เข้าสู่ระบบแชร์
เหตุร้ายในงานเลี้ยง 1
วันที่เผยแพร่:
2026-02-07 07:20:40
บทล่าสุด
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 4
"...ยาสามตะวันสองจันทรา" หมอเฟิงหวงเอ่ยเรียบๆ กินไปแล้วอวัยวะภายในจะถูกกัดกร่อนจนตายภายในสามวัน"ซื่อเซี่ยยี่หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "แล้วนี่...""น่าจะสองวันแล้ว อวัยวะภายในเริ่มไม่ไหวแล้ว" เฟิงหวงชี้ไปที่เลือดสีดำ "อาเจียนเป็นเลือดขนาดนี้ กระเพาะเอย ลำไส้เอยคงไม่เหลือแล้ว...""ไม่...ไม่จริง" ซื่อเซี่ยยี่กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่จนร่วงเผาะๆลงยังมือที่จับเขาไว้ "ฉีจู้เฉิง เจ้าจะตายไม่ได้นะ แล้วงานแต่งงานของเราล่ะ จิ้นหลี่ของเราล่ะ ถ้าไม่มีเจ้าแล้วข้าจะอยู่กับใคร?!"ร่างน้อยสะอื้น ซบศีรษะลงที่หน้าท้องของเขา ขณะที่มือแกร่งลูบหัวนางคล้ายกับจะปลอบให้นางหยุดร้องไห้ "อย่า...ร้องไห้...""ไม่เอา...แบบนี้ไม่เอา..." นางดึงมือเขาแนบแก้มเนียน หันหน้าหาเฟิงหวง "ยาถอนพิษล่ะ มีหรือไม่? การรักษาล่ะ?!"เฟิงหวงเพียงส่ายหน้าตอบกลับมา"พี่สาว! เกิดอะไรขึ้นกับพี่ฉี?!" หลิวลู่เฉินที่วุ่นกับการออกไปตามหาหลิงเอ๋อร์ เมื่อได้ข่าวก็รีบแจ้นกลับมาในทันที"...เขาถูกพิษ" นางว่าเสียงสะอื้น "ขนาดว่าเขาเป็นคนระวังตัวขนาดนี้ยังเสียท่าให้ศัตรูจนได้ ข้ามันไม่ดีเอง ไม่ระวังให้เขา"ฉีจู้เฉิงพยายามจะบีบมือนางแต่กลับไร้เรี่ยวแร
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 3
ฉีจู้เฉิงเอียงตัวไปกระซิบบางอย่างกับนาง ทั้งยังใช้พัดปิดราวกับคุยกันถึงเรื่องของความลับสุดยอดซื่อเซี่ยยี่ฟังแล้วหัวเราะพรืด "ได้ ตกลงตามนี้" นางขยิบตาให้ฉีจู้เฉิงแล้วเรียกหยางหมี่เฟิงมา สั่งการให้กองกำลังพิทักษ์แผ่นดินออกตามหาหลิงเอ๋อร์ ต่อให้ต้องพลิกฉางอัน ต้องหานางให้เจอ!ตั้งแต่ตะวันเริ่มพ้นขอบฟ้าจนกระทั่งตะวันขึ้นตรงหัว หลิวลู่เฉินก็กลับมาในสภาพคนหมดอาลัยตายอยาก เขาเดินเข้ามาหาซื่อเซี่ยยี่กับฉีจู้เฉิงที่เตรียมจะรับประทานอาหารกลางวันทั้งสองคนนั้นนั่งคุยหัวเราะเล่นหัวกันราวกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ส่งผลกระทบใดกับชีวิตของซื่อเซี่ยยี่เลยแม้แต่น้อยหลิวลู่เฉินชักสีหน้า กระแทกตัวลงนั่ง อดไม่ได้ต้องเอ่ยออกมา "ข้าอกจะแตกอยู่แล้ว!"ซื่อเซี่ยยี่ที่กำลังหยอกฉีจู้เฉิงอยู่จึงลดรอยยิ้มบนใบหน้า หันมาเอ่ย "ถึงนางจะเป็นภรรยาของเจ้า แต่ก็เป็นแค่บ่าวคนหนึ่ง อีกทั้งข้าเองก็สั่งคนไปค้นหานางกับเซียวปิงแล้ว อย่าร้อนใจไปเลยน่า""ถึงนางเป็นบ่าวแต่ก็เป็นคนนะ แถมติดตามพี่สาวมานาน น่าจะมีหัวจิตหัวใจกันหน่อย!" หลิวลู่เฉินเห็นท่าทีไม่ทุกข์ร้อนก็พาลให้ฉุนขึ้นมา"แล้วจะให้ข้าทำเช่นไร? เพียงแค่ข้าสั่งให้กองกำล
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 2
"พี่สาว!!!!"เช้าวันรุ่งขึ้น เพียงซื่อเซี่ยยี่ก้าวเท้าออกจากห้องนอนในชุดเตรียมพร้อมสำหรับจะไปออกกำลังกายยามเช้าที่จวนแม่ทัพ ก็ถูกหลิวลู่เฉินพุ่งร่างเข้ามาสกัดไว้เสียก่อน"หลิงหลิงยังไม่กลับมาเลย!! ทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดี!!""ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งสติแตก!" ซื่อเซี่ยยี่ว่า ก่อนหันไปทางฉีจู้เฉิงที่เดินตามหลังนางมา แล้วหันไปทางหลิวลู่เฉิน "ปกตินางไม่เคยเป็นเช่นนี้...ชักเป็นห่วงแล้วสิ"หลิงเอ๋อร์ไม่เหมือนหยางหมี่เฟิง นางเป็นสาวใช้ประจำตัวซื่อเซี่ยยี่ จะให้ธุระหนักแค่ไหนก็ไม่เคยหายไปไหนโดยไม่บอกไม่กล่าวข้ามวันเช่นนี้"หลิงเอ๋อร์ยังไม่กลับมารึ?" ฉีจู้เฉิงถามขึ้นหลังจากคุยกับองครักษ์ส่วนตัวคนอื่น เมื่อเห็นซื่อเซี่ยยี่กับหลิวลู่เฉินพร้อมใจกันพยักหน้ารับก็ทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา"เซียวปิงก็หายไปเช่นกัน ไม่มีใครเห็นเขาตั้งแต่เมื่อคืนนี้"หลิวลู่เฉินที่เบิกตาโพลงตั้งแต่ได้ยินคำพูดของฉีจู้เฉิงก็ถลาไปถึงหน้าฉีจู้เฉิง เมินคำพูดของซื่อเซี่ยยี่ไปถนัดใจ "ท่าน! ท่านว่าอะไรนะ?!"ฉีจู้เฉิงแปลกใจ แต่ก็ทวนคำให้ฟัง "ข้าบอกว่าเซียวปิงก็หายไปเช่นกัน"หลิวลู่เฉินแทบจะหวีดร้อง "นั่นอย่างไร!! ข้านึกแล้วไม่มีผิด!!""นึ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว สาวใช้ที่หายไป 1
วันรุ่งขึ้นยามสาย หลิวลู่เฉินกับสองบุปผาน้อยก็พากันเดินคอตกกลับมาที่จวน ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครกล้าพูดอันใดแม้สักคำ ยังมีความกระอักกระอ่วน ไม่รู้ว่าเมื่อเจอหลิงเอ๋อร์ควรจะปั้นสีหน้าเช่นไร แต่พวกเขาก็ไม่เห็นหลิงเอ๋อร์แม้แต่เงา"พวกเจ้าวางใจเถอะ นางบอกว่าวันนี้เป็นวันหยุดของนาง นางอาจจะออกไปข้างนอกแล้วกลับมาช้าหน่อยกระมัง" หลิวลู่เฉินพูดไปอย่างไม่รู้ว่าคำพูดนั้นจะเป็นการปลอบสองบุปผาน้อยหรือบอกตนเองกันแน่"เจ้าค่ะ" เหลียนฮวาพยักหน้าน้อยๆ ต่างกับเหมยฮวาผู้เป็นพี่สาวที่ยังนั่งน้ำตาร่วงเผาะๆอยู่ข้างๆ เพราะยังรู้สึกผิดที่กระทำการเหมือนทรยศหลิงเอ๋อร์อยู่เหลียนฮวารีบคว้ามือพี่สาวไปอีกทาง"เจ้าจะไปไหน รีบร้อนเพียงนี้" เหมยฮวาถามพลางเบะปาก น้ำตายังซึม"ไปขอยาจากท่านหมอเฟิงหวงน่ะสิ""ยา?" เหมยฮวาถามซ้ำก่อนจะนึกขึ้นได้ "เข้าใจแล้ว..."เพราะเหตุการณ์นี้ทั้งสองสาวถือว่าเป็นความผิดพลาดที่ไม่ตั้งใจให้เกิด ถ้าเกิดว่าพวกนางต้องตั้งครรภ์จากเหตุนี้ คงไม่อาจทนทำใจได้อย่างแน่นอนหลิวลู่เฉินมองเด็กสาวทั้งสองที่วิ่งไปทางห้องของหมอเฟิงหวง ก็ได้แต่ถอนใจ หลิงหลิง นะ หลิงหลิง...เจ้าไม่น่าทำกับข้าเช่นนี้เลยเขาทำท่า
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ของเล่นชิ้นใหม่ 4
"เกินจากพอใจไปมากทีเดียว" เขาตอบเสียงแหบพร่า เขาร้องครางแทบไม่ได้หยุดจนคอแห้งผากแล้วในตอนนี้ซื่อเซี่ยยี่หัวเราะเบาๆ "เห็นเจ้าต้องการ ข้าเลยจัดให้ตามลำขอ"ฉีจู้เฉิงหัวเราะเสียงต่ำ ใบหน้าสะบัดไปมา นางรู้ว่าเขารำคาญเครื่องพันธนาการ รีบยื่นมือไปช่วยปลดออกให้ทั้งผ้าปิดตาและเชือกที่มัดข้อมือ แล้วก็จริงดังคาด เมื่อเขาหลุดจากพันธนาการได้ ก็พยายามไล่คว้าตัวซื่อเซี่ยยี่ไปรอบๆเตียงทันที"บ้าจริง! นี่เจ้ายังไม่หมดแรงอีกเหรอ!?""เป็นถึงสามีท่านแม่ทัพ ถ้าหมดแรงกับเรื่องแค่นี้ก็แย่น่ะสิ!""ไม่เอา!" นางวิ่งวนไปรอบๆ หยิบหมอนได้ก็ขว้างใส่ หยิบเสื้อคลุมได้ก็สะบัดใส่ อะไรอยู่ใกล้มือ ล้วนถูกนางหยิบฉวยขว้างไล่หลังจากที่วิ่งวนวุ่นวายอยู่พักหนึ่งฉีจู้เฉิงจึงใช้แขนเกี่ยวเอวซื่อเซี่ยยี่เอาไว้แล้วกดลงกับเตียง"คนหื่นกาม!" นางร้องใส่ก่อนจะโดนเขารุกจุมพิตหนัก ท่าทีขัดขืนจึงถูกริมฝีปากเขาละลายไปหมดสิ้น"แล้วที่เมื่อครู่ทำกับข้า เจ้ามิได้หื่นกามเลยนะ" เขายิ้มกริ่ม มองนางที่อ่อนระทวยในอ้อมกอดเขา"นั่นคือการตบรางวัลให้เจ้าต่างหาก" ทรวงอกนางกระเพื่อมขึ้นรัว ดวงตาหยาดเยิ้มมองเขาไม่วางดวงหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายยิ้มกว้
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ของเล่นชิ้นใหม่ 3
เสียงเขาคำรามเมื่อนางจุดไฟปรารถนาให้เขาจนโชติช่วง ริมฝีปากเล็กไล่งับดูดย้ำฝากรอยเต็มลาดไหล่ ยิ่งนางดูดเขามากเท่าใด เขาก็ยิ่งต้องการตอบแทนนางมากเท่านั้น มือซนลอบปลดเสื้อผ้าของภรรยาอย่างเชี่ยวชาญ เสื้อสีแดงสดตัดกับเอี๊ยมสีขาวและผิวสีฟองน้ำผึ้ง ยิ่งทำให้นางดูมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก ไม่ว่าเมื่อใด นางก็ยังงดงามในสายตาเขาอยู่เสมอเมื่อสองร่างล้วนเปลือยเปล่าด้วยความตั้งใจ นางก็เป็นฝ่ายพลิกร่างเขาลงเบื้องล่าง สายตากรุ้มกริ่มมองเขาพลางเอ่ยยั่ว"โรงเตี๊ยมนี้มิได้มีดีแต่เตียงใหญ่หรอกนะ...""เอ๋?" เขายังไม่ทันหายสงสัย ผ้าผืนหนึ่งก็เลื่อนมาปิดดวงตาสองข้างของเขาทันที"อ่า...ฟูเหรินของข้าเร้าใจถึงเพียงนี้..." เขายิ้มทั้งที่ดวงตาถูกผนึก จากนั้นทั้งมือและขาของเขาก็ถูกพันธนาการ หูของเขาได้ยินเสียงเนื้อผ้าเสียดสี ก่อนเปลี่ยนเป็นผิวนุ่มหยุ่นที่ทาบทับลูบไล้เขาไปทั่วสรรพางค์การมองไม่เห็นทำให้ประสาทสัมผัสด้านอื่นดีขึ้น หูของเขาดูจะได้ยินเสียงลมหายใจและเสียงหัวเราะเบาๆอย่างพึงใจของนางได้ถนัด ประสาทสัมผัสทางกายของเขาตื่นตัวจนแทบระเบิด“จู้เฉิง..."เสียงกระซิบหวานดังขึ้น "วันนี้เจ้าน่ากินจังเลย ข้าจะเริ่มกินเจ้าจ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05
บางทีคุณอาจจะชอบ
พระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่165.0K viewsทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย682.6K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.6K viewsย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์102.1K viewsรอวันดอกวสันต์เบ่งบาน
ม่านอวี้92 viewsเกิดใหม่ทั้งทีก็ใช้ชีวิตให้ดีเอาตัวรอดไปวันๆ
หรงเย่า / นาย่า120 viewsเส้นทางชีวิตที่แผดเผา ถักทอความฝันดั่งสายรุ้ง
Akasha 32 viewsหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม6.7K views
