เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 1 อยากมีลูก
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-01 23:25:41ตอนที่ 1 อยากมีลูก
ในปัจจุบันมีคู่รักหลายคู่ที่พยายามจะมีลูกแต่ก็อาจไม่เป็นไปอย่างที่ตั้งใจ และหนึ่งในวิธีที่จะช่วยให้คู่รักเหล่านั้นสมหวังและได้มีลูกอย่างที่ตั้งใจในราคาที่ประหยัดกว่าการทำกิฟต์นั้นก็คือ การฉีดเชื้ออสุจิเข้าสู่โพรงมดลูกหรือเรียกง่าย ๆ ว่าการผสมเทียมนั่นเอง ซึ่งเป็นวิธีที่นิยมในการนำมาใช้การรักษาภาวะมีบุตรยากในเบื้องต้นได้ และก็ยังมีความใกล้เคียงกับวิธีการตั้งครรภ์ตามธรรมชาติและให้ผลค่อนข้างเป็นที่น่าพอใจ
ภควดีแต่งงานกับอติรุจผู้เป็นสามีมาเกือบจะครบสามปีแล้ว แต่เร็ว ๆ นี้ผู้เป็นสามีก็เกิดอยากจะมีลูกกับภรรยาขึ้นมา ก็เลยทำให้ตัวสามีนั้นกลุ้มใจเป็นอย่างมาก สาเหตุก็มาจากเรื่องที่มารดาของอติรุจนั้นบอกเขาว่าจะยกมรดกให้ลูก ๆ ที่แต่งงานแล้วมีบุตรเท่านั้น ในอดีตมารดาของอติรุจเธอได้แต่งงานใหม่กับชาวต่างชาติและก็ร่ำรวยมากมายจนเธอและสามีใหม่มีมรดกทรัพย์สินมากมาย คุณพจมานมารดาของอติรุจได้ให้สัญญาว่าถ้าอติรุจบุตรชายของเธอมีลูกเมื่อไหร่ เธอจะแบ่งทรัพย์สินให้เขาส่วนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้อติรุจก็ลำบากมากเพราะยั้งต้องผ่อนทั้งบ้านและรถ เขาจึงอยากได้มรดกของมารดามาช่วยแบ่งเบาภาระหนี้สิน อติรุจจึงได้ปรึกษาเรื่องนี้กับภควดีภรรยาสาวของตนเอง
“วดี...เพื่อนพี่แนะนำโรงพยาบาลแล้วก็บอกชื่อหมอมาแล้วนะ”
“แล้วเพื่อนพี่ว่าไงบ้างคะ เค้าทำแล้วติดลูกมั้ย”
“ติดได้สองเดือนแล้ว กำลังจะไปอัลตร้าซาวด์ดูเพศวันนี้แหละ”
“วดีอยากรู้เหตุผลของคุณแม่ค่ะ ว่าทำไมเราต้องมีลูกก่อน ท่านถึงจะแบ่งทรัพย์สินให้”
“เฮ่อ!!! สงสัยแกคงเห็นหลานมั้ง..”
“แม่พี่นี่ก็เล่นใหญ่เนาะ ทำเป็นเหมือนละครหลังข่าวไปได้”
“แกคงเห็นว่าน้องสาวของพี่มีลูกแล้วมั่ง” อติรุจมีน้องคนละพ่อ เธอได้ทรัพย์สินมรดกจากมารดาไปแล้วจากการที่เธอคลอดลูกแฝดเพราะทำกิฟต์ และอติรุจจึงอยากใช้วิธีนี้บ้าง ที่ผ่านมาภควดีคิดว่าสาเหตุที่เธอไม่มีลูกก็เพราะอติรุจไม่ค่อยทำการบ้านเลยต่างหากและหลัง ๆ มานี้เขาก็แทบจะไม่แตะต้องเธอเลยด้วยซ้ำ เธอจึงอยากให้เขาลองใช้วิธีธรรมชาติดูก่อน แต่อติรุจผู้เป็นสามีก็ไม่ยอม และอ้างว่ามันเสียเวลา โดยเขาบอกภควดีว่าอยากเอามรดกที่ได้นั้นมาใช้หนี้ให้มันจบ ๆ ไป
“แล้วพี่คิดเหรอ ว่าถ้าพี่มีลูกแล้ว พี่จะได้ทรัพย์สินพอ ๆ กับน้องสาวของพี่น่ะ” ภควดีถามเพราะเห็นว่าอติรุจนั้นเป็นแค่ลูกติดเท่านั้น แถมยังอยู่กับฝ่ายบิดามาตั้งแต่เด็กอีกต่างหาก และก่อนหน้านี้อติรุจก็เพิ่งจะตามหามารเจอ
“ก็คงไม่หรอกมั่ง เพราะพี่ไม่เคยอยู่กับแม่เลย ที่แม่จะให้ก็คงอยากให้พี่อยู่สบายมากกว่านี้”
“คือยังไงพี่ก็ต้องมีลูกให้ได้ใช่มั้ย” วดีถามอย่างเหลืออด
“ใช่”
“งั้นพี่ก็ควรทำการบ้านบ้างนะคะ ถ้าทำแล้วมันไม่ได้ผลพี่ก็ไปตรวจสเปริ์มของพี่ซะ เพราะวดีเพิ่งจะอายุย่าง 25 ปีเอง ปัญหามีลูกยากมันคงไม่ได้เกิดจากวดีหรอก" ภรรยาสาวบอกอย่างเหลืออด เพราะหลัง ๆ มานี้สามีไม่เคยเหลียวแลเธอเลยสักนิด แล้วจู่ ๆ จะมาอ้างว่าอยากมีลูกแล้วให้เธอต้องเป็นฝ่ายไปทำกิฟต์หรือวิธีอื่น ๆ มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน!
“คือพี่ใจร้อนน่ะ แล้วก็อยากให้วดีไปตรวจพร้อมกันกับพี่เลยจะได้จบในคราเดียว เผื่อหมอเค้าจะได้แนะนำว่าเราควรทำอย่างไร ไปเถอะนะ” ผู้เป็นสามีอ้อนวอน ภรรยาถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นเพื่อตัดรำคาญ
“ก็ได้ค่ะ แต่ไม่ใช่วันนี้นะคะ เพราะวดีมีสอน”
“พรุ่งนี้วดีลาสักครึ่งวันได้มั้ยละ เดี๋ยวพี่คุยกับไอ้พลมันให้” อติรุจนั้นเป็นเพื่อนกับหัวหน้างานของภควดีซึ่งเจตพลก็คือผู้อำนวยการโรงเรียนที่เขาเคยฝากภรรยาไปทำงานสอนพิเศษภาษาจีนที่โรงเรียนแห่งนี้
บทล่าสุด
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 30 ตอนจบ
ตอนที่ 30 ตอนจบทางด้านภควดี หลังจากที่เธอได้เคลียร์ใจกับภูริชและเด็กหนุ่มก็ยอมลบคลิปให้เธอแล้ว เธอก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จะเหลือก็เพียงแค่อภิรักษ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนที่คอยตามตื๊อขอมีอะไรกับเธออยู่บ่อยๆ ซึ่งพอหลังจากวันนั้น เธอก็ไม่เคยยอมที่จะมีอะไรกับเขาอีกเลย เพราะเธอไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ ภควดีจึงตัดสินใจขอยื่นคำขาดเพราะถึงยังไงอภิรักษ์ก็ไม่ได้มีคลิปที่จะเอามาขู่เธอได้อีกแล้ว ตอนแรกเธอคิดว่าจะลาออกจากครูอัตราจ้างไปสอนที่โรงเรียนอื่นแทนด้วยซ้ำ แต่เธอมาสอบได้ครูผู้ช่วยเสียก่อน..และระหว่างรอเรียกตัวเข้ารับราชการครู เธอก็คิดว่าจะอยู่ที่นี่ให้ครบกำหนด ซึ่งก็คือไม่เกินสิ้นเดือนนี้“ที่พี่เรียกวดีมาพบวันนี้ ก็อยากจะพูดเรื่องที่จะเลี้ยงส่งวดีนั่นแหละ”“ขอบคุณค่ะ แต่..วดีว่าเรากินเลี้ยงกันแค่ในโรงเรียนก็ได้นี่คะ” ภควดีรีบเสนอเพราะไม่ไว้ใจอภิรักษ์“ได้ยังไงกันล่ะ เลี้ยงส่งวดีทั้งทีพี่ก็ต้องทำให้เต็มที่สมกับที่เราเคยร่วมสุขกันมาสิจ๊ะ” เขาไม่วายพูดตอกย้ำเธอ สิ้นเสียงหนุ่มใหญ่ก็ไม่รอช้ารีบลุกจากเก้าอีกของตัวเองมาลวนลามครูสาวที่ยืนอยู่ทันที“วดีขอให้ ผอ..มองวดีในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเหมือนอ
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไง
ตอนที่ 29 หยุดรักครั้งนี้ต้องทำยังไงหนึ่งอาทิตย์ต่อมา มินตราก็ได้โทรบอกภควดีว่านายประเสริฐบิดาของอติรุจได้เสียชีวิตแล้ว ภควดีเดินทางมางานศพ เพราะมินตราไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ เธออยู่กับแม่ซึ่งก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร หลังจากนั้นมินตราก็ขอติดตามภควดีมาที่กรุงเทพฯ เพื่อจะบอกข่าวกับอติรุจที่ถูกต้องโทษอยู่ในเรือนจำมินตราพอเข้ามาในกรุงเทพฯ เธอก็ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านนอก จึงบอกกับภควดีว่า เธออยากย้ายมาเรียน ม.4 ที่กรุงเทพฯ โดยเธอบอกว่าจะหางานทำไปด้วย เพราะรายได้หลักของครอบครัวก็มาจากการที่เธอดูแลประเสริฐบิดาของอติรุจ“มิ้น!! แต่หนูจะเสียเวลาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่เลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ มิ้นอยากมาเริ่มเรียน ม.4 ใหม่ที่นี่”“น้าว่ามันจะเสียเวลาเอานะ มิ้นไปกลับไปเรียนให้จบหกแล้วค่อยมาต่อมหาลัยที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอ”“แต่ตอนนี้มิ้นก็ไม่มีรายได้อะไรเลยนะคะ”“เดี๋ยวน้าจะช่วยมิ้นเป็นรายเดือน แล้วพอช่วงปิดเทอมมิ้นก็ค่อยหางานทำงานดีมั้ย อดทนเรียนให้จบอีกแค่ปีกว่า ๆ เองนะ” ภควดีสงสารเธอเพราะไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร“งั้นถ้าจบม.6 แล้ว มิ้นขอมาพักกับน้าวดีได้มั้ยคะ”“อ๋อ ได้สิ”“ขอบคุณค่ะ”วันนี้ ภูริชคะยั้นคะยอให้ภคว
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NC
ตอนที่ 28 ประชุมลับกับ ผ.อ. NCอภิรักษ์ลุ่มหลงอยู่ในวังวนพิศวาส เขาปาดลิ้นร้อนเลียไปตามรอยแยก ก่อนจะดูดดื่มรสชาติความหวานของกายสาวที่เขาโหยหามาอย่างยาวนานเสียงเธอเร่งเร้าให้เขาชิดใกล้ เพื่อบดขยี้ปลายลิ้นร้อนในเรือนกายเธอ ครูสาวหมุนคว้างท่ามกลางคลื่นลมของความเสน่หา เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามสัญชาตญาณความต้องอันร้อนแรงของตัวเอง“หวานเหลือเกิน...วดีจ๋า น่าเสียดายแทนไอ้รุจ ที่มีของดีอยู่แล้วแต่เสือกไม่เห็นค่า” อภิรักษ์พึมพำเสียงแหบห้าวดังกระหึ่มในลำคอ เขาห่อลิ้นเสียบลงไปในแอ่งสวาทที่ชุ่มโชก ก่อนจะดูดกินจนเธอดิ้นพล่าน ใบหน้าสวยสะบัดไปมาด้วยความทรมาน ก่อนที่มือเรียวบางจะดึงทึ้งเส้นผมของเขา“พี่รักษ์ขา วดีทรมานเหลือเกิน อื้อ”แม้จะได้ยินเสียงขอร้องแต่หนุ่มใหญ่ก็ยังคงทรมานครูสาวด้วยการเกร็งลิ้นเข้าออกเป็นจังหวะ เธอครางเสียงหวานใสไปหลายรอบ ลมหายใจหอบกระชั้น ขาเรียวงามแยกออกจากกันมากขึ้น อภิรักษ์กดลึกเร่งระรัว เนื้อตัวภควดีบิดเร่ารอรับคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อภายในเกร็งตอดรัด สะโพกอวบแอ่นหยัดขึ้นหาริมฝีปากของเขา กายสาวเกร็งกระตุกพร้อมปลดปล่อยความสุขสมออกมาให้เขากลืนกินอภิรักษ์หายใจก
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC
ตอนที่ 27 ครั้งเดียวก็เกินพอ NC“วดีขอให้มันจบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ..” สิ้นเสียงหวานอภิรักษ์ก็สอดมือลงใต้ขอบกระโปรงของเธอ ก่อนจะหยุดปลายนิ้วที่ใจกลางความชุ่มฉ่ำ แค่เพียงขยับกรีดกรายเบาๆ ตามรอยแยก ตัวเธอก็สั่นสะท้าน“ผมไม่ขอรับปาก”“อื้อ!..อย่าค่ะ..แค่ครั้งนี้ครั้งเดียววดีก็รู้สึกผิดมากพออยู่แล้ว ได้โปรดเห็นใจเถอะนะคะ” แววตาเขาวับวาวเปี่ยมด้วยความต้องการอย่างท่วมท้น ต่อให้เธอห้ามเขาก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้วมิเช่นนั้นคงไม่ออกอุบายพามาที่นี่หรอก แต่ก็พยายามพูดโน้มน้าวเธอให้คล้อยตามด้วยความยินยอมดีกว่าการขืนใจ“คุณไม่พูด ผมไม่พูด ใครมันจะรู้”“ก็เราไงคะที่รู้...รู้อยู่แก่ใจ วดีขอร้องเถอะค่ะ ขอให้จบแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว”“ผมทนความสวยเซ็กซี่ของคุณไม่ได้หรอก วดีจ๋า” พูดจบอภิรักษ์ก็มอบจูบแสนหวานให้เธออย่างเร่าร้อนพร้อมกับมือหนาที่ล้วงเข้าไปตะปบกรีดกลางร่อง“อ๊าห์!!!” เธอครางเสียงสั่นก่อนจะหนีบต้นขาเอาไว้แน่น ถ้าเขาไม่ตกลงเธอก็จะไม่ยินยอม“อย่าดื้อกับผมสิ แค่คุณให้ผมกินเวลาที่หิว มันก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรเลย แล้วผมสัญญาว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร” รอยยิ้มของช่างเจ้าเล่ห์นัก หญิงสาวเริ่มกังวลกั
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NC
ตอนที่ 26 หลอกไปเชือด NCรุ่งเช้า ผู้อำนวยการได้โทรหาภควดี และบอกกับเธอว่าวันนี้ไม่ต้องเข้าไปที่โรงเรียน เดี๋ยวเขาจะเป็นคนมารับเธอที่หน้าคอนโด หลังจากวางสายผู้อำนวยการแล้วภควดีจึงรีบโทรบอกภูริชว่าไม่ต้องแวะมารับเธอ“งั้นเย็นนี้ คุณครูอย่าลืมไปเชียร์ผมแข่งบาสด้วยนะครับ”“จ้ะ..เดี๋ยวครูคงเสร็จจากงานที่เขตช่วงบ่าย ๆ จะแวะไปเชียร์นะ” วางสายจากเด็กหนุ่มไม่ถึงหนึ่งนาที ผู้อำนวยการก็โทรเข้ามาอีกรอบและว่าเขาจอดรถคอยเธออยู่ที่หน้าคอนโดแล้ว ภควดีเอื้อมดูนาฬิกาข้อมือเวลาก็เพิ่ง 07.15 น. ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าสะพายแล้วหอบแฟ้มเอกสารออกจากห้องมาด้วยความเร่งรีบ ระหว่างที่เดินออกมาเธอก็พลางนึกในใจด้วยความค่อนขอดว่า..ประชุมเขตเก้าโมงจะรีบไปไหนกันนักหนา!หญิงสาวกำลังเดินออกมาที่ลานจอดรถหน้าคอนโด มีกระเป๋าสะพายและหอบแฟ้มเดินมาที่รถ เธออยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนทรงปีกกว้างสีขาวลายทาง คอวีกว้างปิดกระดูกช่วงบ่าสวยเซ็กซี่ และสวมกระโปรงสีครีมทรงเอพร้อมด้วยเข็มขัดที่รัดเอวคอดกิ่วเอาไว้ด้วยความทะมัดทะแมง ชายสูงวัยถึงกับกลืนน้ำลายก่อนจะรีบวางโทรศัพท์เพื่อปิดคลิปของเธอที่กำลังดูอยู่ ก่อนที่ครูสาวจะก้าวเข้ามานั่งในรถร
ถึงจะร่านแต่ก็รัก ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบน
ตอนที่ 25 ปลาหมึกแถวบนภควดีที่แต่งตัวเสร็จก่อนจึงรีบเดินมาปลดล็อกประตู ก่อนจะเห็นร่างท่วมของผู้อำนวยการยืนหน้าเครียดอยู่“เข้าไปทำอะไรกันในนั้น..คุณภควดี” เสียงเข้มเอ่ยถาม ภควดีรีบปาดเหงื่อออก และยืนเอาตัวบังไว้ แต่ภูริชก็ดันทะเล่อทะล่าออกมาพร้อมกับเอ่ยขึ้น“พอดี ผมไปเล่นบาสมาแล้วก็เข้าไปเปลี่ยนชุดครับ” เด็กหนุ่มหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นร่างของชายสูงวัยเจ้าของโรงเรียน“แล้วครูวดีล่ะ เข้าไปทำอะไรในนั้น” เสียงเข้มของชายสูงวัยถามขึ้น“วดีจะเข้าไปดูเด็ก ๆ ค่ะ ว่ากลับกันหมดหรือยัง” ครูสาวพูดได้ไม่ค่อยเป็นปากนัก ก่อนจะถูกเสียงเข้มตวาดกลับทันที“นั่นมันหน้าที่ของภารโรง..มันไม่ใช่หน้าที่ของครู” ภควดีก้มหน้ายอมรับผิด“ส่วนเธอก็กลับบ้านได้แล้วนายภูริช ไม่งั้นฉั้นจะฟ้องพ่อเธอ” ผู้อำนวยการ หันมาดุเด็กหนุ่มอีกครั้งเมื่ออ่านป้ายชื่อแล้วรู้จักบิดาของภูริชจากนามสกุลดัง เพราะว่าภูริชนั้นย้ายมากลางคันและพ่อของเขาเองที่พาลูกชายเข้ามาฝากเรียนที่นี่ โดยมอบเงินบริจาคไปหลายล้านบาท“ครับ” ภูริชรีบเดินจากไปเพราะกลัวผู้อำนวยการจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องบิดาสักครู่ ผู้อำนวยการ..ก็เอ่ยขึ้นกับครูสาวที่ยืนรับผิดอยู่“พร
บางทีคุณอาจจะชอบ
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn75.5K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.2K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.2K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย108.0K viewsคนขับรถกับคุณหนูใจแตก
กาสะลอง898 viewsรักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน
คุณฉม65 viewsBAD BABY (ROCCO) 💊 จะรัก (ร้าย) แค่กับเธอ
P*PANIC(ปภาสรินทร์)818 viewsทาสรักเมียเด็ก
เจ้าหมูน้อย3.9K views
