ตอนที่ 41 กบฏวังหลวง และ ความลับใต้หน้ากาก

เสียงฝีเท้าย่ำหนักและเสียงเสื้อเกราะเหล็กกระทบกันดังกังวานกระหึ่มมาจากภายนอกท้องพระโรง บานประตูศิลาขนาดยักษ์ถูกพังทลายออกอย่างรุนแรงตามแผนสำรองของขุนนางทรราช

‘องค์ชายรอง จูอวี่เฉิน’ ควบม้าศึกสีนิลทะยานนำกองทัพทหารรักษาพระองค์ส่วนที่เหลือบุกเข้ามากลางสภาไต่สวน ทหารข้าหลวงชักดาบกวัดแกว่งไกวส่งเสียงกู่ร้องก้องลานพิธีเพื่อเตรียมฆ่าล้างบางและโยนความผิดกบฏปลงพระชนม์ให้แก่รัชทายาท

“เสด็จพี่! แผนการลวงมังกรสลับฉากของท่านสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้แล้ว!”

จูอวี่เฉินตวาดลั่น นัยน์ตาพญาหงส์ลุกโชนด้วยเพลิงริษยาและโทสะหมายมั่นจะเด็ดหัวพี่ชาย

“ยามนี้ข้านำกองกำลังมาปราบกบฏชั่วช้าที่บังอาจวางยาพิษเสด็จพ่อและข่มขู่เสด็จแม่! ทหาร! ล้อมท้องพระโรงไว้จับกุมคนฝ่ายรัชทายาทให้หมด!”

ฮองเฮาและเสนาบดีเว่ยคลี่รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมสะใจล้นอกเมื่อเห็นชัยชนะอยู่แค่เอื้อม...

ทว่า...โชคชะตามิได้เข้าข้างคนชั่วช้าเสมอไป!

ปัง! ปัง! ปัง!

ก่อนที่กำลังพลของจูอวี่เฉินจะทันได้รุกฆาตล้อมโถงพิธี ประตูทางเข้าทุกทิศทางและหน้าต่างรอบท้องพระโรงใหญ่กลับถูกปิดกระแทกลงอย่างรัดกุมพร้อมกัน พร้อมกับการปรากฏตัวของกองกำลัง ‘หน่วยองครักษ์เงาดำพยัคฆ์ทมิฬ’ นับพันนายจากด่านเหนือที่เคลื่อนพลล้อมตลบหลังบุกเข้ามาประดุจเงาพราย คมดาบและทวนแหลมคมนับร้อยเล่มชี้จ่อเข้าใส่กองทัพขององค์ชายรองและฝ่ายของฮองเฮาจนกระส่ายกระสับและตกเป็นรองในทันที!

“เกิดสิ่งใดขึ้น! ทหารพวกนี้มาจากที่ใดกัน!” เสนาบดีเว่ยหน้าถอดสี ตวาดลั่นลนลานอย่างคนกำลังใจเสีย

“พวกมันคือทหารของข้าเยี่ยงไรเล่า...เสนาบดีเว่ย!”

‘จูเซวียนหรง’ สลัดโซ่ตรวนเหล็กกล้าที่พันธนาการพระวรกายออกอย่างง่ายดายด้วยพละกำลังแกร่ง ทรงคว้ากระบี่มังกรทองคำมาตั้งมั่น แววตาพญาเหยี่ยวฉายประกายดุดันปนสะใจ

“แผนซ้อนแผนปิดประตูตีแมวกลางท้องพระโรงนี้...คือหมากเด็ดที่พวกเจ้าคาดมิถึง!”

“ช้าก่อนเพคะทุกคน! หลบทางให้สาวไทยข้ามภพหน่อย!”

เสียงใสๆ อันคุ้นเคยดังก้องทำลายความตึงเครียด บานประตูด้านหลังท้องพระโรงถูกผลักเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ ‘มัสยา’ ในร่างเสิ่นเมี่ยวหลิง และคู่หูสู้ชีวิตอย่าง ‘กล้วยตาก’ ที่แฝงกายในชุดทหารหลวงวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา มัสยาชูวัตถุหยกสีเขียวมรกตงดงามล้ำค่าขึ้นเหนือศีรษะ ขับเน้นให้แสงโคมไฟส่องประกายแวววาวประจักษ์แจ้งต่อสายตาข้าราชสำนักนับร้อย

“นี่คือ...‘ตราประทับหยกมังกรตัวจริง’ ขององค์ฮ่องเต้ยังไงล่ะเพคะ!”

มัสยาตะโกนประกาศดังลั่น เผยแววตาดื้อรั้นและความเฉลียวฉลาดเหนือชั้น

“พวกพี่เจี้ยนและพี่หมิงอวี่ช่วยข้าควานหาจนเจอในคลังลับท้ายวัง! และที่สำคัญ...ข้ายังได้หลักฐานชิ้นสำคัญติดมือมาด้วยเพคะ!”

มัสยาสลัดผ้าไหมคลี่แผ่นฎีกาลับฉบับเก่ากางออก ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคนทั้งท้องพระโรง เธอหันขวับมาจ้องหน้าองค์ชายรองและเสนาบดีเว่ยด้วยรอยยิ้มกริ่มสะใจ

“ฟังให้ดีนะเหล่าเสนาบดีและขุนนางขั้วตงฉินทั้งหลาย! ราชโองการสละราชสมบัติที่ฮองเฮาถืออยู่น่ะเป็นของปลอมเลี่ยมทองตบตาแผ่นดิน! และความจริงที่ดำมืดอัปยศที่สุดในวังหลวงแห่งนี้...ก็คือ ‘องค์ชายรอง จูอวี่เฉิน’ ผู้นี้ มิได้เป็นบุตรชายสายเลือดมังกรแท้จริงของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเลยแม้แต่หยดเดียวเพคะ! ทว่าเกิดจากความสัมพันธ์ชู้สาวลึกซึ้งในเงามืดระหว่างองค์ฮองเฮากับเสนาบดีเว่ยจงเสียนผู้นี้ต่างหาก! มีบันทึกเครือญาติและตราประทับโลหิตยืนยันในฎีกาลับนี้ประจักษ์แจ้ง ดิ้นไม่หลุดแน่เพคะ!”

“สวรรค์! เรื่องจริงหรือนี่ องค์ชายรองมิใช่สายเลือดขององค์ฮ่องเต้ แล้วจะเป็นใครกัน!”

เสนาบดีหวังและขุนนางทั่วนครต่างพากันส่งเสียงฮือฮา ตกตะลึงพรึงเพริดขีดสุดดั่งปฐพีถล่มทลาย

จูอวี่เฉินได้ยินคำเปิดโปงชาติกำเนิดลื่นไหลหลุดโลกของแม่นางเสิ่น ใบหน้าหล่อเหลาราวภาพวาดแปรเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือดฉายแววคลั่งแค้นเดือดดาลขีดสุด

“เหลวไหล! เจ้าสตรีเสียสติ! เจ้านำเรื่องเท็จสิ่งใดมาปั้นแต่งปรักปรำข้าและเสด็จแม่!”

“เรื่องเท็จงั้นหรือ?”

จูเซวียนหรงก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมกับชี้ปลายกระบี่มังกรไปที่เสนาบดีเว่ย แววตาคมกริบดุจใบมีดเชือดเฉือนอย่างห้าวหาญ

“เค้าโครงหน้าตาของเจ้าที่ถอดแบบมาจากเสนาบดีเว่ยราวกับพิมพ์เดียวกัน...บวกกับหลักฐานตราโลหิตในมือของเมี่ยวหลิง ยามนี้ฟ้าดินประจักษ์แจ้งแล้ว! จูอวี่เฉิน...เจ้าและเสนาบดีเว่ยคือพวกกบฏชั่วช้าแปดเปื้อนแผ่นดินที่วางยาลอบปลงพระชนม์เสด็จพ่อหวังจะช่วงชิงอำนาจปกครองเมืองต้าหมิง!”

“เสด็จพี่! ท่านเลอะเลือนไปแล้ว...ข้าจะฆ่าท่าน!”

องค์ชายรองสติแตกกระเจิง เพลิงโทสะและอารมณ์ริษยาทางการเมืองและศัตรูหัวใจทะลุขีดสุด ทรงชักกระบี่ทะยานพุ่งเข้าหาจูเซวียนหรงหมายจะปลิดชีพปะทะดาบช่วงชิงนางในดวงใจทันที ทว่ากองกำลังองครักษ์เงาพยัคฆ์ทมิฬและเจี้ยน หมิงอวี่ ไม่ปล่อยโอกาสให้รุกคืบ พวกเขาพุ่งเข้าสกัดกั้นกดดันกองทัพรักษาพระองค์ฝ่ายกบฏจนเริ่มระส่ำระสาย เสียงอาวุธโลหะเชือดเฉือนและเสียงกรีดร้องโศกเศร้าดังระเบิดก้องกังวาน เลือดเนื้อสีแดงฉานไหลชโลมธรณีประตูท้องพระโรง

เสนาบดีเว่ยเห็นท่าไม่ดีว่าหมากกระดานนี้พ่ายแพ้ย่อยยับ ดิ้นไม่หลุดแน่แท้ ขุนนางชั่วลนลานใจเสียทรุดกายลงกับพื้นคุกเข่าตัวสั่นเทา เช่นเดียวกับฮองเฮาที่ประทับอยู่บนบัลลังก์หงส์ถึงกับกรีดร้องลั่นหน้าถอดสีด้วยความตื่นตระหนกตกใจขีดสุดเมื่อพบว่าอำนาจในมือของตนนั้นพังทลายลงต่อหน้าต่อตาในราตรีนี้

“ยินดีด้วยยัยมัส! แผนการจากซีรีส์จีนของแกแก้เกมส์ชนะเลิศระดับสิบเต็มสิบเลยอ่ะ!”

กล้วยตากกระโดดโลดเต้นดีใจอยู่เบื้องหลังมัสยา แววตาของเธอแสดงความศรัทธาและชื่นชมเพื่อนรักสุดหัวใจ

จูเซวียนหรงตวัดกระบี่ฟันตัดดาบของจูอวี่เฉินจนหลุดปลิวละลิ่วตกพื้น องครักษ์เงาพุ่งเข้าล็อกตัวองค์ชายรองกบฏบ้านเมืองไว้แน่นหนา องค์รัชทายาทหนุ่มผู้เกรียงไกรยืนหอบหายใจสะท้าน ทรงเก็บกระบี่เข้าฝักช้าๆ ก่อนจะตวัดสายตาคู่คมที่แฝงไปด้วยความคลั่งรัก หวงแหน และตื้นตันใจอย่างลึกซึ้ง จ้องมองไปที่เรือนร่างระหงของสตรีล้ำอนาคตผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินกู้ราชบัลลังก์มังกรให้แก่พระองค์ได้อย่างยิ่งใหญ่เหนือผู้ใดในใต้หล้า

................................