Mag-log inShare
EP 6 ตัวเร่งปฏิกิริยา
Petsa ng paglalathala:
2026-05-01 14:11:02EP 6
ตัวเร่งปฏิกิริยา
........................................
"ร้อนไหมลิน?" เจสันที่กำลังถือพัดลมแบบพกพาเป่าให้ลินดาอยู่ถามด้วยน้ำเสียงใจดี เขามองใบหน้าสวยที่ตอนนี้มีเหงื่อไหลซึมออกมาตามไรผมด้วยสายตาเอ็นดู
"จะร้อนได้ไงก็นายเล่นถือพัดลมจ่อหน้าซะขนาดนี้" ลินดาส่ายหน้าไปมาเบา ๆ ก่อนจะใช้มือผลักพัดลมในมือของเจสันออก ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งต่อบทกันอยู่กลางแจ้งในวันที่อากาศร้อนสามสิบแปดองศาเห็นจะได้ ทำเอาลินดาที่ขี้ร้อนเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเนื้อตัวแดงซ่านไปหมด
"เอาไปพัดให้ตัวเองบ้างไป เหงื่อไหล่หมดแล้ว"
"เราไม่เป็นไร (^_^) " นายแบบหนุ่มเอ่ยอย่างดื้อดึง ก่อนจะหันพัดลมในมือใส่ลินดาอีกครั้ง ซึ่งพอเห็นแบบนั้นลินดาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ อย่างอ่อนใจให้กับความเอาใจใส่ของเพื่อนสมัยเด็ก
"จริง ๆ เลยเพื่อนคนนี้" ลินดาพึมพำ เธอแกล้งถอนหายใจแรง แต่ทว่าริมฝีปากอมชมพูกลับคลี่รอยยิ้มออกมาบาง ๆ เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนอื่น ๆ ถึงเชียร์ให้เธอกับเจสันคบกันนัก ก็เพราะเขาเป็นคนแบบนี้ เทคแคร์ ดูแล ห่วงใย และ เอาใจใส่เธอมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ซึ่งเธอเคยคิด ว่าถ้าตัวเองจะมีคนรักก็อยากจะหาให้ได้แบบเจสัน แต่ทว่าพอเอาเข้าจริงคนที่เธอตกหลุมรักดันตรงข้ามกับเพื่อนสมัยเด็กของเธอทุกอย่าง ไม่ดูแล ไม่เอาใจใส่ ทั้งใจร้าย และ เย็นชา แต่ทว่าถึงจะเป็นแบบนั้น แต่เธอกลับหยุดคิดถึงเขาไม่ได้เลย
กรี๊ด!!!!
เสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่าสาว ๆ ที่มามุงดูการถ่ายซีรีส์ดังขึ้นเป็นระยะ ยิ่งเห็นนายแบบ และ นางแบบสาวพูดคุยกะหนุงกะหนิงกัน เสียงกรี๊ดก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งนั่นทำเอาลินดาแทบจะอ่านบทไม่รู้เรื่องเลย เพราะแค่ลำพังต้องคิดถึงเรื่องใครบางคนเธอก็แทบไม่มีสมาธิอยู่แล้ว
"...................." คิ้วสวยของลินดากระตุกเล็กน้อย ช่วงนี้เธอรู้สึกอ่อนไหวต่อสิ่งรอบตัวเป็นพิเศษเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ
"หนวกหูหรอ?" ไม่ต้องรอให้ลินดาเอ่ยอะไร เพื่อนสมัยเด็กของเธอก็รู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังเริ่มหงุดหงิด
"นิดหน่อย แต่ทนได้" ลินดาเอ่ยเสียงเบา ก่อนจะพยายามอ่านบทในมือต่อ
"ทนได้อะไรกัน คนอย่างคุณหนูลินดาเคยทนกับอะไรด้วยหรอ"
"ดูสิคิ้วขมวดไปหมดแล้ว (^_^) " เจสันเอ่ย ก่อนจะเอานิ้วจิ้มหว่างคิ้วของลินดาเบา ๆ
"...................." ดวงตากลมโตที่ถูกปกคลุมด้วยแพขนตาหนาจ้องมองใบหน้าของเจสันนิ่ง จู่ ๆ ความคิดบางอย่างก็แล่นเข้ามาในหัว เธอเกิดสะท้อนใจขึ้นมาเมื่อไปเปรียบเทียบกับใครบางคน เธอได้แต่เฝ้าถามกับตัวเองว่าทำไม เวลาที่อยู่กับใครอีกคนเธอต้องทนทุกอย่าง ไม่เป็นตัวของตัวเองเลยสักนิด ทนเพื่อหวังให้ได้รับความรักจากเขา
"รู้ว่าหล่อ แต่เลิกจ้องได้แล้วใจมันสั่น (^_^) " เจสันเอ่ยขำ ๆ ก่อนจะฉุดร่างบางของลินดาให้ลุกขึ้นยืน
"ถ้าเจมีแฟนขึ้นมาลินจะทำยังไงเนี่ย....." ลินดาเอ่ยขำ ๆ ก่อนจะส่ายหัวไปมา แต่ทว่าหางตาดันเหลือบไปเห็นร่างสูงที่แสนคุ้นตาของใครบางคนเข้า ซึ่งนั่นทำเอาร่างกายของเธอรู้สึกชาวาบขึ้นมาทันที
"ลินเป็นอะไรหรอ?" เจสันเอ่ยด้วยความสงสัย เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ ลินดาก็นิ่งไป
"ปะ เปล่า เราไปหาที่เงียบ ๆ ต่อบทกันเถอะ" เอ่ยจบลินดาก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่นและรีบคว้ามือเจสันเดินไปทางอื่นทันทีอย่างรีบร้อนราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง
อีกด้าน
"เห็นไหมล่ะ กูบอกแล้วว่าสองคนนั้นต้องแอบคบกันอยู่ชัวร์" เก้าเอ่ยเสียงเรียบ หลังจากพาใครบางคนมาดูให้เห็นกับตาว่าบรรยากาศรอบตัวระหว่างนายแบบ และ นางแบบสาวมันดูโรแมนติกเหมือนอย่างในหนังมากแค่ไหน
"อะ อ้าวไอ้โซ่! จะรีบไปไหนวะ" เต้ยตะโกนเรียกเพื่อนที่จู่ ๆ ก็เดินหน้าตึงจากไปเสียงดังลั่น แต่ทว่าวิศวะหนุ่มคนดังก็ไม่หันมามองเขาเลยสักนิด
........................................
เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์
= กำลังใจ(◕‿< ❀ )
Pinakabagong kabanata
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 43 หนึ่งก้าวที่หลอกลวง
EP 43หนึ่งก้าวที่หลอกลวง........................................“เข้าใจแล้ว”“แต่นายต้องใจเย็นก่อน”“ผมเชื่อพี่ได้จริง ๆ ใช่ไหม”โซ่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับลูกหมาที่กลัวว่าจะถูกทอดทิ้ง"อืม" “ถ้านายยังทำตัวแบบนี้เราจะไม่มีวันคุยกันรู้เรื่อง”ลินดาตอบรับเสียงสั้น เธอสูดลมหายใจเข้าปอดช้า ๆ ถึงจะไม่ได้อยากโกหก แต่ตอนนี้หากไม่ทำ ทุกอย่างอาจเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงักไปทันที“เพราะงั้นถอยออกไปก่อน ให้เวลาฉันหายใจบ้าง”“แล้วฉันจะคุยกับนาย”ลินดาเอ่ยเสียงแผ่วพร้อมกับหลุบตาลงมองพื้น ท่าทางที่แสดงออกดูไม่ได้ต่อต้านและอ่อนลงอย่างชัดเจน เพียงเท่านั้น แววตาที่เคยหม่นหมองของโซ่ก็เหมือนมีประกายแสงเล็ก ๆ แห่งความหวังขึ้นมาอีกครั้ง“จริงนะครับพี่”น้ำเสียงตะกุกตะกักของโซ่เต็มไปด้วยความดีใจ ลินดาเพียงพยักหน้าช้า ๆ ไม่ได้ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ สำหรับเธอ มันเป็นเพียงวิธีประคองสถานการณ์ให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ แต่สำหรับโซ่ มันคือความหวังเขาคิดว่าลินดาไม่ได้หมดรักเขา แต่เธอแค่ยังโกรธ“ผมจะรอครับ”โซ่คลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมา ก
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 42 เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์
EP 42เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์........................................“ให้ผมหยุดหรอ?”“ถ้าผมยอมหยุดแล้วพี่จะให้อะไรตอบแทนผมล่ะ”ลินดาเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาสั่นไหวจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทั้งอึดอัด และ หวาดกลัว“ฉันจะไม่หนี จะ จะอยู่คุยกับนายดี ๆ โอเคไหม”“วางไม้ลงก่อนเถอะนะ”ลินดาเอ่ย ก่อนพยายามจะแย่งไม้กอล์ฟในมือโซ่อย่างลนลาน แต่ทว่าเขากลับเบี่ยงมันหนีมือบางของเธอ“หึ แค่นั้น?”โซ่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด“ใช่ไง! ตอนนี้วางไม้ลงก่อน”เสียงลินดาติดหงุดหงิด เธอพยายามแย่งไม้กอล์ฟซ้ำหลายครั้ง พอเห็นดังนั้น มือของโซ่ก็กำด้ามไม้กอล์ฟแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น เขาจ้องหน้าลินดาอยู่นานราวกับกำลังต่อสู้กับตัวเอง เสียงเคาะประตูด้านนอกยังดังเป็นระยะ พร้อมเสียงเรียกของเจสันที่แฝงความร้อนใจ“ลินดา! เปิดประตูหน่อย! เธอโอเคไหม!”ลินดาสูดลมหายใจ เธอมองหน้าโซ่สลับกับประตูห้อง ก่อนจะพูดช้า ๆ ขึ้นว่า“ถ้านายรักฉันจริง อย่าทำเรื่องที่นายจะเสียใจไปตลอดชีวิต”คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงัก ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ลดปลายไม้กอล์ฟลงเคร้ง!ไม้
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 41 หยุดเถอะนะ
EP 41หยุดเถอะนะ........................................หลังจากที่เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด ลินดาถูกวิศวะหนุ่มใช้มือหนากดข้อมือทั้งสองไว้กับที่นอน เธอพยายามดึงแขนกลับ แต่มันกลับขยับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดวงตาที่สงบนิ่งเมื่อครู่ของโซ่กลับเต็มไปด้วยความเดือดดาลและความสับสน ราวกับกำลังต่อสู้กับอารมณ์ของตัวเอง"ปล่อยฉัน"“ผมบอกแล้วไงว่าเรายังคุยกันไม่เสร็จ”“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว”ลินดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันในขณะพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่ ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ความตึงเครียดเข้าปกคลุมโซ่กับลินดาจ้องหน้ากันนิ่ง ไม่มีใครยอมหลบสายตา แววตาของโซ่ร้อนระอุเต็มไปด้วยความโกรธ ความสับสน และ คำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ ขากรรไกรของเขาเกร็งแน่น ลมหายใจแรงถูกพ่นออกมาปะทะใบหน้าสวยของลินดาราวกับกำลังพยายามสะกดอารมณ์ที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ ลินดามองตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นแรงจนหนวกหู เธอรับรู้ถึงความเดือดดาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขาได้เป็นอย่างดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมหลบสายตา ความเงียบระหว่างทั้งสองกลับส่งเสียงดังกว่าคำพูดใด ๆ ความโกรธที่ค้างคา คว
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 40 ยังคุยกันไม่จบ
EP 40ยังคุยกันไม่จบ........................................ตุ้บ!ลินดาถูกร่างสูงที่กำลังโกรธเกรี้ยวโยนลงบนเตียงอย่างแรง แต่ทว่าเธอก็ข่มความจุกรีบพลิกตัวหนีวิ่งไปหยิบโทรศัพท์ที่แตกกระจายมุมห้องมาถือเอาไว้ทันที ถึงแม้จะใช้งานไม่ได้แล้วก็ตามหมับ!ร่างสูงตามมาล็อคตัวลินดาเอาไว้จากด้านหลัง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในมือเธอไปอีกครั้ง เห็นดังนั้นลินดาก็แผดเสียงใส่เขาทันทีด้วยความโกรธ"นายไม่มีสิทธิ์แตะของของฉันนะ!""ไม่มีสิทธิ์งั้นหรอ?"วิศวะหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกพร้อมกับโอบรัดลินดาในอ้อมแขนแน่นขึ้น"ใช่ ไม่มี อ๊ะ! เจ็บนะ"ลินดาร้องโวยวายดีดดิ้นเพื่อให้วิศวะหนุ่มปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน แต่ทว่านอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขากลับลากเธอกลับเข้าไปในห้องตามเดิมอีกต่างหาก ทั้งๆที่ลินดาพยายามขัดขืนเต็มที่ ทว่ามันกลับไร้ประโยชน์ตุ้บ!“อึก!”เป็นอีกครั้งที่ลินดาที่ถูกโยนลงบนเตียงนุ่มจนจุก แต่เมื่อตั้งหลักได้เธอก็รีบถอยหนีจนแผ่นหลังไปชนเข้ากับหัวเตียง"อย่าเข้ามา!"ลินดาเอ่ยเสียงเข้มนัยน์ตาเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว แต่ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังคลานขึ้นมาบนเตียงอยู่ดี ก่อนที่เขาจะกักเธอไว้กับกำแพงด้วยสองแขนแกร
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 39 การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า
EP 39การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า........................................หน้าจอสมาร์ตโฟนสว่างวาบขึ้นกลางดึก แจ้งเตือนข้อความนับสิบจากเบอร์เดิมเด้งรัวไม่หยุด แม้ลินดาจะพยายามกดบล็อกไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แต่อีกฝ่ายก็สร้างเบอร์ใหม่ สร้างไลน์ใหม่เพื่อโทรและส่งข้อความหาเธออย่างบ้าคลั่ง ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนดังติดต่อกันไม่ขาดสาย จากความรำคาญตอนนี้ความรู้สึกเริ่มพัฒนาเป็นความหวาดหวั่นเพราะความดื้อดึงของอีกฝ่ายจนเธอชักไม่มั่นใจแล้วว่าอันนี้จะเป็นแค่แผนการหลอกลวงเหมือนเดิม หรือความยึดติดไม่ยอมแพ้กันแน่ ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!แสงจากหน้าจอกระทบกับใบหน้าที่ซีดเผือดของลินดา เมื่อข้อความที่วิศวะหนุ่มส่งมาเริ่มแสดงถึงความหมกมุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้เป็นเพียงการงอนง้อขอคืนดีธรรมดา แต่มันแฝงไปด้วยความหมกมุ่นราวกับไม่ยอมรับความคิด และ คิดว่าเธอแค่โกรธเฉย ๆ"ทำไมไม่ยอมตอบข้อความผมเลย ผมรู้นะว่าพี่อยู่ในห้อง"“รับสายผมหน่อยสิ หรือ ลงมารับผมหน่อยได้ไหม ผมอยากคุยกับพี่”“ตอนนี้ผมอยู่ด้านล่างคอนโดพี่”กึด!ลินดาจะไม่ตกใจเลยหากนี่ไม่ใช่คอนโดใหม่ที่เธอเพิ่งย้ายมาและยังไม่ได้บอกใครเลยสักคนติ๊ง!“ถ้าพี่ไ
ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง! EP 38 ดื้อดึงจนน่ากลัว
EP 38ดื้อดึงจนน่ากลัว........................................ร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะสีแดงเลือดหมู กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามแผ่นหลังเล็กของนางแบบสาวที่กำลังก้าวฉับ ๆ ไปที่ลานจอดรถหลังกองถ่ายละครด้วยท่าทางเร่งร้อนเพราะพยายามหนีเขา “จะตามไปถึงไหนเนี่ย!”ลินดาพึมพำพลางถอนหายใจยาวออกมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเหลือบมองคนที่เอาแต่ทำตัวเป็นลูกหมาวิ่งตามกระดิกหางให้เธอไม่เลิก ทั้งที่เมื่อก่อนทำตัวเป็นหมาบ้าที่เคยใจร้ายกับเธอแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับคอยตามตื๊อไม่เลิกรา ตึก ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าของคนด้านหลังถี่รัวมากขึ้นเมื่อลินดาเดินใกล้ถึงรถ และ ในขณะที่มือบางเอื้อมไปจับที่เปิดประตูข้อมือของเธอก็ถูกยึดไว้ด้วยฝีมือคนที่วิ่งตามมาทันทีหมับ!“พี่ลิน”“.....เดี๋ยวก่อนสิครับ”วิศวะหนุ่มเรียกชื่อลินดาเสียงแผ่ว น้ำเสียงที่เขาใช้ช่างดูออดอ้อนเว้าวอน ทำราวกับตัวเองเป็นหมาที่กำลังออดอ้อนเจ้าของก็ไม่ปาน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ทำให้ลินดาสั่นไหวเลยสักนิด นอกจากไม่สนใจต่อท่าทางน่าสงสารเหล่านั้นแล้ว เธอกลับทำเพียงแค่ปรายตามองคนตรงหน้าอย่างเย็นชา ไม่หลงเหลือเยื่อใยหรือความใจอ่อนให้เห็นอีกต่อไปแปล๊บ!หัวใจแกร่งของวิศวะหน
Maaari mong magustuhan
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.6K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.1K viewsเล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.0K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.2K viewsหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.0K viewsเปลี่ยนคืนเหงาเป็นเราสอง
จินต์พิชา25 viewsเพลินพิศวาส
มนต์ศิขริน228 viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน37 views
