MasukShare
บทที่ 454
Bab terbaru
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 456
พอมาถึงวิลล่า ผมก็รีบอาบน้ำอย่างไว แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อเชิ้ตเรียบร้อย ผมเป็นฝ่ายริเริ่มเตรียมมื้อค่ำพิเศษที่บริเวณสวนเปิดโล่งของรีสอร์ตวิลล่า ผมตั้งใจจัดบรรยากาศให้ต่างออกไปนิดหน่อย เพื่อให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น"สุรชาติ ช่วยขยับโต๊ะไม้ไปกลางสวนอีกหน่อยนะ" ผมสั่งหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเกาะนั้น"รับทราบครับ คุณบัญญัติ จะให้จัดเก้าอี้นั่งหันหน้าชนกันเลยไหมครับ?" สุรชาติถามพลางยกปลายโต๊ะขึ้น"ใช่ สุรชาติ วางเก้าอี้สองตัวไว้ฝั่งนี้ แล้วอีกสองตัวไว้ฝั่งตรงข้าม"ตอนนี้โต๊ะไม้ยาวตัวหนึ่งถูกจัดวางอย่างเรียบร้อยบนสนามหญ้าที่ตัดสั้นในสวน ผมปล่อยให้โต๊ะไม้สะอาดโล่งๆ ไม่มีผ้าปูโต๊ะลวดลายอะไร มีเพียงเทียนเล่มเล็กหลายสิบเล่มประดับอยู่ตรงกลางโต๊ะเพื่อให้แสงสว่างเสียงประตูกระจกของวิลล่าเลื่อนเปิดดังขึ้นกะทันหัน ดึงความสนใจของผมไปทันที ผมหันไปทางระเบียง แล้วลมหายใจของผมก็สะดุดไปชั่วขณะลลิตาก้าวออกมาจากวิลล่าด้วยลุคที่งดงามมาก เธอสวมชุดราตรีแขนกุดสีแดงเข้ม ทรงชุดเข้ากับรูปร่างของเธอพอดี ทำให้ผิวขาวของเธอดูเปล่งประกายยิ่งขึ้นใต้แสงไฟในสวน"ลุคฉันเป็นไงบ้าง บัญญัติ? ไม่แปลกใช
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 455
ลมทะเลพัดค่อนข้างแรง ปะทะใบหน้าของพวกเราทั้งสองคนผมยาวของลลิตาปลิวไสว จนบังดวงตาของเธอไปบางส่วน ผมใช้นิ้วชี้ข้างขวาค่อยๆ ปัดเส้นผมออกจากใบหน้าของลลิตา"ผมคุณยุ่งมากเลย โดนลมทะเลเข้าไปน่ะ" ผมพูดเบาๆลลิตายิ้มหวาน และไม่ได้หลบสัมผัสจากมือของผมเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวกลับเอียงศีรษะเล็กน้อย เหมือนกำลังเพลิดเพลินกับปลายนิ้วของผมที่ลูบผ่านแก้มของเธอ ระยะห่างระหว่างใบหน้าของพวกเราสองคนค่อยๆ แคบลงทีละนิดผมมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองอยู่ในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของลลิตาสัมผัสผิวหน้าของผม กลิ่นน้ำหอมสตรอว์เบอร์รีจากลำคอของเธอจู่ๆ ก็กลบกลิ่นเค็มของน้ำทะเลรอบตัวผมไปหมด"บัญญัติ..." เธอเรียกเบามาก แทบจะเหมือนเสียงกระซิบเปลือกตาทั้งสองข้างของเธอค่อยๆ ปิดลง พร้อมกับระยะห่างของพวกเราที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้นซ่า!ตอนที่พวกเรากำลังจะจูบกันท่ามกลางลมทะเล จู่ๆ ก็มีเรื่องน่าหงุดหงิดเกิดขึ้น อัญชัญสาดน้ำทะเลใส่หลังผมจากด้านหลังอย่างกะทันหัน"เฮ้ย! เย็นฉิบ ไอ้บ้าเอ๊ย!" ผมสบถออกไปตามสัญชาตญาณ พร้อมสะดุ้งโหยงไปข้างหน้าน้ำทะเลทำให้เสื้อเชิ้ตลำลองบางๆ ที่ผมใส่อยู่เปียกไปทั้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 454
ผมหันไปมองใบหน้าทะเล้นของอัญชัญที่กำลังยิ้มอย่างสะใจ เธอแลบลิ้นใส่ผม แกล้งเยาะเย้ยผมอย่างเปิดเผยโดยไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด"ระวังตัวไว้เถอะ! เดี๋ยวผมสาดคืนตอนนี้เลย!" ผมขู่แกล้งทำท่าจะก้มลงไปตักน้ำทะเลพอเห็นผมขู่ เธอก็รีบเผ่นแน่บทันที อัญชัญวิ่งหนีออกห่างจากผมพร้อมหัวเราะเสียงไปทางดารา"ตามมาเลยถ้าจับฉันได้! แบร่!" อัญชัญตะโกนมาจากไกลๆ"แน่จริงก็เข้ามาใกล้ๆ อีกสิ!" ผมตอบกลับพลางเท้าเอวผมมองอัญชัญวิ่งห่างออกไป พร้อมส่ายหน้าเบาๆ ผมไม่ได้คิดจะไล่ตามเธอจริงๆ จนต้องวิ่งไล่จับกันริมชายหาดเลยสักนิด แรงของผมยังมีค่ามากเกินกว่าจะเอาไปเสียกับการรับมือนิสัยเด็กๆ ของน้องสาวต่างสายเลือดของผมในเช้านี้"เด็กคนคนนี้นี่จริงๆ เลย ทำอะไรไม่รู้จักเหนื่อยตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว" ผมพึมพำอย่างยอมแพ้ผมเพิ่งจะยืดหลังกลับมาตรง จู่ๆ ลลิตาก็เดินเข้ามาใกล้จากด้านหลัง ลลิตาจับมือขวาของผมไว้แน่น เล็บของเธอถึงกับจิกลงบนผิวหลังมือของผมนิดๆ จนรู้สึกเจ็บแปลบ"โอ๊ย ลลิตาจับมือเบาๆ หน่อยสิ มือผมเจ็บนะ โดนบีบอยู่" ผมร้องออกมาโดยอัตโนมัติลลิตาไม่สนใจคำบ่นของผมเมื่อกี้เลยสักนิด แรงบีบมือของเธอกลับยิ่งแน่นขึ้น จนข้อมือ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 453
อัญชัญปรากฏตัวที่ระเบียง พร้อมถือเครื่องดื่มเย็นสองแก้วที่ตกแต่งด้วยผลไม้หั่นชิ้น เด็กสาวเดินสบายๆ เข้ามาหาผมกับลลิตาที่ยังยืนอยู่ใกล้กัน“แหมๆ พอปลอดภัยแล้วก็กอดกันไม่ยอมปล่อยเลยนะ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว?” อัญชัญแซวด้วยน้ำเสียงซุกซนมากผมกับลลิตารีบคลายอ้อมกอดโดยอัตโนมัติ แล้วหันไปมองเธอพร้อมกัน“คุณนี่ขัดบรรยากาศจริงๆ เลยนะ อัญชัญ คนกำลังหาความสงบหลังจากเครียดมาทั้งคืน” ผมตอบกลับแบบสบายๆ“ความสงบอะไรล่ะ เกาะพี่ลลิตาแน่นซะขนาดนั้น อย่างกับกลัวว่าเช้านี้เธอจะโดนเอเลี่ยนลักพาตัวไปงั้นแหละ”อัญชัญก้าวเข้ามาใกล้พวกเราสองคนมากขึ้น เธอจงใจเอาไหล่ขวาของตัวเองมาแนบกับด้านซ้ายของตัวผมอย่างชิดสนิท เด็กสาวคนคนนี้เอนตัวพิงราวไม้สัก หันหน้าออกไปทางทะเลกว้างด้วย“ขยับหน่อยสิ บัญญัติ ฉันก็อยากดูวิวจากมุมนี้เหมือนกัน” อัญชัญแกล้งอ้างด้วยสีหน้าไร้เดียงสา“เธอก็ไปยืนข้างโต๊ะตรงนั้นได้นี่ อัญชัญ ทำไมต้องเอาตัวมาเบียดบัญญัติด้วย?” ลลิตาตำหนิด้วยน้ำเสียงห้วนๆ“ก็ฉันชอบนี่ พี่ ระเบียงก็กว้าง ลมตรงนี้ก็ดีด้วย”ลลิตาจ้องหน้าอัญชัญเขม็งเพราะการรบกวนทางกายนั้น สีหน้าเปี่ยมสุขบนใบหน้าของหญิงสาวผู้สง่างามพ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 452
ครอบครัวของเราพากันเข้าไปพักในห้องนั่งเล่นของวิลล่าที่มีระบบถ่ายเทอากาศแบบเปิดโล่ง ดีไซน์ภายในของตัวอาคารสวยจนสบายตา และยิ่งขับบรรยากาศความหรูหราออกมาอย่างชัดเจน"แม่ขอไปนอนพักในห้องเลยนะ บัญญัติ แม่จะนอนชดเชยให้ยาวถึงเที่ยงไปเลย" แม่บอกลา พลางเดินโซเซไปด้วยความเหนื่อยล้า"ห้องใหญ่ของแม่อยู่ชั้นล่างทางขวามือนั่นครับ เดี๋ยวให้คนรับใช้ช่วยยกของแม่เข้าไปให้ตอนนี้เลย""ฉันก็ขอไปอาบน้ำอุ่นก่อนดีกว่า ตัวเหนียวมากเลย เหงื่อผสมฝุ่นถนนเต็มไปหมด" อัญชัญเสริม พลางลากกระเป๋าใบเล็กของเธอเดินออกไป "ไปกันเถอะ ดารา เรานอนห้องเดียวกันที่ชั้นสองดีกว่า จะได้กว้างๆ""ไปค่ะ พี่อัญชัญ! ดาราอยากแช่อ่างน้ำอุ่นนานๆ!"ผมปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายไปยังห้องของตัวเอง เพื่อทำความสะอาดร่างกายกันให้เต็มที่"คุณอยากไปดูห้องของเราตอนนี้ไหม ลลิตา?" ผมถามพลางหันไปมองหญิงสาวข้างตัวแต่ยังไม่ทันที่ผมจะก้าวไปทางโถงห้องพัก เธอก็ขยับตัวไปก่อนแล้ว ลลิตาดึงฝ่ามือของผมโดยไม่พูดอะไรมากเพื่อให้เดินตามเธอไป เธอพาผมเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปยังบริเวณระเบียงไม้ของตัวอาคารเรายืนเคียงข้างกันตรงริมราวระเบียงไม้สักที่แข็งแรงมาก ทิวทัศน์ตร
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 451
เครื่องบินลงจอดอย่างนุ่มนวลมากบนรันเวย์ลาดยางของเกาะส่วนตัวแห่งนี้ในช่วงใกล้เช้า"พวกเราถึงเกาะแล้ว!" ดาราร้องอย่างดีใจ พลางเอาจมูกแนบกระจกหน้าต่างเครื่องยนต์ของเครื่องบินค่อยๆ ดับสนิท เมื่อลำเครื่องหยุดลงในพื้นที่จอดพิเศษ ผมรีบปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วลุกขึ้นยืนยืดกล้ามเนื้อที่แข็งตึงไม่น้อย"เอาล่ะ ทุกคนเตรียมตัวลงได้แล้ว ของติดตัวอย่าให้ลืมไว้ในห้องโดยสารนะ" ผมสั่งพลางเดินนำไปทางประตูทางออก"ฉันแทบจะรอไม่ไหวแล้ว อยากไปนอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ ในวิลล่าจังเลย" อัญชัญบ่นพลางลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองพวกเราทั้งห้าคนมารวมตัวกันที่หน้าประตูหลักของเครื่องบิน ระหว่างรอเจ้าหน้าที่ภาคพื้น แอร์โฮสเตสคนคนหนึ่งเตรียมยืนอยู่ใกล้แผงควบคุมประตูเพื่อเปิดทางออกให้พวกเราประตูไฮดรอลิกของเครื่องบินเปิดออกอัตโนมัติไปด้านนอก รับลมทะเลเขตร้อนที่สดชื่นมาก สายลมทะเลพัดปะทะใบหน้าของพวกเราทันที ทำให้รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูกชายรูปร่างกำยำในชุดเครื่องแบบสีดำทั้งตัว ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงปลายรันเวย์"บัญญัติ พวกเขาเป็นใครน่ะ? ทำไมถึงถือปืนยาวกันแบบนั้น?" ลลิตากระซิบด้วยความกลัว พลางบีบแขนผมแน่น"ใช่
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
Anda juga akan menyukai
หลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์13.1K Dibacaเทพบุปผาปรารถนาจะเป็นภรรยาท่านจอมมาร
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.3K Dibacaเซียนหมอมังกรระห่ำเมือง
ด้านนอกด่านประตูห่านป่า173.9K DibacaCovid-19 มะรุมมะตุ้มรุมรัก (Nc18+)
L.sunanta1.8K Dibacaหนิงชิง
橙花7.1K Dibacaแค้นรักแพทย์อัจฉริยะ
คันธรส สุภาสนันท์148.9K Dibacaพลิกชะตารัก มรดกเซียน
หลงเทียนหยา247.2K Dibaca
