10 : ความมุ่งมั่นอันเด็ดเดี่ยว

ไม่นานเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวก็บินลดระดับต่ำลงจนกระทั่งแตะพื้นรันเวย์ และทันทีที่ประตูเปิดออก ชายหนุ่มก็พบราอูลลูกน้องคนสนิทพร้อมด้วยพนักงานระดับสูงของโคล์ดเวลในเวสเทิร์นซาฮารา จัดแถวรอต้อนรับเขาอยู่

ราล์ฟหยิบแว่นกันแดดที่คล้องอยู่กับอกเสื้อขึ้นมาสวม แล้วพยักหน้าตอบรับการทักทายจากทุกคน  สายลมกรุ่นไอร้อนพัดเส้นผมที่บัดนี้ถูกตัดแต่งสั้นจนเข้ารูปทรง พลิ้วไหวอย่างน่ามอง ส่งให้ใบหน้าของเขาดูหล่อเหลาโฉบเฉี่ยวยิ่งขึ้นกว่าเดิม สมกับมาดเจ้าชายรูปงามสายเลือดอิตาเลียนและอาหรับ นายทุนผู้กุมชะตาโลก

“แท่นเจาะน้ำมันตัวสุดท้ายของเรา ใหญ่พอฟัดพอเหวี่ยงกับอาราเบียนสตาร์ของเบธเล็มหรือเปล่า” เพียงคำถามแรกก็ทำเอาราอูลยิ้มกริ่ม เจอกันเมื่อไรเป็นต้องถามในลักษณะนี้ทุกที เมื่อครั้งเทียบกันระหว่างพระราชวังหลวงซอร์กอนกับราฟาเอลพาเลซ หรือที่คนแถวนี้เรียกกันว่า ราฟาเอลล่านั่นก็ทีหนึ่ง จนราอูลอยากจะรู้นักว่าหากเจ้าชายรูปงามของเขา อยู่ดีๆ เกิดตกเป็นรองกลายเป็นเบอร์สองขึ้นมา ราล์ฟจะมีอาการอย่างไร

“ต้องใหญ่กว่าแน่นอนอยู่แล้วครับคุณราล์ฟ ไจแอนต์แซทเทิร์นของเราคำนวณเป็นตัวเลขแล้วใหญ่กว่าทางนั้นถึงสามเท่า พวกเจ้าชายฮัฟดีนเห็นแล้วได้แต่พากันอ้าปากค้าง” คำตอบของราอูลเรียกรอยยิ้มเล็กๆ ให้ปรากฏขึ้นบนมุมปากของเจ้านายได้เป็นอย่างดี  กระทั่งราล์ฟเดินมาเห็นโคนิกเซ็กก์สีขาว จรวดทางเรียบคันโปรดของเขาที่อีกฝ่ายเตรียมไว้ให้ มือเรียวก็เอื้อมมาตบไหล่ชื่นชมความรู้ใจของลูกน้องคนสนิทอีกที

“นอกจากจะขับเองแล้ว ยังห้ามบอดีการ์ดติดตามไปอีก เรื่องนี้ถ้ามาดามรู้เข้า คุณน่ะไม่เท่าไรหรอก แต่ผมนี่แหละที่จะชะตาขาด”  เฮนรี่ที่เพิ่งเดินตามลง  อดอ่อนใจกับความระห่ำของชายหนุ่มอีกไม่ได้

“ฉันไม่ใช่ไก่อ่อนที่ต้องมีพี่เลี้ยงคอยตามดูทุกฝีก้าวหรอกนะ เฮนรี่ เลิกกังวลเสียที นายกังวลเรื่องฉันมาเกือบทั้งชีวิต ไม่เบื่อบ้าง หรือไง” ราล์ฟหันมาบอกพร้อมกับดักคอ และก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นรถ ก็หันมาสำทับกับทีมผู้บริหารของที่นี่เสียงเข้ม

“อีกไม่นานงานใหญ่ของเราจะเริ่มขึ้น ฉันอยากให้ทุกคนระลึกไว้เสมอว่างานครั้งนี้จะต้องไม่มีความผิดพลาด ต่อไปอาเคเซียห์จะกลายเป็นศูนย์กลางการบริหารของโคลด์เวล และจะต้องก้าวขึ้นมาแทนที่คูฮาร์ในฐานะผู้ผลิตน้ำมันดิบรายใหญ่ที่สุดของโลกอาหรับให้ได้” เมื่อกล่าวจบ เจ้าของร่างสูงก็นั่งประจำที่คนขับแล้วพารถคันงามมุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุดไปตามถนนมุ่งสู่นอกเมือง

แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่ความมุ่งมั่นอันเด็ดเดี่ยว พร้อมด้วยความเฉียบขาดอย่างคนที่เกิดมาเพื่อเป็นผู้นำของราล์ฟ ก็ทำให้ทุกคนในที่นั้น ที่ต่างได้ร่วมงานกับเขา ล้วนเชื่อมั่นศรัทธาในเสาหลักรุ่นใหม่ของโคลด์เวลโดยไม่มีข้อกังขา พร้อมทั้งยอมรับว่า ชายหนุ่มเหมาะสมแล้วที่จะได้รับช่วงดูแลอาณาจักรทางธุรกิจ ต่อจากมหาเศรษฐีเมอเรย์ ผู้เป็นตา

ครั้นเมื่อท้ายรถลับหายไปแล้ว เฮนรี่ก็หันมาปรับทุกข์กับราอูลด้วยความรู้สึกเหน็ดเหนื่อย “ฉันต้องทำยังไง ถึงจะเปลี่ยนใจเจ้านายแกได้ ตอนนี้คูฮาร์เข้าที่เข้าทางมากขึ้น พวกราชวงศ์ก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวตั้งเยอะ แม้แต่องค์สุลต่านเอง พระองค์ก็ทรงมีเมตตาต่อเขาไม่น้อย ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ราล์ฟจะต้องหักล้าง และงัดข้อกับราชวงศ์อัลอัชรี... ฉันจนปัญญาจริงๆ ไม่รู้เขาจะสู้ไปเพื่ออะไร” นัยน์ตาสีเทาหม่นที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก บัดนี้เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม