Mag-log inShare
EP 5 จูบแรกของลินดา
Petsa ng paglalathala:
2026-05-01 14:10:41EP 5
จูบแรกของลินดา
........................................
'ผู้ชายไม่ได้รักผู้หญิงที่ทำทุกอย่างให้เขา แต่ถ้าเขารัก เขาจะทำทุกอย่างให้เธอโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ' ประโยคหนึ่งในรายการปรึกษาปัญหาเรื่องความรักทำเอาลินดาฟังแล้วถึงกับสะอื้นกอดเข่าตัวเองแน่น
"ตัดใจดีกว่ามั้ยนะ.....อึก" ปากอมชมพูพึมพำเสียงสะอื้น ถึงแม้ใจจะรักวิศวะหนุ่มจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น แต่ทว่าตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเธอรู้สึกเหนื่อยมากจริง ๆ เธอเหนื่อยที่ต้องวิ่งตามอีกฝ่าย และร้องขอความรักเขาราวกับคนบ้า เธอเกลียดตัวเองที่ทำตัวเหมือนไม่มีค่า ทั้ง ๆ ที่เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ความรักในครั้งนี้ช่างกัดกิน และ บั่นทอนหัวใจของเธอจนเป็นแผลลึก
สวบ สาบ
"นอนดีกว่า พรุ่งนี้มีถ่ายงานเช้า" มือบางปาดน้ำตาข้างแก้มตัวเองออกอย่างลวก ๆ ก่อนจะล้มตัวนอนลงบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนแรง ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานี้หลายต่อหลายครั้งที่ลินดาต้องหลับไปพร้อมคราบน้ำตาและความเจ็บปวดใจ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ระหว่างรอให้อีกฝ่ายรักเธอกลับ กับการที่เธอจะหมดแรงรักเขาก่อนอันไหนจะเกิดขึ้นก่อนกัน เธอไม่แน่ใจเลยจริง ๆ
วันต่อมา
@มหาลัย
"วันนี้ทำไมมหาลัยมันคึกคักจังเลยวะ" เสียงทุ้มของชายหนุ่มหน้าตี๋แต่ไม่ได้ทรงติ๋มนามว่าเต้ยดังขึ้น ก่อนที่เขาจะพ่นควันสีเทาขึ้นไปบนอากาศเป็นทางยาว
"เห็นว่ามีคนมาเช่าที่มีถ่ายซีรีส์อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ.....ไอ้เต้ยเอาไฟแช็กมายืมดิ๊" ร่างสูงร้อยแปดสิบหกของเก้าเอ่ยหลังจากล้วงกระเป๋าเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูของตัวเองดูแล้วพบว่าลืมเอาไฟแช็กมา
"ไปยืมไอ้โซ่นู่น กูก็ลืมเอามา" เต้ยบุ้ยปากไปทางร่างสูงเกือบร้อยเก้าสิบของวิศวะหนุ่มคนดังผู้เป็นเจ้าของเรือนผมสีดำขลับ ซึ่งตอนนี้เขากำลังใช้ไฟแช็กต่อบุหรี่อยู่ด้วยท่าทางสุดเท่ ก่อนจะโยนไฟแช็กราคาแพงให้เพื่อนด้วยท่าทางไม่สนใจไยดี
ฟุบ
"ขอบใจ" เก้ารับเอาไฟแช็กมา ก่อนจะจุดต่อบุหรี่ทันที ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะเอาบุหรี่เข้าปากก็ถูกเพื่อนถามบางอย่างอีกด้วยความสงสัย
"แล้วใครมาวะ ทำไมมหาลัยวุ่นวายขนาดนี้" เต้ยเอ่ยด้วยความสงสัย เพราะวันนี้ทั้งนักศึกษาชายหญิงต่างดูตื่นเต้นกันเสียเหลือเกิน
"เหมือนจะเป็นเจสัน กับ ลินดานะ.....ฟู่ว" เก้าเอ่ย ก่อนจะสูบเอาสารนิโคตินเข้าปอด ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าชื่อที่หลุดออกมาจากปากของตัวเองจะทำเอาใครบางคนนิ่งไป
"จริงดิ! ลินดามาหรอ" เต้ยมีท่าทางตื่นเต้นจนเพื่อนสังเกตได้
"ทำไม มึงเป็นแฟนคลับเขาหรือไง?" เก้าเลิกคิ้วมองเพื่อนตัวเองด้วยความสงสัย
"ใช่ดิ กูเนี่ยแฟนตัวยงเลยนะเว้ย" เต้ยว่าพลางหยิบสมาร์ตโฟนราคาแพงของตัวเองขึ้นมาโชว์ให้เพื่อนดูรูปวอลล์เปเปอร์ที่เป็นรูปของลินดาที่กำลังสวมชุดบิกินี่สุดเซ็กซี่อยู่
"ทั้งสวย ทั้งหุ่นดี ผิวงี้ขาวอมชมพู สเปคกูเลย"
"ไอ้เxี้ย.....โรคจิต" เก้าส่ายหน้าไปมาอย่างไม่จริงจังนัก สองหนุ่มวิศวะคุยกันอย่างออกรสตามประสาผู้ชายโดยไม่ได้สังเกตเลยว่ามีใครอีกคนที่เงียบมาตั้งแต่เมื่อครู่กำลังจ้องมองสมาร์ตโฟนในมือเพื่อนอยู่อย่างไม่วางตา
"เดี๋ยวกูต้องไปดูลินดาสุดที่รักของกูถ่ายซีรีส์สักหน่อยแล้ว" เต้ยเอ่ยเจือเสียงหัวเราะ
"เขาไปเป็นสุดที่รักของมึงตอนไหน ไอ้แฟนคลับขี้มโน"
"ระวังเหอะ ไปพูดแบบนี้ต่อหน้าไอ้นายแบบเจสัน ระวังมันจะต่อยมึงเอา....." ยังไม่ทันที่เก้าจะเอ่ยจบประโยค จู่ ๆ เสียงเรียบของใครบางคนที่เอาแต่เงียบก็ดังขึ้น
"ทำไม"
".....ห๊า" เก้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย เพราะปกติโซ่ไม่เคยจะสนใจเรื่องซุบซิบหรือเข้าร่วมวงสนทนาเรื่องอะไรแบบนี้เลยสักนิด
"อย่าบอกนะว่ามึงก็เป็นแฟนคลับของลินดาเหมือนกัน ฮ่า ๆ ๆ มึงก็มีมุมนี้เหมือนกันหรอวะไอ้โซ่"
"ตอบมา อย่าลีลา" วิศวะคนดังยังคงถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ทว่าแฝงไปด้วยความกดดัน
".....ก็เจสันกับลินดาเป็นคู่จิ้นกัน" เก้าเอ่ยด้วยท่าทางงุนงงกับพฤติกรรมแปลก ๆ ของเพื่อนที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"ก็แค่คู่จิ้น" วิศวะหนุ่มเอ่ยจบก็แสยะยิ้มเย้ยหยันขึ้นที่มุมปาก
"มันอาจจะไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิ"
"สองคนนั้นรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว รู้จักกันมานาน ทำงานด้วยกัน....."
"แล้วมันยังไง" เป็นอีกครั้งที่วิศวะหนุ่มพูดแทรกขึ้น
"ก็แปลว่าเขาอาจจะกำลังแอบคบกันอยู่ไง"
"ไร้สาระ" วิศวะหนุ่มเอ่ย ก่อนจะสูดเอาสารนิโคตินเข้าปอดอย่างหนักหน่วง
"ไม่ไร้สาระนะเว้ย เอ้าดูนี่ ภาพที่พวกปาปารัสซี่แอบถ่ายมาเวลาสองคนนั้นไปเดตด้วยกัน" เต้ยว่าพลางยืนโทรศัพท์ไปให้เพื่อนดู ซึ่งในนั้นมีภาพในอิริยาบถต่าง ๆ ของเจสันและลินดาเต็มไปหมด ทั้งกินข้าว ช็อปปิ้ง ดูหนัง แต่ทว่าภาพที่ทำเอาวิศวะหนุ่มคนดังถึงกับมีแววตาวาวโรจน์ขึ้นมาก็คือ ภาพที่ลินดา และ เจสันกำลังจูบกัน
กึด!
มือหนาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเผลอกำแน่นอย่างไม่รู้ตัว
"เฮ้ย ๆ บีบโทรศัพท์กูซะแรงเชียว" เต้ยรีบไปแย่งโทรศัพท์ตัวเองคืนทันทีเมื่อเห็นว่าเพื่อนทำท่าราวกับอยากปาโทรศัพท์ลงบนพื้น
"ดูรูปไหนอยู่วะ อ๋อ รูปนี้อ่ะหรอ.....นี่อ่ะเขาถ่ายหนังกัน ฉากนี้แม่งทำกูโคตรช้ำใจเลย นี่มันเป็นจูบแรกของลินดาเลยเนี่ย"
กรอด!
เมื่อได้ฟังสิ่งที่เต้ยพูด วิศวะหนุ่มก็ยิ่งขบฟันกรามแน่นขึ้น ภายในใจเขามันรู้สึกร้อนรุ่มแปลก ๆ อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าที่เป็นแบบนี้มันมีสาเหตุมาจากอะไร หงุดหงิดที่ตัวเองอาจไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวของลินดา หรือ เป็นเพราะเขาเพิ่งได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ครอบครองทุกอย่างที่เป็นครั้งแรกของลินดากันแน่
........................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ(◕‿< ❀ )
Pinakabagong kabanata
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 43 หนึ่งก้าวที่หลอกลวง
EP 43หนึ่งก้าวที่หลอกลวง........................................“เข้าใจแล้ว”“แต่นายต้องใจเย็นก่อน”“ผมเชื่อพี่ได้จริง ๆ ใช่ไหม”โซ่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับลูกหมาที่กลัวว่าจะถูกทอดทิ้ง"อืม" “ถ้านายยังทำตัวแบบนี้เราจะไม่มีวันคุยกันรู้เรื่อง”ลินดาตอบรับเสียงสั้น เธอสูดลมหายใจเข้าปอดช้า ๆ ถึงจะไม่ได้อยากโกหก แต่ตอนนี้หากไม่ทำ ทุกอย่างอาจเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงักไปทันที“เพราะงั้นถอยออกไปก่อน ให้เวลาฉันหายใจบ้าง”“แล้วฉันจะคุยกับนาย”ลินดาเอ่ยเสียงแผ่วพร้อมกับหลุบตาลงมองพื้น ท่าทางที่แสดงออกดูไม่ได้ต่อต้านและอ่อนลงอย่างชัดเจน เพียงเท่านั้น แววตาที่เคยหม่นหมองของโซ่ก็เหมือนมีประกายแสงเล็ก ๆ แห่งความหวังขึ้นมาอีกครั้ง“จริงนะครับพี่”น้ำเสียงตะกุกตะกักของโซ่เต็มไปด้วยความดีใจ ลินดาเพียงพยักหน้าช้า ๆ ไม่ได้ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ สำหรับเธอ มันเป็นเพียงวิธีประคองสถานการณ์ให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ แต่สำหรับโซ่ มันคือความหวังเขาคิดว่าลินดาไม่ได้หมดรักเขา แต่เธอแค่ยังโกรธ“ผมจะรอครับ”โซ่คลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมา ก
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 42 เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์
EP 42เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์........................................“ให้ผมหยุดหรอ?”“ถ้าผมยอมหยุดแล้วพี่จะให้อะไรตอบแทนผมล่ะ”ลินดาเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาสั่นไหวจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทั้งอึดอัด และ หวาดกลัว“ฉันจะไม่หนี จะ จะอยู่คุยกับนายดี ๆ โอเคไหม”“วางไม้ลงก่อนเถอะนะ”ลินดาเอ่ย ก่อนพยายามจะแย่งไม้กอล์ฟในมือโซ่อย่างลนลาน แต่ทว่าเขากลับเบี่ยงมันหนีมือบางของเธอ“หึ แค่นั้น?”โซ่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด“ใช่ไง! ตอนนี้วางไม้ลงก่อน”เสียงลินดาติดหงุดหงิด เธอพยายามแย่งไม้กอล์ฟซ้ำหลายครั้ง พอเห็นดังนั้น มือของโซ่ก็กำด้ามไม้กอล์ฟแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น เขาจ้องหน้าลินดาอยู่นานราวกับกำลังต่อสู้กับตัวเอง เสียงเคาะประตูด้านนอกยังดังเป็นระยะ พร้อมเสียงเรียกของเจสันที่แฝงความร้อนใจ“ลินดา! เปิดประตูหน่อย! เธอโอเคไหม!”ลินดาสูดลมหายใจ เธอมองหน้าโซ่สลับกับประตูห้อง ก่อนจะพูดช้า ๆ ขึ้นว่า“ถ้านายรักฉันจริง อย่าทำเรื่องที่นายจะเสียใจไปตลอดชีวิต”คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงัก ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ลดปลายไม้กอล์ฟลงเคร้ง!ไม้
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 41 หยุดเถอะนะ
EP 41หยุดเถอะนะ........................................หลังจากที่เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด ลินดาถูกวิศวะหนุ่มใช้มือหนากดข้อมือทั้งสองไว้กับที่นอน เธอพยายามดึงแขนกลับ แต่มันกลับขยับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดวงตาที่สงบนิ่งเมื่อครู่ของโซ่กลับเต็มไปด้วยความเดือดดาลและความสับสน ราวกับกำลังต่อสู้กับอารมณ์ของตัวเอง"ปล่อยฉัน"“ผมบอกแล้วไงว่าเรายังคุยกันไม่เสร็จ”“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว”ลินดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันในขณะพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่ ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ความตึงเครียดเข้าปกคลุมโซ่กับลินดาจ้องหน้ากันนิ่ง ไม่มีใครยอมหลบสายตา แววตาของโซ่ร้อนระอุเต็มไปด้วยความโกรธ ความสับสน และ คำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ ขากรรไกรของเขาเกร็งแน่น ลมหายใจแรงถูกพ่นออกมาปะทะใบหน้าสวยของลินดาราวกับกำลังพยายามสะกดอารมณ์ที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ ลินดามองตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นแรงจนหนวกหู เธอรับรู้ถึงความเดือดดาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขาได้เป็นอย่างดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมหลบสายตา ความเงียบระหว่างทั้งสองกลับส่งเสียงดังกว่าคำพูดใด ๆ ความโกรธที่ค้างคา คว
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 40 ยังคุยกันไม่จบ
EP 40ยังคุยกันไม่จบ........................................ตุ้บ!ลินดาถูกร่างสูงที่กำลังโกรธเกรี้ยวโยนลงบนเตียงอย่างแรง แต่ทว่าเธอก็ข่มความจุกรีบพลิกตัวหนีวิ่งไปหยิบโทรศัพท์ที่แตกกระจายมุมห้องมาถือเอาไว้ทันที ถึงแม้จะใช้งานไม่ได้แล้วก็ตามหมับ!ร่างสูงตามมาล็อคตัวลินดาเอาไว้จากด้านหลัง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในมือเธอไปอีกครั้ง เห็นดังนั้นลินดาก็แผดเสียงใส่เขาทันทีด้วยความโกรธ"นายไม่มีสิทธิ์แตะของของฉันนะ!""ไม่มีสิทธิ์งั้นหรอ?"วิศวะหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกพร้อมกับโอบรัดลินดาในอ้อมแขนแน่นขึ้น"ใช่ ไม่มี อ๊ะ! เจ็บนะ"ลินดาร้องโวยวายดีดดิ้นเพื่อให้วิศวะหนุ่มปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน แต่ทว่านอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขากลับลากเธอกลับเข้าไปในห้องตามเดิมอีกต่างหาก ทั้งๆที่ลินดาพยายามขัดขืนเต็มที่ ทว่ามันกลับไร้ประโยชน์ตุ้บ!“อึก!”เป็นอีกครั้งที่ลินดาที่ถูกโยนลงบนเตียงนุ่มจนจุก แต่เมื่อตั้งหลักได้เธอก็รีบถอยหนีจนแผ่นหลังไปชนเข้ากับหัวเตียง"อย่าเข้ามา!"ลินดาเอ่ยเสียงเข้มนัยน์ตาเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว แต่ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังคลานขึ้นมาบนเตียงอยู่ดี ก่อนที่เขาจะกักเธอไว้กับกำแพงด้วยสองแขนแกร
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 39 การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า
EP 39การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า........................................หน้าจอสมาร์ตโฟนสว่างวาบขึ้นกลางดึก แจ้งเตือนข้อความนับสิบจากเบอร์เดิมเด้งรัวไม่หยุด แม้ลินดาจะพยายามกดบล็อกไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แต่อีกฝ่ายก็สร้างเบอร์ใหม่ สร้างไลน์ใหม่เพื่อโทรและส่งข้อความหาเธออย่างบ้าคลั่ง ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนดังติดต่อกันไม่ขาดสาย จากความรำคาญตอนนี้ความรู้สึกเริ่มพัฒนาเป็นความหวาดหวั่นเพราะความดื้อดึงของอีกฝ่ายจนเธอชักไม่มั่นใจแล้วว่าอันนี้จะเป็นแค่แผนการหลอกลวงเหมือนเดิม หรือความยึดติดไม่ยอมแพ้กันแน่ ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!แสงจากหน้าจอกระทบกับใบหน้าที่ซีดเผือดของลินดา เมื่อข้อความที่วิศวะหนุ่มส่งมาเริ่มแสดงถึงความหมกมุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้เป็นเพียงการงอนง้อขอคืนดีธรรมดา แต่มันแฝงไปด้วยความหมกมุ่นราวกับไม่ยอมรับความคิด และ คิดว่าเธอแค่โกรธเฉย ๆ"ทำไมไม่ยอมตอบข้อความผมเลย ผมรู้นะว่าพี่อยู่ในห้อง"“รับสายผมหน่อยสิ หรือ ลงมารับผมหน่อยได้ไหม ผมอยากคุยกับพี่”“ตอนนี้ผมอยู่ด้านล่างคอนโดพี่”กึด!ลินดาจะไม่ตกใจเลยหากนี่ไม่ใช่คอนโดใหม่ที่เธอเพิ่งย้ายมาและยังไม่ได้บอกใครเลยสักคนติ๊ง!“ถ้าพี่ไ
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 38 ดื้อดึงจนน่ากลัว
EP 38ดื้อดึงจนน่ากลัว........................................ร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะสีแดงเลือดหมู กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามแผ่นหลังเล็กของนางแบบสาวที่กำลังก้าวฉับ ๆ ไปที่ลานจอดรถหลังกองถ่ายละครด้วยท่าทางเร่งร้อนเพราะพยายามหนีเขา “จะตามไปถึงไหนเนี่ย!”ลินดาพึมพำพลางถอนหายใจยาวออกมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเหลือบมองคนที่เอาแต่ทำตัวเป็นลูกหมาวิ่งตามกระดิกหางให้เธอไม่เลิก ทั้งที่เมื่อก่อนทำตัวเป็นหมาบ้าที่เคยใจร้ายกับเธอแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับคอยตามตื๊อไม่เลิกรา ตึก ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าของคนด้านหลังถี่รัวมากขึ้นเมื่อลินดาเดินใกล้ถึงรถ และ ในขณะที่มือบางเอื้อมไปจับที่เปิดประตูข้อมือของเธอก็ถูกยึดไว้ด้วยฝีมือคนที่วิ่งตามมาทันทีหมับ!“พี่ลิน”“.....เดี๋ยวก่อนสิครับ”วิศวะหนุ่มเรียกชื่อลินดาเสียงแผ่ว น้ำเสียงที่เขาใช้ช่างดูออดอ้อนเว้าวอน ทำราวกับตัวเองเป็นหมาที่กำลังออดอ้อนเจ้าของก็ไม่ปาน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ทำให้ลินดาสั่นไหวเลยสักนิด นอกจากไม่สนใจต่อท่าทางน่าสงสารเหล่านั้นแล้ว เธอกลับทำเพียงแค่ปรายตามองคนตรงหน้าอย่างเย็นชา ไม่หลงเหลือเยื่อใยหรือความใจอ่อนให้เห็นอีกต่อไปแปล๊บ!หัวใจแกร่งของวิศวะหน
Maaari mong magustuhan
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.6K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว182.4K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์365.7K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์186.9K viewsพิษสวาทน้องเมีย
Xiaohlinz240 viewsปรารถนาลับปรารถนารัก
Karawek House117 viewsรักพรางใจใยเสน่หา
หงส์ จันรัญจวน แม่พลอยหุง83 viewsอุบัติรัก พนักงานใหม่
นรีนิล72 views
