Share

บทที่ 1 แต่งงาน 2

last update Tanggal publikasi: 2026-10-02 12:46:19

“เหตุใดเยว่เอ๋อร์ต้องแต่งงานด้วยหรือเจ้าคะนายท่าน?”

“เยว่เอ๋อร์!” ท่านแม่บุญธรรมเอ็ดเสียงเบา แต่ข้าอยากรู้นี่นา!

ท่านพ่อและท่านแม่บุญธรรมถือว่าตระกูลหลี่ชุบเลี้ยงครอบครัวเรามา จึงไม่ยอมคิดค่าสินสอดเลยสักตำลึง เรียกว่ายกลูกสาวให้คุณชายเหวินเซวียนเลยก็ว่าได้

ร่างสูงสง่าราวกับเทพบุตร สวมชุดคลุมยาวเนื้อผ้าแพรพรรณหรูหราภูมิฐาน ใบหน้าคมคร้ามมีรอยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แกมเอ็นดู เขาคำนับผู้เป็นบิดา ก่อนจะเงยหน้าส่งยิ้มหวานดึงดูดใจมาให้ข้า

“เมื่อครู่พูดคุยอันใดกันอยู่หรือขอรับท่านพ่อ ท่าทางน่าสนุกเชียว”

“หนูเยว่เอ๋อร์เขาอยากรู้ว่าเหตุใดต้องแต่งงาน เจ้าก็ตอบนางเองก็แล้วกัน”

เขายิ้มขำก่อนจะเอื้อมมือมาบีบแก้มใสของข้าเบาๆ แล้วจัดปิ่นปักผมนกยูงตรงเกล้าผมของข้าให้เข้าที่ ปลายนิ้วร้อนผ่าวลากผ่านขมับและหลังใบหู ไล่ลงไปจนถึงต้นคอขาวผ่องอย่างแผ่วเบาปานขนนก สายตาคมกริบจ้องมองข้าด้วยแววตาเป็นประกายลึกซึ้ง

“พวกเราเคยให้สัญญาว่าจะแต่งงานกันทันทีที่ข้าเรียนจบ... จำไม่ได้หรือ ‘แม่หมูอ้วน’ ของข้า?”

        ข้านิ่งคิด...

ข้าไปสัญญากับเขาตอนไหนกันหว่า... "หรือว่า... จะเป็นตอนที่เยว่เอ๋อร์ไปส่งคุณชายหน้าประตูเมือง แล้วคุณชายแอบจุมพิตข้าใช่หรือไม่เจ้าคะ?"

ทุกคนในเรือนโถงหันไปมองคุณชายเหวินเซวียนเป็นตาเดียว! โดยเฉพาะท่านพ่อบุญธรรมของข้าที่ถึงกับส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอด้วยความหวงลูกสาว ยามนั้นข้าเพิ่งจะอายุได้เพียงสิบห้าปี ยังคงเป็นเพียงเด็กสาว แต่งตัวปอนๆ อยู่เลย ส่วนเขาเป็นถึงนายน้อยผู้งดงามวัยยี่สิบเจ็ดปี ผู้สืบทอดตระกูลหลี่อันมั่งคั่ง!

ทว่าคุณชายเหวินเซวียนกลับส่งเสียงหัวเราะในคออย่างไม่สะทกสะท้านต่อสายตากดดันของทุกคน ก่อนจะก้มลงหอมแก้มข้าฟอดใหญ่เบาๆ ถือว่าต้องรีบตีตราจองไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ!

"ได้ฤกษ์มงคลแล้ว... เริ่มพิธีแต่งงานกันเถิด"

เสียงดนตรีมงคลขับขานขึ้นเบาๆ ท่านแม่บุญธรรมรีบเข้ามาช่วยจัดแจงคลุมผ้ายาวสีแดงมงคลให้ข้า พร้อมพยุงข้าและคุณชายเหวินเซวียนไปยืนเคียงข้างกันหน้าโต๊ะบูชาบรรพบุรุษ

แม่สื่อและผู้เฒ่าในเรือนก้าวออกมาด้านหน้า ก่อนจะส่งเสียงขานพิธีกรรมอย่างสง่างาม

"หนึ่ง... คารวะฟ้าดิน!"

ข้าและคุณชายเหวินเซวียนก้มลงโค้งคำนับต่อท้องฟ้าและแผ่นดิน เพื่อขอพรให้สายใยรักนี้ยั่งยืน

"สอง... คารวะอาวุโส!"

พวกเราคุกเข่ากราบลงต่อหน้าท่านผู้นำตระกูลหลี่ รวมทั้งพ่อแม่สามี ข้ารับถาดชาจากสาวใช้แล้วยกถ้วยชามงคลด้วยสองมือให้ผู้ใหญ่ ท่านผู้นำตระกูลรับไปดื่มด้วยความปีติ ก่อนจะมอบเงินขวัญถุง และตู้ไม้สลักลายที่บรรจุตั๋วเงินก้อนโตมาวางไว้ตรงหน้าข้า

"สาม... สามีภรรยาคารวะซึ่งกันและกัน!"

พวกเราหันหน้าเข้าหากัน ค้อมกายคำนับกันและกันอย่างอ่อนช้อย

จากนั้นแม่สื่อก็นำจอกสุรามงคลมังกรหงส์ที่ผูกด้ายแดงเชื่อมกันไว้สองจอกยื่นให้เรา คุณชายเหวินเซวียนยกจอกขึ้น แล้วคล้องแขนข้ามกับแขนของข้า พวกเราจิบสุรามงคลพร้อมกันเพื่อเป็นสัญญาณว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปตลอดชีวิต ก่อนที่เขาจะหยิบกรรไกรด้ามทอง ตัดปอยผมของเขาและปอยผมของข้านำมาผูกเข้าด้วยกันเป็นเงื่อนมงคล เก็บใส่ไว้ในถุงหอมสีแดง

“เอาล่ะ เราลงนามในหนังสือสัญญาแต่งงานกันเถิด"

เขาจับมือข้าประทับรอยนิ้วมือลงบนหนังสือสัญญาแต่งงานต่อหน้าผู้ใหญ่อย่างพร้อมหน้า จากนั้นจึงยกถ้วยชาแด่ท่านผู้นำตระกูล ให้ท่านอวยพรและมอบหีบทองให้แก่คู่บ่าวสาวเป็นอันเสร็จสิ้นพิธีแต่งงานอย่างสมบูรณ์!

คุณชายเหวินเซวียนนำหีบทองและตั๋วเงินขวัญถุงนั้นมามอบให้ข้าเก็บไว้ ซึ่งข้าเพิ่งมารู้ความจริงในภายหลังว่า ตั๋วเงินในซองนั้นมูลค่าสูงลิบจนข้าตาลาย... นับไปนับมาร่วม สามหมื่นตำลึงทอง! นั่นยังไม่รวมเครื่องเพชรพลอย อัญมณีเลอค่า โฉนดห้องแถวใจกลางเมืองหลวง และสิทธิ์ในการเก็บค่าเช่าร้านค้าอีกสามแห่งในเมือง!

จากเยว่เอ๋อร์ สาวใช้ตักน้ำ กลายมาเป็นฮูหยินของหลี่เหวินเซวียนในชั่วข้ามคืน!

เพียงแต่ว่า... ข้ายังไม่ได้เอ่ยปากตอบตกลงเลยสักคำนะเจ้าคะว่าจะยอมแต่งด้วยน่ะ

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 8 แผนร้าย 5

    “นี่ขอรับจี้หยก...”เหวินเซวียนเงยหน้าขึ้นมาจากใต้โต๊ะ พลางส่งจี้หยกคืนให้พร้อมกับกระแอมไออึกอัก เขาสบตาข้าด้วยท่าทีแปลกๆ ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยขึ้นมา“เยว่เอ๋อร์... อย่าโกรธพี่เลยนะ หากพี่จะพูดอะไรตรงๆ”“โกรธเรื่องอันใดหรือเจ้าคะท่านพี่” ข้าทำหน้าฉงนเหวินเซวียนหันไปมองคุณหนูเฉินสวี่ฉี “คุณหนูเฉิน... ข้าขอแนะนำอะไรสักอย่างได้หรือไม่ขอรับ”“เจ้าค่ะ?” สตรีมารยาแย้มยิ้มอย่างไร้เดียงสา “บอกมาเถิดเจ้าค่ะ ไม่ว่าสิ่งใด สวี่ฉีก็นึกยินดีสนองให้คุณชายหลี่ทุกประการเจ้าค่ะ!”“ไปตัดโกนขนตรงนั้นออกบ้างก็ดีนะ... รุงรังมากเลยขอรับ”......เงียบกริบทั้งโต๊ะชา!เงียบไปได้เพียงครึ่งเค่อ... ก่อนที่อาเจียกับหลี่ลี่จะขอตัววิ่งออกไประเบิดเสียงหัวเราะดังก๊ากๆ ลั่น“กร๊ากกกกกก! ฮ่าๆๆๆๆ!”และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา... หากพวกบ่าวและชาวบ้านในตลาดเอ่ยถึง ‘ขนหญ้ารุงรัง’ ก็เป็นอันรู้กันว่าหมายถึงคุณหนูเฉินสวี่ฉี! สตรีโฉมงามเข่นเคี้ยวเคี้ยวฟันด้ว

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 8 แผนร้าย 4

    “คุณชายเหวินเซวียนเก่งกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือเจ้าคะ...” ขณะอยู่ด้วยกันตามลำพัง คุณหนูเฉินสวี่ฉีส่งสายตาหวานเชื่อม พลางเอ่ยปากชวนเสียงนุ่มนวล “ทั้งหล่อเหลาทั้งปัญญาเลิศล้ำ ตัวสวี่ฉีเองก็ฝันอยากจะเดินทางไปร่ำเรียนวิชาการค้ายังต่างแดนบ้าง ข้าชอบบุรุษที่เข้มแข็งเปี่ยมอำนาจเช่นท่านยิ่งนักเจ้าค่ะ... คุณชายเหวินเซวียนเจ้าคะ ข้าขอเวลาคุยกับท่านเป็นการส่วนตัวสักครู่ได้หรือไม่เจ้าคะ”“มีเรื่องอันใดจะคุยกับข้าหรือ” เหวินเซวียนเอ่ยถามเรียบๆ“ก็เยว่เอ๋อร์เป็นเพียงบ่าวรับใช้ชั้นต่ำ หากเรื่องราวแพร่ออกไป ผู้ใหญ่ในตระกูลหลี่บางท่านอาจไม่เห็นด้วย จนอาจมีปัญหาตามมาในภายหลังได้... สวี่ฉีนึกเป็นห่วงตระกูลหลี่ยิ่งนัก จึงอยากจะเป็นธุระ ช่วยสั่งสอนอบรมวิชางานเรือนและมารยาทธรรมเนียมชั้นสูงให้แก่นาง รบกวนเวลาคุณชายเหวินเซวียนคุยกับสวี่ฉีสักครู่เถิดนะเจ้าคะ... พวกเราไปหาที่เงียบๆ คุยเรื่องนี้กันสองต่อสองดีกว่า”สตรีแสนยั่วเดินบิดสะโพกงอนผาย ทำท่าจะโผเข้าหาแผงอกแกร่ง... ทว่าหลี่ลี่พลันถลาตัวเอาถาดน้ำชายื่นขวางไว้ทันควัน! ยืน

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 8 แผนร้าย 3

    “ท่านเป็นใคร! แอบเข้าประตูหลังคฤหาสน์ตระกูลหลี่มาทางใด ตั้งแต่เมื่อใดกัน!” หลี่ลี่ตวาดถามเสียงดังคุณชายลั่วเหอเห็นท่าไม่ดี... แผนการจับเหยื่อย่ำยีเป็นอันต้องพังพินาศเพราะสองสาวใช้!เขารีบปรับสีหน้า ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ดุจผู้บริสุทธิ์ ยักไหล่เบาๆ พลางเอื้อมมือไปจัดแจงสาบเสื้อให้เข้าที่เข้าทางเพื่อซ่อนเป้ากางเกงที่ยังตั้งโด่ตึงอยู่!“พวกเจ้านี่... เอะอะโวยวายไปได้ ข้าก็แค่มนุษย์ผู้รักธรรมชาติ เดินเลียบชมดอกไม้ใบหญ้าเพลินๆ มาทางหลังเรือนเท่านั้นเอง”คุณชายลั่วเหอทำทีเป็นเอามือประสานไว้ด้านหลัง เชิดหน้าเอียงคอมองฟ้ามองฝน ยิ้มแห้งๆ แล้วเอ่ยต่อเสียงเรียบ“พวกเจ้าจะทำอะไรก็ทำไปเถิด... ข้านึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วน... ขอตัวก่อนล่ะ!”ว่าแล้ว คุณชายลั่วเหอก็รีบสาวเท้าก้าวหนีไปอย่างเนียนๆ เดินหน้าตาเฉยผ่านหน้าพวกข้าไปอย่างรวดเร็วปานลมพัด“ช้าก่อน! คิดจะเดินหนีไปหน้าตาเฉยเช่นนี้หรือ!”หลี่ลี่ไม่ยอมปล่อยให้คุณชายลั่วเหอเนียนเดินหนีรอดไปได้ง่ายๆ นางถกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตะโก

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 8 แผนร้าย 2

    “พวกเจ้า ช่วยข้าเอากล่องของขวัญพวกนี้ไปเก็บที่หอเก็บของทีสิ”คุณหนูเฉินสั่งการโดยการยัดกล่องไม้หนักอึ้งมาใส่ข้าโดยไม่ถามความสมัครใจแม้แต่น้อย ทว่าข้าก็ไม่ได้ติดใจอะไร แขกผู้ใหญ่มาเยือนเรือน อย่างไรเจ้าบ้านก็ต้องดูแลต้อนรับตามมารยาท“เยว่เอ๋อร์! เอากล่องมานี่!” อาเจียกระซิบกระซาบ เคืองแทนข้าที่ถูกข่มกดหัว “แขนเล็กแค่นั้น หอบของหนักๆ เดี๋ยวก็กระดูกหักกลางพอดี! เดี๋ยวข้ากับหลี่ลี่จะช่วยยกคนละข้างเอง!”“ไม่เป็นไรๆ ไหวอยู่!” ข้ายิ้มตอบ หลี่ลี่ทำท่าจะพุ่งเข้ามาแย่งกล่องไปถือให้ แต่ข้ายืนยันเสียงแข็งว่ายกไหวจริงๆ ระหว่างที่พวกข้ากำลังเถียงกันอยู่นั้น คุณหนูเฉินสวี่ฉีก็จ้องมองข้าด้วยสายตาหมั้นไส้ นึกด่าในใจว่าข้าเสแสร้งแกล้งทำเป็นอ่อนแอ ตอแหล!“พวกเจ้า... ปล่อยให้ฮูหยินน้อยเขาถือไปสิ” คุณหนูเฉินเอ่ยเสียงสูง “แค่หอบกล่องของขวัญไปเก็บที่หอเก็บของหลังเรือนแค่นี้เอง จะมาแย่งกันทำไมให้เสียเวลา ส่วนพวกเจ้าก็มาช่วยกันขนผลไม้สดพวกนี้ไปไว้ที่ครัว ยังจะทำเฉยอยู่อีก นายของเจ้าช่างไม่รู้จักอบรมสั่งสอนสาวใช้&rd

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 8 แผนร้าย 1

    บทที่ 8 แผนร้ายวันต่อมา... คุณหนูเฉินสวี่ฉีถือวิสาสะเดินทางมาพบปะฮูหยินน้อยตระกูลหลี่และคุณชายหลี่ถึงเรือนใหญ่!ยามเมื่อนางเห็นหลี่เหวินเซวียน บุรุษรูปงามหล่อเหลาบาดตาบาดใจเดินออกมา สายตาของนางก็พราวระยับ รีบเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อผ้าแพรด้านบนให้แหวกช่องกว้าง เผยให้เห็นร่องอกขาวผ่องเป็นการยั่วยวนโดยไม่แคร์สายตาผู้ใด! จากนั้นก็เอ่ยทักทายเสียงนุ่มนวลหวานหยดย้อย“คุณชายเหวินเซวียน... ไม่ได้พบกันเสียเนิ่นนาน ท่านยังคงองอาจสง่างาม รูปร่างผึ่งผาย และโฉมงามหล่อเหลาถึงเพียงนี้ สมเป็นบุรุษอันดับหนึ่งจริงๆ เจ้าค่ะ”คุณชายเหวินเซวียนยิ้มรับตามมารยาท แล้วเอ่ยขอบคุณเรียบๆ“ขอบคุณสำหรับคำชม... ทว่าคำชมเช่นนี้ ให้ภรรยาของข้าเอ่ยชมข้าเพียงผู้เดียวจะดีกว่า”คุณหนูเฉินชะงักตะลึง หุบยิ้มทันใด! ก่อนจะรีบปั้นหน้าใหม่ ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยอย่างชวนให้ใจสั่น พยายามเดินเข้ามาจี้จุดด้อยของหลินเยว่เอ๋อร์ทันที“คุณชายเจ้าคะ... นางเป็นเพ

  • ทะลุมิติมาทั้งที ก็มีผัวไปเลยสองคน   บทที่ 7 รุกราน 3

    ตง... ตะเล็งเต็งตง! พรวดดด~ ดิ่งดิ่งดิ่งดิ่ง~!เสียงพิณกู่เจิงแบบฉบับดั้งเดิม ถูกข้าเนรมิตให้กลายเป็นท่วงทำนองเพลงแปลกประหลาด แต่ทว่ากลับสดใหม่ ไพเราะ ร้อนแรง และทรงพลังดึงดูดใจอย่างถึงที่สุด! ข้าขยับตัวตามจังหวะ โยกศีรษะพรึ่บพรั่บ ตบสายพิณและโซโล่รัวนิ้วจนสายพิณสั่นสะเทือนเกิดเป็นคลื่นเสียงสุดตระการตา!ตงๆๆๆ! ตะเล็งเต็งๆๆๆ!ผู้คนบนท้องถนนที่เดินผ่านไปมาต่างชะงักกึก! พากันตื่นตะลึงในท่วงทำนองอันอัศจรรย์ใจที่ไม่เคยได้ยินที่ใดมาก่อน ทั้งชาวบ้าน ร้านตลาด และบ่าวไพร่ ต่างพากันแห่แหนวิ่งเข้ามาล้อมแน่นหน้าร้านขายเครื่องดนตรี ส่งเสียงโห่ร้องปรบมือให้อย่างกึกก้อง!“ยอดเยี่ยมยิ่งนัก! ท่วงทำนองแปลกใหม่ดนตรีอันใดกันช่างไพเราะสะใจเพียงนี้!”“แม่นางท่านนี้คือใครกัน ช่างมีฝีมือพิสดารยอดเยี่ยมเหลือเกิน!”คุณหนูเฉินและเหล่าสาวใช้ถึงกับอ้าปากค้าง ตาลอย ตะลึงงันจนอารมณ์อึ้งอุตลุด ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่มองข้าโซโล่พิณอย่างตาค้างพรึงเพริดอยู่ตรงนั้น!เสียงโห่ร้องปรบมือของฝูงชนดังกึกก้อง คุณหนูเฉินสวี่ฉีเริ่ม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status