Share

ตอนที่ 7 ก็เหมือนขนมทั่วไป

Penulis: วริษา
last update Tanggal publikasi: 2026-06-03 22:21:25

ตอนที่ 7 ก็เหมือนขนมทั่วไป

"ท่านย่า นั่นคืออะไรหรือขอรับ หรือว่ามีไหว้เทพเจ้าถึงมีขนมในเรือนของเรา" อี้เฟิงวิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เล่นอยู่กับบิดาจมูกของเขาได้กลิ่นชวนหลงไหล ราวกับมีขนมและก็เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้ 

"อี้เฟิงเจ้ามาพอดีเลย แม่ว่าจะไปหาเจ้าที่ห้องในเมื่อเจ้ามาแล้วมานั่งลงสิ จานนี้แม่มอบให้เจ้ามันคือซาลาเปา ต้องกินยามที่ร้อน ๆ ถึงจะอร่อยลองกินดูสิ" รอยยิ้มของเด็กชายเปลี่ยนไปทันที ใบหน้าเริ่มหวาดกลัว ท่านแม่เปลี่ยนไปไม่พอแถมยังทำขนมอีกด้วย นี่ใช่มารดาของเขาจริง ๆ นะหรือ ?

      เหมือนนางอวี่เฉินจะพอเดาสีหน้าของหลานชายออก นางจึงยื่นมือไปหยิบซาลาเปาขาวอวบก้อนไม่เล็กไม่ใหญ่ กัดเข้าปากเคี้ยวลิ้มรส ครานั้นดวงตาของนางเบิกโพลงอีกครา รสชาติไส้อร่อยไม่หวานมากนักเพราะทำจากธัญพืช ตัวแป้งนุ่มฟูไม่แข็งกระด้าง จังหวะนั้นเทียนเซิงเดินเข้ามาเห็นท่าทางของท่านแม่คิดว่านางถูก

อวิ๋นหลิงวางยาพิษ รีบเข้ามาแย่งขนมจากมือของมารดาต่อว่าอวิ๋นหลงเสียงดัง 

"ข้าคิดไว้ไม่มีผิดเจ้ามีแผนการร้ายต้องทำใส่ยาพิษให้ท่านแม่ของข้ากับอี้เฟิงอย่างนั้นหรือ ? พวกเจ้ารีบไปเรียกท่านหมอมาตรวจดูอาการของท่านแม่ ในเรือนพอจะมียาถอนพิษหรือไม่อย่าชักช้ารีบไปเอามาให้ท่านแม่ข้ากินถอนพิษเดี๋ยวนี้" ยิ่งได้ยินคำพูดของบิดาใบหน้าของอี้เฟิงซีดขาวอย่างเห็นได้ชัด 

"โอ้ย ! เทียนเซิงข้าไม่ได้เป็นอันใดเสียหน่อยจะโวยวายเสียงดังไปทำไม ข้าไม่ได้ถูกวางยาเพียงแค่ขนมของลูกสะใภ้รสชาติดีอย่างไม่เคยกินที่ใดมาก่อนเท่านั้น ไม่เชื่อเจ้าลองกินดู"

นางอวี่เฉินยัดซาลาเปาที่ถูกบุตรชายแย่งไปยัดใส่ปากเขาทันที  เทียนเซิงไม่มีเวลาปฏิเสธเมื่อถูกท่านแม่จับยัดอีกทั้งยังปิดปากของเขาเอาไว้แน่น หากไม่ยอมเคี้ยวและกลืนลงคอมีหวังเขาน่าจะขาดอากาศหายใจแน่ ๆ อี้เฟิงเหลียวมองอย่างระแวงแต่เมื่อเห็นท่านย่ากับท่านพ่อไม่เป็นอะไร เขาก็เหลือบมามองซาลาเปาอีกครั้ง อวิ๋นหลิงกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะหยิบและยื่นให้อี้เฟิง 

"อี้เฟิงแม่ทำขนมนี้เพื่อเจ้าโดยเฉพาะ เจ้าเองลองกินดูสิว่ารสชาติเป็นอย่างไร ในขนมนี้ข้าไม่ได้ใส่ยาพิษอย่างที่บิดาเจ้ากล่าวมาหรอกนะ หากเป็นเช่นนั้นแม่บ้านโม่ชิง สาวใช้ในห้องครัวคงตายกันหมดแล้ว เอาสิก่อนที่มันจะเย็นชืด" อี้เฟิงหันไปมองหน้าท่านย่าอีกครั้งนางพยักหน้าเป็นคำตอบให้เขารับซาลาเปาจากมารดา กัดกินคำเล็ก ๆ ลิ้นรับรู้รสชาติเขาเริ่มเคี้ยวคำโตมากกว่าเดิม อวิ๋นหลิงคลี่ยิ้มอย่างโล่งอกทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่กลัดกลุ่มใจกลัวว่าอี้เฟิงไม่ชอบ 

"อร่อย มันอร่อยมากเลยขอรับท่านแม่"

"นั่นสิ ข้าก็ว่าอร่อยวันหน้าหากเจ้าว่าง ๆ ก็ช่วยสอนสาวใช้ในครัวไว้บ้างจะได้ไม่ต้องลงมือทำเอง ทั้ง ๆ ที่พึ่งฟื้นแท้ ๆ แต่เจ้ายังลงมือทำขนมแทนที่จะพักผ่อนช่างดื้อรั้นเช่นเดิมเลยนะ แล้วเจ้าล่ะอร่อยหรือไม่เทียนเซิง? " เขาแทบจะใช้ลิ้นเลียนิ้วตัวเอง เมื่อได้ลิ้มรสชาติซาลาเปา หากแต่ต้องวางท่าเกรงจะเสียหน้า ทำใบหน้าบึ้งตึงพร้อมตอบกลับ

"ขนมก็เหมือนของในตลาดกินไป กินมาก็เหมือนเซาปิ่ง ผิดกับตรงที่แป้งเซาปิ่งจะแข็งและใส้แน่นมากกว่านี้เท่านั้นเอง"

"อย่างนี้นับว่าอร่อยใช่หรือไม่เจ้าคะ" อวิ๋นหลิงเอ่ยถามพลางยกยิ้ม หมั่นไส้เหลือเกินเมื่อเห็นท่าทางเขาเมื่อครู่ 

"ข้าบอกไปแล้วอย่างไรล่ะว่ารสชาติเหมือนขนมทั่วไป นี่ก็ใกล้ยามอู่(12.00) แล้วกลับห้องกินอาหารเอนหลังสักงีบเสียหน่อย" เขาจะตอบว่าอร่อยก็กลัวเสียหน้าจึงแสร้งปลีกตัวออกไป อวิ๋นหลิงเห็นอย่างนั้นรีบคว้าซาลาเปาสองลูกใส่มือให้เขา

"เอาไว้กินยามว่างนะเจ้าคะ จะได้ไม่หิวระหว่างรอช่วงอาหารเย็น  ท่านแม่ อี้เฟิงกินเยอะ ๆ นะวันหน้าจะทำอย่างอื่นให้ได้ชิมอีก หวังว่าครั้งหน้าท่านแม่กับอี้เฟิงจะชอบนะ"  อวิ๋นหลิงยัดใส่มือให้เขาก่อนจะหันไปพูดคุยกับนางอวี่เฉินและอี้เฟิง ทำเป็นไม่สนใจเขา เทียนเซิงรับซาลาเปาเดินหันหลัง กระตุกยิ้มอย่างดีใจมองที่ซาลาเปาสองลูกนี้ คิดว่าตนเองจะไม่ได้กินมันอีกเสียแล้ว

  

แม้ว่าเจ้าจะเปลี่ยนไปเอาอกเอาใจและไม่ได้ใส่ยาพิษแต่ข้าก็ยังมั่นใจว่าเจ้าต้องมีแผนการอื่นแน่ ๆ แต่เอาเถอะเพราะข้าจะไม่ละสายตาจากเจ้าแน่นอน

เขาคิดในใจพลางยิ้มกว้างรีบย่างกรายไปให้ไกลสวนกลางเรือน เพื่อแอบกินซาลาเปาแสนอร่อยในมือยามนี้ 

หลายวันต่อมา

ตั้งแต่ที่เจียงซีเข้ามาอยู่ในร่างของอวิ๋นหลิงเธอมีความสุขเหลือเกิน ความเศร้าโศกเสียใจถูกปลอบประโลมเมื่อมีแม่สามีอย่างอวี่เฉินคอยดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ร่างกายของเธอแข็งแรงขึ้น ความสัมพันธ์กับอี้เฟิงก็ดีขึ้นด้วยเช่นกัน

     หลายวันมานี้เทียนเซิงไม่ได้มานอนกับนางที่ห้อง เมื่อหวนย้อนคิดถึงความทรงจำก่อน ๆ เขามักจะมานอนกับนางทุกคืน มีเพียงนางเท่านั้นที่คอยขับไล่เขาให้ออกจากห้อง หลังมื้ออาหารเย็นวันนี้อวิ๋นหลิงอาสาจะพาอี้เฟิงไปนอนที่ห้องของเขา ระหว่างจะพาอี้เฟิงนอนนั้นนางได้เล่านิยายในยุคปัจจุบันให้อี้เฟิงได้ฟังเขา

ชื่นชอบเวลาที่มารดาจ้องมองเขาด้วยความรัก อ้อมกอดของมารดาอบอุ่นจนคิดว่านี่คือความฝันเสียอีก 

“ท่านแม่ หากนี่คือความฝัน ข้าคงคิดว่าต้องเป็นฝันดีแน่ ๆ ข้ากลัวเหลือเกินว่าวันใดที่ข้าลืมตาขึ้นมาเรื่องที่ผ่านมาจะกลายเป็นเพียงความฝันเท่านั้น” อวิ๋นหลิงชะงักครู่หนึ่งเมื่อกำลังเล่านิทานอยู่ นางจ้องมองเด็กชายตัวน้อยอายุเพียง 5 ขวบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย นางยื่นมือไปแตะที่ศีรษะของเด็กชายเบา ๆ ดึงตัวของเขามากอดเอาไว้แน่น 

“โธ่ ๆ อี้เฟิงของแม่ เจ้าแสนดีขนาดนี้แม่จะไม่รักและดูแลเจ้าได้อย่างไรกัน ต่อจากนี้ไปเมื่อไหร่ที่เจ้าลืมตาขึ้นมาจะไม่มีความฝันใด ๆ ทั้งนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้ความรักที่แม่มอบให้เจ้า ความอบอุ่นอ้อมกอดที่เจ้าต้องการต่อจากนี้แม่จะมอบให้เจ้าทุก ๆ วัน เด็กดีนอนเถอะนะ แม่จะกล่อมและกอดเจ้าจนกว่าเจ้าจะหลับ”

“ขอรับท่านแม่ ข้ารักท่านแม่นะขอรับ” อี้เฟิงกอดอวิ๋นหลิงกลับมุดเข้าแนบกายของนางซึมซับความอบอุ่นแม้ในใจจะกลัวว่าท่านแม่จะเปลี่ยนไปเป็นเหมือนเดิม จึงรีบตักตวงไออุ่นนี้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 34 ตามง้อภรรยา

    ตอนที่ 34 ตามง้อภรรยาเทียนเซิงเริ่มมองเห็นแสงสว่างเมื่อได้ยินคำพูดออกมาจากสตรีตัวน้อย หากมองดี ๆ นางน่าจะมีอายุมากกว่าอี้เฟิงเพียงไม่กี่ปี“ข้าขอบใจเจ้ามาก”วันนั้นเทียนเซิงไม่ได้กินอาหารที่ร้านน้ำชาของอวิ๋นหลิงเขากลับไปที่เรือนตั้งหลัก คิดแผนการเข้าหาอวิ๋นหลิงอีกครั้ง เขาจึงสั่งให้ชิงชิงปิดร้านน้ำชาในวันนี้เขาจะพาขุนนางไปกินอาหารช่วงเย็น เลี้ยงฉลองที่ตนได้มารับตำแหน่งที่นี่ ทำให้ร้านน้ำชาที่ขายดีอยู่แล้ว กลับครึ้กครื้นมากกว่าเดิม ขุนนางท้องถิ่นได้ลิ้มรสชาติอาหารของอวิ๋นหลิง ต่างพากันเอาไปพูดต่อเป็นทอด ๆ ทำให้เหล่าฮูหยินของพวกเขาอยากลิ้มลอง อี้เฟิงมาช่วยดูแลอี้ซินให้ท่านแม่กับชิงชิงช่วยกันต้อนรับแขกเหลือ ว่างเว้นช่วงนั้นเขาก็อ่านตำราเพื่อเตรียมสอบ ขออาศัยอยู่ที่เรือนของอวิ๋นหลิง ในยามที่ลูกค้าเข้ามามาก ๆ เขาจะได้ช่วยอีกแรง อวิ๋นหลิงรู้เรื่องที่เขาสอบผ่านเสี้ยนชื่อได้ตั้งแต่อายุ ไม่ถึง10 ขวบ นางดีใจจริง ๆ จนเผลอปากหากนางอวี่เฉินยังอยู่ อี้เฟิงคงได้รับรางวัลใหญ่แน่ ๆ ทุกครั้งที่นางคิดถึงนางอวี่เฉินจะไปไหว้พระและนำของไปไหว้ที่ป้ายชื่อที่นางแกะสลักเอาไว้ไหว้เพื่อระรึกถึงนางอวี่เฉิน“เดิ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 33 พบเจ้าจนได้

    ตอนที่ 33 พบเจ้าจนได้ฝั่งด้านอวิ๋นหลิงนางได้รับรู้ว่าอี้เฟิงมาที่นี่ได้อย่างไร เขาเดินทางมากับเทียนเซิง เทียนเซิงถูกย้ายให้มาเป็นนายอำเภอที่นี่ หัวใจของอวิ๋นหลิงสั่นไหวอีกครั้ง ยังคิดไม่ออกเช่นกันหากพบหน้าเขาอีก นางจะใจสั่นกับเขาอยู่หรือไม่ หากถามหาความโกรธและความเจ็บปวดที่เขาทำให้นางนั้น บัดนี้นางได้สะลัดทิ้งไปจนหมด นางอยากให้ชีวิตทุกวันนี้ให้มีความสุข ดีกว่าทนทุกข์อยู่กับความเจ็บปวดเสียใจครั้งนี้อีก เพราะครั้งเมื่อเป็นเจียงซี นางถูกคนรักกระทำให้เจ็บปวดมากกว่าที่เทียนเซิงทำเสียอีก“อี้เฟิงเจ้ามาที่นี่กินอาหารเย็นก่อนนะค่อยกลับ”“ไม่ขอรับ ข้าจะไม่ไปที่ใด ข้าจะอยู่ที่นี่กับท่านแม่และอี้ซิน ข้าไม่อยากกลับไปพบเจอบิดาใจร้ายเช่นท่านพ่อ” อี้เฟิงเอ่ยพลางหยอกล้ออี้ซิน“คนใจร้ายใช่ข้าจริง ๆ นะหรืออี้เฟิง หากบิดาเจ้าใจร้าย มารดาของเจ้าย่อมใจร้ายเสียมากกว่า” เสียงของเทียนเซิงดังขึ้น ชิงชิงตกใจคราแรกเขาเดินตามหลังนางมาติด ๆ ทว่าเมื่อเข้ามาใกล้นายหญิงเขารีบย่างเท้าแถมยังเดินนำหน้านางเข้าไปหานายหญิงก่อนที่นางจะบอกกล่าวเสียด้วยซ้ำ ทว่าเมื่อได้ยินคำว่าบิดาของอี้เฟิง ชิงชิงก็ยืนอยู่หน้าห้องไม่กล้

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 32 ข้าไม่ใช่บุตรของท่านหรือ

    ตอนที่ 32 ข้าไม่ใช่บุตรของท่านหรืออี้เฟิงเดินทางมาถึงไปรษณีย์ขุนอัน กวาดสายตามองไปรอบ ๆ เห็นผู้คนเดินเข้าออกมาร้านน้ำชา นั่นคงเป็นร้านน้ำชาของท่านแม่ เขาอยากจะพบท่านแม่เหลือเกิน ทว่าเมื่อมาถึงหน้าร้านสองเท้าของเขากลับไม่แม้แต่จะก้าวไปข้างหน้าได้ เขาเห็นเด็กหญิงตัวน้อยเดินเตาะแตะออกมานอกร้าน ไม่มีผู้ใหญ่เดินตามมา ใบหน้าของเด็กหญิงคล้ายท่านย่าของเขา ยามนั้นเองรถม้ากำลังมุ่งตรงมาด้านนี้เป็นเวลาเดียวกันกับเด็กหญิงกำลังวิ่งมาออกมาพอดี อี้เฟิงรีบวิ่งไปอุ้มเด็กหญิงให้พ้นจากรถม้ากลัวว่าจะได้รับบาดเจ็บและไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ“กรี๊ด... คุณหนูเป็นอะไรหรือไม่เจ้าคะ ขอบคุณคุณชายที่ช่วยคุณหนูของข้าเองไว้ หากไม่ได้คุณชายคุณหนูต้องได้รับบาดเจ็บ นายหญิงต้องว่าข้าเป็นแน่” ชิงชิงยื่นมือไปรับอี้ซินจากอี้เฟิง ทว่ายามนั้นเองเสียงของอวิ๋นหลิงได้ดังขึ้นด้านหลังของเด็กชายก็หช“เมื่อครู่เจ้าว่าอันใดนะ อี้ซินของข้าเกือบได้รับบาดเจ็บอย่างนั้นหรือ?” อี้เฟิงสั่นเทาไปทั้งตัวเสียงที่เขาคุ้นเคยได้ดังอยู่ด้านหลังอดไม่ได้ที่จะห้ามน้ำตาเอาไว้ ชิงชิงก้มหน้าลงต่ำอุ้มอี้ซินไว้ในอ้อนแขน“เจ้าค่ะเมื่อครู่ในร้านคนเ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 31 นายอำเภอคนใหม่

    ตอนที่ 31 นายอำเภอคนใหม่2 ปีต่อมาอวิ๋นหลิงลงหลักปักฐานอยู่ที่หมู่บ้านเจียงชุ่ย ร้านน้ำชาของนางเลื่องชื่อ นางเลือกซื้อร้านขนาดใหญ่กว่าเดิมใกล้ ๆ สถานีไปรษณีย์ของหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดในอำเภอนี้ มีคนงานหลายคนที่นางว่าจ้างให้มาคอยช่วยเหลืองานในร้าน ตอนนี้อี้ซินตัวน้อยได้ลืมตาออกมาดูโลกภายนอก ใบหน้าของนางคล้ายนางอวี่เฉินยิ่งนัก“นายหญิงเจ้าคะ นี่คือสมุดบัญชีของร้านน้ำชาเจ้าค่ะ มีลูกค้าหลายคนต้องการซื้อสูตรของท่านเพื่อไปเปิดอีกแคว้น”“น้ำชาของข้าไม่เหมือนที่ใด คนค้าขายเมื่อเห็นข้าขายได้ดีจึงอยากเปิดขายเหมือนกับข้า แต่ว่าหากข้าขายสูตรร้านน้ำชาของข้ายังจะขายได้ดีอีกอย่างนั้นหรือ ? ชิงชิงเจ้าอยู่กับข้าตั้งแต่เริ่มเปิดร้านย่อมรู้ดีมิใช่หรือ”“เจ้าค่ะ ข้านั่นไม่ลืมอยู่แล้วเจ้าค่ะและไม่มีทางหักหลังผู้ที่มีพระคุณกับข้าเป็นแน่ จริงสิเจ้าคะหมาล่าขายดีมากกว่าเดิม นายหญิงต้องสั่งโต๊ะกับเก้าอี้อีกทั้งหม้อเพิ่มหลายชุดแน่ ๆ เจ้าค่ะ วันนี้ได้ยินว่ามีนายอำเภอย้ายมาประจำการที่นี่ ขุนนางที่เคยมากินที่ร้านเราบอกกล่าวถึงร้านของเรา ข้าเชื่อว่านายอำเภอต้องมาชิมเป็นแน่เจ้าค่ะ” ชิงชิงเอ่ยดวงตาเป็นประกาย นางคือสต

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 30 รับโทษ

    ตอนที่ 30 รับโทษ“นั่นถุงเงินของฮูหยินของข้าก็จริง แต่นางอาจจะมอบให้สาวใช้ก็ได้นี่ขอรับ ท่านกลับไปแจ้งนายอำเภอเถอะขอรับ นางไม่มีส่วนเกี่ยงข้องกับการตายของฮูหยินตระกูลหวังหรอกขอรับ”“ใต้เท้าซ่งข้ายังไม่ได้เอ่ยเลยนะขอรับว่าข้ามาในครั้งนี้ด้วยเรื่องอันใด ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับว่าข้ามาในครั้งนี้เพราะเรื่องการตายของฮูหยินหวังอวี่เฉิน น่าแปลกเสียจริงทั้ง ๆ ที่เรือนของท่านก็อยู่ไกลกับเรือนตระกูลหวังแถมยังอยู่คนละหมู่บ้าน ตอนนี้ท่านอย่าได้เสแสร้งอีกเลยและยอมมอบตัวนางให้ทางเราเถอะขอรับ” ซ่งจ้าวเหวินใบหน้าซีดเซียวเพราะเขาเองแท้ ๆ ที่หลุดปากเอ่ยเรื่องนี้ออกไปและไม่รอบคอบ แต่ดูเหมือนนายอำเภอจะรู้จึงวางแผนไว้ก่อนที่จะให้ทหารเข้ามาในเรือนตระกูลซ่ง สอบถามกับลู่เอ๋อร์หากนางยอมบอกจะยอมลดโทษในครั้งนี้ นางจึงบอกทางออกที่คนนอกไม่ค่อยรู้ ทหารอีกกลุ่มหนึ่งจึงไปคอยอยู่ประตูหลัง จนกระทั่งยามนี้พวกเขาได้จับกุมตัวของซูหนานอวี้และบ่าวรับใช้โดยไม่สามารถต่อสู้กับคนของทางการได้ ทั้งสองถูกโยนเข้ามาในห้องโถงของเรือนตระกูลซ่ง“ในเมื่อไม่ใช่ความผิดของซูหนานอวี้เหตุใดต้องหลบหนีและท่านใต้เท้าต้องออกหน้ารับแสร้งโกหกหลอกล

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 29 คนร้ายตัวจริง

    ตอนที่ 29 คนร้ายตัวจริงหลังเอ่ยร่ำลา แม่บ้านโม่ชิงมอบเงินให้นางใช้เดินทาง อวิ๋นหลิงแม้ถูกปล่อยตัวแต่นายอำเภอกลัวว่านางจะไม่ปลอดภัยและยังไม่แน่ชัดหากนางเป็นคนร้ายจริง ๆ ก็กลัวนางหนี จึงได้จัดหาที่อยู่อาศัยและปิดบังมิให้ผู้ใดรู้ว่ายามนี้นางอยู่ที่ใด ก่อนจะตรวจสอบตามคำพูดของแม่บ้านโม่ชิงไปที่สำนักหมอ สืบเรื่องการป่วยของนางอวี่เฉิน ไม่ได้เป็นคำกล่าวโกหกมีรายการเทียบยาและการรักษามาเนินนาน นายอำเภอจึงนำถุงเงินไปตรวจสอบว่าเป็นของตระกูลซูหรือไม่? เจอร้านปักเย็บพอดีในหมู่บ้านใกล้เคียงกับเรือนตระกูลซ่ง คือถุงเงินของซ่งหนานอวี้จริง ๆ เฝ้ามองการเคลื่อนไหว เห็นสาวใช้ของซูหนานอวี้แอบออกมากลางดึก จับกุมตัวของนางมาได้กับชายฉกรรจ์ที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ในมือของนางถือเงินจำนวนมาก เป็นเงินว่าจ้างอีกครึ่งเมื่อทำงานเสร็จ นายอำเภอจับตัวไปสอบถาม ทั้งคู่ไม่รับสารภาพจนต้องถูกทำร้ายบีบครั้นให้ยอมบอกความจริง ลู่เอ๋อร์มิอาจทนความเจ็บปวดได้ จึงยอมเอ่ยปากสารภาพผิดว่าทั้งหมดเป็นแผนของซูหนานอวี้เรือนตระกูลซ่งซูหนานอวี้ร้อนรนเดินไปเดินมาในห้อง ตั้งแต่เมื่อคืนนี้นางนอนไม่หลับเป็นห่วงลู่เอ๋อร์และเกิดความกังวลใจว่าจะเก

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 13 งานเลี้ยง

    ตอนที่ 13 งานเลี้ยงคนในตระกูลหวังต่างพากันส่งเสียงกรู่ร้องด้วยความยินดี ใบหน้าของฮูหยินอวี่เฉินเต็มไปด้วยความปรี่ดา "อวิ๋นหลิงเรื่องนี้ช่างเป็นเรื่องที่ดีแก่ตระกูลเราเสียจริง เมื่อไหร่ที่เทียนเซิงกลับมาถึงเราจะจัดงานเลี้ยงฉลองและไหว้บรรพบุรุษกัน""เจ้าค่ะท่านแม่ ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีจริง ๆ เจ้า

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 12 การสอบ

    ตอนที่ 12 การสอบ ในที่สุดก็ถึงเวลาสอบ เทียนเซิงตั้งใจอ่านหัวข้อสอบ อย่างละเอียด โชคดีที่เขาจับได้ห้องที่อยู่ส่วนกลางมิใช่ห้องที่อยู่ส่วนท้าย เพราะอยู่ติดกับห้องสุขามิเช่นนั้นเขาคงไม่มีสมาธิในการสอบเป็นแน่เขาค่อย ๆ บรรจงตอบคำถามอย่างระมัดระวังและตอบอย่างถีถ้วน ระหว่างนั่งสอบใบหน้าของอวิ๋นหลิง

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 11 ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง

    ตอนที่ 11 ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวังเทียนเซิงไม่ได้เอ่ยอันใดเพียงมองแผ่นหลังของสตรีที่ไม่เคยเข้าข้างเขาเลยเพียงสักครั้ง คราแรกเขาเห็นซ่งจ้าวเหวินตั้งแต่ไกล ๆ คิดว่านางจะหวั่นไหวหรือเสียใจที่เจอเขาอีกครั้ง ทว่าแตกต่างจากเขาคิดเอาไว้มากโข มิใช่ว่านางจะตกลงปลงใจแต่กลับต่อว่าอีกทั้งยังเชื่อมั่นในตัวเขาเ

  • ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ   ตอนที่ 10 ไปตลาด

    ตอนที่ 10 ไปตลาดอวิ๋นหลิงลูบศีรษะของอี้เฟิงเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู"เพียงเท่านี้ก็งดงามมากแล้ว ขอบใจเจ้านะอี้เฟิง""ว่าแต่เมื่อครู่ท่านแม่เอ่ยเรื่องอันใดกันอยู่หรือขอรับ" เทียนเซิงเอ่ยถามเรื่องที่เขาเดินเข้ามาได้ยินเมื่อครู่ทว่าได้ยินไม่ชัดเจนนัก "ไปที่โต๊ะอาหารก่อนเถอะแล้วข้าจะบอกเจ้าว่าข้ากับอวิ๋

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status