Share

บทที่ 49.2 กฏใหม่

last update publish date: 2026-10-16 02:12:59

“มีกฎแบบนี้ก็ดี” คารันลุกขึ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เป็นคนแรกที่แสดงออกว่ายอมรับกฎใหม่นี้อย่างชัด
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 62.4 เก็บเกี่ยวผลผลิตครั้งแรก

    “ใช้เนื้อสัตว์ตากแห้งเพียงหนึ่งตะกร้า ก็สามารถแลกหินไฟกลับมาได้ตั้งสองก้อนแล้ว”เนื้อแห้งหนึ่งตะกร้าแลกหินไฟได้เพียงสองก้อน เขายังกล้าบอกว่าหินไฟของเผ่าตนเองไม่ได้มีมูลค่ามากมายอะไรอีกหรือ!ไนร่าขบกรามแน่นด้วยความขัดใจ ต้องรู้ก่อนว่าเนื้อแห้งหนึ่งตะกร้าจำเป็นต้องใช้เนื้อหมูป่าชำแหละถึงสามตัวเต็มๆ คนตรงหน้ายังพูดออกมาได้หน้าตาเฉยว่ามันไม่มีมูลค่า ช่างน่าโมโหเสียจริง!“ราคาแลกเปลี่ยนสูงลิ่วขนาดนี้ นายยังกล้าบอกว่าหินไฟของเผ่านายไม่ล้ำค่าอีกหรือ”เซย์รันแสร้งทำหน้าซื่อ กะพริบตาปริบ ๆ ราวกับไม่เข้าใจว่าตนเองพูดอะไรผิด ทว่าประกายในดวงตาสีฟ้าครามกลับพราวระยับด้วยความสนุกสนานที่ได้เห็นท่าทางฮึดฮัดของไนร่าชายหนุ่มรู้ดีว่าหญิงสาวหวงแหนเสบียงอาหารในคลังของเผ่ามากเพียงใด ต่อให้เธอต้องการหินไฟมากแค่ไหน ก็คงไม่มีทางยอมนำเนื้อแห้งจำนวนมหาศาลไปแลกกับหินไฟเพียงไม่กี่ก้อนอย่างแน่นอน และหากเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเดินทางกลับไปยังสถานที่แห่งนั้นอีกทว่าคำตอบของหญิงสาวกลับทำให้เขาต้องชะงัก“ตกลง!” ไนร่ากัดฟันตอบรับ ก่อนจะหันไปหาอสูรกระต่ายที่นั่งอยู่ไม่ไกล “ลูเวน พรุ่งนี้นายช่วยเตรียมเนื้อตากแห้งใ

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 62.3 เก็บเกี่ยวผลผลิตครั้งแรก

    ทว่าเพราะคารันมัวแต่ตระเวนทดลองชิมอาหารทุกชนิดตั้งแต่ยังปรุงไม่เสร็จ เมื่อถึงเวลาที่ทุกคนเริ่มลงมือกินมื้อค่ำกันจริงๆ เขากลับทำได้เพียงนั่งมองอาหารตรงหน้าตาปริบๆ“นายหญิง...” ชายหนุ่มเรียกด้วยน้ำเสียงหงอยเหงา ไนร่าหันไปมองเขาด้วยสายตาสงสัย“มีอะไรหรือ”“ฉันอิ่มจนแน่นท้องไปหมด กินอะไรต่อไม่ไหวแล้ว” คารันก้มมองอาหารที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งสายตาออดอ้อนให้เธอ “เธอช่วยแบ่งอาหาร พวกนี้เก็บไว้ให้ฉันหน่อยได้ไหม”ไนร่ามองแววตาละห้อยของเขาแล้วอดขำเบาๆ ไม่ได้ เดิมทีคิดอยากจะแกล้งเขาอีกสักหน่อย ทว่าเมื่อเห็นแววตาที่เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำของเขาแล้ว เธอก็ทำใจแกล้งคนไม่ลงทำได้เพียงโน้มตัวกระซิบบอกเบาๆ“ส่วนของนาย ฉันแบ่งเก็บเอาไว้ต่างหากเรียบร้อยแล้วล่ะ”“จริงหรือ!” คารันเงยหน้าขึ้นทันที เมื่อเห็นไนร่าพยักหน้ายืนยัน สีหน้าที่เคยหม่นหมองก็กลับมาสดใสขึ้นในพริบตา“นายหญิง เธอดีจริงๆ!” เขาพูดด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบอาสาช่วยดูแลกองไฟและเติมฟืนให้ระหว่างที่ทุกคนกำลังกินมื้ออาหาร ไนร่ามองตามแผ่นหลังกว้างของเขาแล้วส่ายหน้าอย่างอ่อนใจหลังจากมื้อค่ำอันแสนอบอุ่นสิ้นสุดลง โบรินก็เป็นคนเสนอกิจก

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 62.2 เก็บเกี่ยวผลผลิตครั้งแรก

    วันต่อมา อาเคลก็พาไนร่าเดินทางไปยังเผ่าอินทรีอีกครั้ง เนื่องจากวิธีใช้เกลือหมักเนื้อที่ไนร่าเคยสอนพวกเขาในการแลกเปลี่ยนครั้งก่อนประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ตลอดสามเดือนมานี้เผ่าอินทรีจึงสามารถเก็บเสบียงสำรองได้จำนวนมาก ดังนั้นเมื่อหญิงสาวมาเจรจาขอแลกเปลี่ยนเครื่องมือเหล็กกับเกลือสองตะกร้าอีกครั้ง พวกเขาจึงตอบตกลงรับข้อเสนอทันที“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา อีกเจ็ดวันเธอมารับของได้เลย”เจ็ดวันหลังจากนั้น อาเคลกับไนร่าก็เดินทางกลับไปรับเคียวเหล็กสำหรับเก็บเกี่ยวพืชผลและมอบเกลือสองตะกร้าเป็นการแลกเปลี่ยนตามข้อตกลง หลังได้รับเครื่องมือชุดใหม่ คนในเผ่าก็ช่วยกันลงมือเก็บเกี่ยวอย่างขยันขันแข็ง ใช้เวลาเพียงครึ่งเดือน ผลผลิตจากพืชทั้งสี่ชนิดก็ถูกเก็บเกี่ยวจนเสร็จเรียบร้อยห้องเสบียงที่ไนร่าสั่งให้ทำใหม่โดยมีขนาดใหญ่เป็นสามเท่าจากห้องเดิม ในตอนนี้อัดแน่นไปด้วยผลผลิตที่เพิ่งเก็บเกี่ยวจนแทบล้นออกมา“นายหญิง ของกินมากมายขนาดนี้ ฤดูหนาวปีนี้พวกเราคงไม่อดตายกันอีกแล้ว!”มีลีเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ดวงตากลมจ้องมองเสบียงอาหารที่กองเรียงรายอยู่ตรงหน้าด้วยความดีใจไนร่ายิ้มกว้างเมื่อเห็นท่าทางของเด็กหญิง เธอกวา

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 62.1 เก็บเกี่ยวผลผลิตครั้งแรก

    “อาเคล ไปตรวจดูแปลงเพาะปลูกกับฉันหน่อยนะ”“ได้” อาเคลตอบรับเพียงสั้นๆ เหมือนปกติ ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งสองจะก้าวเท้าออกเดิน เซย์รันซึ่งยืนกอดอกอยู่ด้านข้างก็ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะโน้มศีรษะลงมากระซิบข้างหูหญิงสาวด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า“นายหญิงลืมฉันไปหรือเปล่า” ไนร่าที่ถูกลมหายใจอุ่นร้อนของอสูรงูขาวรินรดต้นคอพลันใจสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอรีบเอนตัวหลบ ก่อนจะเอ่ยชวนเขาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักเล็กน้อย“เอ่อ... ถ้าอย่างนั้นนายก็ไปด้วยกันสิ” พูดจบหญิงสาวก็รีบสาวเท้าเดินนำออกไปทันที โดยไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับอาเคลตวัดสายตาคมกริบมองคนที่ชอบเย้าแหย่ภรรยาอยู่เป็นประจำอย่างไม่พอใจ ทว่าเซย์รันกลับทำเพียงยักไหล่ ก่อนจะยกยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน แล้วก้าวเท้าเดินตามหลังหญิงสาวไปด้วยท่าทีสบายอารมณ์ใช้เวลาเดินเท้าไม่นานนัก ทั้งสามก็มาถึงบริเวณแปลงเพาะปลูกริมแม่น้ำ ไนร่าทอดสายตามองทิวทัศน์ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข แม้ว่าตลอดสามเดือนที่ผ่านมา เธอจะแวะเวียนมาที่นี่แทบทุกวันและได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของพืชผลมาโดยตลอด แต่ทุกครั้งที่ได้มองภาพความอุดมสมบูรณ์ตรงหน้า หญิงสาวก็อดรู้สึกภาคภูมิใจไ

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 61.3 เริ่มการเพาะปลูก(1)

    “นายหญิง! นายหญิง!”เสียงร้องตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้นเร่งรีบของเด็กน้อยดังแว่วมา จนทำให้ไนร่าต้องหันกลับไปมอง ก่อนจะมองเห็นร่างเล็กของมีลีและปายูกำลังช่วยกันประคองตะกร้าสานใบใหญ่คนละใบเดินตรงเข้ามาหาเธอ ภายในตะกร้าสานนั้นมีไข่ไก่ผิวเกลี้ยงเกลาจำนวนมากวางซ้อนทับกันอยู่บนชั้นหญ้าแห้ง“มีเรื่องอะไรหรือ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“ไข่ไก่ค่ะ!” มีลีตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใสเจื้อยแจ้ว ก่อนจะรีบวางตะกร้าใบใหญ่ลงตรงหน้าไนร่าอย่างระมัดระวัง “พวกเราช่วยกันเก็บไข่ไก่เหล่านี้มาให้นายหญิงค่ะ!”ไนร่าก้มลงมองไข่ไก่หลายสิบฟองภายในตะกร้าทั้งสองใบ บางฟองมีขนาดใหญ่เท่ากำปั้นของเด็กทั้งสอง ขณะที่บางฟองเล็กกว่าเล็กน้อย แต่ทุกๆ ฟองล้วนสะอาดสะอ้านและไม่มีรอยแตกร้าวเสียหายเลยแม้แต่ฟองเดียว"เก็บมาได้มากมายขนาดนี้เลยรึ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจแกมทึ่ง“ค่ะ!” มีลีพยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น “แล้วก็ยังมีข่าวดีอีกเรื่องหนึ่งด้วยนะคะ!”“เรื่องอะไรกัน”“ลูกไก่ฟักออกจากไข่แล้วค่ะ!” เด็กหญิงพูดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุข “รอบนี้ออกมาสิบสามตัวเลยนะคะ”“สิบสามตัวเลยหรือ!” ไนร่าเบิกตากว้างขึ้นด้วยความ

  • ทะลุมิติมาสร้างเผ่าในโลกอสูร พร้อมระบบพัฒนาชีวิต   บทที่ 61.2 เริ่มการเพาะปลูก(1)

    สามเดือนต่อมาแสงแดดยามเย็นส่องผ่านแนวต้นไม้สูงใหญ่ลงมายังลานกว้าง กลิ่นเนื้อหมักเกลือที่ผ่านการตากแดดจนแห้งลอยอบอวลไปทั่วบริเวณไนร่าหยิบเนื้อหมักเกลือที่ตากแดดมาหลายวันขึ้นมาตรวจสอบอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเนื้อแห้งได้ที่แล้ว รอยยิ้มพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า“เนื้อชุดนี้ตากแห้งได้ที่แล้ว” หญิงสาวพูดด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปเรียกอสูรเสือดำที่กำลังช่วยคนในเผ่าขนฟืนอยู่ไม่ไกล “คารัน!”“ฉันอยู่นี่!” ชายหนุ่มรีบวางท่อนไม้ในมือลง ก่อนจะวิ่งเข้ามาหาหญิงสาวอย่างกระตือรือร้น “มีอะไรหรือ นายหญิง”“นายช่วยเก็บเนื้อตากแห้งพวกนี้ไปไว้ในห้องเสบียงหน่อย” ไนร่าชี้ไปยังเนื้อตากแห้งจำนวนมากที่วางเรียงอยู่บนตะแกรงไม้ “อย่าลืมปิดฝาภาชนะให้สนิทนะ ห้ามให้มีความชื้นเข้าไป ไม่อย่างนั้นเนื้ออาจขึ้นราแล้วเสียได้”“เข้าใจแล้ว!” คารันรับคำ ก่อนจะไปล้างมือจนสะอาด แล้วกลับมาเก็บเนื้อบนตะแกรงใส่ตะกร้าไม้ที่ไนร่าสานขึ้นเป็นพิเศษสำหรับเก็บเนื้อตากแห้งโดยเฉพาะ“ฉันช่วย” โรกันเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินเข้ามาช่วยคารันพร้อมกับสามีอีกสี่คนของซาลิน ทุกคนช่วยกันเก็บเนื้ออย่างคล่องแคล่วโดยไม่ต้องรอให้ใครสั่งไนร่ามองความสนิทสนมของพวกเข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status