EP.8 กอดนายได้มั้ย

พบรัก...

" พบพบ เดี๋ยวเพื่อนฉันจะมาร่วมด้วยนะ แกว่าไง "

เพื่อนผู้ชายในกลุ่มที่มานั่งดริ๊งค์ด้วยกันพูดขึ้น

" เออมาดิ "

ฉันพยักหน้าให้มันเบาๆก่อนจะหันกลับมาสนใจเกมส์บนหน้าจอมือถือต่อ โต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ตอนนี้มีเพื่อนฉันสองคนแล้วก็สายรหัสพวกมันอีกสี่คนซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมด แล้วก็จะมีเพื่อนของพวกมันมาเพิ่มอีก สรุปน้องผู้หญิงที่บอกว่าจะมาคืนนี้ก็ไม่มาเพราะแฟนนางไม่อนุญาต แล้วฉันก็ต้องเป็นชะนีนางเดียวที่นั่งในฝูงหมาป่าอย่างพวกมันให้ตายสิ

" พบแกเอาอีกแก้วดิ ถ้าคืนนี้แกเมาเดี๋ยวพวกฉันไปส่งเอง "

เพื่อนผู้ชายที่สนิทกับฉันร้องบอกพลางชี้ไม่ชี้มือให้รุ่นน้องที่มาด้วยรินเหล้าใส่แก้วให้ฉัน

" ไม่เป็นไรแก คืนนี้ฉันจะค้างที่นี่เลยฉันให้คนเตรียมห้องไว้แล้ว "

ฉันหันไปบอกมันก่อนจะยกแก้วขึ้นมาจิบ

ระหว่างที่ฉันนั่งจิบเหล้าแก้วที่สองไปทีละนิดทีละหน่อยเพราะไม่อยากเติมบ่อยแล้วก็ไม่อยากดื่มเยอะ ฉันก็นั่งฟังพวกผู้ชายในโต๊ะพูดคุยกันหลายหลายเรื่องอย่างสนุกสนาน ปกติฉันแวะมาที่นี่บ่อยนะแวะมาดูงาน แต่ทุกครั้งที่ฉันมาถ้าไม่มีพ่อมาด้วยฉันก็จะมาที่นี่กับลูกพี่ลูกน้องของฉันและส่วนมากก็จะเป็นเบียร์แฟนเก่าของฉันมาเป็นเพื่อน เพราะฉันไม่ชอบมาสถานที่แบบนี้เท่าไหร่แต่ในเมื่อมันคืองานที่ฉันต้องรับผิดชอบฉันก็ต้องมา

" เฮ้ยพบนี่เพื่อนฉันเองชื่อแบล็คเพิ่งกลับจากเมกา "

ฉันยิ้มทักทายให้กับผู้ชายมาใหม่เมื่อเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆฉันสะกิดเรียกพลางหันมาสนใจโทรศัพท์ต่อ

" แฟนมึงหรอ สวยว่ะ "

คนมาใหม่นั่งลงตรงข้ามฉันก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ

" แฟนเชี้ยไรล่ะ นี่พบรักเพื่อนกูเอง "

เพื่อนฉันรีบอธิบาย

" ว้าวชื่อพบรักน่ารักดีนะครับ "

คนมาใหม่หันมาหาฉันพลางยิ้มให้ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม ฉันได้แต่พยักหน้าเบาๆแล้วยิ้มตอบก่อนจะก้มหน้าก้มตาสนใจโทรศัพท์ต่อเพราะไม่มีอะไรจะพูดกับใคร

เป็นเวลานานที่ฉันสังเกตุได้ว่าผู้ชายที่ชื่อแบล็คนั้นเอาแต่มองมาที่ฉันเพราะฉันเงยหน้าขึ้นที่ไรก็สบตากับเขาทุกที และสายตาของเขามันก็ดูเจ้าชู้ซะด้วยฉันดูออก

" แกเดี๋ยวฉันขอไปเดินดูเด็กในร้านก่อนนะ ถือโอกาสทำงานด้วยเลย "

ฉันหันไปบอกเพื่อน

" เออๆไปดิ อย่าลืมบอกเด็กแกลดค่าเหล้าให้ฉันด้วยนะ "

" เคๆ "

.

.

.

หลังจากที่ฉันเดินออกมาจากโต๊ะเพื่อนๆฉันก็ตรงไปยังชั้นบนที่เป็นชั้นสำหรับพักผ่อนส่วนตัวของฉันทันที

" หามุมได้ดีจังเลยนะครับ เงียบดีนะตรงนี้ "

เสียงทุ้มของคนด้านหลังทำให้ฉันชะงักมือที่กำลังไขกุญแจเข้าห้องนอนที่ให้คนเตรียมไว้และรีบหันกลับไปมองคนด้านหลังอย่างรวดเร็ว

" แบล็ค... "

" ผมชอบนะเงียบดี "

คนตรงหน้าพูดยิ้มๆพลางค้ำแขนกับประตูด้านหลังฉันเอาไว้ วินาทีนั้นหัวใจฉันหล่นตุบไปอยู่ตาตุ่มเริ่มรู้สึกเหมือนอันตรายอยู่ตรงหน้าและมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

ผลัก!!

" ออกไปนะ ทำบ้าอะไรของนาย "

ฉันผลักคนตรงหน้าจนเซไปด้านหลังเล็กน้อยก่อนจะตวาดเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

" ก็เห็นส่งซิกให้บ่อยๆ แถมยังอ่อยให้ตามมาอีกทำไมมาเล่นตัวตอนนี้ล่ะ "

อะไรนะ

" พูดบ้าอะไรของนาย ลงไปเลยนะก่อนที่ฉันจะเรียกให้คนมาลากนายออกไป "

ฉันมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา

" ไม่ทันแล้วล่ะสาวน้อย... "

" นี้ปล่อยฉันนะ กรี๊ด!! "

คนตรงหน้าพุ่งเข้ามาคว้าเอวฉันเอาไว้ก่อนจะดันแผ่นหลังฉันให้ชิดกับประตูและซุกไซร้ใบหน้าไปตามซอกคอ น่าขยะแขยง

" หืมหอมอะไรแบบนี้ "

" ช่วยดะ อื้ออ อึก อื้ออ "

ริมฝีปากหนาหน้าขยะแขยงครอบครองริมฝีปากฉันเอาไว้และบดขยี้อย่างรุนแรงจนฉันรู้สึกเจ็บสองมือของฉันทั้งหยิกทั้งข่วนและทุบคนตรงหน้าแรงๆแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะสะทกสะท้าน

" อื้อ "

เหมือนฉันกำลังยัดเยียดสิ่งที่ตัวเองรังเกียจและขยะแขยงเข้าไปในปาก ลิ้นหน้าพยายามเปิดริมฝีปากของฉันแต่ฉันเม้มเอาไว้สุดแรง ใครก็ได้ช่วยฉันที...

" อ๊ากก!! "

ฉันตัดสินใจปล่อยให้ลิ้นหนาน่าขยะแขยงเข้ามาในโพรงปากก่อนจะกัดเข้าเต็มแรงจนคนโดนกัดลิ้นร้องลั่นและผลักเขาจนสุดแรงก่อนจะวิ่งออกมา

" ช่วยดะ.. / จะไปไหนยัยตัวดีมานี่ "

ผลั๊ว!!

" อึก ฮือๆ "

มือหนาเอื้อมมาปิดปากฉันเอาไว้ก่อนจะชกเข้าที่ท้องฉันเต็มแรง คนตัวใหญ่กว่าลากฉันมาถึงหน้าประตูก่อนจะแย่งกุญแจห้องจากมือฉันไปไขประตูตรงหน้า ใครก็ได้ช่วยที

" เฮ้ย!! ทำอะไรวะ "

เบียร์!! เสียงทุ้มคุ้นหูทำให้ฉันที่นอนงอตัวอยู่กับพื้นค่อยๆหันไปมอง เขาจริงๆด้วย

" เรื่องของผัวกับเมีย อย่าเสือก!! "

เสียงของแบล็คที่กำลังลองผิดลองถูกกับกุญแจหน้าห้องอยู่พูดขึ้นก่อนจะรีบกลับมาสนใจกุญแจต่อ ฉันได้แต่นอนมองหน้าเบียร์ที่ชะงักไปเพราะคำพูดของแบล็คเมื่อกี้ พยายามส่งสายตาบอกเขาว่ามันไม่ใช่อย่างที่เขาคิดแต่ดูเหมือนเบียร์จะไม่สนใจฉันเขากำลังจะหันหลังให้ฉันโดยไม่สนเลยว่าฉันนอนกองกับพื้นอยู่ตอนนี้

" แต่กูว่าเมียมึงดื่มหนักไปนะ ตอนเมียมึงเป็นแฟนกูเขาไม่ดื่มหนักจนนอนพับกับพื้นแบบนี้ "

เบียร์ที่เดินไปได้ก้าวนึงหันกลับมาพลางมองมาที่ฉัน ฉันได้แต่ส่ายหน้าให้เขาเบาๆเพราะไม่มีแรงจะลุกและไม่มีแม้แต่เสียงที่จะพูดออกไปในเวลานี้

" กูบอกว่าอย่าเสือกไง "

ผลั๊ว!!

" อั่ก "

ร่างสูงใหญ่ของแบล็คล่วงลงกับพื้นเมื่อฉันเห็นว่าเบียร์วิ่งเข้ามายัดหมัดใส่หน้าเขาด้วยหมัดหนักๆเพียงหมัดเดียว

" เชี้ย!! กูอุตส่าห์เตรียมใจตั้งนานว่าจะโดนมึงสวนกลับไหงหลับไปตั้งแต่หมัดแรกเลยวะ "

เสียงเบียร์อุทานพลางมองไปที่หมัดตัวเองก่อนจะเขย่าตัวแบล็คแรงๆ

" เธอเป็นอะไรมากมั้ย "

หลังจากที่มั่นใจแล้วว่าแบล็คไม่ตื่นขึ้นมาเบียร์จึงเข้ามาพยุงร่างของฉันให้ลุกขึ้นนั่งแต่ฉันเจ็บและจุกมากจนพูดอะไรไม่ออก ทั้งกลัวไปหมดเลยได้แค่พยักหน้าให้เขาเบาๆแล้วกุมท้องตัวเองเอาไว้

" จะเข้าไปพักในห้องนี้หรือกลับคอนโดเลยเดี๋ยวฉันจะไปส่ง หรือจะไปโรงพยาบาลดี "

" คอนโด "

ฉันพูดเสียงสั่นพลางปาดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด ตอนนี้ฉันปล่อยโฮได้เต็มที่แล้วใช่มั้ยไม่ต้องกลัวอะไรแล้วใช่มั้ย

" โอเคเดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอนะ แต่ถ้าไอ้บ้านี่ตายขึ้นมาเธอต้องไปประกันตัวฉันออกมานะพบ ยังง้อเธอไม่สำเร็จฉันติดคุกไม่ได้รู้ป่าว "

เบียร์พูดกับฉันก่อนจะหันไปหาคนข้างๆฉันที่ยังหมดสติอยู่

" ฉันเดินไม่ไหว "

ฉันบอกเขาเสียงสั่น

" อยากให้อุ้มก็บอก "

ยังจะมาตลกอีก

" นี่!! "

" โอเคปากดีแบบนี้แสดงว่าไม่เป็นอะไรมาก มามะมาให้พี่อุ้มดีๆสาวน้อย "

คนตรงหน้าพูดติดตลกพร้อมกับช้อนตัวฉันขึ้น

" ฉันไม่ตลกนะเบียร์ "

ฉันว่าเสียงดุ

" ฉันก็ไม่ตลกแต่ไม่อยากให้เธอเครียด ไม่อยากให้กลัวเข้าใจมั้ย "

คนที่อุ้มฉันอยู่พูดพลางส่งยิ้มบางๆมาให้

" เบียร์... "

ฉันเรียกคนที่อุ้มอยู่เสียงเบา

" อื้มว่าไง "

" ฉันกอดนายได้มั้ย อึก "

" ได้อยู่แล้วยัยแฟนเก่า "

" ฮือๆ "

ร่างสูงค่อยๆวางฉันให้ยืนกับพื้นก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดเอาไว้ ไออุ่นจากอ้อมกอดของคนตัวสูงและกลิ่นน้ำหอมผู้ชายทำให้ฉันผ่อนคลายและหายกลัวจากเรื่องเมื่อกี้ สองขาที่ไม่มีเรี่ยวแรงจะยืนก็กลับมามีแรวยืนอีกครั้งเหมือนได้พลังจากเขา

" ไม่ร้องดิยัยเจ๊ เห็นแกร่งๆทำไมขี้แยจังหื้ม "

คนที่ยืนกอดฉันอยู่พูดพลางลูบหัวฉันไปมา

" ฉันเกลียดนาย ฮือๆ นายมาช้า "

ฉันว่าเขาทั้งน้ำตา รู้สึกกลัวตอนนั้นมากในใจก็ภาวนาตลอดว่าให้เขาโผล่มา เพราะเขาชอบโผล่ไปทุกที่ที่ฉันอยู่แต่เมื่อกี้ฉันเกือบถอดใจไปแล้ว คิดว่าเขาไม่มาซะแล้ว

" ฉันรักเธอนะ เลิกร้องได้แล้ว "

" นายมันบ้า "

" ก็คนบ้าคนนี้ไงที่เธอขอกอด "

" ฮือๆ "