LOGIN“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“ไม่พอ เดี๋ยวจะไม่ได้ทำตั้งเก้าเดือน” มือของเขายังคงลูบอยู่ที่หน้าท้อง“ยังไม่ท้องสักหน่อย” “อาการเริ่มแล้วเนี่ย” “พูดเหมือนรู้เลยนะว่าอาการคนท้องเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง สายตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด“พูดแบบนี้....” “ก็รู้หรือไงว่าคนท้องเขาเป็นยังไงกัน เคยทำใครท้องมาหรือไงคะเจ้าชาย จ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“งานแต่งเลื่อนกำหนดการเข้ามาเป็นวันที่หนึ่งเดือนนี้ครับ” “....” ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณยูรายงาน คิ้วเรียวเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดการที่งานเลื่อนเข้ามาแบบนี้ฉันไม่จำเป็นต้องไปถามเลยว่าเป็นเพราะใคร ก็มีคนเดียวที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วยังสั่งเลื่อนงานได้ตามใจก็คือ คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยน
“ตลอดสามวันใส่หมดนี่จริงๆเหรอคะ” เมอร์ลินถามขึ้นด้วยสีหน้าตกตะลึงกับถุงมากมายที่เธอกับทิชากับช่วยกันหอบเข้ามาเก็บ“ไม่หรอก เห็นมันสวยดีน่ะ บวกกับตัดสินใจไม่ได้ก็เอาซะทุกแบบไปเลย มีชุดหนึ่งถูกใจมากสีเขียวน่ารักเชือกผูกเอวกระตุกง่าย เกี่ยวก็หลุด” ฉันส่งยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีให้ทั้งสอง ก็พอเรียนการเตร
“อ้อ ค่ะ ขอบคุณนะคะ” “ยินดีค่ะ/ยินดีค่ะ” แล้วทั้งคู่ก็เดินจากไป แล้วฉันทำอะไรดีล่ะ...ว่าง ว่างมากชนิดว่าว่างเกินไป!ในระหว่างที่ยืนหมุนไปหมุนมาเพื่อหาอะไรทำ สายตาก็มองไปยังประตูบานใหญ่ ห้องพักชั้นล่างของราฟา ห้องที่เขาหวงนักหวงหนา ห้องที่มีตู้อะแควเรียมน่าตื่นตาตื่นใจนั่น และในห้องนั้นอาจจะเก็บสัญล
“ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษ”ร่างบางโผล่พ้นน้ำแล้วจ้องมองไปยังหญิงสาวที่ชนฉัน เธอคุกเข่ากับพื้นริมสระแล้วกล่าวขอโทษไม่หยุด แต่สายตาของฉันให้ความสนใจไปที่กลุ่มของไดอาน่ามากกว่า สายตาที่มองมาคือความสะใจล้วนๆ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือใครโอ๊ะ! จริงสิ เมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ฉันก็ยกมือตัวเองขึ้นมาดูแหวนของร
“ราฟาคะ ที่บอกว่ามีอะไรน่าตื่นเต้นให้ดูคืออะไรเหรอ” ผู้ดูแลสาวพูดจบก็ก้มหัวขอโทษเขาอีกครั้ง เสียงหวานทำให้คนถูกเรียกยกยิ้มอย่างพอใจ“อยู่ในห้องนั้น เราเข้าไปกันเถอะ” พูดจบเขาก็กำโทรศัพท์ในมือแล้วเดินตรงไปยังในห้องนั้นทันที โดยมีผู้ดูแลทั้งสองเดินตามหลังเข้ามาด้วย(อลิส) ก่อนที่ราฟาจะมาถึง“ว้าว...”







