาศาลเกือบเข้าขั้นล้มละลาย เรียกได้ว่าเป็นมรสุมของชีวิตเลยก็ว่าได้

ชายหนุ่มเสียใจมากก็คือ ไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลยว่า บิดาแบกรับปัญหาเหล่านี้ไว้มานาน แล้วยังสืบจนรู้ถึงสาเหตุ เพื่อนที่ท่านไว้ใจมากได้เอาข้อมูลภายในไปขายให้คู่แข่ง เอ็นเจดับบิลเสียงานไปให้อีกฝั่งหลายครั้ง ลูกค้าและคู่ค้าเริ่มหนีหายแล้วยังถูกแรงกดดันจากผู้ถือหุ้น โดยที่เขาไม่สามารถช่วยอะไรท่านได้เลย!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

เสียงเคาะประตูทำให้ ณภัทร อินตานนท์ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงวัย 26 ปีหลุดออกมาจากภวังค์ความคิด จากนั้นเสียงราบเรียบก็เอ่ยขึ้น

“เข้ามา”

ประตูบานใหญ่เปิดออกกว้าง ชายหนุ่มรูปร่างสันทัดอยู่ในชุดสูทเรียบร้อยก้าวมาภายในห้องทำงานของเจ้านาย ครรชิตค้อมศีรษะลงเมื่อหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่

“ได้อะไรมาบ้าง”

“เป็นไปตามที่เราคาดการณ์ไว้ครับคุณภัทร งานพีเจไปเสนอไว้ ทางนั้นเปลี่ยนมาทำสัญญากับเราแล้วครับ” ครรชิตรายงานพร้อมกับยื่นเอกสารในมือส่งให้

ณภัทรรับมาแล้วดึงเอกสารด้านในออกมาอ่าน จากสีหน้าเคร่งขรึมก็กระตุกยิ้มขึ้นทันที 

“ดีมันจะได้รู้เสียบ้าง เวลาโดนแย่งงานตัดหน้าในนาทีสุดท้ายมันเป็นยังไง”

พีเจเป็นธุรกิจคล้ายกับเอ็นเจดับบิลทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการผลิตและจัดจำหน่ายจิวเวลรี่และยังเป็นคู่แข่งรายสำคัญอีกด้วย ทั้งสองบริษัทอยู่ในแวดวงเดียวกันมาเป็นเวลานาน ต่างก็ผลัดกันขึ้นนำเรื่อยมา

ซึ่งเป็นเรื่องปกติธรรมดาของการทำธุรกิจในสายงานเดียวกันอยู่แล้ว ทั้งสองบริษัทจะดำเนินไปได้ด้วยดีหากพีเจไม่เล่นวิธีสกปรก จนทำให้พ่อจากเขาไปเร็วอย่างนี้

‘ตาต่อตาฟันต่อฟัน’