ตอนที่ 6 แผนป่วนงานหมั้น3

ตอนที่ 6 แผนป่วนงานหมั้น3

 หลี่เลี่ยงหลิงลงจากเขาก็ไปตามความทรงจำของร่างนี้ บ้านสามหวังอยู่ด้านตะวันออกของหมู่บ้านซานตง เป็นบ้านหลังขนาดกลางมีอาณาบริเวณราว 3 ไร่ เดิมทีบ้านสามหวังไม่ได้อยู่ตรงนั้นแต่เมื่อแยกบ้านแล้วก็ไปสร้างบนผืนดินที่แบ่งสรรกันในครอบครัวแล้ว และเรื่องนี้ก็สร้างความไม่พอใจให้ยายเฒ่าหวังเป็นอย่างมาก เพราะปกติงานสวนไร่นาก็มักจะเป็นแรงงานจากสองผัวเมียบ้านสามที่หาเงินค้ำจุนครอบครัว พอแยกตัวไปเช่นนี้บ้านใหญ่และบ้านรองก็พลอยตกที่นั่งลำบากรวมถึงตัวยายเฒ่าหวังเองด้วย

“อ่า...งั้นงานวันนี้จะขาดยายเฒ่าหวังไปร่วมแสดงความยินดีได้อย่างไร” หญิงสาวคิดได้ดังนั้นก็เดินวกเข้าไปที่บ้านใหญ่หวังเพื่อทำตามแผนการที่วางไว้ ใบหน้าสวยกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะหายไปในพริบตา

รั้วบ้านที่ทำจากไม้หนาแข็งแรงล้อมรอบอาณาบริเวณบ้านที่มีเนื้อที่เกือบ 5 ไร่ และลานบ้านก็มีเด็กเล็กๆกับหญิงชรากำลังนั่งทำอะไรบางอย่างอยู่ หญิงสาวไม่รอช้าเดินเข้าไปใกล้รั้ว

“ฮึก ฮือ ฮือ ฮือ...คนหลอกลวง กลับกลอก” หลี่เลี่ยงหลิงทรุดตัวลงบีบน้ำตาตีอกชกหัวแสดงความอัดอั้นตันใจออกมา น้ำตาที่รินไหลราวกับสั่งได้ตอนนี้อาบแก้มนวลที่เริ่มแดงก่ำจนดูน่าสงสาร

“ฮึก ฮือ ฮือ ฮือ ซวงอวี่คนสารเลว ชั่วช้ายิ่งนัก” หญิงสาวเพิ่มเสียงขึ้นอีกหน่อยเพื่อให้คนด้านในรั้วได้ยิน และเหมือนจะได้ผลเมื่อเสียงด้านในเงียบลง 

“ฮึก ฮือ ฮือ ฮือ”

เสียงร้องไห้ดังแว่วมาเข้าหูยายเฒ่าหวังก็ทำให้หญิงชราหยุดมือที่กำลังสานตะกร้าลงและเงี่ยหูฟังเสียงนั้นว่ามาจากทิศทางใด หญิงชรามองไปด้านหน้าบ้านนอกรั้วก็เห็นเงาคนอยู่ด้านหน้า  สองเท้าที่ยังคงแข็งแรงก้าวไปตามเสียงนั้นอย่างระแวดระวัง

“นั่นใคร” เสียงแหบพร่าของหญิงชราถามขึ้นเสียงดัง

“ฮึก ฮือ ฮือ ฮือ หร่านชิง...” หลี่เลี่ยงหลิงแสร้งพูดชื่อของคู่กัดออกไป และก็เหมือนจะได้ผลหญิงชรารีบเดินมาเปิดประตูรั้วทันที เพราะแม้ยายเฒ่าหวังจะไม่ชอบสะใภ้สามแต่ก็รักหลานสาวอย่างหวังหร่านชิงไม่น้อยกว่าหลานคนอื่นๆเลย

“หร่านชิง หร่านชิงเป็นอะไรไป!!!” ยายเฒ่าหวังออกมาก็ตรงมายืนด้านหน้าหลี่เลี่ยงหลิงทันที

“ยะ...ยายเฒ่าหวัง” หญิงสาวสูดน้ำมูกและเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ มือบางรีบปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆและลุกขึ้นทันควัน

“หร่านชิงทำไม  หลานสาวเป็นอะไรไป” ยายเฒ่าหวังที่โดนปิดบังเรื่องงานหมั้นหลานสาวจากคนในครอบครัว หญิงชราไม่รู้เลยว่าวันนี้มีงานมงคลของหลานสาว แต่ด้วยเรื่องเล่ห์รักจอมพลกล่าวถึงยายเฒ่าหวังในช่วงหลังงานหมั้นอยู่นิดหน่อย จึงทำให้หลี่เลี่ยงหลิงจับจุดตรงนี้มาทำให้เกิดประโยชน์เพื่อเปลี่ยนเส้นทางของนิยาย

“คะ...คือ หร่านชิงกำลังจะเอ่อ..หมั้นหมาย”หญิงสาวแสร้งเอ่ยตะกุกตะกักหันซ้ายขวาอย่างหวาดหวั่นว่าใครจะมาเห็นเข้า

“หลี่เลี่ยงหลิง?” ยายเฒ่าหวังแม้ตกใจกับข่าวการหมั้นหมายของหลานสาว แต่เมื่อเห็นใบหน้าหญิงสาวตรงหน้าชัดๆก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร เพราะหญิงคนนี้เป็นคู่ปรับกับหลานสาวมานานหลายปีแล้ว

“ฮึก ฮือ ฮือ ใช่ค่ะ ตะ...แต่ตอนนี้คงไม่สามารถเทียบเคียงหร่านชิงได้แล้ว เพราะตอนนี้คงจะหมั้นหมายกับพี่ซวงอวี่ไปแล้ว ฮือ ฮือ ฮือ....”

“ว่ายังไงนะ หมั้นแล้ว!!! เมื่อไหร่ตอนไหนกัน!!!” ยายเฒ่าหวังหน้าตาบิดเบี้ยวแดงก่ำทันที ใจที่ร้อนระอุแทบจะระเบิดออกมา เมื่อคิดว่าลูกหลานพากันปิดบังเรื่องสำคัญเช่นนี้ เรียวขากร้านแดดที่โผล่จากขากางเกงที่เริ่มสั้นเต่อสาวเท้าจะไปทางบ้านสาม แต่....

“ไปตอนนี้คงไม่ทัน พิธีน่าจะเสร็จเรียบร้อยแล้ว อิจฉาหร่านชิงจริงๆ สินสอดทองหมั้น 1,000 หยวนนับว่ามีหน้ามีตานัก” หญิงสาวมองสีหน้าคนฟังก็รีบเติมเชื้อไฟทันที เพราะยายเฒ่าหวังเป็นคนขี้งก หากรู้ว่าสะใภ้สามหวังได้สินสอดมากมายก็ต้องตาลุกวาวแน่นอน

“1,000 หยวนเชียว ว่าทำไมนางจิ้งจอกซูหนี่ว์ถึงได้ปิดบัง ดียิ่งนัก!!!” ยายเฒ่าหวังที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้กินอิ่มนอนหลับเหมือนที่ผ่านมาก็รู้สึกเกลียดสะใภ้คนนี้มากยิ่งขึ้น แม้แต่สินสอดก็ไม่แบ่งเข้ากองกลางของครอบครัว มันช่างน่าตายนัก!!!

‘คนขี้งกเห็นแก่ตัวอย่างยายเฒ่าหวังต้องบุกไปในงานอย่างแน่นอน หึ’

หลี่เลี่ยงหลิงก้มหน้าลงลอบยิ้มบางเบา และคนที่กำลังโมโหไหนเลยจะทันสังเกตเล่ห์เหลี่ยมนี้ของหญิงสาว ซึ่งก่อนที่ยายเฒ่าหวังจะได้ไปจัดการสะใภ้ตัวดี หญิงสาวก็หย่อนระเบิดไว้อีกลูกหนึ่งและแน่นอนว่าเรื่องนี้เธอก็ทราบมาจากในนิยายเช่นกัน

หลังจากงานหมั้นเพียงไม่นานหวังหร่านชิงเกิดตั้งครรภ์ แต่จางซวงอวี่กลับมีหญิงอื่นจึงขอถอนหมั้น เรื่องราวฉาวโฉ่นั้นดังอยู่นับแรมเดือน สุดท้ายหวังหร่านชิงก็ถูกจับใส่ตะกร้าล้างน้ำแต่งงานกับเศรษฐีแก่คราวพ่อคนหนึ่ง และนั่นก็ทำให้หร่านชิงมีอำนาจขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เพราะเศรษฐีคนนั้นรู้จักกับทหารชั้นกลางอยู่หลายคนเลยทีเดียว ซึ่งแน่นอนว่าเด็กในท้องก็ถูกชุบตัวเป็นลูกเศรษฐีทันที

‘และเธอจะไม่ยอมให้หวังหร่านชิงมีอำนาจขึ้นมาหรอก’

“แต่ 1,000 หยวนก็นับว่ายังน้อยไป อย่างไรหร่านชิงก็ตกเป็นของพี่ซวงอวี่ไปแล้วก็น่าจะได้สินสอดทองหมั้นสัก 2,000 หยวนเห็นทีจะสมน้ำสมเนื้อ ฮือ ฮือ ฮือ....เลี่ยงหลิงคงหมดหวังกับพี่ซวงอวี่แล้วจริงๆ”

“หมายความว่า....หน็อย!!!! ใช่!!! ต้อง 2,000 หยวน!!!” ยายเฒ่าหวังเมื่อนึกถึงเงินเป็นพันหยวนก็ตาลุกวาว เรื่องข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกก็ช่างมันเถอะ แต่สิ่งที่เสียไปมันก็ต้องได้คืนมาแบบสมน้ำสมเนื้อ จะมาหมกเม็ดแอบลับหลังได้อย่างไรกัน

หลี่เลี่ยงหลิงยิ้มสมใจมองตามแผ่นหลังงอเล็กน้อยของยายเฒ่าหวังที่พกความโกรธไปเสียเต็มอก หญิงสาวปัดมือที่เปื้อนเล็กน้อย ก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาซับน้ำตา และยกกระจกพกพาขึ้นมาดูใบหน้าของตัวเองว่ายังคงงดงามเหมือนเดิมหรือไม่

“อ่า...สวยเหมือนเดิม รีบไปดูเรื่องสนุกดีกว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”  หญิงสาวหัวเราะอย่างสะใจ ก่อนจะเดินตามยายเฒ่าหวังไปห่างๆ  เพราะเธอไม่ได้รีบร้อน

“พี่สาวเป็นอะไรไป เดี๋ยวก็ร้องไห้ เดี๋ยวก็หัวเราะ น่ากลัวจังเลย”  เด็กๆบ้านหวังที่ชะเง้อมองอยู่ในรั้วบ้านนานสองนานพูดขึ้น พลางลูบขนแขนของตัวเองกันเบาๆ ในขณะที่มองพี่สาวคนสวยเดินจากไปเช่นเดียวกับย่าของพวกเขา