Se connecterPartager
สามีโดนฉุด 5
Date de publication:
2026-04-27 07:57:57
Dernier chapitre
ตื๊อรักแม่ทัพสาว น้อยเนื้อต่ำใจ 4
ลมหายใจอุ่น กลิ่นกายละมุนคุ้นเคย สัมผัสวาบหวามที่เคยใกล้ชิดทำเอาฉีจู้เฉิงสติเตลิดไปไม่น้อย พอปากนุ่มทาบทับลงมา เขาก็ลืมเลือนทุกสิ่งไปสิ้น ผ้าชุบน้ำผืนนั้นลอยละลิ่วหลุดมือไปที่ใดเมื่อไรเขาไม่อาจจำได้ หญิงสาวพรมจูบไปทั่วใบหน้า จากนั้นจึงถอดเสื้อผ้าเขา ทิ้งร่องรอยความรักไว้ที่อกแกร่งและยอดถันสีเข้ม โหวหนุ่มคำรามฮืมจากลำคอ ร่างกายถูกแผดเผาด้วยการยั่วเย้าของนางจนกดไหล่นางลงกับเตียง แต่มือไม้ไม่กล้าขยับมากด้วยเกรงจะโดนแผลของนาง"ใครกันแน่ที่หื่น?" นางยักคิ้วหลิ่วตาซุกซน จนอีกฝ่ายอดก้มลงจูบหนักๆด้วยความหมั่นเขี้ยวไม่ได้"พี่เซี่ยขอรับ!" ประตูเปิดออกแล้วร่างของฮุ่ยหลินก็โผล่เข้ามาพร้อมยาชามหนึ่ง "อาจารย์ให้ข้าเอายาปรับลมปราณมาให้ขอ...แว๊กกกกกกกกกกกกกกก!!!!"ฮุ่ยหลินตกใจจนแทบทำยาทำถ้วยยาตกเมื่อเห็นร่างพี่เซี่ยคนงามในสภาพเหลือเพียงกางเกงตัวในกำลังจูบกับโหวเหย๋หนุ่มอย่างดูดดื่ม"ฮุ่ยหลิน เข้ามาทำไม ออกไปก่อน!" ซื่อเซี่ยยี่ลุกพรวดจนหน้าอกกระเพื่อมไหวแล้วมองเด็กน้อยอย่างดุๆ"ข...ข้า...เอายามาให้""วางไว้แล้วก็ไปซะที ไม่เช่นนั้นข้าจะลุกไปตีตูดเจ้าให้ลายเลย!"เด็กหนุ่มตัวสั่นพั่บๆ ขาก็สั่น มือก็สั่น
ตื๊อรักแม่ทัพสาว น้อยเนื้อต่ำใจ 3
"ข้ารู้ว่าเจ้าทนไม่ได้ที่เห็นข้าต้องบาดเจ็บ และยามที่ข้าบาดเจ็บ เจ้าก็ต้องการให้ข้าได้รับการรักษาอย่างดีที่สุด...""..." เขายังนิ่งสงบ ฟังนางที่ยังพร่างพรูคำพูดออกมา"แต่เจ้าก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ในสภาวะคับขันที่ไม่รู้ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปในทิศทางใด ข้าในฐานะหัวหน้าไม่อาจแสดงความอ่อนแอออกมาให้ลูกน้องได้เห็น ถ้าเกิดข้าแสดงความอ่อนแอ ความพ่ายแพ้ย่อมตกเป็นของเราอย่างไม่ต้องสงสัย"ฉีจู้เฉิงหลุบสายตาลง ถ้อยคำนางช่างตรงประเด็นนัก "จู้เฉิง ในงานของข้า เจ้าไม่อาจปกป้องข้าได้..." นางก้าวไปกอดเขา "...ข้ารู้ว่ามันยากสำหรับเจ้า แต่ข้าก็ยังหวังว่าเจ้าจะเข้าใจข้า...""ข้าเข้าใจเจ้าเสมอ เซี่ยเอ๋อร์" เขายิ้มบาง มองมือหยาบกร้านไม่สมเป็นกุลสตรีของนาง "แต่ก็มีบ้างที่ข้าจะมาถึงจุดที่ท้อใจ...เวลาเห็นบาดแผลของเจ้า...เวลาเจ้าปฏิเสธความห่วงใยของข้าเพราะต้องคำนึงถึงผลประโยชน์บ้านเมืองเป็นสำคัญ...แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มของเจ้า...เห็นว่าเจ้ายังมีชีวิตกลับมาหาข้า แค่นั้นความรู้สึกนั้นของข้าก็ลดลงไปหลายส่วนแล้ว"ซื่อเซี่ยยี่พยักหน้าจนศีรษะคลอนไหว นางมีหรือจะไม่รู้ว่าเขารักนางลึกซึ้งมากเพียงใด สองปีที่ผ่านม
ตื๊อรักแม่ทัพสาว น้อยเนื้อต่ำใจ 2
"องค์ชายใหญ่ตัวบัดซบ" นางคำรามฮึ่มในลำคอจากนั้นหันไปสั่งลูกน้องเสียงดัง "ไปเอาน้ำมา!"หากสลายฝูงชนด้วยกำลังและอาวุธย่อมเข้าทางเจ้าพวกนี้แน่เหล่าทหารรับคำ แล้วจึงนำเกวียนไปบรรทุกถังใส่น้ำมาเป็นจำนวนมาก"พวกเจ้านำกำลังส่วนหนึ่งแยกไปปิดทางเข้าออก" นางสั่งหยางหมี่เฟิงและหลิวลู่เฉิน "หมี่เฟิง เจ้าไปทิศใต้ ลู่เฉิน เจ้าไปทิศเหนือ จำเอาไว้ เปิดทางให้คนออกจากพื้นที่นี้ได้อย่างเดียว ห้ามใครเข้ามา""ขอรับ/เจ้าค่ะ!" ทั้งสองรับคำแล้วนำกำลังคนเข้าปิดทางเข้าออกทั้งเหนือใต้ตามคำสั่งซื่อเซี่ยยี่ให้ทหารคนหนึ่งนำเก้าอี้เข้ามา นางปีนขึ้นไปแล้วประกาศด้วยเสียงอันดังว่า "จงฟัง!" เสียงห้าวหาญดุดันนั้นทำเอาฝูงชนหันมองมายังนางอย่างพร้อมเพรียงกัน ซื่อเซี่ยยี่ฉวยจังหวะนั้นเอ่ยต่อ "แยกย้ายกันซะ! ใครมาทางไหน กลับไปทางนั้น! ข้าให้เวลาหนึ่งก้านธูป!"ผู้ชุมนุมทั้งกลับตั้งหน้าตั้งตาตะลุมบอน ไม่มีใครสนใจคำพูดของนางสักนิด ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มเย็น ก่อนหันไปสั่งทหาร "เอาทรายมา!"ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มมุมปากมองคู่อริที่กระเหี้ยนกระหือรืออยากฝ่าแนวป้องกันไปฆ่าอีกฝ่ายเต็มแก่ นางจึงสั่งทหารให้ขนน้ำและทรายขึ้นไปบนตึกฝั่งตรงข้าม เมื่อซ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว น้อยเนื้อต่ำใจ 1
"..." ฉีจู้เฉิงสูดลมหายใจลึกอย่างทำใจ ก่อนหันไปทางเซียวปิง "ไปเชิญท่านหมอเฟิงหวงมาที่นี่ เร็วเข้า!"เซียวปิงรับคำสั่งแล้วรีบไปในทันที ส่วนซื่อเซี่ยยี่หมุนตัวกลับไปยืนดูเหตุการณ์ชุลมุนตรงหน้าต่อราวกับมีดสั้นที่สีข้างเป็นเครื่องประดับชิ้นหนึ่ง"เซี่ยเอ๋อร์ กลับมานี่" ฉีจู้เฉิงรีบคว้าแขนภรรยา แต่นางกลับสะบัดออก แล้วเอามือจับๆที่มีดเล่มนั้น ใบหน้าเหยเกเล็กน้อย "แผลไม่ลึก"ฉีจู้เฉิงอ้าปากกำลังจะเอ่ยแต่ไม่ทันแล้ว ซื่อเซี่ยยี่ขบกรามแล้วดึงมีดออกจากเนื้อตนเอง เลือดสดๆพุ่งตามออกมาเล็กน้อย นางล้วงหยิบผ้าสีขาวออกมาอุดตรงบาดแผลไว้"ดีนะ ที่แทงถูกเกราะ แผลเลยไม่ลึก...อุ่ย..." ซื่อเซี่ยยี่เงยหน้ามองก็เจอใบหน้าดำคล้ำของฉีจู้เฉิงมองนางอยู่"...เซี่ยเอ๋อร์""จ๋า?""อีกเดี๋ยวท่านหมอก็มา ซี้ซั้วดึงมีดออกแบบนี้ เกิดแผลฉีก เลือดตกในจะทำอย่างไร เจ้าอยากให้ข้าอกแตกตายก่อนใช่หรือไม่?"คำพูดที่รัวเป็นชุดทำเอาแม่ทัพสาวผวา "จ...ใจเย็นๆนะ...คือข้าไม่ได้ตั้งใจ...""ยังจะ...""เดี๋ยวข้ากลับมาคุยนะ" ซื่อเซี่ยยี่รีบทำเป็นกำลังยุ่งสุดๆด้วยการเดินกลับเข้าไปบัญชาการตรงที่หยางหมี่เฟิงยืนอยู่เขาได้แต่ถอนใจไล่หลัง จังห
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 4
เถ้าแก่เนี้ยถึงกับดวงตาลุกวาว โหวเหย๋ผู้นี้มีน้ำใจกว้างขวางยิ่งนัก "ขอบคุณเจ้าค่ะ ขอบคุณ""ข้าเองต่างหากที่ต้องขอโทษ ทั้งๆที่เรียกท่านมาซื้อของสำหรับแต่งงานแท้ๆ" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มตอบเถ้าแก่เนี้ย ไม่เห็นมีเค้าความดุร้ายป่าเถื่อนอย่างที่ใครๆกล่าวหาสักนิด"ท่านแม่ทัพกับโหวเหย๋เกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ" เถ้าแก่เนี้ยยิ้มไม่หุบ "หากท่านแม่ทัพต้องการอะไรเพิ่มก็ส่งคนไปเรียกข้าน้อยมาได้ทันทีเลยนะเจ้าคะ""ขอบคุณมาก เถ้าแก่เนี้ย" ฉีจู้เฉิงยิ้ม ก่อนมองภรรยาสาวที่ยังยิ้มไม่หุบกับของเล่นชิ้นใหม่ จนอดไม่ได้ที่จะเคาะหน้าผากมนเบาๆอย่างนึกเอ็นดูนางขมวดคิ้ว มองฉีจู้เฉิงแล้วทำท่าคำรามใส่น้อยๆเถ้าแก่เนี้ยมิได้ว่าอันใด เพียงแต่อดนึกเอ็นดูไม่ได้ นึกเพียงแต่ว่าข่าวร้ายๆของสามีภรรยาคู่นี้ควรจะได้รับคำแก้ต่างเสียทีเพื่อคุณชายตัวน้อยในครรภ์ของท่านแม่ทัพจะได้เติบโตมาอย่างมีความสุข ไร้คำครหาใดๆขณะที่เถ้าแก่เนียะกำลังให้สาวใช้ของตนเก็บของเตรียมกลับร้าน กลับมีบุรุษคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นสวนเข้ามา"รายงานท่านแม่ทัพ! เกิดเหตุการณ์ชุลมุนที่จวนใต้เท้าโจวขอรับ!"ซื่อเซี่ยยี่ลุกพรวดจากเก้าอี้จนกระเทือนถึงแผล นางหลุดคำสบถออก
ตื๊อรักแม่ทัพสาว จลาจลในฉางอัน 3
"ดี!" นางเงยหน้าจากกองตัวอย่างบัตรเชิญแต่งงานรวมไปถึงตัวอย่างเครื่องประดับต่างๆที่จะใช้สำหรับบ่าวสาว"โอ้โห ทั้งเครื่องประดับและบัตรเชิญล้วนงามยิ่ง" หลิวลู่เฉินหันหน้าไปมอง แล้วหันไปมองหลิงเอ๋อร์ในอ้อมแขน "เห็นแล้วอยากแต่งงานจัง ใช่ไหม หลิงหลิง"หลิงเอ๋อร์หน้าเจื่อนไปถนัด "เราเพิ่งจะรู้จักกันไม่นาน...""ข้ารู้ ข้าก็พูดไปเรื่อย" เขากลบเกลื่อนเมื่อเห็นท่าทีของนาง "ข้าจะรอเมื่อเจ้าพร้อม""...ขอบพระคุณเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์หลุบตาลงอย่างนึกละอายใจ"จะรีบแต่งไปไหน ให้ข้าแต่งก่อนเถอะน่า" ซื่อเซี่ยยี่ว่าพลางหยิบเครื่องประดับต่างๆมาชม พวกมันละลานตาจนนางไม่รู้จะเลือกอันไหนดี"นี่ๆ จู้เฉิง ข้าจะใส่แหวนแบบไหนดี?" ซื่อเซี่ยยี่ว่าพลางชูมือที่มีแหวนหยก พลอย และทองจนละลานตา"ตายแล้ว ท่านแม่ทัพ ทำไมเล่นอะไรเช่นนี้เจ้าคะ?" เถ้าแก่เนี้ยร้านขายเครื่องประดับดุ "รู้รึเปล่าว่าการใส่แหวนก่อนพิธีแต่งงานมันเป็นลางไม่ดีนะเจ้าคะ"ซื่อเซี่ยยี่ทำหน้าตาคล้ายมีแต่คำถามมากมายในหัว "ไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไรเล่าว่าใส่พอดีหรือไม่?""ลองได้ แต่อย่าใส่เล่นแบบนี้เจ้าค่ะ" นางว่าพลางบรรจงถอดแหวนออกจากซื่อเซี่ยยี่ "ลองสวมทีละวง
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Dernière mise à jour : 2026-03-17
Vous vous intéresseriez aussi à
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ27.4K Vuesเกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.4K Vuesบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.4K Vuesหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.2K Vuesเมื่อตำราวสันต์ของข้า ดันไปปลุกมังกรที่หลับไหลของซื่อจื่อ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า175 Vuesลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง836 Vuesสามีผู้ลืมเลือน
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน137 Vuesแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง454 Vues
