MasukShare
บทที่ 453
Bab terbaru
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 456
พอมาถึงวิลล่า ผมก็รีบอาบน้ำอย่างไว แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อเชิ้ตเรียบร้อย ผมเป็นฝ่ายริเริ่มเตรียมมื้อค่ำพิเศษที่บริเวณสวนเปิดโล่งของรีสอร์ตวิลล่า ผมตั้งใจจัดบรรยากาศให้ต่างออกไปนิดหน่อย เพื่อให้ทุกคนรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น"สุรชาติ ช่วยขยับโต๊ะไม้ไปกลางสวนอีกหน่อยนะ" ผมสั่งหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของเกาะนั้น"รับทราบครับ คุณบัญญัติ จะให้จัดเก้าอี้นั่งหันหน้าชนกันเลยไหมครับ?" สุรชาติถามพลางยกปลายโต๊ะขึ้น"ใช่ สุรชาติ วางเก้าอี้สองตัวไว้ฝั่งนี้ แล้วอีกสองตัวไว้ฝั่งตรงข้าม"ตอนนี้โต๊ะไม้ยาวตัวหนึ่งถูกจัดวางอย่างเรียบร้อยบนสนามหญ้าที่ตัดสั้นในสวน ผมปล่อยให้โต๊ะไม้สะอาดโล่งๆ ไม่มีผ้าปูโต๊ะลวดลายอะไร มีเพียงเทียนเล่มเล็กหลายสิบเล่มประดับอยู่ตรงกลางโต๊ะเพื่อให้แสงสว่างเสียงประตูกระจกของวิลล่าเลื่อนเปิดดังขึ้นกะทันหัน ดึงความสนใจของผมไปทันที ผมหันไปทางระเบียง แล้วลมหายใจของผมก็สะดุดไปชั่วขณะลลิตาก้าวออกมาจากวิลล่าด้วยลุคที่งดงามมาก เธอสวมชุดราตรีแขนกุดสีแดงเข้ม ทรงชุดเข้ากับรูปร่างของเธอพอดี ทำให้ผิวขาวของเธอดูเปล่งประกายยิ่งขึ้นใต้แสงไฟในสวน"ลุคฉันเป็นไงบ้าง บัญญัติ? ไม่แปลกใช
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 455
ลมทะเลพัดค่อนข้างแรง ปะทะใบหน้าของพวกเราทั้งสองคนผมยาวของลลิตาปลิวไสว จนบังดวงตาของเธอไปบางส่วน ผมใช้นิ้วชี้ข้างขวาค่อยๆ ปัดเส้นผมออกจากใบหน้าของลลิตา"ผมคุณยุ่งมากเลย โดนลมทะเลเข้าไปน่ะ" ผมพูดเบาๆลลิตายิ้มหวาน และไม่ได้หลบสัมผัสจากมือของผมเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวกลับเอียงศีรษะเล็กน้อย เหมือนกำลังเพลิดเพลินกับปลายนิ้วของผมที่ลูบผ่านแก้มของเธอ ระยะห่างระหว่างใบหน้าของพวกเราสองคนค่อยๆ แคบลงทีละนิดผมมองเห็นเงาสะท้อนของตัวเองอยู่ในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ของลลิตาสัมผัสผิวหน้าของผม กลิ่นน้ำหอมสตรอว์เบอร์รีจากลำคอของเธอจู่ๆ ก็กลบกลิ่นเค็มของน้ำทะเลรอบตัวผมไปหมด"บัญญัติ..." เธอเรียกเบามาก แทบจะเหมือนเสียงกระซิบเปลือกตาทั้งสองข้างของเธอค่อยๆ ปิดลง พร้อมกับระยะห่างของพวกเราที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้นซ่า!ตอนที่พวกเรากำลังจะจูบกันท่ามกลางลมทะเล จู่ๆ ก็มีเรื่องน่าหงุดหงิดเกิดขึ้น อัญชัญสาดน้ำทะเลใส่หลังผมจากด้านหลังอย่างกะทันหัน"เฮ้ย! เย็นฉิบ ไอ้บ้าเอ๊ย!" ผมสบถออกไปตามสัญชาตญาณ พร้อมสะดุ้งโหยงไปข้างหน้าน้ำทะเลทำให้เสื้อเชิ้ตลำลองบางๆ ที่ผมใส่อยู่เปียกไปทั้
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 454
ผมหันไปมองใบหน้าทะเล้นของอัญชัญที่กำลังยิ้มอย่างสะใจ เธอแลบลิ้นใส่ผม แกล้งเยาะเย้ยผมอย่างเปิดเผยโดยไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด"ระวังตัวไว้เถอะ! เดี๋ยวผมสาดคืนตอนนี้เลย!" ผมขู่แกล้งทำท่าจะก้มลงไปตักน้ำทะเลพอเห็นผมขู่ เธอก็รีบเผ่นแน่บทันที อัญชัญวิ่งหนีออกห่างจากผมพร้อมหัวเราะเสียงไปทางดารา"ตามมาเลยถ้าจับฉันได้! แบร่!" อัญชัญตะโกนมาจากไกลๆ"แน่จริงก็เข้ามาใกล้ๆ อีกสิ!" ผมตอบกลับพลางเท้าเอวผมมองอัญชัญวิ่งห่างออกไป พร้อมส่ายหน้าเบาๆ ผมไม่ได้คิดจะไล่ตามเธอจริงๆ จนต้องวิ่งไล่จับกันริมชายหาดเลยสักนิด แรงของผมยังมีค่ามากเกินกว่าจะเอาไปเสียกับการรับมือนิสัยเด็กๆ ของน้องสาวต่างสายเลือดของผมในเช้านี้"เด็กคนคนนี้นี่จริงๆ เลย ทำอะไรไม่รู้จักเหนื่อยตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว" ผมพึมพำอย่างยอมแพ้ผมเพิ่งจะยืดหลังกลับมาตรง จู่ๆ ลลิตาก็เดินเข้ามาใกล้จากด้านหลัง ลลิตาจับมือขวาของผมไว้แน่น เล็บของเธอถึงกับจิกลงบนผิวหลังมือของผมนิดๆ จนรู้สึกเจ็บแปลบ"โอ๊ย ลลิตาจับมือเบาๆ หน่อยสิ มือผมเจ็บนะ โดนบีบอยู่" ผมร้องออกมาโดยอัตโนมัติลลิตาไม่สนใจคำบ่นของผมเมื่อกี้เลยสักนิด แรงบีบมือของเธอกลับยิ่งแน่นขึ้น จนข้อมือ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 453
อัญชัญปรากฏตัวที่ระเบียง พร้อมถือเครื่องดื่มเย็นสองแก้วที่ตกแต่งด้วยผลไม้หั่นชิ้น เด็กสาวเดินสบายๆ เข้ามาหาผมกับลลิตาที่ยังยืนอยู่ใกล้กัน“แหมๆ พอปลอดภัยแล้วก็กอดกันไม่ยอมปล่อยเลยนะ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว?” อัญชัญแซวด้วยน้ำเสียงซุกซนมากผมกับลลิตารีบคลายอ้อมกอดโดยอัตโนมัติ แล้วหันไปมองเธอพร้อมกัน“คุณนี่ขัดบรรยากาศจริงๆ เลยนะ อัญชัญ คนกำลังหาความสงบหลังจากเครียดมาทั้งคืน” ผมตอบกลับแบบสบายๆ“ความสงบอะไรล่ะ เกาะพี่ลลิตาแน่นซะขนาดนั้น อย่างกับกลัวว่าเช้านี้เธอจะโดนเอเลี่ยนลักพาตัวไปงั้นแหละ”อัญชัญก้าวเข้ามาใกล้พวกเราสองคนมากขึ้น เธอจงใจเอาไหล่ขวาของตัวเองมาแนบกับด้านซ้ายของตัวผมอย่างชิดสนิท เด็กสาวคนคนนี้เอนตัวพิงราวไม้สัก หันหน้าออกไปทางทะเลกว้างด้วย“ขยับหน่อยสิ บัญญัติ ฉันก็อยากดูวิวจากมุมนี้เหมือนกัน” อัญชัญแกล้งอ้างด้วยสีหน้าไร้เดียงสา“เธอก็ไปยืนข้างโต๊ะตรงนั้นได้นี่ อัญชัญ ทำไมต้องเอาตัวมาเบียดบัญญัติด้วย?” ลลิตาตำหนิด้วยน้ำเสียงห้วนๆ“ก็ฉันชอบนี่ พี่ ระเบียงก็กว้าง ลมตรงนี้ก็ดีด้วย”ลลิตาจ้องหน้าอัญชัญเขม็งเพราะการรบกวนทางกายนั้น สีหน้าเปี่ยมสุขบนใบหน้าของหญิงสาวผู้สง่างามพ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 452
ครอบครัวของเราพากันเข้าไปพักในห้องนั่งเล่นของวิลล่าที่มีระบบถ่ายเทอากาศแบบเปิดโล่ง ดีไซน์ภายในของตัวอาคารสวยจนสบายตา และยิ่งขับบรรยากาศความหรูหราออกมาอย่างชัดเจน"แม่ขอไปนอนพักในห้องเลยนะ บัญญัติ แม่จะนอนชดเชยให้ยาวถึงเที่ยงไปเลย" แม่บอกลา พลางเดินโซเซไปด้วยความเหนื่อยล้า"ห้องใหญ่ของแม่อยู่ชั้นล่างทางขวามือนั่นครับ เดี๋ยวให้คนรับใช้ช่วยยกของแม่เข้าไปให้ตอนนี้เลย""ฉันก็ขอไปอาบน้ำอุ่นก่อนดีกว่า ตัวเหนียวมากเลย เหงื่อผสมฝุ่นถนนเต็มไปหมด" อัญชัญเสริม พลางลากกระเป๋าใบเล็กของเธอเดินออกไป "ไปกันเถอะ ดารา เรานอนห้องเดียวกันที่ชั้นสองดีกว่า จะได้กว้างๆ""ไปค่ะ พี่อัญชัญ! ดาราอยากแช่อ่างน้ำอุ่นนานๆ!"ผมปล่อยให้ทุกคนแยกย้ายไปยังห้องของตัวเอง เพื่อทำความสะอาดร่างกายกันให้เต็มที่"คุณอยากไปดูห้องของเราตอนนี้ไหม ลลิตา?" ผมถามพลางหันไปมองหญิงสาวข้างตัวแต่ยังไม่ทันที่ผมจะก้าวไปทางโถงห้องพัก เธอก็ขยับตัวไปก่อนแล้ว ลลิตาดึงฝ่ามือของผมโดยไม่พูดอะไรมากเพื่อให้เดินตามเธอไป เธอพาผมเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปยังบริเวณระเบียงไม้ของตัวอาคารเรายืนเคียงข้างกันตรงริมราวระเบียงไม้สักที่แข็งแรงมาก ทิวทัศน์ตร
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 451
เครื่องบินลงจอดอย่างนุ่มนวลมากบนรันเวย์ลาดยางของเกาะส่วนตัวแห่งนี้ในช่วงใกล้เช้า"พวกเราถึงเกาะแล้ว!" ดาราร้องอย่างดีใจ พลางเอาจมูกแนบกระจกหน้าต่างเครื่องยนต์ของเครื่องบินค่อยๆ ดับสนิท เมื่อลำเครื่องหยุดลงในพื้นที่จอดพิเศษ ผมรีบปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วลุกขึ้นยืนยืดกล้ามเนื้อที่แข็งตึงไม่น้อย"เอาล่ะ ทุกคนเตรียมตัวลงได้แล้ว ของติดตัวอย่าให้ลืมไว้ในห้องโดยสารนะ" ผมสั่งพลางเดินนำไปทางประตูทางออก"ฉันแทบจะรอไม่ไหวแล้ว อยากไปนอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ ในวิลล่าจังเลย" อัญชัญบ่นพลางลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองพวกเราทั้งห้าคนมารวมตัวกันที่หน้าประตูหลักของเครื่องบิน ระหว่างรอเจ้าหน้าที่ภาคพื้น แอร์โฮสเตสคนคนหนึ่งเตรียมยืนอยู่ใกล้แผงควบคุมประตูเพื่อเปิดทางออกให้พวกเราประตูไฮดรอลิกของเครื่องบินเปิดออกอัตโนมัติไปด้านนอก รับลมทะเลเขตร้อนที่สดชื่นมาก สายลมทะเลพัดปะทะใบหน้าของพวกเราทันที ทำให้รู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูกชายรูปร่างกำยำในชุดเครื่องแบบสีดำทั้งตัว ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงปลายรันเวย์"บัญญัติ พวกเขาเป็นใครน่ะ? ทำไมถึงถือปืนยาวกันแบบนั้น?" ลลิตากระซิบด้วยความกลัว พลางบีบแขนผมแน่น"ใช่
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
Anda juga akan menyukai
หนิงชิง
橙花7.1K Dibacaกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ385.0K Dibacaสามีเก่าฉันไม่ใช่คนธรรมดา
เด็กเสิร์ฟไวน์95.2K Dibacaหลังจากหย่าร้าง ประธานหญิงที่เย็นชาเสียใจแล้ว
ดื่มน้ำให้เยอะ432.2K Dibacaแพทย์เซียนเนตรทะลวงแห่งขุนเขา
บุหรี่สองมวน267.2K Dibacaเทพบุปผาปรารถนาจะเป็นภรรยาท่านจอมมาร
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.3K Dibacaปีศาจหมอเจ้าเสน่ห
กระจอก307.2K Dibacaสิ้นสุดปลายฟ้าไม่กล้าหวนคืน
จันทร์ส่องแสง2.6K Dibaca
