เปลี่ยนคู่ปรับ ให้เป็นคู่โปรด

เปลี่ยนคู่ปรับ ให้เป็นคู่โปรด

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-03
โดย:  เจ้าเหมียวโอโจะยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
21บท
836views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ใครๆก็หาว่าเราเป็นแฝดสาม ก็โอละพ่อสิครับ!! พวกผมนะ โคจรมาจากคนละที่ โตมาคนละแบบ อาเทอร์น่ะเป็นทนาย ส่วนแอสตั้นเป็นโจทก์ที่มาฟ้องผม และผม (เซ บัส) ก็คือจำเลย เหตุเกิดจากการเข้าใจผิด หรือเพราะโชคชะตาก็ไม่ทราบได้ เมื่อจู่ๆผมก็โดนแอสตั้นฟ้องคดีเปิดเผยทรัพย์สินปัญญาประดิษฐ์(Ai)ของทางบริษัท ดังนั้นแล้วผมจึงตกเป็นจำเลย มันบ้า ใช่มั้ยล่ะครับ หากทุกอย่างมันเป็นการฟ้องร้องกันโดยทั่วไป แต่ที่มันบ้าและพีคไปกว่านั้นก็คือ พวกผมดันไปมีอะไรกันแบบจัดสาม และวันที่ศาลฎีกาตัดสิน วันนั้นผมก็ถูกรถชนสาหัสปางตาย แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็รักษาตัวเองตลอดระยะเวลาสองปี ท่ามกลางความเลว ร้ายเพราะนกเขาของผมมันดันไม่ขัน แต่ถึงอย่างนั้นแค้นที่ผมมีก็ต้องรอวันชำระและกลับมาเอาคืนพวกมันอย่างสาสม !!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

แนะนำตัวละคร/ บทนำ

十月の東京は残暑でまだ汗ばむほど暑く、朝夕だけ秋の気配があり涼しさを感じられた。

 内海唯花は朝早く起きると姉家族三人に朝食を作り、戸籍謄本を持ってこっそりと家を出た。

 「今日から俺たちは生活費にしろ、家や車のローンにしろ、全部半々で負担することにしよう。出費の全部だからな!お前の妹は俺たちの家に住んでるんだから、彼女にも半分出させろよ。一ヵ月四万なんて雀の涙程度の金じゃ、タダで住んで飲み食いしてるのと同じじゃないか」

 これは昨夜姉と義兄が喧嘩している時に、内海唯花が聞こえた義兄の放った言葉だった。

 彼女は、姉の家から出ていかなければならなかった。

 しかし、姉を安心させるためには結婚するのがただ一つの方法だった。

 短期間で結婚しようとしても、男友達すらいない彼女は結城おばあさんの申し出に応えることにした。彼女がなんとなく助けたおばあさんが、なかなか結婚できない自分の孫の結城理仁と結婚してほしいと言ってきたのだった。

 二十分後、内海唯花は役所の前で車を降りた。

 「内海唯花さん」

 車から降りるとすぐ、内海唯花は聞きなれた声が自分を呼ぶのが聞こえた。結城おばあさんだ。

 「結城おばあさん」

 内海唯花は速足で近づいていき、結城おばあさんのすぐ横に立っている背の高い冷たい雰囲気の男の姿が目に入った。おそらく彼が結婚相手である結城理仁なのだろう。

 もっと近づき、内海唯花が結城理仁をよく見てみると、思わず驚いてしまった。

 結城おばあさんが言うには孫の結城理仁は、もう三十歳なのに、彼女すら作らないから心配しているらしかった。

 だから内海唯花は彼がとても不細工な人なのだと勝手に思い込んでいたのだ。

 しかも、聞いたところによると、彼はある大企業の幹部役員で、高給取りらしいのだ。

 この時初めて彼に会って、自分が誤解していたことに気づいた。

 結城理仁は少し冷たい印象を人に与えたが、とてもハンサムだった。結城おばあさんのそばに立ち、浮かない顔をしていたが、それがかえってクールに見えて、人を近づけない雰囲気を醸し出していた。

 目線を少しずらしてみると、近くに駐車してある黒い車はホンダの車で、決して何百万もするような高級車ではなかった。それが内海唯花に結城理仁との距離を近づけされてくれた。

 彼女は同級生の友人と一緒に公立星城高校の前に本屋を開いていた。

 さらに暇な時には、自分でビーズの小物を作り、ネット販売して結構な数を売っていた。

 一ヵ月で、月の収入は安定して四十万稼いでいた。東京で月に四十万の収入があれば、ホワイトカラー階級に匹敵する程である。だから、彼女は姉に毎月十万円の生活費を渡していた。

 しかし、彼女の収入について義兄はまったく知らなかった。彼女は毎月六万円を姉に貯金させて、義兄にはたった四万しかないと言っていたのだ。

 「内海唯花さん、この子が私の孫の結城理仁よ。三十にもなって売れ残りのクリスマスケーキなの。この子は見た目は冷たい人のようだけど、実はとても思いやりのある優しい子なの。あなたが私を助けてくれて、知り合ってからもう三ヵ月経つわ。信じてもらいらいの。出来の悪い孫だったらあなたに紹介したりしないのだから」

 結城理仁は祖母の自分に対する評価を聞き、横目で内海唯花をちらりと見た。瞳は深く氷のように冷たったが、一言もしゃべらなかった。

 おおかた祖母に何度もこう毛嫌いされて、慣れてしまっていたのだろう。

 結城おばあさんには三人の息子がいて、それぞれに三人ずつ子供がいた。つまりこのおばあさんには九人の孫がいるのだ。その孫の中には一人も女の子はいなかったため、内海唯花は結城おばあさんが自分のことを孫娘のように思っていると知っていた。

 内海唯花は少し頬を赤らめた。しかし、彼女はおおらかに結城理仁に右手を差し出して微笑んで自己紹介を始めた。「結城さん、初めまして、私は内海唯花です」

 結城理仁は鋭い目つきで内海唯花を頭から足の先、また足の先から頭まで眺めた。おばあさんが軽く咳をして注意すると、ようやく右手を内海唯花に伸ばし握手をし、低く冷たい声で挨拶した。「結城理仁だ」

 握手をすると、結城理仁は左手の腕時計を見て時間を確認し、内海唯花にこう言った。

 「俺は忙しいんだ。さっさと終わらせよう」

 内海唯花はうんと一声言った。

 結城おばあさんはあわてて言った。「あなた達早く入って手続きしていらっしゃい。私はここで待っているから」

 「ばあちゃん、車で待ってて、外は暑いから」

 結城理仁はそう言いながら、おばあさんの体を支えながら車まで連れて行った。

 内海唯花は彼のその行動を見て、結城おばあさんの言っていた言葉を信じる気になった。結城理仁は一見冷たそうな人だが、思いやりがある優しい人なのだ。

 彼女と彼はよく知らない人同士だが、結城おばあさんは彼名義の購入済の家があると言っていた。彼女が彼と結婚すれば、姉の家から出ることができる。そうすれば姉を安心させることができるし、義兄と彼女のせいで喧嘩することもなくなるだろう。

 彼女は彼とルームメイトのような結婚生活を送るだけだ。

 結城理仁はすぐ内海唯花のところに戻ってきて言った。「行こうか」

 内海唯花はひとこと「うん」と言って、黙って彼に続いて役所に入っていった。

 婚姻手続きをする窓口に着くと、結城理仁は内海唯花にこう告げた。

 「内海さん、もし気が進まないのであれば、取り消しにしてもいいんだ。祖母が言うことは気にしなくていい。結婚は一大イベントで遊びじゃないんだから」

 彼は内海唯花が後悔して取り消してくれるのを期待しているようだった。

 なぜなら彼は会ったばかりのよく知らない女と結婚なんかしたくなかったからだ。
แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
21
แนะนำตัวละคร/ บทนำ
ผม เซบัส ตัวเล็กสุด 185/56ไม่ต้องอยากรู้หรอกครับ ว่าผมลูกครึ่งอะไร ผมก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มานานแล้วล่ะ ผมจบโทด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จากสแตนฟอร์ดโจทก์ของผม แอสตั้น 187/58ลูกครึ่งไทย อเมริกัน ผมก็รู้มาแค่นี้ รู้แค่ว่าเขาเป็นเจ้านายของบริษัทพัฒนา Ai ที่ผมทำงานอยู่ส่วนนี่ คนสุดท้าย ทนายประจำบริษัท เขาได้ฉายาว่า‘เจ้าพ่อแห่งวงการกฎหมาย’ อาเทอร์ หนุ่มลูกครึ่งไทย อิตาลี ผู้มีความสูงเกือบจะสองเมตร มันบ้าไปแล้ว!! เขาสูงถึง 190/60 สูงมากใช่มั้ยล่ะครับบทนำบริษัท Ai ภายในประเทศ“เซบัสคะ เดี๋ยววันนี้ผู้บริหารคนใหม่จะเข้าบริษัทนะคะ ยังไงฝากคุณแนะนำฝ่ายผลิตและแผนกอื่นๆ ด้วยแล้วกัน พอดี ริสาต้องไปรับลูกที่โรงเรียน” สาวสวยวัย 30 เอ่ยบอกเพื่อนร่วมงาน“ได้ครับ ไม่มีปัญหา”“นี่ค่ะ เอกสารของคุณแอสตั้นคร่าวๆ และอ้อ พรุ่งนี้ทนายคนใหม่ก็น่าจะเข้ามาทำงานด้วยเหมือนกันค่ะ”“ทนายคนใหม่? ”“ใช่ค่ะ พอดีมารับหน้าที่แทนคนเก่า เห็นว่าเป็นลูกชายของคุณคานน์แหนะ นี่ริสายังงงว่าทำไมไม่ทำงานที่บริษัทตัวเอง บริษัทของครอบครัวเขาก็ใหญ่ใช่ย่อยนะคะ ดูท่าน่าจะอยากมาหาประสบการณ์” ริสาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าผมทำหน้างงๆ ผมจึ
อ่านเพิ่มเติม
1 ผมต้องรู้สึกยังไงวะครับเนี่ย!!
ผมยืนมองหน้าคนตรงหน้า ตาคมของเขาจ้องกลับมาที่ผมอย่างไม่ลดละ หัวใจผมเต้นเร็วรัวขึ้นเหมือนกับว่าผมพึ่งวิ่งมาราธอน 4x 100 มาใหม่ ๆ แต่จะให้ทำยังไงได้ละครับ ในเมื่อเขาคือคนที่ผมเจอเมื่อคืน และ… เขาคือคนที่มาขโมยจูบแรกของผมไปอย่างไม่ทันตั้งตัว!“คุณ… คุณ…” ผมพูดอะไรไม่ออก จังหวะนี้คำพูดที่เตรียมไว้มากมายล้วนกลายเป็นเสียงที่ขาดหายไปในลำคอ ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงดี การได้เห็นเขาอีกครั้งมันช่างทำให้หัวสมองของผมมึนตึ๊บปั่นป่วนไปหมด“คุณเซบัสใช่ไหมครับ?” เขาถามเสียงเรียบ ขัดกับท่าทางที่ผมเห็นเมื่อคืนอย่างสิ้นเชิง เขามองมาที่ผมด้วยสีหน้าที่ไม่แสดงออกมากมายเท่าไหร่นัก คงไม่แปลกถ้าเขาจะจำผมไม่ได้ แต่ว่าผม… ผมยังจำเขาได้ดีผมพยักหน้าอย่างไม่มั่นใจก่อนตอบกลับไป“ใช่ครับ…”อึดใจหนึ่งที่เงียบไป ทุกอย่างในห้องดูเหมือนจะหยุดชะงักไปหมด ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผม ทุกอย่างมันดูเป็นความบังเอิญที่ไม่น่าเชื่อ… และไม่คิดว่าจะต้องเจอเขาที่นี่เขามองผมเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มเล็กน้อย “ขอโทษครับ เมื่อคืน…” เสียงเขาหยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ “คงทำให้คุณตกใจมา
อ่านเพิ่มเติม
2 กินกันแค่สองคน
ผมจ้องมองลงไปยังด้านล่าง เห็นถนนเป็นเส้นๆ ตอนนี้มันเริ่มจะมืดมากขึ้นๆ แล้ว ตรงข้ามฝั่งมุมตึกและหันไปด้านซ้าย มันเป็นวิวของแม่น้ำเจ้าพระยา นี่แค่ผมประเมินคร่าวๆ ก็พอเดาได้ว่า ไอ้เจ้าของที่ตรงนี้มันคงรวยมหาศาล ก็คงไม่แปลก ที่พวกคนรวยเขาจะรู้จักกัน อีกอย่างนะ ไอ้ทนายที่นั่งข้างๆ ผมนี่มันก็แม่ง โคตรรวย คงมีแต่ผมคนเดียวสินะครับ ที่มีแค่มันสมองและสองมือจริงๆ แล้วผมก็ลูกพระยานาหมื่นนะคร้าบ!! เฮ้ย!! ไม่ใช่ละ!! ผมเป็นลูกชายคนเดียว แม่ผมเป็นเมียของฝรั่ง นั่นแหละครับ ผมก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อของผมคือใคร แต่ถ้าจะให้ไปตามสืบสาวเรื่องราวของพ่อ ผมก็คงไม่มีวันสืบได้หรอก ใครๆ ก็ดูถูกผม หาว่าผมเป็นลูกของเมียฝรั่ง ซึ่งเขาหาว่าแม่ผมทำงานที่บาร์ แล้วก็ถูกไอ้ฝรั่งขี้นกที่ไหนก็ไม่รู้มาไข่ทิ้งไว้ ตอนเด็กๆ ผมเคยคิดอยากจะมีพ่อนะครับ แต่พอโตมา มันก็แยกแยะได้เองนั่นแหละ แต่ถึงแม่ผมจะเป็นแค่เด็กบาร์ แต่ผมก็ภูมิใจในตัวแม่ของผมมากนะครับ มีที่ไหน ส่งผมเข้าเรียนโรงเรียนเอกชนราคาแพงๆ ตั้งแต่อนุบาล สามารถส่งผมเรียนต่อในที่ดีๆแม่บอกว่า การที่ผมมีความรู้ติดตัว มันจะพาผมหาเงินได้เยอะๆ ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร แต่ตอนนี้ผมเริ่มเช
อ่านเพิ่มเติม
3 แล้วเมื่อคืนไอ้บ้าที่ไหนมันเช็ดตัวให้ผม
ทันทีที่ผมเดินเข้าบริษัทก็ทักทายสาวสวยอย่างริสา และพนักงานคนอื่นๆ ทุกคนคุ้นเคยผมดีกว่าเจ้าของบริษัทเสียอีก เมื่อผมเห็นไอ้ทนายหน้าหล่อจึงได้เอ่ยขอบคุณมันขึ้น“ดีตอนเช้าครับอาเทอร์ อื้ม เรื่องเมื่อคืน ขอบคุณนายมากนะ” ผมก็งงว่าทำไมไอ้หน้าหล่อมันทำหน้างงๆ มันเลิกคิ้วสูงและถามผมกลับมาว่า“ขอบคุณอะไรครับ ที่ไปส่งนายเข้าห้องน่ะหรอ? ”ก็เออน่ะสิวะครับ ก็มีแค่คุณกับผมเนี่ย!! ผมจึงตอบมันกลับไปว่า“ก็ใช่นะสิครับ” ผมยังจ้องหน้าไอ้หน้าหล่อ และฟังมันพูดอีกว่า“เมื่อคืนผมก็เมามาก รู้ตัวอีกทีพี่สันคนขับรถของทางบริษัทก็เอาตัวผมไปโยนใส่ในห้องแล้วล่ะครับ”เชี่ยแล้วไง แล้วเมื่อคืนใครมันมาถอดเสื้อผ้าแล้วเช็ดตัวให้ผมละว่ะเนี้ย จะว่าละเมอหรอ ฝันรึเปล่า ก็คงไม่ใช่ ก็เพราะเมื่อเช้าผมตื่นมาเห็นๆ กันอยู่ว่ามีกะละมังกับผ้าขนหนูวางอยู่ รึผมเมามาก ถอดเสื้อผ้าเอง เช็ดตัวเองเอง แต่กลับจำอะไรไม่ได้ No way ไม่มีทาง ผมมั่นใจว่าตัวเองไม่น่าจะเลอะเลือนได้ขนาดนั้น แต่แล้วไอ้ร่างสูงกว่า 187 มันก็เดินหน้าตายเข้ามา ก่อนจะทักทายพวกผม มันเดินตรงเข้าไปด้านในออฟฟิศของมัน โดยมีหน้าตายเช่นเคย ไม่ได้พูดอะไรไอ้นี่ ถ้าไม่เห็นว่าเป็น
อ่านเพิ่มเติม
4 มันคืออะไรกันวะครับ ความรู้สึกเนี่ย!!
“คืนนี้เรารีวิวโปรเจคกัน” แอสตั้นเอ่ยเรียบๆ แต่สายตามันกลับดูผ่อนคลายเหมือนคนไม่ได้จริงจังกับงานเลยแม้แต่น้อย“รีวิวโปรเจค…ตอนนี้เนี่ยนะครับ?” ผมถามพร้อมกับมองหน้าอาเทอร์ที่ก็ดูจะงงไม่ต่างจากผม ไอ้ทนายหน้าหล่อหัวเราะเบาๆ ก่อนตอบแทนผม“ผมว่าบอสมันอยากดื่มมากกว่านะ ดูสายตามันดิ” ผมคิดไอ้ตัวหอมหัวเราะเบาๆ อย่างกับรู้ว่าผมกำลังคิดอะไร “จะดื่มด้วย คุยงานด้วย”ผมถอนหายใจ ไอ้เชี่ยบ้า มึงรู้ความคิดกู ผมเปิดโน้ตบุ๊กตัวเองที่พกมาด้วย แม้จะงงกับเหตุการณ์ตอนนี้ แต่ผมรู้ว่าปฏิเสธอะไรไม่ได้เลย ไอ้ตัวหอมนี่เวลามันเอาจริงก็เอาให้ตายเลยล่ะครับชั่วโมงถัดมาผมนั่งพิมพ์แก้ไฟล์งานไป พลางสลับดื่มเบียร์ไปจนเกือบหมดกระป๋อง ไอ้บอสตัวหอมนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มือหนึ่งถือกระป๋องเบียร์ ส่วนอีกมือก็ดูเอกสารที่ผมกับอาเทอร์ส่งให้มัน อาเทอร์นั่งไขว่ห้างดูชิลล์เหมือนไม่ใช่การประชุมย่อย แต่ทุกอย่างกลับไหลลื่นอย่างน่าประหลาดจนกระทั่งแอสตั้นหันมาพูดกับผม “เซบัส นายเก่งนะ แต่ชอบประมาท”“หา? ประมาทอะไรครับ?” ผมเลิกคิ้ว ก่อนที่มันจะยิ้มจางๆ“เมื่อวานนายบอกฉันว่าเอกสารครบแล้ว จำได้ไหม?”ผมขมวดคิ้ว “ครบแล้วนะครับ?”มันเลิกคิ
อ่านเพิ่มเติม
5 ไม่มีอะไรที่อยากได้แล้วไม่ได้
ไอ้คนเอาแต่ใจอย่างแอสตั้นมันเดินต้อนผมจนมุม ร่างสูงของมันขวางทางออกจนไม่มีที่ให้ผมถอยหนี ผมมองใบหน้าคมของมันด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ผสมปนเปกันอยู่ในใจ“อีก 5 นาทีจะเริ่มประชุมแล้วนะครับ”ผมพูดเสียงเรียบ พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด แต่ลึกๆ ในใจ ผมแทบจะหายใจไม่ออกไอ้บอสตัวร้ายมันจ้องผมอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ และผละตัวออกไป แต่ถึงร่างกายมันจะถอยออกห่าง ผมกลับรู้สึกเหมือนมันยังทิ้งบางสิ่งบางอย่างไว้ในอากาศรอบตัวเช้านี้ทั้งเช้าผมไม่เป็นอันทำงาน ประชุมก็แทบไม่รู้เรื่อง สมองเหมือนถูกแช่อยู่ในภาพเหตุการณ์เมื่อคืนจูบนั้น…ผมยังรู้สึกได้ถึงสัมผัสอุ่นๆ ที่ริมฝีปากเหมือนมันยังคงอยู่ ผมสะบัดหัวเบาๆ พยายามบังคับตัวเองให้เลิกคิดถึงมัน แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่มันลืมกลับยิ่งชัดเจน“เซบัส”เสียงแอสตั้นดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ผมเงยหน้ามองมันด้วยความตกใจ มันยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะประชุม สายตาของมันจับจ้องมาที่ผมเหมือนกำลังรอคำตอบอะไรบางอย่าง“ครับ?”“ฉันถามว่าแผนงานที่นายเตรียมมาเมื่อเช้าคืออะไร?”ผมอ้าปากจะตอบ แต่สมองที่เต็มไปด้วยความคิดฟุ้งซ่านกลับทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก แอสตั้นมองผมนิ่งๆ ก่อนจะเลิกคิ้
อ่านเพิ่มเติม
6 มันคือกับดัก
เสียงหัวเราะของไอ้ทนายหน้าหล่อดังก้องขึ้นในห้อง ขณะที่มันยกแก้วไวน์ขึ้นส่งให้ผม โดยไม่รู้ตัวว่าผมกำลังรู้สึกอึดอัดกับสถานการณ์นี้ ผมมองไปที่แอสตั้นที่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆ ท่าทางเขาดูไม่สนใจอะไรมากนัก แต่ในดวงตาของเขา กลับมีความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่“มาเล่นกันเถอะเซบัส” ไอ้หน้าหล่อยิ้มแบบร้ายๆ พร้อมกับยักคิ้วให้ผม ก่อนจะยกแก้วไวน์ขึ้นมา “ถ้านายไม่เล่น ก็ดูเหมือนจะเสียมารยาทนะ”ผมรู้สึกเหมือนกับว่ามีแรงดันจากทุกทิศทาง แต่อยู่ในสภาพที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ มันไม่ใช่แค่การเล่นเกม แต่มันดูเหมือนจะเป็นการทดสอบระหว่างตัวผมกับแอสตั้นมากกว่า ผมไม่อยากเป็นคนที่ท้าทายอะไรในตอนนี้ แต่ผมรู้ดีว่าถ้าผมไม่เล่น บรรยากาศที่อยู่ในห้องนี้จะยิ่งแย่ลงไป“เอาสิ” ผมตอบเสียงเรียบ แม้ในใจจะรู้สึกไม่ค่อยอยากเล่นก็ตามแอสตั้นยิ้มให้กับการตัดสินใจของผม แต่กลับไม่มีคำพูดอะไรออกมาอีก เขายังคงเงียบขณะที่เราทั้งสามเริ่มเกมไปแต่บอกตามตรง เกมที่ไอ้ทนายหน้าหล่อเสนอมาไม่ใช่แค่เรื่องง่ายๆ ที่จะมาหลอกให้หัวเราะ มันดูเหมือนจะเป็นการเล่นที่เต็มไปด้วยความท้าทาย ทั้งๆ ที่พวกเราทุกคนรู้อยู่แล้วว่าผลลัพธ์มันจะออกมาอย่างไรในระหว่างที่
อ่านเพิ่มเติม
7 เกมบ้าอะไรวะเนี่ย NC20+
ผมนี่แม่งทั้งตื่นเต้น ทั้งสั่นเสียวหรือว่าสั่นสู้กันแน่วะครับ แอสตั้นมันมองจ้องมาที่ผม ท่าทางแม่งเหมือนไอ้หื่นโรคจิต แต่ไอ้คนสั่งนี่สิท่าจะโรคจิตกว่า ผมตัดสินใจบอกทั้งคู่ไปว่า“เลิกเล่นเหอะ ผมไม่สนุกแล้วว่ะ” ผมสังเกตดูอาการของคนทั้งคู่ พวกมันเหมือนจ้องราวกับรอขย้ำผม“ป๊อดว่ะ แค่ชักว่าว อีกอย่างก็มีแต่ผู้ชาย กลัวไรวะ” ไอ้ทนายมันพูดออกมา แม่งตอนนี้ทุกคนเริ่มแสดงความดิบเถื่อนของตนเองออกมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ ผมแทบจะไม่หลงเหลือสติกันแล้วคร้าบ ตอนนี้“ไม่เอา ผมจะกลับห้อง” ผมยืนยันกับพวกมัน“แน่ใจนะว่าจะกลับ ดูเป้าของนายตอนนี้สิเซบัส แม่งผมว่าแทบปริ!!” ไอ้ทนายหน้าหล่อมันพูดขึ้นนี่ผมพึ่งรู้นะครับเนี่ย ว่าไอ้ทนายกับไอ้บอสมันพากันโรคจิต โรคจิตไม่ว่า แต่พวกมันจะพาผมโรคจิตด้วย!!“ก็ผมแก้ผ้า มันจะแปลกตรงไหนที่ข้างในจะตื่น” นั่นล่ะครับ ผมก็หมายถึงไอ้เจ้าน้องชายของผมมันตื่นแข็งขึ้นมาจริงๆ และผมก็มีอาการอย่างว่าขึ้นมาจริงๆ“ก็แค่ชักว่าวป่ะ หรือนายอาย? ”ไอ้บอส แอสตั้น ไอ้โรคจิต ทีงี้พวกมันจะมารุมผม ผมก็โมโห ปากดี ไปท้าพวกมันซะก่อน“งั้นนายก็ชักว่าวอาเทอร์ก่อนสิ ผมถึงจะกล้าทำ” แหยมเม็ด ห้ามผวนคำนะครับ แม
อ่านเพิ่มเติม
8 จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เรื่องเมื่อคืนเล่นงานผมทั้งคืน จนเช้านี้ผมเป็นหมีแพนด้า เสียงอินเตอร์คอมโทรเข้ามายังโต๊ะทำงานของผม ผมนี่แม่งลุ้นสุดๆ ผมกลัวสิครับ กลัวว่าพวกมันจะเรียก แน่นอนว่าผมเลี่ยงไม่ได้“เซบัส เข้ามาหาผมหน่อย”ผมรับสายแล้วก็ยืนขึ้น เห็นเพียงริสาที่ยืนส่งยิ้มหวานมาให้ จากนั้นผมก็เดินเข้าไปด้านใน ตอนนี้มีหลินเจียว ผู้ช่วยของเธออีกสองคน พร้อมด้วยอาเทอร์ และก็ไอ้แอสตั้น บอสตัวร้ายเมื่อผมก้าวเข้าไปในห้องประชุม บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะจับต้องได้ ไอ้แอสตั้นนั่งไขว่ห้างอยู่ที่ปลายโต๊ะ ประสานมืออย่างคนเหนือกว่า ส่วนไอ้อาเทอร์ก็ยังคงส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เหมือนเคย“นั่งสิ เซบัส” แอสตั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่สายตานั่นไม่สามารถปิดบังความรู้สึกที่แฝงอยู่ได้เลย ผมพยายามสูดหายใจลึกก่อนจะนั่งลงตรงที่ว่างตรงข้ามกับพวกมัน“มีอะไรครับ” ผมถามพลางพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุดอาเทอร์หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังสนุกกับอะไรบางอย่าง “เมื่อคืนนี้…สนุกดีใช่มั้ยล่ะ?”เชี่ย! ไอ้หมอนี่เล่นเปิดประเด็นแบบนี้เลยเหรอ ผมกลืนน้ำลายฝืดๆ ก่อนจะตอบกลับไปอย่างนิ่งที่สุด “แค่เกมครับ ไม่มีอะไร”แอสตั้นยิ้มมุม
อ่านเพิ่มเติม
9 New Projects NC20+
ผมแม่งเกลียดมากเลยครับ ไอ้ที่เอางานมาทำต่อที่ห้อง ผมเกลียดตัวเอง ผมกลัวตัวเองจะตกหลุมพลางพวกมันทั้งคู่อีก แม่งใครจะไปรู้ล่ะครับว่าไอ้ลุคผู้บริหารมาดเท่ กับทนายหนุ่มสุดหล่อของพวกมัน จริงๆ แล้วพวกมันแม่งมีรสนิยมแปลกๆ แปลกสุดก็พวกมันดันอยากมีผมในกิจกรรมนั้นๆ ด้วย ผมกลัวตัวเองเหลือเกิน แค่เมื่อวานผมก็เริ่มรู้สึกติดใจแปลกๆ หรือมันเป็นเพราะว่าผมไม่เคยลอง ก็แค่อยากลอง แต่ยอมรับนะครับว่า แรงผู้ชายแม่ง มันดีจริงๆ ถึงใจแบบสุดๆผมก็เป็นคนสุดท้ายอีกนั่นแหละครับ ที่ไปห้องของไอ้บอสตัวหอม ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าพวกมันทั้งสองต่างดื่มอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ผมมองไปยังแก้วไวน์เปล่าที่พวกมันเตรียมไว้สำหรับผม“ไม่ต้องเท!!”ผมรีบเอ่ยห้ามไอ้แอสตั้น บอสตัวร้าย พวกมันหันมามองหน้าผมแบบชั่งใจอยู่หน่อยๆ“ผมแค่มาเสนอ New project และก็จะรีบกลับไปนอน พอดีเมื่อวานผมนอนไม่ค่อยหลับ” ผมบอกกับทั้งคู่ไปตามตรงแอสตั้นยิ้มจางๆ ก่อนจะวางแก้วไวน์ในมือลงอย่างช้าๆ “นอนไม่หลับ? หรือคิดเรื่องอะไรอยู่ถึงได้นอนไม่หลับ?”อาเทอร์หัวเราะเบาๆ พลางเอนตัวพิงโซฟาอย่างสบายๆ“หรือว่านายคิดถึงเรื่องเมื่อคืน?”ผมพยายามกลั้นอารมณ์ที่กำล
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status