Mag-log inShare
บทที่ 67
Pinakabagong kabanata
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 508
ชีวิตในเซฟเฮาส์ทางตอนใต้ของจาการ์ตาดำเนินไปอย่างสงบสุขเป็นเวลาสามวันติดต่อกัน อย่างน้อยนั่นก็คือสิ่งที่พวกเรารู้สึกหลังจากคลื่นการก่อการร้ายนองเลือดถูกทำลายลงได้สำเร็จพวกเราทุกคนต่างรู้สึกว่าไพโรจน์พ่ายแพ้อย่างราบคาบจนถอนรากถอนโคนไม่เหลือซากแล้วไม่มีใครล่วงรู้ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวภายนอกนั้นเลย ทั้งผมและคนอื่นๆ ในครอบครัวต่างไม่ระแคะระคายเลยสักนิดว่าไอ้แก่สารเลวนั่นยังคงมีความแค้นฝังลึกอยู่การจัดการกิจวัตรประจำวันกลายเป็นสิ่งช่วยปลอบประโลมจิตใจของผมเป็นพิเศษ หลังจากต้องถืออาวุธปืนมานานหลายวันผมใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอยู่ดูแลการฟื้นฟูร่างกายของคุณฤทธิ์ในห้องพักฟื้นพิเศษภายในคลินิก การรักษาพยาบาลอย่างแม่นยำรวมถึงยารักษาโรคคุณภาพดีที่สุดที่เฮียยอดทองส่งมาให้ พิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพอย่างยิ่งในการสมานบาดแผลจากกระสุนปืนของเขาเมื่อได้นั่งเอกเขนกบนรถเข็นเบาะนุ่ม ชายวัยกลางคนก็เริ่มมีรอยยิ้มกว้าง อดีตสายลับผู้นี้มักเล่าเรื่องราวชีวิตในวัยหนุ่มตอนที่บุกเบิกเส้นทางอันสมบุกสมบันเคียงบ่าเคียงไหล่กับพ่อผู้ล่วงลับให้ฟังเสมอ"พ่อแท้ๆ ของเธอน่ะ เมื่อก่อนบ้าระห่ำมากเลยนะเวลาได้ลงมาลุยบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 507
แสงแดดยามเช้าสาดส่องความอบอุ่นเข้ามาในห้องอาหารของเซฟเฮาส์หลังใหม่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองทางตอนใต้ของเมืองหลวง เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วจากแนวไม้ราวกับกำลังต้อนรับการเริ่มต้นวันใหม่ที่เปี่ยมด้วยความหวังแห่งอิสรภาพของครอบครัวนบินดร์ระหว่างเตรียมอาหารเช้าง่ายๆ ผมง่วนอยู่กับการหั่นผักสดในโซนครัวเปิดที่ตกแต่งด้วยไม้ มีดหั่นเนื้อในมือขยับอย่างคล่องแคล่วซอยหอมแดงและพริกชี้ฟ้าเขียวบนเขียงไม้ไผ่ลลิตาสวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้ที่เจ้าของบ้านเช่าให้มายืนอยู่ข้างๆ ผมพอดี มือนุ่มเรียวสวยของเธอกำลังทอดเต้าหู้เทมเป้ชุบแป้งทอดร้อนๆ ในกระทะที่มีน้ำมันเดือดพล่านอย่างตั้งอกตั้งใจกลิ่นหอมของอาหารทำเองในบ้านช่วยปลุกบรรยากาศอันแสนสงบในหัวใจของพวกเราให้กลับมาอีกครั้ง ความวุ่นวายจากการนองเลือดและเสียงระเบิดของกระสุนปืนดูเหมือนจะจางหายไปไกล แทนที่ด้วยกลิ่นหอมของลูกผักชีและกระเทียมเจียว"ระวังน้ำมันกระเด็นโดนมือนะ ลลิตา" ผมเตือนเธอเบาๆ พลางกวาดผักที่หั่นเสร็จแล้วใส่ลงในชามแก้ว"ฉันชินกับการทอดเทมเป้ตั้งแต่ตอนที่เราสองคนยังอยู่ห้องเช่าแคบๆ ด้วยกันแล้วล่ะ บัญญัติ" เธอส่งยิ้มหวานพลางใช้ตะหลิวพลิกแผ่นแป้งในกร
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 506
จากแรงกระแทกอันดุดันของพี่กฤษณ์ ปืนเก็บเสียงจึงกระเด็นหลุดจากมือของไพโรจน์ไปไกล มันไถลลอดใต้เตียงคนไข้อย่างราบรื่นไปชนเข้ากับผนังฝั่งตรงข้ามโอกาสทองนี้พี่กฤษณ์ไม่ปล่อยให้หลุดมือไปแม้แต่น้อยอดีตหัวหน้านักเลงคุมท่าเรือรีบล็อกคอศัตรูด้วยท่อนแขนอันทรงพลังทันที เส้นเลือดที่คอของชายร่างกำยำปูดโปนขึ้นมาขณะพยายามต้านทานการดิ้นรนของเป้าหมายที่จับไว้"ปล่อยกูสิวะ ไอ้สัตว์นรก!" ไพโรจน์สบถด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อยเพราะขาดอากาศหายใจ"หุบปากไปเลยดีกว่า ก่อนที่กูจะหักคอมึงเป็นสองท่อนตรงนี้!" พี่กฤษณ์สวนกลับพลางกระชับวงแขนล็อกคอแน่นขึ้นอีกเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจนตรอกอย่างหนัก ชายวัยกลางคนก็ทำเรื่องบ้าระห่ำจนขาดสติ เขากวาดสายตามองไปทั่วเพื่อหาช่องทางเอาตัวรอด จนกระทั่งคว้ากรรไกรผ่าตัดคมกริบจากถาดพยาบาลอย่างบ้าบิ่นคมของเครื่องมือแพทย์เฉือนลึกเข้าที่แขนซ้ายของพี่กฤษณ์โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เลือดสดๆ หยดลงเปรอะพื้นหินอ่อนสีขาวทันทีจากบาดแผลเปิดที่ค่อนข้างยาว"ไอ้เวรเอ๊ย ไอ้แก่!" พี่กฤษณ์คำรามลั่นพลางคลายล็อกมือออกแล้วกุมกล้ามแขนที่มีเลือดทะลักออกมาไม่หยุดอาศัยจังหวะที่วงแขนล็อกของอีกฝ่ายค
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 505
"ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย! คุณฤทธิ์ไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิด!" แม่ของผมอ้อนวอนทั้งน้ำตาที่ไหลอาบแก้มซีดเผือด"มันเป็นคนบอกที่ซ่อนเงินของฉัน! ไอ้คนพันธุ์นี้มันสมควรตายเดี๋ยวนี้!"ไพโรจน์คำรามพลางแยกเขี้ยวโดยไม่มีการเจรจาต่อรองใดๆ เพิ่มเติมอีก การประหารชีวิตพร้อมจะเริ่มขึ้นแล้ว นิ้วชี้ขวาของเขาค่อยๆ เหนี่ยวไกปืนมรณะสีโลหะไปข้างหลังอย่างช้าๆ"ได้โปรดเถอะ! อย่าฆ่าเขาเลย!" แม่ชบาร้องไห้จะเป็นจะตาย"หลบไป ชบา! หรือเธออยากจะตายตามมันไปอีกคน?!"ไพโรจน์ขู่เสียงกร้าวโดยไม่ลังเล"ฉันขอร้องล่ะ! ให้ฉันเป็นเหยื่อความทะเยอทะยานของพี่คนเดียวก็พอแล้ว!" ผู้หญิงคนนั้นคร่ำครวญอย่างน่าเวทนาอยู่ตรงมุมเตียง"เธอนี่มันดื้อด้านเหมือนนเรศไม่มีผิด!" ชายใจหินคนนั้นสบถอดีตคุณนายทำได้เพียงหลับตาลงแน่นพร้อมกับร่างที่สั่นเทาอย่างรุนแรง แม่ชบาทำใจยอมรับเสียงปืนที่จะดังขึ้นเพื่อปลิดชีวิตคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความพยายามอย่างยิ่งที่จะหยุดการฆาตกรรมอันโหดเหี้ยมนี้ แม่ของผมก็ทำสิ่งที่เหนือความคาดหมายของมนุษย์ทั่วไปอีกครั้ง หญิงวัยกลางคนทุ่มร่างอันอ่อนแอของเธอลงไปบังแผงอกของคุณฤทธิ์โดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยร่างผอมบางของเธ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 504
คืนนี้แม่ชบามีเวรต้องเฝ้าลุงฤทธิ์ตามลำพัง ท่านนั่งเฝ้าอยู่คนเดียวโดยไม่มีลูกน้องที่เหลือของเราคอยคุ้มกันอย่างแน่นหนา"พี่กฤษณ์! เราต้องรีบไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย!" ผมหันหลังกลับแล้ววิ่งลงบันไดเรือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้"มีอะไรอีก บอส?!ไพโรจน์ไปโผล่ที่นั่นเหรอ?!" ชายร่างยักษ์วิ่งตามผมมาด้วยความงุนงง"แม่ชบาโดนโจมตี! รปภ.ของโรงพยาบาลถูกตัดออกจากระบบหมดแล้ว!" ผมกระโดดขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับรถตู้ผมเหยียบคันเร่งมิด ฝ่าฝูงชนเจ้าหน้าที่ท่าเรือออกไป ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตรจากความวุ่นวายของท่าเรือสีเลือดแห่งนี้ ความหวาดกลัวอันเงียบงันกำลังเกิดขึ้นแม่ชบาไม่รับรู้ถึงความน่ากลัวรอบตัวเลยแม้แต่น้อย ท่านไม่รู้เรื่องเลยว่าระบบรักษาความปลอดภัยที่สำคัญของโรงพยาบาลแห่งนั้นได้หายไปแล้วแม่ชบานั่งอยู่อย่างสงบบนเก้าอี้มุมห้อง เพื่อเฝ้าดูผู้ช่วยผู้ซื่อสัตย์ที่ยังคงนอนไม่ได้สติ หญิงผู้มีจิตใจอ่อนโยนจดจ่ออยู่กับการอ่านหนังสือสวดมนต์ข้างเตียงคนไข้เสียงเครื่องช่วยหายใจที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอคือเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบ ไม่มีสัญญาณเตือนภัยหรือสิ่งผิดปกติใดๆ เล็ดลอดเข้าหูแม่ของผมเลยทั้งที่ในว
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 503
"ไอ้ระยำสองคนข้างบนนั่นผมเล็งไว้แล้ว บอส" พี่กฤษณ์ก้มลงบรรจุกระสุนปืนไรเฟิลใหม่ อดีตขาใหญ่ท่าเรือลุกขึ้นสาดกระสุนสังหารออกไปเป็นชุดทันทีพลซุ่มยิงของศัตรูสองคนร่วงหล่นลงมาจากหอคอยเหล็กทันทีหลังจากถูกกระสุนเจาะทะลุหน้าอก"ทางเข้าเปิดกว้างแล้วผู้กอง! บุกเข้ามาเลย!" ผมส่งสัญญาณมือเรียกกองกำลังเสริมจากหลังแนวกั้นคอนกรีต"บุกเข้าไปอย่าหยุด! อย่าปล่อยให้พวกมันได้หายใจ!" ผู้บังคับบัญชาสั่งการผ่านโทรโข่ง"ทีมมังกรฟ้า คุ้มกันกราบซ้ายไว้!" ผู้บังคับบัญชาออกคำสั่งเพิ่มเติมกับลูกน้อง"ทีมหมอกเงิน บุกขึ้นบันไดหลักเดี๋ยวนี้!" รองผู้บังคับบัญชาตะโกนพร้อมยกโล่กันกระสุนขึ้นระดับอก"รับทราบครับ ผู้กอง!" หน่วยสวาทของตำรวจบุกทะลวงเข้าไปพร้อมกันเพื่อยึดพื้นที่กองกำลังชั้นยอดตั้งแถวโล่เหล็กบุกฝ่าพื้นที่ขนถ่ายสินค้าที่เปิดโล่ง เมื่อเสียเปรียบทั้งเรื่องอาวุธสงครามและจำนวนคน รูปขบวนของศัตรูจึงแตกพ่ายยับเยินแนวป้องกันของพวกทหารรับจ้างของไพโรจน์ไม่สามารถต้านทานการบุกโจมตีอย่างหนักหน่วงของเจ้าหน้าที่รัฐได้เลย ความตื่นตระหนกครั้งใหญ่ลุกลามไปถึงลูกน้องที่เหลือของมาเฟียการเมืองบนดาดฟ้าเรือสินค้าทันทีพวกป
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
Maaari mong magustuhan
หลังหย่ากัน ประธานสาวสวยขอคืนดี
เสี่ยวฉู่360.9K viewsคุณภรรยาเทพนักรบของผม
ธาราสีชาดสูบยาสูบ149.3K viewsJust Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
L.sunanta2.3K viewsเทพบุปผาปรารถนาจะเป็นภรรยาท่านจอมมาร
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.3K viewsมหาเทพ แห่ง สงคราม
โมเนโต้390.3K viewsเจ็ดพี่สาวจอมทะลึ่งของผมทั้งสวยทั้งฮอต
สาวน้อยจับปลา264.3K viewsแพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา
เจ้าสำนัก385 viewsเซียนหมอมังกรระห่ำเมือง
ด้านนอกด่านประตูห่านป่า174.3K views
