MasukShare
ดุดันดุจม้าคึก
Terakhir Diperbarui:
2025-12-28 16:26:10
Bab terbaru
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ ลงโทษให้สาสมใจ
"คนโกหกต้องโดนลงโทษ"คนเมาคาดโทษคนใต้ร่างที่พลาดท่าให้ หนึ่งคนนอนราบ หนึ่งคนขึ้นคล่อม ในท่าทางที่ต่อให้คิดดีก็คิดดีไม่ได้ ดวงตาคู่สวยจ้องมองอย่างไม่พอใจ สองแก้มแดงๆ นั้นป่องน่าเอ็นดู"ฉันไม่ได้โกหก"ฝูอี้หานเฉไฉไป ใบหน้าสวยที่เขยิบเข้ามาใกล้ กลิ่นแอลกอฮอล์ที่มาจากลมหายใจ ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง "หุบปาก"เสียงหวานตะคอกใส่ เธอทำตาดุจ้องคนใต้ร่างที่ไม่ยอมรับความจริง ซ้ำยังขยับตัวยึกๆ ยักๆ เหมือนอึดอัดที่ต้องอยู่ใกล้ เธอน่ารังเกียจนักรึไง ทำไมถึงได้ชอบเอาแต่ผลักไล่ไสส่งอยู่เรื่อย"นี่เธอกล้าขึ้นเสียงใส่...อุ๊บ"ไม่ทันที่จะพูดจบประโยค ริมฝีปากหยักก็โดนคนเมาลงโทษด้วยการทาบทับปิดไว้ ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตกใจ เป็นครั้งแรกที่เขาโดนผู้หญิงจู่โจม"ทำบ้าอะไรของเธอ"ปากว่าให้คนเมาที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นถี่แรง หน้าของเขาแดง และหูสองข้างก็ร้อนผ่าวราวกับโดนไฟลน"ลงโทษคนโกหก"คนเมาก็คือคนเมา เธอยิ้มให้เขาที่ทำหน้าดุดัน ดวงตาคมที่ใครๆ ต่างพากันเกรงกลัวนั้นตอนนี้ดูไม่น่ากลัวสำหรับคนเมาสักนิด"อุ้ย! อยู่นิ่งๆ น้าาาา"น้ำเมาเปลี่ยนนิสัยคำนี้ไม่เกินจริงสำหรับผู้หญิงที่ชื่อ 'รั่วหยุนซี' เพื่อนๆ ของเธอรู
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ คนโกหก
'อย่าบอกนะว่าฉันโดนเท'รั่วหยุนซีพูดกับตัวเองที่เหลือบมองนาฬิกาเป็นรอบที่สามของวัน เธออุตส่าห์แต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าหวานๆ มารอรับสามีที่หน้าบ้านตั้งแต่สี่โมงเย็น แต่ผ่านไปสามชั่วโมงก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของหมาสักตัว'อีตาพระเอกบ้า'อดด่าคนที่มาช้าไม่ได้ แพลนของเธอมันพังหมดแล้วเห็นไหม รั่วหยุนซีมองไปที่ท้องฟ้ามืดๆ พลันถอนหายใจ นัดแรกพังไม่เป็นท่าเพราะโดนพระเอกเทไม่สนใจ อนิจจา...น่าอายจริงๆ เลยความอดทนของคนเราไม่เท่ากัน บางคนนั่งรอทั้งวันไม่ปริปากพูดอะไร แต่สำหรับรั่วหยุนซีเธอรอได้แค่สามชั่วโมงก็เก่งแล้วไง ถ้าถามว่า 'โกรธไหม' บอกเลยว่า 'โกรธมากกกกกกกก!' อารมณ์แบบฉันเหนื่อยแต่งตัวทำไมวะเนี่ย"จะดีเหรอคะคุณนายน้อย"ป้าลิ่วจูมองคุณนายหญิงของบ้านที่เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องทำงานแล้วคว้าขวดไวน์ที่เป็นของสะสมของฝูอี้หานออกมา ซึ่งไวน์ที่อยู่ในมือของหญิงสาวเธอจำได้ว่าท่านผู้พันมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดมาและราคาของมันก็แพงหูฉี่เลย"ดีสิคะ""แต่ว่า...""ป้าช่วยทอดไก่ให้ฉันสักจานนะคะ"ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์จะมานั่งฟังคำแนะนำของใคร หนึ่งเดือนที่ผ่านมาเธอพยายามเข้าหา พยายามเข้าใจ แอบแตะนิด แอบจับหน่อย เผื่อพร
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ แพ้ทางภรรยา
'ฉันจะรอนะคะ'เสียงหวานที่ดังขึ้นมาในหัวทำฝูอี้หานที่นั่งทำงานอยู่นิ่วหน้า สมองของเขากำลังมีปัญหาเพราะวันนี้มันเอาแต่คิดเรื่องอื่นอยู่เรื่อย"ใครสั่งให้เธอมารอฉันกัน"ชายหนุ่มพึมพำ ในหัวพยายามสลัดภาพที่กวนจิตใจอยู่หลายครั้ง งานเอกสารก็ยังต้องทำ ส่วนภารกิจที่ท่านนายพลมอบหมายให้ทำก็ยังไม่มีความคืบหน้าไปถึงไหนเลย "แค่นี้งานฉันก็ล้นมือแล้ว"ฝูอี้หานหาเหตุผลให้กับตัวเองที่วันนี้ไม่มีสมาธิเอาซะเลย ถึงจะนั่งทำงานแต่สมองกลับคิดถึงแต่คนที่บ้าน พอนึกถึงรอยยิ้มหวานพลันหัวใจก็เต้นแรงเอาซะดื้อๆ 'เป็นบ้าอะไรวะเนี่ย!'สบถกับตัวเองที่ไม่เข้าใจ ยิ่งไปกว่านั้นสมองของเขาวันนี้ก็ไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร่ มันเอาแต่คิดวนถึงเรื่องเมื่อเช้าอยู่ได้ ใบหน้าสวย แววตาเป็นประกาย พลันเกิดคำถามขึ้นมาในใจว่า'ตั้งแต่ตอนไหนที่เขาสังเกตุเธอกัน'คำถามทำคิ้วเข้มขมวดย่นเข้าหากัน หัวใจเต้นแรงอีกครั้ง ทุกอิริยาบถของเธอเขาจดจำ ภาพของเธอสว่างในความทรงจำ แล้วรอยยิ้มหวานๆ ก็ทำเขารู้สึกคันยุบคันยิบที่หัวใจก๊อกๆเสียงเคาะประตูห้องดึงผู้กองฝูให้หลุดจากภวังค์ นายทหารถือแฟ้มเอกสารเข้ามาด้วยท่าทีหวั่นๆ เพราะเมื่อตอนกลางวันเพื่อนๆ ที่
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ ผู้หญิงต้องสวยให้ผู้ตะลึง
"หัวใจนายมีปัญหาแล้วล่ะ"อู๋ตงฟันธงหลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เพื่อนสนิทเล่าให้ฟัง เขากับฝูอี้หานรู้จักกันมานาน พอเห็นเพื่อนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง เขาก็อดใจที่จะไม่แกล้งไม่ได้จริงๆ"ฉันว่าแล้วเชียว"พอได้ยินเพื่อนพูดเขาก็ยิ่งมั่นใจ ไอ้อาการแปลกๆ ที่เขาเป็นมันคงเป็นสัญญาณเริ่มต้นของโรคร้าย ตอนแรกเขาคิดเพียงแค่ว่าตัวเองอาจจะไม่สบาย แต่พอเพื่อนย้ำว่ามีปัญหาที่หัวใจ บางทีเขาอาจต้องไปพบหมอเพื่อรักษาจริงจัง"แต่เพื่อความมั่นใจฉันขอถามนายอีกครั้งว่าไอ้อาการแปลกๆ ที่นายเล่าให้ฟังไม่ว่าจะเป็นหน้าแดงแบบไม่มีสาเหตุ ตัวร้อนๆ รุมๆ หัวใจเต้นเร็วบางครั้งก็เต้นแรง มันมักจะเกิดขึ้นเฉพาะตอนที่อยู่ใกล้ๆ กับใครสักคนใช่ไหม"ฝูอี้หานพยักหน้า ก่อนจะตอบกลับไปแบบไม่ต้องคิดให้เหนื่อยว่า "ใช่" เขามักจะเป็นตอนที่หลี่หยุนซีเข้ามาใกล้ๆ ซึ่งเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมกับป้าลิ่วจูถึงไม่เป็น "ฉันต้องไปหาหมอใช่ไหม"คนที่เชื่อคำพูดของเพื่อนถาม "อาการพวกนี้หมอรักษาไม่หายหรอก"อู๋ตงตบไปที่ไหล่ของเพื่อนสนิทที่น่าสงสาร เสียงหัวใจร่ำร้องดังสนั่นขนาดนั้น มันยังไม่รู้ตัวเองอีกเหรอวะ "มันหนักขนาดนั้นเชียว"ตั้งแต่จำความได้ ร่างกายขอ
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ หวั่นไหว
ถึงจะโดนพระเอกนิยายแอบมัดมือตอนแกล้งหลับบ้าง ไล่ให้กลับไปนอนที่ๆ ของตัวเองบ้าง แต่รั่วหยุนซีเวอร์ชั่นดื้อด้านมีหรือจะยอมทำตามคำสั่งง่ายๆ เธอยังคงตีหน้ามึนต่อไป และหาข้ออ้างสารพัดเพื่อที่จะได้เข้าใกล้เขาอีกสักนิดก็ยังดี"วันนี้มันหนาวนะคะ""ถ้าคุณลำบากใจ....""คุณใช้หมอนข้างกั้นก็ได้นี่"สารพัดข้ออ้างที่งัดมาใช้ ใช่ว่าจะสำเร็จทุกครั้งไป รั่วหยุนซีพูดพร้อมกับทำตาปริบๆ เรียกคะแนนความสงสารเท่าที่จะทำได้ ผลของการแสดงที่จัดไปแบบทุ่มเต็มร้อยอาจทำให้ฝูอี้หานเห็นใจ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ...เธอได้ผ้าห่มหนาๆ อีกผืนมาแบบงงๆ 'ไม่ใช่แล้ว!'หญิงสาวบอกตัวเองที่ถือผ้าห่มไว้ ดวงตาคู่สวยยามนี้ฉายแววขัดใจ เขาไม่เห็นเสน่ห์ในตัวของเธอบ้างรึไง ชุดนอนสีชมพูพลิ้วไหวไม่ได้ทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้านเลยเหรอ'ตึกตัก'หลังจากคืนนั้น หัวใจของเขาก็ดูเหมือนไม่ปกติสักเท่าไหร่ ไอ้อาการที่ชอบเกิดขึ้นบ่อยๆ ช่วงนี้เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาหงุดหงิดพอดู"คุณทำอะไรอยู่คะ"ใบหน้าสวยยื่นเข้ามาใกล้ หลายวันที่ผ่านมาเธอทำตัวไม่ต่างจากปลากัดที่ชอบตอดเล็ก ตอดน้อยอยู่ร่ำไป เธอหาโอกาสอยู่ใกล้ๆ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร เธอก็มั
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ เสียงหัวใจ
ฝูอี้หานนั่งอยู่อย่างนั้นพักใหญ่ เขาไม่เคยเปิดโอกาสให้ผู้หญิงได้เข้าใกล้ เขาชอบความเงียบสงบ ไม่วุ่นวาย แต่เพราะหน้าตาที่ดูน่ารักและโดดเด่นเกินเด็กผู้ชายทั่วไป จึงทำให้เขากลายมาเป็นจุดสนใจของเด็กผู้หญิงทุกคนในห้องเรียน"อี้หานบอกไปเลยสิว่าชอบหลินหลิน''ลู่หลินหลิน' เด็กผู้หญิงเกาะแขนข้างซ้ายของเด็กชายฝูอี้หานที่ทำหน้างุนงง ส่วน'จูถงถง' เด็กผู้หญิงอีกคนก็เกาะแขนขวาแล้วเขย่าเร่งเร้าว่าต้องให้เด็กชายฝูอี้หานเลือกเธอเท่านั้น"อี้หานเขาชอบถงถงต่างหาก"เด็กหญิงจูถงถงไม่ยอมรับ เธออุตส่าห์แอบเอาขนมแพงๆ อร่อยๆ มาแบ่งให้อี้หานทุกวัน อี้หานก็ต้องชอบเธอมากกว่าหลินหลินสิ"ไม่จริง ถงถงโกหก""ถงถงไม่ได้โกหก"คนที่เถียงไม่ทันก็ต้องแพ้ไป มีคนหนึ่งร้องไห้ เหตุการณ์เริ่มวุ่นวาย ทั้งๆ ที่เขายังไม่ได้พูดหรือทำอะไรเลย แค่รับขนมมาเฉยๆ มันต้องเลือกฝั่ง เลือกข้างว่าจะเล่นกับใครถึงขนาดนี้เชียวเฮ้อ....ความทรงจำในวัยเด็กที่ผุดขึ้นมาทำให้ฝูอี้หานถอนหายใจ เขาจำเรื่องราวตอนอายุหกขวบกว่าๆ ได้ ตอนนั้นเขาไม่เข้าใจ และรู้สึกอับอายเพราะถูกเพื่อนๆ ล้อเลียน'อี้หานคนเจ้าชู้''หล่อก็เงี้ย''นายก็เลือกสักคนสิ''จับปลาสองมื
Anda juga akan menyukai
ทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์19.9K Dibacaฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.4K Dibacaชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน63.8K Dibacaพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่157.4K Dibacaเป็นนางร้ายกลับใจไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น
คุณหนูหยางเอิน6.8K Dibacaหย่ารักสามีปากร้ายยุค 80
วริษา3.2K Dibacaท่านแม่ทัพ อย่ารังแกข้า
Bunmeebooks6.6K Dibacaจันทราพยัคฆ์จอมนางรัตติกาล
ท่านจอมยุทธ์19911.9K Dibaca
