บทที่ 3

ไป๋ซู่ซู่ได้ส่งมอบให้เยว่ชิง เยว่ชิงรับมีดสั้นและส่งให้ให้จ่างซุนเซี่ยะได้ดู จ่างซุนเซี่ยะนำมีดสั้นเล่มนี้มาดูจึงทำให้รู้ว่า มีดสั้นชิ้นนี้เป็นของตนเองที่มอบให้กับสหายนามว่าไป๋เค่อที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบยี่สิบปี ตั้งแต่ตั้งแคว้นซู โดยมีไป๋เค่อเป็นแม่ทัพบุกพิชิตนำเมืองและเผ่าต่างๆ ผนวกเข้ากับแคว้นซู

ไป๋ซู่ซู่เล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเมืองลี่ให้เยว่ชิง และจ่างซุนเซี่ยได้ฟัง ทำให้พวกเขาทั้งสองหดหู่ใจเป็นยิ่งนักที่ได้รู้ว่า คนในเมืองลี่ได้ตายหมดสิ้นไม่เว้นแม้แต่เจ้าเมืองที่เป็นสหายที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยกันมา จนสร้างแคว้นนี้ขึ้นมาอย่างมั่นคง

จ่างซุนเซี่ยะจึงมีรับสั่งให้นางอยู่ในวังหลวง แต่ไป๋ซู่ซู่ปฏิเสธที่จะอยู่ต่อในวังหลวง เพราะนางอยากกลับบ้านเกิดที่เมืองลี่อีกครั้ง แต่เยว่ชิงรั้งนางเอาไว้ เพราะคิดว่าเมืองลี่เป็นเมืองร้างไร้ผู้คนไปแล้ว ถ้ากลับไปนางก็ไม่มีใครที่คอยอยู่ดูแลเช่นกัน เยว่ชิงอยากให้นางอยู่ในวังหลวง มอบตำแหน่งกงจู่เทียบเท่า กงจู่ที่เกิดจากหวางโฮ่ว และอยู่ในเจียวฟางกง มอบเรือนเถาฮวาที่อยู่ใกล้ตำหนักตรงนั้นเป็นเรือนไม้ที่ร่มรื่นใกล้สวนท้อนับสิบลี้ เพราะว่าเยว่ชิงชอบต้นท้อในเพลาเบ่งบานมากที่สุด จ่างซุนเซี่ยะจึงให้ทหารและขนสวนในวังช่วยปลูกเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว อีกทั้งยังอยู่ใกล้สระบัวชมพูขนาดใหญ่ทอดยาวไปยังกานลู่กงของต้าหวาง นอกจากนี้เยว่ชิงมอบนางกำนัลสิบคนคอยดูแล และยังมอบนางกำนัลคนสนิทไปดูแลไป๋ซู่ซู่ นางมีนามว่าหลี่ม่านถัว

ซู่ซู่อยู่ในวังหลวงมาได้ระยะเพลาหนึ่ง นางได้ทำความรู้จักกับนางกำนัลและสนมนางในหลายต่อหลายคน พวกนางเข้าหาซู่ซู่อย่างเป็นมิตร เพราะร่วงรู้ว่าซู่ซู่ เป็นลูกบุญธรรมของหวางโฮ่ว ทำให้พวกนางเกรงอยู่บ้าง แต่ความงามราวกับดอกไม้แรกแย้มของซู่ซู่ก็เป็นที่เรื่องลือ เหล่าหวางเย่เข้าหาหวางโฮ่ว เพื่อมาดูตัวนาง และอยากสู่ขอซู่ซู่ไปเป็นหวางเฟย และอี๋เหนียง แต่เยว่ชิงปฏิเสธ เพราะล่วงรู้ว่าต้องการนางให้กับผู้ใด (หวางเย่ แปลว่า องค์ชาย / หวางเฟย แปลว่า พระชายา / อี๋เหนียง แปลว่า เมียน้อย หรือ อนุภรรยา)

ตลอดเพลามานี้ไป๋ซู่ซู่เล่าเรียนธรรมเนียมวังหลัง และการครองเรือนจากเยว่ชิงในหลายด้าน และนางก็ทำได้ดี ถึงช่วงแรกนางจะไม่มีสมาธิทำสิ่งใดเลย เพราะยังอาลัยในเรื่องเมืองลี่ที่นางจากมา ถึงต้าหวางจะสั่งบุกตีแคว้นหานแล้วก็ตามที ไม่ใช่เพื่อแก้แค้นให้สหายของจ่างซุนเซี่ยะเพียงอย่างเดียว แต่ต้องการทำลายแคว้นหาน เพื่อนำแคว้นหานมาเป็นส่วนหนึ่งกับแคว้นซู โดยให้จ่างซุนอู๋จี้ที่ตีเผ่าจินหนาน และเผ่าตันหยางสำเร็จแล้ว ให้นำทัพบุกตีแคว้นหานทันที