Se connecterPartager
ตอนพิเศษ ห้วงฝันในอนาคตกาล (ตอนจบ) 3
Date de publication:
2026-03-13 08:36:37
Dernier chapitre
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ความคับแค้นใจ 4
"เซี่ยเอ๋อร์" น้ำเสียงอ่อนโยนของสามีที่ซื่อเซี่ยยี่เคยชอบฟังดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาคิ้วเรียวขมวดฉับ "มีอะไรจะแก้ตัวก็ว่ามา" นางไม่หันไป สนใจง่วนอยู่กับการเกาคางนุ่มให้ซิงซิงที่หมอบข้างๆ "ข้าไม่มีอันใดแก้ตัว" ฉีจู้เฉิงยื่นมือให้หยางเอ๋อร์เลียมือเขาอย่างประจบ "ที่ข้าทำไปเพราะอยากปกเจ้า...ปกป้องครอบครัวของเรา..." "อ้อ ปกป้องข้า ปกป้องครอบครัวของเรา ด้วยการสังเวยหลิงเอ๋อร์ที่ไม่รู้เรื่องด้วยไปให้บุรุษอื่นน่ะรึ?!" เสียงนางทั้งเจือโมโหทั้งเย็นเยือก "หลิงเอ๋อร์ไม่ได้ไม่รู้เรื่อง ข้าเล่าเรื่องทั้งหมดให้นางฟัง บอกด้วยว่าหลิวลู่เฉินทำอันใดกับเจ้าบ้าง ข้ามิได้บังคับ มิได้ฝืนใจ นางยอมเสียสละเพื่อเรา ข้ายังนึกขอบคุณนางมิคลาย" ซื่อเซี่ยยี่แค่นยิ้มรังเกียจ "ใช่สิ โหวเหย๋ผู้สูงส่งเช่นท่านมิเคยบังคับใครตรงๆ เพียงหว่านล้อมเล็กน้อย อ้อมค้อมอีกหน่อย ใส่ความสงสารอีกนิดและเล่นละครอีกสักบท หลิงเอ๋อร์ก็ตามมารยาท่านไม่ทันแล้ว จะมีปัญญาใดคิดแย้งท่านได้?" คำพูดนี้ทำเอาฉีจู้เฉิงสะอึก คำเหล่านี้ใครพูดเท่าใดเขามิเคยสะท้าน แต่พอออกมาจากนางที่เขารัก กลับสะ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ความคับแค้นใจ 3
"เจ้าร่วมมือกับองค์ชายใหญ่ตั้งแต่เมื่อใด?" ฉีจู้เฉิงทำเป็นไม่สนใจคำอาฆาตของซื่อเซี่ยยี่"ตั้งแต่...ข้าย่างเท้ามายังฉางอัน...ไม่นาน...นัก" หลิวลู่เฉินยังยิ้มออกมาได้ "...ข้าที่...สิ้นหวัง...ที่พี่สาวไม่รับรัก...ก็เจอกับ...คนๆหนึ่งเข้า""ปู่เจ้าเถอะ!" ซื่อเซี่ยยี่สบถ ร่ำๆจะไปกระทืบเขาต่อให้ได้ "ตระกูลหลิวไม่มีดีซักคนจริงๆ!!""ก็เขาเป็นญาติผู้พี่ห่างๆของข้า ในเมื่อเขาจะช่วย เหตุใดข้าจะไม่รับไว้?""ตอนอยู่หน่วยลับ เจ้าป๋อไห่เคยเล่าให้ฟังว่ามันมีญาติห่างๆอยู่ที่เหอเป่ย ที่แท้ก็แกนี่เอง!" ซื่อเซี่ยยี่กำหมัดแน่น อยากลากเจ้าพี่น้องนี่มากระทืบให้จมดินจริงๆ"อ้อ...ข้ามีเรื่องอยากรู้..." หลิวลู่เฉินเอ่ยเบาๆ "ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าเป็นคนทำ?""ตัวโสโครก!" ซื่อเซี่ยยี่ร้องด่าก่อน "ข้าระแวงเรื่องของเจ้ามาระยะหนึ่งแล้ว พอหลิงเอ๋อร์หายไปแล้วเจ้ากระเหี้ยนกระหือรือใส่ความเซียวปิง ข้าจึงแน่ใจว่าเป็นฝีมือของเจ้าแน่!""หึ...ขนาดว่าข้าเตรียมหลักฐานเป็นอย่างดีแล้วนะ" เขาแค่นหัวเราะ "ทั้งปิ่นปักผม ทั้งเอี๊ยมเปื้อนน้ำกาม พี่สาวคิดว่าข้าต้องเหน็ดเหนื่อยเพียงใดกว่าจะเตรียมเสร็จ?"ซื่อเซี่ยยี่ขนลุกเกรียวเมื่อนึก
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ความคับแค้นใจ 2
ผัวะ!เท้าของฉีจู้เฉิงเตะเข้าที่ปลายคางของอีกฝ่ายจนลงไปกองกับพื้น "ใกล้ตายแล้วยังจะปากสุนัขอีกหรือ?"เขาเอ่ยเสียงขุ่น "ข้าน่าจะฆ่าเจ้าตั้งแต่ที่บ้านหมอเฟิงหวงด้วยซ้ำ"หลิวเก๋อลี่เช็ดเลือดริมฝีปาก หากมือกลับถูกเท้าสตรีเตะออกแล้วกดเท้าลงลำคอเขาแทน"หลิงเอ๋อร์อยู่ที่ไหน?!""หาเอาเองสิ ฉลาดนักมิใช่หรือ?" วาจายียวนยังเอ่ยมาไม่หยุดซื่อเซี่ยยี่ทำหน้าระอา นางมิได้อยากได้ยินถ้อยคำยียวนเช่นนี้ นางเงยหน้ามองฉีจู้เฉิง คิ้วเชิดขึ้นน้อยๆก่อนจะหันกลับไป และตะบันหน้าเก๋อลี่ด้วยหมัดลุ่นๆไม่ยั้ง"บ้านตระกูลหลิวถูกสังหารยกครัวก่อนที่เจ้ามาเจอกับข้าและซื่อเซี่ยยี่ มือปราบหลิวหายสาบสูญไประยะหนึ่ง" ฉีจู้เฉิงเอ่ยเบาๆ "เจ้าคงฆ่าเขาและสวมรอยเป็นเขาสินะ น่านับถือจริงๆ"ซื่อเซี่ยยี่หยุดมือเพื่อให้หลิวเก๋อลี่ได้พูดร่างที่นอนเลือดกลบใบหน้า ดั้งจมูกหัก ปากและแก้มแตกยับ กลับหัวเราะขึ้นมา "สวมรอยรึ?! ฮ่าๆๆ""หมายความว่าอย่างไร?""ตลกน่า ตัวจริงตัวปลอมอะไร ข้าก็คือหลิวลู่เฉินอยู่แต่แรกแล้ว แค่กๆ" เขาหยุดถ่มเลือดที่ค้างในปากลงพื้น "ที่ข้าหายไปมิได้ถูกฆ่า ก็แค่หลบไปรักษาตัวเท่านั้น""อ้อ..." เช่นนั้นข้อสงสัยที่ซื่อเซี
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ความคับแค้นใจ 1
หลังจากสลบมาได้ราวสามวัน สิ่งแรกที่หลิงเอ๋อร์ได้ยินคือเสียงคุ้นหูจากบุรุษผู้หนึ่ง "หลิงเอ๋อร์...ได้ยินข้าหรือไม่? หลิงเอ๋อร์...""พี่...เซียวปิง?" นางพยายามลืมตาขึ้น แต่กลับมองเห็นได้แค่เลือนลาง "ใคร...ใครเอาผ้าปิดตาข้าไว้ ข้ามองอะไรไม่เห็นเลย"เซียวปิงในสภาพที่ถูกมัดมือมัดเท้าฟังแล้วตกใจยิ่ง "หลิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เจ้าบาดเจ็บทั้งร่าง อย่าเพิ่งรีบร้อนขยับเกินไป""เจ้าคนสารเลวนั่น...ฮึก...." หลิงเอ๋อร์ครางออกมาเบาๆด้วยความเจ็บปวด "ไม่นึกว่าเขาจะทำกับข้าเช่นนี้"หลิงเอ๋อร์นอนร่ำไห้บนพื้นแข็ง แต่นางในสภาพนี้จะทำอันใดได้? แข้งขาปวดลึกถึงกระดูก ลำตัวปวดจนอยากอาเจียนตลอดเวลา ยิ่งใบหน้ารู้สึกชาคันคล้ายกับว่าไม่ใช่ใบหน้าตนเองอย่างไรอย่างนั้น"...หลิวลู่เฉิน ข้าขอสาบาน ว่าถ้ารอดไปได้ ข้าจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆชิ้น!!""อย่าเพิ่งพูดอะไรอีกเลย เดี๋ยวร่างกายก็กระทบเทือนไปมากกว่านี้หรอก" ชายหนุ่มพยายามปลอบหญิงสาว จากนั้นจึงมองไปรอบๆตัว "ดูท่าว่าที่นี่คงเป็นห้องเก็บของของจวนที่ไหนสักแห่ง""ท่านก็...ถูกเขาจับมารึ?" นางพยายามตั้งสติเซียวปิงพยักหน้า "ตอนที่ข้าออกมาตามหาเจ้า ข้าไปพร้อมกับหลิวลู่เฉิน จู่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 4
"...ยาสามตะวันสองจันทรา" หมอเฟิงหวงเอ่ยเรียบๆ กินไปแล้วอวัยวะภายในจะถูกกัดกร่อนจนตายภายในสามวัน"ซื่อเซี่ยยี่หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "แล้วนี่...""น่าจะสองวันแล้ว อวัยวะภายในเริ่มไม่ไหวแล้ว" เฟิงหวงชี้ไปที่เลือดสีดำ "อาเจียนเป็นเลือดขนาดนี้ กระเพาะเอย ลำไส้เอยคงไม่เหลือแล้ว...""ไม่...ไม่จริง" ซื่อเซี่ยยี่กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนร่วงเผาะๆลงยังมือที่จับเขาไว้ "ฉีจู้เฉิง เจ้าจะตายไม่ได้นะ แล้วงานแต่งงานของเราล่ะ จิ้นหลี่ของเราล่ะ ถ้าไม่มีเจ้าแล้วข้าจะอยู่กับใคร?!"ร่างน้อยสะอื้น ซบศีรษะลงที่หน้าท้องของเขา ขณะที่มือแกร่งลูบหัวนางคล้ายกับจะปลอบให้นางหยุดร้องไห้ "อย่า...ร้องไห้...""ไม่เอา...แบบนี้ไม่เอา..." นางดึงมือเขาแนบแก้มเนียน หันหน้าหาเฟิงหวง "ยาถอนพิษล่ะ มีหรือไม่? การรักษาล่ะ?!"เฟิงหวงเพียงส่ายหน้าตอบกลับมา"พี่สาว! เกิดอะไรขึ้นกับพี่ฉี?!" หลิวลู่เฉินที่วุ่นกับการออกไปตามหาหลิงเอ๋อร์ เมื่อได้ข่าวก็รีบแจ้นกลับมาในทันที"...เขาถูกพิษ" นางว่าเสียงสะอื้น "ขนาดว่าเขาเป็นคนระวังตัวขนาดนี้ยังเสียท่าให้ศัตรูจนได้ ข้ามันไม่ดีเอง ไม่ระวังให้เขา"ฉีจู้เฉิงพยายามจะบีบมือนางแต่กลับไร้เรี่ยวแร
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 3
ฉีจู้เฉิงเอียงตัวไปกระซิบบางอย่างกับนาง ทั้งยังใช้พัดปิดราวกับคุยกันถึงเรื่องของความลับสุดยอดซื่อเซี่ยยี่ฟังแล้วหัวเราะพรืด "ได้ ตกลงตามนี้" นางขยิบตาให้ฉีจู้เฉิงแล้วเรียกหยางหมี่เฟิงมา สั่งการให้กองกำลังพิทักษ์แผ่นดินออกตามหาหลิงเอ๋อร์ ต่อให้ต้องพลิกฉางอัน ต้องหานางให้เจอ!ตั้งแต่ตะวันเริ่มพ้นขอบฟ้าจนกระทั่งตะวันขึ้นตรงหัว หลิวลู่เฉินก็กลับมาในสภาพคนหมดอาลัยตายอยาก เขาเดินเข้ามาหาซื่อเซี่ยยี่กับฉีจู้เฉิงที่เตรียมจะรับประทานอาหารกลางวันทั้งสองคนนั้นนั่งคุยหัวเราะเล่นหัวกันราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ส่งผลกระทบใดกับชีวิตของซื่อเซี่ยยี่เลยแม้แต่น้อยหลิวลู่เฉินชักสีหน้า กระแทกตัวลงนั่ง อดไม่ได้ต้องเอ่ยออกมา "ข้าอกจะแตกอยู่แล้ว!"ซื่อเซี่ยยี่ที่กำลังหยอกฉีจู้เฉิงอยู่จึงลดรอยยิ้มบนใบหน้า หันมาเอ่ย "ถึงนางจะเป็นภรรยาของเจ้า แต่ก็เป็นแค่บ่าวคนหนึ่ง อีกทั้งข้าเองก็สั่งคนไปค้นหานางกับเซียวปิงแล้ว อย่าร้อนใจไปเลยน่า""ถึงนางเป็นบ่าวแต่ก็เป็นคนนะ แถมติดตามพี่สาวมานาน น่าจะมีหัวจิตหัวใจกันหน่อย!" หลิวลู่เฉินเห็นท่าทีไม่ทุกข์ร้อนก็พาลให้ฉุนขึ้นมา"แล้วจะให้ข้าทำเช่นไร? เพียงแค่ข้าสั่งให้กองกำล
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Dernière mise à jour : 2026-03-17
Vous vous intéresseriez aussi à
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว83.0K Vuesชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน30.6K Vuesคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง29.1K Vuesบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี157.6K Vuesท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต
BigM00N170 Vuesไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา
ดอกไม้หนาม1.3K Vuesข้าคือนางร้ายคนนั้นที่ท่านสังหาร
Camellia.ma79 Vuesน้องหญิง ได้โปรดหยุดเมาสักวันเถอะ!
องค์หญิงโนเนม105 Vues
