Partager

ตอนที่ 3 แมวขโมย

last update Date de publication: 2026-01-12 13:14:24

ตอนรุ่งเช้า หลินเสี่ยวเหยานอนคุดคู้อยู่ในผ้าห่ม ข้างกายคือสามีที่ยังคงนอนกรนจนเธอนอนต่อไม่ได้ ถึงอย่างนั้นก็ตามหญิงสาวก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความสดชื่น แม้ว่าจะต้องนอนบนฟูกแข็ง ๆ ต่างจากยุคปัจจุบันที่นุ่มเด้ง แต่เธอกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและอยากเริ่มแผนการที่วางเอาไว้

‘วันนี้ต้องเริ่มแผนให้เร็วที่สุด’

หลังจากที่รับรู้เรื่องราวบางส่วนของเจ้าของร่างเดิมเธอก็คิดได้ว่าการอยู่นิ่ง ๆ ไม่ช่วยอะไร ถ้าอยากได้อิสระเธอต้องทำให้พวกเขาอยากหย่ากับเธอเอง

หลินเสี่ยวเหยาในวัยยี่สิบเอ็ดปีลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ดูเรียบง่ายแล้วเดินออกไปที่ลานหน้าบ้าน พอเปิดประตูออกมาก็เจอกับ นางหลี่ที่ยืนจ้องเธอราวกับจับผิด

“วันนี้ทำไมเธอตื่นสาย แล้วนี่ยังไม่ไปหุงข้าวอีกหรือ” แม่สามีพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ

“วันนี้ฉันไม่ค่อยสบาย แม่ช่วยทำแทนสักวันได้หรือไม่” หลินเสี่ยวเหยาทำเสียงอ่อนแอ มือจับหน้าผากตัวเองทำทีเหมือนจะเป็นลม

“อะไรนะ เธอหาเรื่องจะอู้งานใช่ไหม!” นางหลี่แผดเสียงทันที

“ฉันไม่ได้ขี้เกียจนะคะ เมื่อวานตอนฉันล้มแม่ก็เห็นนี่คะ แต่ถ้าฉันฝืนทำแล้วเกิดเป็นลมล้มไปจริง ๆ แม่กับต้าซานคงต้องลำบากพาฉันไปหาหมอ เสียทั้งเงินทั้งเวลา” หลินเสี่ยวเหยาแสร้งพูดเสียงอ่อน แล้วเอามือกุมขมับทำเหมือนยืนทรงตัวไม่ไหว

“นี่เธอ...” นางหลี่อ้าปากพะงาบ ๆ พูดไม่ออก เพราะสิ่งที่หลินเสี่ยวเหยาพูดมาก็ถูกต้อง ถ้าเธอป่วยขึ้นมาจริง ๆ แล้วต้องเสียเงินค่าหมอคงเป็นเรื่องใหญ่

แค่คิดว่าจะต้องนำเงินออกมาใช้จ่าย จางหมิ่นก็ทนไม่ได้แล้ว เธอแสร้งทำไม่มีเงินเพราะกลัวญาติมาหยิบยืม แสร้งทำเป็นไม่มีกิน แสร้งให้ลูกชายออกไปหางาน ทั้งหมดเพราะกลัวลูกสะใภ้ใช้จ่ายสิ้นเปลือง หากนำเงินมาจ่ายค่าหมอ นั่นมันยิ่งกว่าสิ้นเปลืองเสียอีก

“ก็ได้ ฉันจะทำเอง แต่เธอต้องหายให้เร็วล่ะ” จางหมิ่นพูดอย่างเสียอารมณ์ หลินเสี่ยวเหยาแอบยิ้มในใจ แผนหลอกใช้แม่สามีให้ทำงานบ้านนั้นไม่ยากอย่างที่คิด

หลังจากกับข้าวพร้อมแล้ว หญิงสาวก็เดินเข้าไปปลุกสามีจอมขี้เกียจให้ตื่นขึ้นมา

“ต้าซาน อาหารเสร็จแล้ว”

“รู้แล้วน่า ไปเตรียมอ่างน้ำมาสิ” เขาพูดตอบด้วยความหงุดหงิด มือป้องปากหาวราวกับว่าทำงานหนักแล้วนอนไม่พอ

เมื่อล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วก็เดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหาร ยังไม่ทันที่มารดาจะบอกว่าเป็นฝีมือตัวเอง หลี่ต้าซานก็อาละวาดขึ้นมาทันที

“ข้าวต้มอีกแล้ว มันจะอิ่มท้องหรือยังไง ข้าวต้ม ไข่ต้มคนละฟอง ผัดผักที่มีแต่ผัก แล้วดูแต่ละอย่าง เมื่อวานว่าไม่น่ากินแล้ว วันนี้ยิ่งดูไม่ได้ ทำกับข้าวแบบนี้ทำให้หมากินเถอะ” หลี่ต้าซานพูดจบผู้เป็นภรรยาก็ยกมือปิดปากแอบขำก่อนจะตีหน้าเศร้า

“ทำไมต่อว่าแม่แบบนั้นล่ะ อาหารก็ทำเท่าที่มี บ้านเราต้องใช้จ่ายอย่างประหยัด วันนี้ก็ออกไปล่าสัตว์ให้ได้สิจะได้มีเนื้อสัตว์เอาไว้กินกัน” เธอบอกสามีในขณะที่นางหลี่ทำหน้าเศร้าที่ถูกลูกชายต่อว่า

“แม่ทำเองหรือ มิน่าเล่าหอมน่ากินกว่าของเธอตั้งเยอะ” แม้รู้ว่าไม่ทันแล้วแต่หลี่ต้าซานก็พยายามเอาใจมารดา นางหลี่จึงยิ้มออกมาแล้วขยิบตาให้รู้ว่ามีของกินอื่นที่ซ่อนเอาไว้

“งั้นเรากินกันเถอะ” นางหลี่พูดแล้วเรียกลูกชายให้นั่งลง

หลินเสี่ยวเหยานั่งลงตามแล้วอมยิ้มเล็กน้อย ตอนที่ไปเอาอ่างน้ำมาให้สามีล้างหน้า น่องไก่ทั้งสองชิ้นที่ซ่อนเอาไว้ถูกเธอกินจนไม่เหลือ ดูสิว่าสองแม่ลูกนี้จะมีอุบายอย่างไร

“ผมอิ่มแล้วครับ กินเยอะไม่ได้เดี๋ยวตอนขึ้นเขาวันนี้จะจุกเอา” หลี่ต้าซานบอกแก่มารดา

“กินอิ่มแล้วก็ไปเตรียมตัวเถอะ เดี๋ยวแม่กินต่ออีกหน่อย” จางหมิ่นกล่าวแล้วก็ขยิบตาให้เป็นอันรู้กันว่าให้หลี่ต้าซานแอบไปกินก่อน

เขาแสร้งลุกไปแล้วเดินไปยังที่ซ่อนของอาหาร ในขณะที่หลินเสี่ยวเหยากินผัดผักและไข่ต้มแล้วทำสีหน้าไม่สบายให้ดูสมจริง

“เธอไม่สบายงั้นก็กินเยอะ ๆ ฉันอิ่มแล้ว ไข่ต้มนี้เธอกินเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอป่วยฉันไม่แบ่งให้หรอก” นางหลี่พูดเหมือนว่าการยกอาหารนี้ให้เป็นบุญคุณอันใหญ่หลวง จากนั้นก็ลุกตามลูกชายไป

หลินเสี่ยวเหยากินไข่ต้มเข้าไปทั้งลูกเหมือนในคลิปวิดีโอที่กำลังเป็นกระแส แต่ความจริงแล้วมันยากกว่าที่คิด พอมาถึงลูกที่สองเธอจึงแบ่งกิน พร้อมกันนั้นก็ได้ยินเสียงสองแม่ลูกร้องโวยวายออกมา

“นี่เธอ เธอขโมยมันไปใช่ไหม” จางหมิ่นวิ่งกลับเข้ามาชี้หน้าลูกสะใภ้

หลินเสี่ยวเหยาที่กำลังเคี้ยวอาหารอยู่เธอทำหน้าไม่เข้าใจ พอกลืนอาหารลงไปก็พูดเสียงสั่นและแสดงว่าเธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

“แม่พูดอะไร ใครขโมยอะไรคะ หรือว่าตะกร้าสะพายที่ต้าซานจะใช้ขึ้นเขาหาย พอดีว่ามันวางขวางทางฉันจึงเก็บไว้ที่มุมห้องค่ะ” เธอตอบแล้ววางตะเกียบลงด้วยความกังวลที่สมจริง แววตาใสซื่อนั้นทำให้แม่สามีถึงกับพูดไม่ออก

“ก็... ไม่มีอะไร” นางหลี่พูดด้วยความขัดใจ จะบอกได้อย่างไรว่าสิ่งที่หายไปคือน่องไก่ที่ตนแอบเอาไว้กินกับลูกชาย จากนั้นก็เดินออกไปหาหลี่ต้าซานที่ยังโวยวายอยู่

“แม่ ว่าไง นังเสี่ยวเหยามันแอบกินน่องไก่ของเราหรือไม่” หลี่ต้าซานถามด้วยน้ำเสียงที่โมโห

“อย่าได้ร้อนใจไป ไม่แน่ว่ามันอาจจะไม่รู้เรื่อง อาจมีแมวมาขโมยไปก็ได้ เพราะฝาก็เปิดออกแล้วหายไปทั้งชิ้นแบบนั้น อาจไม่ใช่เธอ” นางหลี่กล่าวแล้วได้แต่ถอนใจด้วยความเสียดาย

กับข้าวที่ซ่อนเอาไว้ก็หาย อาหารที่ทำหลอก ๆ ก็ยกให้ลูกสะใภ้กินหมดแล้ว รู้อย่างนี้เธอน่าจะกินไข่ต้มฟองของตัวเองให้หมด แล้วไหนจะผัดผักที่เมื่อครู่หลินเสี่ยวเหยาคีบกินจนหมดอีก จะทำใหม่ก็เสียดายของ

“สามี วันนี้ยังไม่ขึ้นเขาได้หรือไม่ ฉันอยากไปซื้อวัตถุดิบมาลองทำอาหารแต่ไม่ค่อยสบาย ไปตลาดกับฉันหน่อยได้หรือไม่ คูปองเนื้อสัตว์และคูปองข้าวสารไม่พอ ต้องใช้เงินอีกนิดหน่อย ฉันอยากให้ไปด้วยกันจะได้เห็นว่าฉันไม่ได้ใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย” เธอเดินไปบอกกับสามีที่ทำหน้ามุ่ยเพราะกินข้าวเช้ายังไม่อิ่ม

“ก็ดี เผื่อเธอคิดจะหนี” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่กวนโทสะ อันที่จริงคงแอบดีใจด้วยซ้ำที่ไม่ต้องขึ้นเขาให้เหนื่อยในวันนี้

หลินเสี่ยวเหยายิ้ม ก่อนหน้านี้เสี่ยวเหยาคนเดิมเคยขอหย่ากับเขามาก่อน พอเมื่อวานนี้เธอก็ขอหย่ากับเขาอีก หลี่ต้าซานคงระแวงว่าเธอคิดจะหนีไปจากสกุลหลี่

หลี่ต้าซานกอดอกทำเหมือนว่าตัวเองยิ่งใหญ่ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

‘เรื่องอะไรฉันต้องหนี ต้องหย่าอย่างถูกต้องและได้สินเดิมคืนบ้างไม่มากก็น้อย ตอนนั้นแหละฉันจะไปแบบไม่เหลียวหลังเลย’

“เปล่านะสามี ฉันอยากซื้อของมาลองทำอาหาร จานไหนอร่อยก็จะได้นำไปปรับสูตรขายอย่างไรเล่า แล้วอาหารที่ฉันลองทำก็จะได้เป็นมื้อกลางวันและมื้อเย็นของเราด้วย” หลินเสี่ยวเหยายิ้มบาง ๆ แล้วตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“นั่นสินะ ซื้อมาเราก็ได้กิน” หลี่ต้าซานทำหน้าพอใจ เสียเงินนิด ๆ หน่อย ๆ แลกกับอาหารที่รสเลิศปูทางไปสู่การค้าขาย แบบนี้ประโยชน์หลายต่อชัด ๆ

‘ซื่อบื้อจริง ๆ ฮึ..วันนี้ไม่ต้องทำงานบ้าน แล้วยังจะได้กินเนื้อสัตว์ให้หนำใจไปเลย’ หลินเสี่ยวเหยาเผยรอยยิ้มที่พอใจ นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น สองแม่ลูกจะต้องโดนเธอเอาคืนอีกเยอะ

************************

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 41 ตอนจบ

    หลังจากที่ปิดร้านแล้ว หลินเสี่ยวเหยาก็ให้หลินชงเมิ่งผู้เป็นอาและจ้าวหนิงลูกจ้างวัยสิบแปดนำอาหารในร้านที่แบ่งไว้กลับไปกินที่บ้านเธอนับเงินที่ขายได้วันนี้ หักต้นทุนวัตถุดิบออกแล้วและหักค่าจ้างเฉลี่ยรายวันออกก็ได้กำไรมากถึงสิบห้าสิบหยวน ทำงานวันเดียวเทียบเท่าเงินเดือนครึ่งเดือนของคนทั่วไป“กำไรวันละสิบห้าหยวน เดือนหนึ่งก็สี่ร้อยห้าสิบหยวน ถือว่าไม่เลว” ไป๋เจิ้งฉวนมองดูจำนวนเงินที่ภรรยาคำนวณออกมาก็ยิ้มอย่างพอใจ“ร้านของพ่อกับแม่ทำกำไรวันละยี่สิบกว่าหยวน บางวันทะลุสามสิบหยวนคุณยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลย” เธอส่ายหน้ากับท่าทางตื่นเต้นนั้น“นั่นในตำบลนะ แต่นี่เราขายในหมู่บ้าน ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ที่จะมีลูกค้าต่างถิ่นแวะมา แล้วอีกอย่างโรงงานซาลาเปาของคุณก็ทำกำไรได้เดือนละพันกว่าหยวน แซงหน้าร้านฉันไปแล้ว ตั้งแต่มีเครื่องจักรมาช่วยก็ทุ่นแรงและสร้างกำไรมากกว่าเดิมเกือบสามเท่า” เขาเองก็พูดถึงความร่ำรวยของภรรยาเดิมทีเขาต้นทุนต่ำกว่าเธอกำไรมากกว่าและขยายกิจการได้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่เธอค่อย ๆ ทำไปอย่างไม่เร่งรีบ เก็บเงินเปิดโรงงานแล้วเพิ่มปริมาณการผลิตจนกำไร

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 40 โชคชะตา

    หลังจากย้ายมาอยู่ที่เรือนหอ คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันก็ยังคงทำงานสร้างตัวเหมือนอย่างเคยบ้านเดิมของหลินเสี่ยวเหยาถูกปรับปรุงเป็นร้านอาหาร ขายหมี่ไก่ฉีก ขายซาลาเปา โดยที่เธอจ้างคนในหมู่บ้านให้มาช่วยดูแลเป็นลูกมือสร้างรายได้ให้แก่เด็กสาวในหมู่บ้านที่ไม่มีงานทำ และจ้างหลินชงเมิ่งอาของเธอให้มาเป็นผู้ดูแลร้านเพื่อให้เขามีรายได้ลูกชายของเขาถูกจับกุมข้อหาปล้นชิงทรัพย์ และอาสะใภ้ก็ติดการพนันโดยมีชายชู้เป็นผู้ชักชวน เขาต้องขายบ้านและที่ดินเพื่อชดเชยให้แก่คู่กรณี และประกันตัวสองแม่ลูก จากนั้นจึงหย่ากับภรรยาที่ไร้ศีลธรรม หลินเสี่ยวเหยาเป็นคนที่รับซื้อบ้านของเขาเอาไว้แล้วยกให้ผู้เป็นอาได้อาศัยอยู่ต่อโดยไม่คิดค่าเช่าส่วนโรงงานทำซาลาเปาในตำบล นอกจากจะผลิตซาลาเปาเพื่อส่งขายจำนวนมากแล้ว ก็ยังมีหน้าร้านที่นึ่งขาย หลินเสี่ยวเหยาเข้าไปดูแลสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง เพราะเธอจ้างผู้จัดการโรงงานให้คอยดูแลแทนเธอ แล้วยังมีพนักงานบัญชีที่เธอจ้างให้ดูแลเรื่องการทำบัญชีโรงงานและรายรับรายจ่ายประจำวัน ไม่รับพนักงานที่เป็นญาติกันเพื่อป้องกันการทุจริต แนวคิดของภรรยานั้นทำให้ไป๋เจิ้งฉวนทึ่งอ

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 39 วันที่รอคอย

    เดือนเจ็ดปีนั้น เรือนหอที่สร้างใหม่ก็เสร็จสมบูรณ์ ที่ใช้เวลาการก่อสร้างนานหลายเดือนนั่นก็เป็นเพราะว่าบ้านหลังนี้ออกแบบโดยหลินเสี่ยวเหยา ซึ่งทำให้เป็นรูปแบบสมัยใหม่ แต่แปลกตาสำหรับคนชนบทในยุคนี้“บ้านหลังใหม่ของไป๋เจิ้งฉวนที่สร้างสำหรับเป็นเรือนหอ เหมือนบ้านที่เคยเห็นในเมืองเลย ไม่คิดว่าจะมีคนสร้างบ้านแบบนี้ในชนบท”“นั่นสิ บ้านสองชั้นก่ออิฐฉาบปูนปิดแล้วทาสีขาวสว่างไปทั้งหลังแบบนี้ หน้าต่างก็เป็นกระจกทั้งบาน หากไม่ร่ำรวยจริงไม่สามารถทำได้แน่”เสียงของชาวบ้านที่ผ่านบ้านหลังใหม่นั้นหยุดมองอย่างชื่นชมหลินเสี่ยวเหยาและไป๋เจิ้งฉวนที่ยืนสำรวจรอบ ๆ บ้านอยู่ภายในรั้วปูนปิดทึบก็มองกันแล้วอมยิ้มรับความชื่นชมนั้นเอาไว้“บ้านเสร็จแล้ว ต่อไปก็แต่งงานกันนะ ฉันจะให้แม่หาฤกษ์ที่เร็วที่สุดเอาไว้ ถ้าไม่ติดว่านี่เป็นเดือนเจ็ด เดือนผี ฉันคงแต่งงานกับเธอตั้งแต่เดือนนี้แล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เสียดาย“เรารอมาตั้งหลายเดือน รออีกสักสองเดือนจะเป็นอะไรไปเล่า เถ้าแก่ไป๋” เธอเรียกเขาด้วยฉายาที่ชาวบ้านเรียกกันนอกจากจะสร้างเรือนหอหลังใหม่สำหรับตนเองแล้ว ก็ยังซื

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 38 ฉลองเทศกาล

    เทศกาลปีใหม่ ร้านรวงทุกร้านต่างก็ปิดตัวลง ยกเว้นร้านหมี่ไก่ฉีกของสกุลไป๋ที่ยังเปิดขาย และเพิ่มจำนวนการขายน้ำปรุงรสและลูกชิ้นไก่เด้งสำหรับคนที่อยากซื้อกลับบ้านเป็นสองเท่า ในขณะที่แบบหมี่ไก่ฉีกที่ปรุงสำเร็จลดลงมาเพราะคนส่วนใหญ่จะซื้อไปทำกินเองกับครอบครัว เป็นกิจกรรมทำอาหารร่วมกันกับหมี่ไก่ฉีกที่ขึ้นชื่อตอนแรกพวกเขาไม่คิดจะเปิดร้าน อยากจะหยุดฉลองเทศกาลกับครอบครัว แต่หลินเสี่ยวเหยาบอกว่าในช่วงเทศกาลที่ใคร ๆ ต่างก็ปิดร้านเพื่อเดินทางไปฉลองเทศกาล ร้านค้าเปิดน้อย หากเปิดในช่วงนี้ต้องขายดีมาก ๆ พวกเขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสนี้ และทำตามคำแนะนำของเธอ และพบว่าขายดีมาก ๆเช่นเดียวกับโรงงานทำซาลาเปาของหลินเสี่ยวเหยา เธอถามความสมัครใจของคนงาน ใครที่ไม่ได้ลาหยุดก็จะให้เงินพิเศษในช่วงวันหยุดเทศกาลนี้ เร่งทำซาลาเปาออกมาในจำนวนที่เพิ่มจากเดิม จากที่สามารถทำได้วันละสามพันลูกก็เร่งทำเป็นวันละห้าพันลูกเพื่อให้เพียงพอกับความต้องการซาลาเปาของเธอกลายเป็นของฝากขึ้นชื่อประจำตำบล ช่วงแรกขายในจำนวนจำกัด รายได้พอเพียงและคงที่ในจำนวนหลักร้อยหยวนต่อเดือน แต่พอลงทุนสร้างเป็นโรงงาน ก็สร้างรายได้ห

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 37 วาดอนาคต

    “...หลินเสี่ยวเหยา ฉันรักเธอ เธอรักฉันไหม” ประโยคสารภาพรักที่จริงใจและน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลนั้นทำให้คนฟังยิ้มไม่หุบหัวใจของหลินเสี่ยวเหยาก็เต้นรัว เธอรู้ดีว่าเวลานี้กำลังเป็นช่วงเวลาสำคัญในชีวิตของทั้งคู่ ที่ทั้งสองจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงด้วยกันท่ามกลางเสียงที่เงียบสงัด เธอจึงหยุดคิดและเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มกว้างให้แก่เขา“ไป๋เจิ้งฉวน” หลินเสี่ยวเหยาพูดเสียงเบา ขณะที่สบตาเขาอย่างอ่อนโยนไป๋เจิ้งฉวนรู้สึกใจหายไปชั่วขณะ เขากลัวว่าเธอจะไม่ตอบรับความรู้สึกดี ๆ ตามที่เขาหวังไว้“ฉันรู้ว่านายมีความมุ่งมั่น และฉันก็รู้สึกดีใจที่เห็นนายสร้างเนื้อสร้างตัวเพราะมีฉันเป็นแรงบันดาลใจ ฉันอยากจะบอกว่า... ฉันก็รักนายเหมือนกัน” เสียงของหลินเสี่ยวเหยาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเสียงที่นุ่มนวลขึ้นในตอนท้ายไป๋เจิ้งฉวนรู้สึกเหมือนโลกทั้งโลกหยุดหมุน เขามองหลินเสี่ยวเหยาด้วยความตกใจและดีใจในเวลาเดียวกัน แต่ในที่สุดเขาก็ยิ้มกว้าง วางแป้งที่ยับยู่ยี่ในมือลง แล้วลุกขึ้นยืนข้าง ๆ เธอ“เธอ... เธอรับรักฉันแล้วจริง ๆ หรือ” เสียงของเขาสั่นเล็กน้อ

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 36 ขยายกิจการ

    หลังจากที่ร้านหมี่ไก่ฉีกของไป๋เจิ้งฉวนเปิดตัวได้สามเดือนและได้รับความนิยมอย่างมาก เขาก็ตัดสินใจขยายธุรกิจและเปิดร้านใหม่ที่ตลาดในตำบล และหยุดรับงานก่อสร้างไปก่อนชั่วขณะตลาดในตำบลนี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่เต็มไปด้วยผู้คนที่มาซื้อของสดใหม่จากชาวบ้านและพ่อค้าแม่ค้าที่เปิดร้านขายสินค้าหลายประเภทไป๋เจิ้งฉวนยืนมองร้านของตัวเองที่เพิ่งตั้งเสร็จ ข้าง ๆ มีถาดวางเส้นหมี่สีขาวนวลที่ยังไม่ได้คลุกน้ำปรุง ด้านหลังมีบิดาของเขาทำหน้าที่ลวกเส้น ในขณะที่มารดาของเขาปั้นลูกชิ้นไก่ลวกทำให้คนเห็นว่าวัตถุดิบของพวกเขานั้นสดใหม่ทุกวัน ส่วนไป๋จวงจวงก็เพิ่มปิดเทอม ทำหน้าที่ฉีกเนื้อไก่เตรียมพร้อมสำหรับการขายวันแรกที่เปิดร้านในตลาดของตำบล ลูกค้าก็เริ่มทยอยเดินเข้ามาในร้าน โดยมีทั้งคนในตำบลและผู้คนจากตำบลใกล้เคียงที่แวะมาชิมหมี่ไก่ฉีกและไม่ลืมที่จะซื้อน้ำปรุงรสกลับไป“หมี่ไก่ฉีก ลูกชิ้นไก่เด้ง น้ำปรุงรสหมี่ไก่ฉีกสูตรพิเศษ” ไป๋จวงจวงตะโกนเรียกลูกค้าด้วยน้ำเสียงสดใส ตอนนี้ร้านไป๋หมี่คลุกทำน้ำปรุงรสออกมาขนาดเล็กสำหรับทำกินเองภายในครอบครัว และได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก“เด็กห

  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 35 กรรมสนอง

    หลังจากกลับมาส่งไป๋จวงจวงจนถึงบ้านแล้ว ไป๋เจิ้งฉวนก็ย้อนกลับไปเพื่อที่จะอยู่เฝ้ายามที่หน้าบ้านของหลินเสี่ยวเหยาเมื่อไปถึงก็พบว่าประตูหน้าเรือนนั้นไม่ได้ปิดสนิท เขาเริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล จึงเปิดประตูเข้าไปแล้วพบว่าเธอไม่อยู่ในบ้าน และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่การเต็มใจออกไปด้วยตนเอ

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 34 แผนชั่ว

    หลังจากที่หลินเสี่ยวเหยาปฏิเสธการกลับไปอยู่กับอดีตสามีและแม่สามีแล้ว นางหลี่ผู้เป็นแม่สามีไม่ยอมแพ้และเริ่มวางแผนใหม่ที่จะทำให้หลินเสี่ยวเหยากลับไปแต่งงานกับลูกชายของเธออีกครั้ง“เราจะทำอย่างไรดี” หลี่ต้าซานถามมารดาในขณะที่เดินเท้ากลับไปยังหมู่บ้านของตน“ลูกไม่ต้องกังวลไป ในเมื่อพูด

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-31
  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 31 ปากต่อปาก

    หมี่ไก่ฉีกและลูกชิ้นไก่ของร้าน “ไป๋หมี่คลุก” ลูกค้าที่ได้ลองชิมต่างพูดกันปากต่อปาก ไม่นานนัก ข่าวลือเรื่อง “หมี่ไก่ฉีกสูตรพิเศษ” ก็เริ่มกระจายไปทั่วตำบล คนมากมายแวะเวียนมาลองซื้อไปชิมไม่ขาดสายบรรยากาศรอบร้านเต็มไปด้วยเสียงชื่นชมจากลูกค้า และรอยยิ้มของพวกเขาคือสิ่งที่ยืนยันได้ว่าร้านหมี่ไก

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-29
  • ทะลุมิติมาหย่ากลายเป็นเศรษฐินีในยุค60   ตอนที่ 22 ความสำเร็จขั้นแรก

    เพียงแค่สองสัปดาห์ ร้านซาลาเปาของหลินเสี่ยวเหยาเริ่มโด่งดังและเป็นที่รู้จักจากการบอกเล่ากันปากต่อปากยามสายของวันเสาร์ แผงขายซาลาเปาของหลินเสี่ยวเหยาคึกคักกว่าที่เคย ซาลาเปาพอดีคำและหมั่นโถวหลากสีจากผัก กลายเป็นที่รู้จักไปทั่ว ไม่ใช่เพียงเพราะรสชาติอร่อยและราคาย่อมเยา แต่ยังเพราะความแปลกให

    last updateDernière mise à jour : 2026-03-25
Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status