ตอนที่ 6 โลกของความอ่อนโยน

ในฐานะดยุกแห่งเวสตัน เอเดรียนไม่เพียงแค่มีอำนาจในการควบคุมกองทัพ แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการวางแผนการเมืองและการทูตในราชสำนัก เขามักจะใช้วิธีการที่ชาญฉลาดและบางครั้งก็โหดร้ายในการบรรลุเป้าหมายของเขา ไม่ว่าจะด้วยการหลอกลวง ใช้ประโยชน์จากคนอื่น หรือสร้างความขัดแย้งให้เกิดขึ้นเพื่อหาทางควบคุมสถานการณ์ และครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน

ณ เวลานี้ ที่ห้องประชุมวางแผนการเมืองในปราสาทเวสตัน เอเดรียนนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะยาวในห้องวางแผน มองแผนที่ที่กระจายอยู่บนโต๊ะด้วยดวงตาที่เฉียบแหลม ข้าง ๆ เขามีที่ปรึกษาส่วนตัว และขุนนางบางคนที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการประชุมในวันนี้ บรรยากาศในห้องเงียบงันและเคร่งเครียด ทหารยามยืนอยู่ที่ประตูห้องสองข้างอย่างเข้มงวดไม่สามารถให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องผ่านเข้าไปด้านในได้ ยกเว้นแต่กับมินตรา

“ข้าต้องการให้แคว้นฟอลทัสตกอยู่ในมือเรา” เสียงทุ้มของเอเดรียนพูดขึ้นมา ท่ามกลางความเงียบงัน 

“พวกมันเป็นแหล่งผลิตเสบียงที่สำคัญและสามารถเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ทำให้พวกเราได้เปรียบในการเจรจากับราชสำนัก” เอเดรียนยังพูดต่อ

ขุนนางคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่ปลายโต๊ะยกมือขึ้นอย่างระมัดระวังด้วยความกลัวว่าข้อเสนอของตัวเองจะทำให้ท่านดยุกไม่พอใจ “ท่านดยุก แต่แคว้นฟอลทัสมีความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยมกับราชสำนัก หากเราทำอะไรที่เป็นปฏิปักษ์ พวกเขาอาจหันมาเป็นศัตรูกับเรา”

เอเดรียนหันมามองขุนนางคนนั้นด้วยดวงตาเย็นชา “ใครว่าข้าจะใช้วิธีการที่ชัดเจน” เขายิ้มเย็น แววตาบ่งบอกถึงความร้ายกาจที่ซ่อนไม่มิด

“ข้าต้องการให้เจ้าไปติดต่อกับลอร์ดคาร์ลตัน ข้ารู้มาว่าเขาไม่พอใจที่เขาถูกลดบทบาทลงโดยผู้ว่าการของฟอลทัส เราจะให้ข้อมูลลับเกี่ยวกับผู้ว่าการให้เขา เพื่อสร้างความขัดแย้งระหว่างพวกเขาเอง”

ทุกคนในห้องเงียบกริบ ขณะที่พวกเขาตระหนักถึงแผนการของเอเดรียนและต้องทำตามที่เอเดรียนสั่ง มีเพียงมินตราที่นั่งสังเกตการณ์อยู่ที่มุมห้อง เธอรู้สึกถึงความเยือกเย็นและความคำนวณที่โหดเหี้ยมของเอเดรียน แม้ว่าเขาจะดูสง่างามและมีเหตุผล แต่แผนการที่เขาวางไว้กลับเต็มไปด้วยการหลอกลวงและความรุนแรงทางอ้อม ซึ่งเธอยอมให้เป็นเช่นนั้นไม่ได้

มินตราพูดขึ้นด้วยความกล้าหาญ “ท่านดยุก ข้าเข้าใจว่าท่านต้องการแคว้นฟอลทัส แต่การสร้างความขัดแย้งในลักษณะนี้อาจทำให้เกิดผลที่ไม่คาดคิดได้ หากพวกเขารู้ว่าแคว้นเราคือผู้บงการเบื้องหลัง มันจะเป็นการสร้างศัตรูเพิ่มขึ้นอีก”

คำพูดของมินตราทำเอาขุนนางคนอื่นเงียบกริบด้วยความหวาดกลัวแทน ถึงแม้ทุกคนจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับเอเดรียนแต่ก็ไม่มีใครกล้าคัดค้านและออกความคิดเห็นเช่นที่มินตรากำลังทำอยู่ด้วยเพราะเกรงกลัวอำนาจของเอเดรียน

เอเดรียนหันมามองเธอ ดวงตาเย็นชาจับจ้องที่เธอ “แล้วเจ้ามีวิธีที่ดีกว่านี้ไหม ในเกมการเมือง ไม่มีที่สำหรับคนที่ลังเล ไหนลองเสนอวิธีการในแบบของเจ้ามาให้ข้าฟังหน่อยมินตรา”

มินตราไม่ลดละ “ข้าไม่ได้ลังเล แต่ข้าคิดว่าการสร้างพันธมิตรที่แท้จริงอาจทำให้เราได้ผลลัพธ์ที่ยั่งยืนกว่านี้ ลอร์ดคาร์ลตันอาจได้รับประโยชน์ในระยะสั้น แต่ในระยะยาว เขาอาจกลับมาเป็นศัตรูได้เมื่อเขารู้สึกว่าถูกหลอกใช้”

เอเดรียนยิ้มเย็นชา ก่อนจะพูดขึ้นมา “เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าเขาอาจจะเป็นศัตรูในภายหลัง นั่นคือความงามของเกมนี้ ข้าเพียงต้องการใช้ประโยชน์จากเขาจนกว่าจะไม่มีประโยชน์แล้วเขาจะถูกทิ้งไป”

มินตราตัดสินใจใช้วิธีการที่นุ่มนวลและยืดหยุ่น เธอพูดอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ไปกระตุ้นความโมโไม่ชอบใจของเอเดรียนเข้า

“ท่านเอเดรียน ข้าเข้าใจว่าท่านคิดเช่นนั้น แต่บางครั้งการเปลี่ยนศัตรูให้เป็นพันธมิตรอาจทำให้เราประหยัดเวลาและทรัพยากร ท่านอาจเสนอตำแหน่งหรือข้อตกลงที่ลอร์ดคาร์ลตันได้รับประโยชน์อย่างแท้จริง ซึ่งจะทำให้เขายอมทำงานร่วมกับท่านโดยสมัครใจ”

เอเดรียนฟังเธอ แต่สายตายังคงแสดงความไม่พอใจ “เจ้าช่างไร้เดียงสา ข้าไม่สามารถเชื่อใจใครได้ในโลกนี้ ทุกคนต่างก็มีวาระของตัวเอง และเมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือก ทุกคนก็จะเลือกตัวเอง”

มินตรายิ้มเล็กน้อย “แล้วท่านไม่คิดหรือคะว่าการสร้างความเชื่อใจในสถานการณ์ที่ถูกต้องอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีกว่าการใช้การหลอกลวง”

เอเดรียนหรี่ตามองเธอและนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “เจ้ามีความหวังอย่างมาก มินตรา ข้าจะลองพิจารณาดู แต่ถ้ามันทำให้ข้าเสียเปรียบ เจ้าจะเป็นคนแรกที่ต้องรับผิดชอบ”

“ได้ ฉันจะรับผิดชอบเอง”

มินตราเสนอให้จัดการเจรจากับผู้ว่าการของแคว้นฟอลทัส โดยให้ข้อเสนอที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์อย่างเป็นธรรมมากขึ้น ซึ่งจะไม่เพียงแต่สร้างความไว้วางใจ แต่ยังลดความเสี่ยงในการถูกหักหลังในอนาคตด้วย เอเดรียนยอมลองใช้วิธีของมินตราในครั้งนี้ โดยดูเหมือนว่าเขาอยากเห็นว่าความอ่อนโยนของเธอจะพาไปถึงไหน

ระหว่างการเจรจา เอเดรียนใช้ทั้งท่าทีที่เด็ดขาดและทักษะการโน้มน้าวใจที่เฉียบแหลม เขายังคงมีแผนสำรองอยู่ในใจหากการเจรจาล้มเหลว แต่เขาก็ต้องยอมรับว่าการเสนอข้อตกลงที่ยุติธรรมของมินตราทำให้ผู้ว่าการแคว้นฟอลทัสรู้สึกพึงพอใจและยอมเป็นพันธมิตรกับเขาโดยเต็มใจ

หลังจากการเจรจาสำเร็จ เอเดรียนหันไปหามินตรา “เจ้าชนะครั้งนี้ แต่ข้ายังไม่เชื่อว่าโลกจะอ่อนโยนอย่างที่เจ้าคิด มันอาจจะได้ผลในบางครั้ง แต่จงจำไว้ว่า ข้าจะไม่ยอมให้ความเชื่อใจมาทำลายแผนของข้าอีก”

มินตรารู้ว่าเธอยังมีงานที่ต้องทำอีกมาก แต่เธอรู้สึกว่าเธอได้เริ่มหว่านเมล็ดแห่งการเปลี่ยนแปลงลงไปในใจของเอเดรียนแล้ว แม้ว่าเขาจะยังไม่ยอมรับในทันที แต่เธอก็พร้อมจะเผชิญหน้ากับความท้าทายต่อไปเพื่อให้เขาเห็นว่า การใช้ความจริงใจและความยุติธรรมสามารถสร้างสิ่งที่ยั่งยืนได้มากกว่าความหลอกลวง