Beranda / โรแมนติก / ทวงคืนกลิ่นรัก / ตอนที่ 18 มีเหตุผลอะไร...ที่สารภาพรักแล้วจู่ๆก็หายไป

Share

ตอนที่ 18 มีเหตุผลอะไร...ที่สารภาพรักแล้วจู่ๆก็หายไป

Penulis: Naiyana
last update Tanggal publikasi: 2026-10-18 03:24:31

การเดินทางหลายชั่วโมงในที่สุดก็มาถึง เส้นผมยาวสลวยที่หญิงสาวไม่ได้มัดรวบตกลงมาจนมาปิดใบหน้าคนที่นอน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 19 มีคนสารภาพรักกับเธอต่อหน้า

    เสียงเพลงในร้านเริ่มเปลี่ยนแนวเป็นการเปิดคลอเบาๆเมื่อเริ่มดึกมากขึ้น ทำให้คนในร้านผ่อนคลายเปลี่ยนมานั่งดื่มคุยกันสบายๆ น้ำหนาวโยกตัวไปมาเบาๆตามจังหวะเพลง ก่อนที่หางคิ้วจะกระตุกเล็กน้อยเมื่อมองไปเห็นใครคนหนึ่งจากที่ไกลๆ คนผู้นี้ต่อให้อยู่ท่ามกลางฝูงชนมากมายเธอรู้ได้ทันทีว่าเป็นเขา คล้ายว่าตัวชายหนุ่มมีไฟสปอร์ตไลท์ส่องมาที่เขาตลอดเวลา มือเรียวกำเข้ากันแน่นอย่างห้ามความตื่นเต้นของตัวเอง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเมื่อเจอหน้าเขาก็มักนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น นึกถึงรอยจูบนั่นทุกครั้ง"อ้าว! พี่กันต์สวัสดีครับพี่"พี่เอก ลุงรหัสของหญิงสาวเอ่ยทักทายชายหนุ่ม วันนี้เธอมีกินเลี้ยงสายรหัสจึงมากันกลุ่มใหญ่ถึงหกคน และแน่นอนในเมื่ออยู่สาขาเดียวกันไม่มีใครไม่รู้จักพี่ใหญ่สาขาวัสดุอย่างกันต์ "ทุกคน นี่พี่กันต์สายรหัสของเราเหมือนกัน น่าจะเป็น...ทวดของทวดรหัสของพวกเรา""สวัสดีครับ/ค่ะ"ทุกคนในสายรหัสเอ่ยขึ้นพร้อมยกมือไหว้ชายหนุ่ม ทว่าคนที่งงจนพูดไม่ออกกลับเป็นน้ำหนาว เพราะไม่คิดว่าเธอจะได้เป็นคนรหัสในสายเดียวกันกับชายหนุ่มด้วย ปีสองหลังเข้าสาขาแล้วส่วนใหญ่เวลาเลี้ยงสายรหัสจะเป็นป.ตรีซะส่วนใหญ่ พี่ๆท

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 18 มีเหตุผลอะไร...ที่สารภาพรักแล้วจู่ๆก็หายไป

    การเดินทางหลายชั่วโมงในที่สุดก็มาถึง เส้นผมยาวสลวยที่หญิงสาวไม่ได้มัดรวบตกลงมาจนมาปิดใบหน้าคนที่นอนหลับอยู่บนตัก กันต์ที่หลับตลอดทางรู้สึกตัวลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคนอื่นๆที่ทะยอยลงจากรถไป กลิ่นหอมอ่อนๆจากเส้นผมของเธอทำเขาอดสูดดมมันไม่ได้ เจ้าของหมอนหนุนตลอดทั้งทางนั่งสัปหงกไม่รู้ตัว ร่องรอยการดูแลอย่างใส่ใจและผ้าเย็นที่อยู่บนหน้าผากบอกเขาว่า ระหว่างที่เขานอนหลับแทบไม่ได้สติจากฤทธิ์ยาเธอดูแลเขาดีมากแค่ไหน ใบหน้าคมยิ้มกว้างก่อนจะเอื้อมมือไปหวังสัมผัสใบหน้างาม กลับรู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่มองมาก่อนจึงได้ชะงักมือเอาไว้ได้ทัน"เมย์แค่จะมาบอกว่าถึงแล้วค่ะ เห็นพี่ไม่ลงมาสักที"เมย์หลังถูกจับได้ว่าตนแอบมองก็เข้ามาบอกพร้อมรอยยิ้ม เป็นจังหวะที่คนตัวเล็กได้สติลืมตาขึ้นมองไปทั่วคันรถอย่างคนยังไม่ตื่นเต็มตา"ถึงแล้วเหรอคะ""ถึงแล้วจ๊ะ"เมย์เอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเดินลงไปจากรถ น้ำหนาวทำตัวไม่ถูกเมื่อคนตัวโตยังนอนอยู่บนตัก กันต์เหมือนรู้ตัวรีบลุกขึ้นทันที "ดีขึ้นยังคะ""อืม พี่โอเคแล้ว"กันต์เอ่ยตอบเพียงสั้นๆ"งั้น....หนูลงไปก่อนนะคะ"น้ำหนาวไม่เอ่ยเปล่ารีบวิ่งลงไปจากรถทันทีภาพของน้ำหนาวท

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 17 ไม่คิดว่ามันเป็นพรหมลิขิตบ้างเหรอ

    เช้าวันถัดมาน้ำหนาวเก็บของลงมาจากห้องพักช้ากว่าคนอื่นๆเล็กน้อย วันนี้เธอตื่นสายทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อาจเพราะเมื่อคืนกว่าจะนอนหลับก็เกือบรุ่งเช้าแล้ว ในใจเอาแต่คิดวนเรื่องที่เกิดขึ้นไม่หยุดจนทำให้ลงมากินข้าวเช้าไม่ทัน เท้าเรียวชะงักข้างเมื่อเหลือบไปเห็นทางที่ตนเองจะเดินไปมีตัวต้นเหตุ ที่ทำให้เธอนอนไม่หลับตลอดทั้งคืนกำลังนั่งทานอาหารอยู่ จึงรีบหันหลังเปลี่ยนทิศทางโดยทันที ไม่ใช่ว่าเธอไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขาแต่ตอนนี้แค่ยังทำตัวไม่ถูกก็เท่านั้นเองกันต์ขมวดคิ้วมองตามแผ่นหลังคนตัวเล็กที่จงใจหลบหน้าเขา บทสนทนาเมื่อคืนที่พูดกับฝนเขายังเอ่ยชมเธอด้วยซ้ำ ทำไมตอนนี้เจอหน้ากันกลับใจฝ่อเสียอย่างนั้น "เมื่อคืนหลับสบายไหมคะลุง"น้ำหนาวเอ่ยทักลุงคนขับหลังเดินมารอก่อนที่รถอย่างคนอัธยาศัยดี"หลับสบายดีจ๊ะ""นี่กระเป๋าหนูค่ะ"หญิงสาวเอ่ยพลางยื่นกระเป๋าให้ลุงจัดขึ้นรถ ทว่าดวงตางามกลับพบว่าพื้นที่มันเต็มแล้ว"คันนี้เต็มแล้วนะหนู ตอนมาหนูนั่งคันนี้หรือเปล่า""คันนี้นะคะ"น้ำหนาวเอ่ยตอบด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนจะเหลือบไปเห็นพวงกุญแจที่ห้อยอยู่กับกระเป๋าที่ถูกจัดเอาไว้ก่อนแล้ว เธอไม่ต้องคิดให้มากมายก็รู้ได้

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 16 แสบใช้ได้เลยนะ!

    กรี๊ด~เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นเต้นดังออกมาสมาร์ดโฟนที่เปิดลำโพงทิ้งไว้บนเตียงนุ่ม โดยที่เจ้าของกำลังนั่งทาครีมอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ หลังน้ำหนาวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นบนรถให้เพื่อนสาวฟัง พอเล่าย้อนไปอีกครั้งพวกแก้มสองข้างแดงระเรื่ออดที่จะรู้สึกเขินอีกครั้งไม่ได้"นี่มันฉากตัวเอกในนิยายที่แกเขียนชัดๆ โอ๊ย~ คนสวยฟินจริงๆเลย"หนูดีเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอรรถรส"เบาหน่อยสิแก ระวังข้างห้องจะมาเคาะประตูด่าเอา"น้ำหนาวเอ่ยเตือนเพื่อน ขนาดเสียงในโทรศัพท์ยังดังขนาดนี้ ไม่ต้องพูดถึงเสียงที่นั้น"มาเคาะก็ดีสิย๊ะ ผู้ข้างห้องหล๊อหล่อ ตอนเช้าๆฉันแอบเห็นลุกไปวิ่งนี่กล้ามเป็นมัดๆเชียวล่ะ โอ๊ยตุ๊ดน้ำลายไหล""น่าเกลียดอ่ะแก เดี๋ยวเขาก็หาว่าแกเป็นพวกโรคจิตหรอก""นี่! หยุดสตอปเรื่องฉันก่อนเลยย๊ะ แล้วนี่ยังไง~ ขากลับจะสลับที่กับยัยฝนอะไรนั้นป่ะ""ไม่มีทางอ่ะ ฉันบอกแกแล้วไงเหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว ฉันอยากจะลองเข้าหาพี่เขาเอง ไม่อยากให้ความรู้สึกเกือบสี่ปีของฉันต้องสูญเปล่า"น้ำหนาวเอ่ยด้วยใบหน้าจริงจัง ใครๆก็มีสิทธิ์ชอบเขาและเข้าหาพี่เข้าทุกคน ปกติแล้วเธอไม่ยุ่งกับคนที่เพื่อนชอบ แต่ฝนไม่ใช่เพื่อนสนิทของเ

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 15 หนูชอบพี่ค่ะ ชอบมากด้วย

    ทางคอนกรีตทอดยาวไปยังที่พักตึกสูง มีเพียงแสงจากดวงจันทร์ที่ส่องลงมาให้ความสว่างแก่คนทั้งคู่ แค่เพียงเท่านี้ก็มากพอแล้ว คนตัวเล็กเดินเซไปมานำหน้าชายหนุ่มไปก่อน ส่วนกันต์เองเดินพาดมือไว้ด้านหลังตามเธอไปช้าๆอย่างไม่รีบ ใบหน้าคมเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความเอ็นดูยามที่มองหญิงสาว ความเป็นธรรมชาติไม่ห่วงสวยบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เธอใจกล้าและดื้อรั้นหน่อยๆ เขาเพียงระวังไม่ให้คนตัวเล็กเดินตกข้างทางก็พอ หากเป็นแบบนี้ต่อให้เดินตามตลอดทั้งคืนก็จะไม่บ่นเลยสักคำ ทว่าในวินาทีนั้นคนตัวเล็กกับหยุดฝีเท้านิ่ง ก่อนจะหันมาหาตนที่กำลังเดินตามอยู่ด้านหลัง"หนุ่มหล่อ...."เสียงเอื่อยๆของหญิงสาวเอ่ยพลางเดินเข้ามาหาเขา".....""หนุ่มหล่อคนนั้นน่ะ"น้ำหนาวเอ่ยเรียกซ้ำขณะที่เดินมาถึงตัวชายหนุ่มแล้ว แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอคนตัวโตอย่างใจกล้า ชายหนุ่มเองก็รีบช้อนมือโอบกอดหลังเธอเอาไว้ไม่ให้ล้มเพราะความสูงที่ต่างกัน"เมาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"เสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ใบหน้างามที่แดงระเรื่อเงยหน้ามองคนตัวโตให้ชัด ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างด้วยความพอใจ"พี่กันต์...""จำพี่ได้แล้วเหรอ เมื่อกี้ยังเรียกหนุ่มหล่ออยู่เลย""ก็พี่หล่อม

  • ทวงคืนกลิ่นรัก   ตอนที่ 14 หมดแก้วได้ไหมครับ

    สายลมเย็นพัดมาปะทะร่างบางที่ยืนอยู่ริมทะเล เสียงคลื่นที่สาดกระทบชายฝั่งในช่วงยามพลบค่ำทำให้จิตใจผู้คนสงบลง หลังจากดูงานที่บริษัทมาครึ่งวันก็เข้าที่พักทานอาหารเย็น ฝนลากเธอมาเดินริมชายหาดและเป็นตากล้องให้อย่างขัดไม่ได้ เป็นจังหวะที่คนอื่นๆเริ่มทยอยมาตั้งกลุ่มดื่มสังสรรค์กันพอดี "สองสาวดื่มกันได้ใช่ไหมครับ"เจมส์รุ่นพี่ป.โทถามพวกเธอทั้งสองขณะที่กำลังยืนถ่ายรูป"ดื่มได้นิดหน่อยค่ะ"เป็นฝนที่เอ่ยตอบก่อนจะเดินเข้าไปหา ท่าทีกระตือรือร้นแบบนี้เป็นเพราะในกลุ่มมีกันต์อยู่ด้วย น้ำหนาวที่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินตามเข้าไป เธอไม่ปล่อยโอกาสที่ได้อยู่ใกล้คนที่ชอบแบบนี้ให้ใครชิงเอาไปต่อหน้าต่อตาแน่"ได้เลยครับ ถ้างั้นพี่จะชงให้เข้มๆเลย ฮ่าๆ"เจมส์เอ่ยพลางยื่นแก้วแอลกอฮอล์ให้ฝน ส่วนน้ำหนาวก็เดินไปหาที่นั่งบนชายหาดริมสุด ทว่าในตอนนั้นกลับมีแก้วที่ด้านในเป็นแอลกอฮอล์ยื่นมาตรงหน้าเธอ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเป็นกันต์ "ขอบคุณค่ะ"หญิงสาวเอ่ยเพียงสั้นๆ กันต์จึงทิ้งตัวนั่งลงที่ด้านข้างของคนตัวเล็ก เหม่อมองพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า แสงตะวันที่สะท้อนบนผิวน้ำชวนให้รู้สึกอบอุ่น แต่ดวงตางามกลับ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status