บทที่ 3 งานแรก ( NC 20+ )

⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️

คฤหาสน์เซอร์คาน

เมื่อเข้าไปด้านในตัวคฤหาสน์ อิริคหันซ้ายหันขวามองด้วยความตื่นตาตื่นใจ เขาไม่เคยเห็นอะไรสวยงามแบบนี้มาก่อนเลย ภายในตกแต่งด้วยสิ่งของมากมายที่มีไม่กี่ชิ้นในโลก

แชนเดอเลียด้านบนสวยสะดุดตา เป็นคริสตัลระยิบระยับ ห้อยระย้าลงมาสวยจับใจ จนเขาอดที่จะมองไม่ได้ พื้นเป็นหินอ่อนอย่างดี ผนังตกแต่งด้วยภาพวาดที่สวยงาม น่าจะเป็นภาพที่ได้มาจากการประมูลราคาแพง

ถึงภายในคฤหาสน์จะดูสวยงามมากแค่ไหน แต่ก็มีกลิ่นอายแห่งความเย็นยะเยือก ราวกับบ้านผีสิงอยู่ดี ภายในคฤหาสน์เงียบเชียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เพราะเซอร์คานรักความเป็นส่วนตัวมากที่สุด จึงไม่มีลูกน้องคนไหน เดินป้วนเปี้ยนอยู่ในคฤหาสน์เลย

อิริคถูกพามาที่ชั้นสองของคฤหาสน์ เขาเดินไปสุดทาง ห้องสุดท้ายขวามือเขา คือห้องนอนของเซอร์คาน ไรอัลเปิดประตูให้อิริคเข้าไปรอด้านใน เขาเดินเข้าไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“เข้าไปรอข้างใน”

“ครับผม”

พูดจบไรอัลก็เดินออกไป ทิ้งเขาไว้เพียงลำพังภายในห้องกว้าง อิริคใช้สายตาสำรวจไปทั่วห้อง มันกว้างกว่าคอนโดที่เขาอยู่เสียอีก

สองเท้าค่อย ๆ ก้าวเดินไปทั่วห้องเพื่อสำรวจสิ่งต่าง ๆ ด้วยความอยากรู้ มือเรียวราวกับผู้หญิงจับกรอบรูปข้างหัวเตียง เป็นรูปเซอร์คานที่ถ่ายคู่กับผู้ชายคนหนึ่ง แต่ใบหน้าในรูปกับถูกขีดฆ่าเป็นสีดำ ไม่หลงเหลือเค้าโครงหน้าเลยแม้แต่น้อย

“รูปนั้นฉันเก็บไว้ย้ำเตือน ว่าคนที่อยู่ในภาพข้าง ๆ ฉัน เคยหักหลังฉัน...คนทรยศ!!”

น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเซอร์คานเอ่ยขึ้น เล่นเอาอิริคถึงกับสะดุ้ง รีบวางกรอบรูปลงไว้ที่เดิม เซอร์คานเอามือคลายเนกไทที่อยู่ในคอออก แล้วปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด ทีละเม็ด เขาทอดสายตามองอิริคด้วยแววตาแข็งกร้าว ปนไปด้วยความหื่นกระหาย

“คุณ...คุณจะทำอะไร?”

อิริคเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เมื่อเห็นแววตาที่จ้องมองมาของเซอร์คาน เสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวสีดำถูกถอดออก แล้วโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นหุ่นที่กำยำล่ำสัน หน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อมัดชวนมอง เซอร์คานค่อย ๆ สืบเท้าก้าวเดินเข้ามาประชิดตัวอิริค เขาค่อย ๆ เดินถอยหลังจนสะดุดล้มนั่งลงบนปลายเตียง

มือทั้งสองข้างของเซอร์คานยันไว้กับพื้นเตียงนุ่ม กักตัวไม่ให้อิริคหนีไปทางไหน คนตัวเล็กกว่าหัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เมื่อคนตรงหน้าจ้องมาด้วยสายตาเป็นประกาย เต็มไปด้วยแรงปรารถนา

“ให้นายทำงานไง”

“งาน...งะ...งานอะไรครับ”

“นอนกับฉัน”

สายตาดุจดั่งราชสีห์ที่กำลังจ้องมองหนู ถูกทอดมองมายังอิริค ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อได้ยินที่นายหนุ่มสั่ง มันเป็นงานของเขาที่ต้องทำ แต่ตอนนี้เขายังไม่พร้อมที่จะทำมัน

“ไว้ค่อยทำวันหลังได้ไหมครับ วันนี้ผมยังไม่พร้อม”

อิริคเอ่ยออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ถึงแม้จะรู้ว่าเขาไม่มีทางปฏิเสธได้ แต่ก็ขอลองดูสักหน่อยก็ยังดี เผื่อเซอร์คานจะใจดีกับเขาบ้าง

“นายไม่มีสิทธิ์เลือกว่าจะทำตอนไหน ฉันต่างหากที่เป็นคนกำหนด!!”

น้ำเสียงเย็นชาเอื้อนเอ่ยออกมาจากปากของเซอร์คาน เขายกมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าที่แสนเกลี้ยงเกลาของอิริค สายตาจ้องใบหน้าอิริค มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน นิ้วหัวแม่มือข้างขวาปาดที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มช้า ๆ สายตาที่จ้องมองมาแลดูซาดิส

ใบหน้าหล่อเหลาของเซอร์คานอยู่ใกล้อิริคเพียงคืบ เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้มีชัย ตอนนี้เขาสามารถจะทำอะไรก็ได้กับผู้ชายคนนี้ ถึงแม้อิริคจะไม่เต็มใจก็ตาม สายตาดุจดั่งเจ้าป่า แสนเย็นชา จ้องมองคนตรงหน้าไม่ลดละ จนอิริคต้องหลบสายตาคมคู่นั้นของเซอร์คาน

“ถอดเสื้อผ้าออกให้หมด!!”

เสียงตวาดออกคำสั่งดังลั่น มาเฟียหนุ่มเอ่ยปากออกคำสั่งลูกน้องคนใหม่ อิริคหน้าเสียขึ้นมาทันที แต่เขาก็ต้องยอมทำตามคำสั่งของเซอร์คาน

อิริคค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองออกจนหมด เซอร์คานยกยิ้มมุมปาก สายตาสำรวจเรือนร่างที่ดูดี หุ่นเขาราวกับนักกีฬาที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนัก หน้าท้องมีซิกแพคชวนมอง ผิวขาวเนียนไปทั่วทั้งตัว มันกระตุ้นไฟราคะให้เซอร์คานได้เป็นอย่างดี

“ทำคอให้โล่ง ๆ แล้วอมให้ฉัน!!”

เซอร์คานจับหัวไหล่ของอิริค แล้วกดตัวเขาให้นั่งคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าของอิริคห่างกลางกายชายของเซอร์คานเพียงคืบ

มือที่สั่นเทาของอิริคค่อย ๆ ยื่นไปปลดเข็มขัดหนังเส้นหรูออก แล้วค่อย ๆ รูดซิปกางเกงของเซอร์คานลงช้า ๆ เขาควักแก่นกายอันใหญ่ที่แข็งตัวเต็มที่ออกมา มันเด้งผงาดจนเกือบจะโดนใบหน้าเขา

อิริคจ้องมองมันตาโตราวกับไข่ห่าน เขากลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอ พลางเงยหน้าขึ้นไปสบตามองเจ้าของแก่นกายอันใหญ่นี้

ปลายลิ้นอุ่นค่อย ๆ แตะตรงกลางหัวเห็ดสีชมพู แล้วตวัดเลียวนมันอย่างแผ่วเบา คนตัวใหญ่รูปร่างกำยำ ที่ยืนอยู่ถึงกับขมวดคิ้วยู่เข้าหากันเป็นปม พลางเงยหน้าหลับตาพริ้ม

“อื้มมมมม”

เสียงคำรามกดต่ำ ออกมาจากลำคอของเซอร์คาน เมื่อปากของอิริคเริ่มขยับขึ้นลง ตามจังหวะของมือที่สาวชักแก่นกายไปด้วยพร้อม ๆ กัน

มือหนาสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีดำของอิริค แล้วจับศีรษะเขาขยับเข้าออกตามอารมณ์ปรารถนา ในบางคราก็เผลอกระแทกแก่นกายเข้าไปในปากของอิริคจนเขาน้ำตาเล็ด

แต่อิริคก็ไม่อิดออด เขายังคงปรนเปรอดูดดุนท่อนเอ็นอันใหญ่ ให้นายหนุ่มอย่างถึงพริกถึงขิง ความเสียดเสียวแล่นผ่านกายชาย เซอร์คานเสียวกระสันซาบซ่านไปทั่วทั้งตัว ราวกับว่าตอนนี้เขาโบยบินขึ้นไปสู่ชั้นบรรยากาศที่สูงสุด แล้วกำลังจะตกลงมาสู่ที่ต่ำ

“อ่าาาา แบบนั้น ดีมากอิริค อื้มมมม”

อิริคเหลือบสายตาขึ้นไปมองคนด้านบน ที่กำลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัส ที่เขากำลังมอบให้ ตอนนี้สีหน้าท่าทางเซอร์คานเสียวซ่านหวิว หัวคิ้วยู่เข้าหากันราวกับคนเคร่งเครียด ใบหน้าขาวแดงก่ำ

เซอร์คานก้มหน้าลงต่ำ มองดูการกระทำของอิริค ที่ตอนนี้กำลังทำหน้าที่ปรนเปรอเขาอยู่ มันกระตุ้นเร้าเพลิงราคะให้ลุกโชนเท่าทวีคูณ

“นายครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ”

เสียงตะโกนของไรอัลที่ดังมาจากด้านนอก ขัดจังหวะกิจกรรมรักของเซอร์คาน ทำให้เขาถึงกับอารมณ์เสียขึ้นมาทันที

“อะไรของมึงวะ!!”

“ที่คาสิโนเพลิงไหม้ครับ ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร”

“โธ่โว๊ย!!!...เสียอารมณ์หมดกู!!”

เซอร์คานถึงกับหัวเสีย ดึงแก่นกายของตัวเองออกจากปากอิริค แล้วเก็บมันเข้าที่เดิม เขาเดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตแขนยาวตัวสีดำ ที่เพิ่งถอดทิ้งลงพื้นเมื่อครู่ขึ้นมาสวมใส่ แล้วจับระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย

“ใส่เสื้อผ้าแล้วรีบตามฉันออกมา”

เซอร์คานเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แล้วรีบเดินออกไปจากห้องนอนทันที อิริคโล่งอก พลางพ่นลมหายใจออกจากปาก เขารีบหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ แล้ววิ่งตามเซอร์คานไปติด ๆ ทั้งสองพากันไปที่รถยุโรปคันหรู ที่จอดรออยู่หน้าคฤหาสน์ เมื่อทั้งคู่เข้ามาในรถ รถก็พุ่งทะยานออกไปทันที

Rich Casino

ไม่นานรถยุโรปคันสีดำก็เทียบจอดที่คาสิโนของเซอร์คาน ตอนนี้เจ้าหน้าที่ดับเพลิงสามารถควบคุมเพลิงเอาไว้ได้แล้ว มูลค่าความเสียหายไม่มากนัก เพราะส่วนที่ถูกเพลิงไหม้เป็นด้านหลังของคาสิโน

“ตามสืบมาให้ได้ว่าเป็นฝีมือใคร”

เซอร์คานหันไปคุยกับไรอัลด้วยสีหน้าท่าทางเคร่งเครียด

“ครับนาย”

ไรอัลโค้งคำนับ แล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้องทำงานเซอร์คานทันที ตอนนี้เหลือเพียงอิริคและเซอร์คานสองคน อิริคทำตัวไม่ถูก เขาไม่รู้จะต้องทำอย่าง ยิ่งเห็นสีหน้าท่าทางเครียดจัดของเซอร์คานแล้ว เขาแทบไม่กล้าที่จะเงยหน้าขึ้นไปมอง

“มานวดให้ฉัน”

เซอร์คานเอ่ยน้ำเสียงเย็น ทำให้อิริคตื่นขึ้นมาจากภวังค์ความคิด เขาค่อย ๆ ก้าวเดินไปด้านหลังของเซอร์คาน แล้วบรรจงบีบนวดตามบ่า และต้นคอของเซอร์คาน เพื่อให้เขารู้สึกผ่อนคลาย

“หายหัวไปไหนมา!!”

“........”

เซอร์คานเค้นเสียงเหี้ยมออกมาจากลำคอ หันไปเหลือบตามองอิริคด้วยสายตาพิฆาต ราวกับว่าจะฟาดฟันเขาให้แหลกเป็นจุณ

มือหนากระชากคอเสื้ออิริคเข้ามาใกล้ ๆ ทำให้ใบหน้าของพวกเขาห่างกันเพียงคืบ อิริคยังคงนิ่งเงียบไม่เอ่ยปากพูดแม้แต่คำเดียว

คนตัวใหญ่รูปร่างกำยำที่กำลังโกรธจัด เพราะเขาไม่ได้รับคำตอบจากอิริค เซอร์คานพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองให้เป็นปกติ เขาค่อย ๆ คลายมือออกจากคอเสื้อของอิริค แล้วโบกมือไปมาให้อิริออกไปจากห้องนี้ เพราะตอนนี้เขากำลังเอาเรื่องงาน และเรื่องส่วนตัวมาปนเปกันไปหมด

“ออกไป ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย...อิริค!! อ้อ...ไปล้างห้องน้ำในคาสิโนทุกห้องให้สะอาด ไม่เสร็จไม่ต้องกลับ!!”

“ครับคุณเซอร์คาน”

เขาทำตามอย่างว่าง่าย เพราะอิริคก็ไม่อยากใช้อากาศหายใจร่วมกับเซอร์คานเหมือนกัน แต่ในใจก็แอบนึกหมั่นไส้ ไหนบอกให้เป็นบอดี้การ์ดไง อยู่ ๆ มาใช้เขาล้างห้องน้ำแบบนี้เนี่ยนะ มันไม่เป็นการกลั่นแกล้งกันเกินไปหน่อยเหรอ

เมื่อประตูห้องปิดลง เซอร์คานยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาลูบใบหน้าตัวเอง แล้วเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้ตัวนิ่ม สีหน้าท่าทางราวกับว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอย่างหนัก