Mag-log inบทที่ 21 หลงผิด (2/2)
“เจ้ามัวแต่ดื่มอยู่ได้ ตาใหม่จะเริ่มแล้
บทที่ 22 พลาดท่า (2/2)ทว่าในชั่วขณะเดียวกันนี้ กลับมีเสียงหัวเราะร่าของใครคนหนึ่งดังโพล่งขึ้นมาทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัด และทำลายความเงียบงันลงจนหมดสิ้น"ฮะฮะฮ่าฮ้าาา สวรรค์! ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า นึกว่ายอดฝีมือที่ไหนบุกมา ที่แท้ก็แค่นังชาวบ้านขี้โรคกับลูกเต้าซอมซ่อ!"เสียงหัวเราะเยาะหยันดังกึกก้องขึ้นจากมุมหนึ่ง ก่อนจะลุกลามอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง เหล่าผีพนันที่เมื่อครู่ยังติดอยู่ในอาการตื่นตระหนก จู่ ๆ ก็พากันถ่มน้ำลายลงพื้น และชี้หน้าด่าทอเซียวซือหลิงกับเด็ก ๆ ทั้งสี่ด้วยสายตาเหยียดหยาม"เฮ้ย! ไอ้ขี้เมาฉี! นั่นเมียของเจ้าไม่ใช่หรือวะ! ปล่อยให้สตรีผอมแห้งอย่างกับไม้เสียบผีมาตามตัวถึงในหอบุปผชาติ เจ้าช่างเป็นบุรุษที่ไร้น้ำยาเสียจริง!""รีบไสหัวออกไปซะนังคนชั้นต่ำ! ที่นี่เป็นสถานที่รื่นรมย์ ไม่ใช่ที่สำหรับสตรีมาแผดเสียงร้องหาผัว ขืนยังหน้าด้านยืนขวางลูกหูลูกตาพวกข้าอีก ประเดี๋ยวเถ้าแก่ก็จับพวกเจ้าแม่ลูกไปขายเป็นทาสรับใช้เสียหรอก!"เสียงก่นด่าขับไล่ดังเซ็งแซ่ไม่หยุด ฉีเยี่ยนเซินที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าโต๊ะพนันใบหน้าสลับ
บทที่ 22 พลาดท่า (1/2)ผู้ที่วิ่งมาไม่ใช่ใครคนอื่นไกล แต่เป็นเสิ่นเหนียนสือ หญิงหม้ายเพื่อนบ้านผู้มีน้ำใจและใจดี นางบังเอิญได้ยินข่าวลือจากชาวบ้านว่า เซียวซือหลิงสหายน้องรักของนาง กำลังเดินหน้าทะมึนบุกมาตามตัวสามีจอมเสเพลที่หอบุปผชาติ ไหนยังพ่วงเด็ก ๆ มาด้วยทั้งสี่คนนางเกิดใจเป็นห่วงเป็นใย ด้วยกลัวว่าเซียวซือหลิงและลูก ๆ จะถูกคนคุมบ่อนรังแก นางจึงรีบวิ่งโร่ตามมาด้วยความร้อนใจอย่างสุดแสนนางรู้แก่ใจอยู่แล้ว ว่าเซียวซือหลิงกลายเป็นสตรีที่มีพละกำลังมหาศาล สามารถสู้กับบุรุษร่างกำยำได้สบาย แต่ว่า... คนคุมบ่อนของที่นี่ ไม่ได้มีแค่คนเดียว หากพวกมันลงมือพร้อมกัน สตรีอย่างนางหรือจะรับมือไหวทว่า...ทันทีที่เสิ่นเหนียนสือก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาด้านใน และทันทีที่สายตาของนางได้มองปะทะเข้ากับร่างของชายฉกรรจ์ทั้งหก ที่ยามนี้นอนสิ้นสภาพอยู่บนพื้น หญิงหม้ายเช่นนางก็ถึงกับสูดลมหายใจเฮือกใหญ่เข้าปอด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเสิ่นเหนียนสือไม่อยากให้สถานการณ์บานปลายไปมากกว่านี้ นางจึงพยายามกดข่มความหวาดกลัวเอาไว้ในอก แล้วรีบก้าวเท้าเดินเข้
บทที่ 21 หลงผิด (2/2)“เจ้ามัวแต่ดื่มอยู่ได้ ตาใหม่จะเริ่มแล้ว เร็วเข้า รีบโยนเงินลงมา” เจ้ามือที่นั่งอยู่หัวโต๊ะตะโกนเรียกสติฉีเยี่ยนเซิน“ข้าลงหมดถุงนี่เลยแล้วกัน” ว่าจบฉีเยี่ยนเซินก็โยนถุงเงินสีแดงตุ่นไปกลางโต๊ะพนัน“นายท่านฉีช่างใจป้ำยิ่งนักเจ้าค่ะ~ คืนนี้ให้ข้าน้อยปรนนิบัติท่านนะเจ้าคะ~” สตรีคณิกาข้างซ้ายเอ่ยเสียงหวานหยดย้อย พลางบดเบียดหน้าอกอวบอิ่มเข้าหาท่อนแขนของเขาฉีเยี่ยนเซินเปลี่ยนจากสีหน้าเศร้าสร้อย เป็นหัวเราะร่า เขาไม่ได้ผลักไสพวกนาง แต่ก็ไม่ได้สนใจพวกนางด้วยเช่นกัน สายตาของเขากำลังจดจ่ออยู่ที่ถ้วยลูกเต๋าตรงหน้า เจ้ามือพนันกำลังเขย่าถ้วยลูกเต๋าเสียงดังกริ๊ก ๆ ๆ ก่อนจะกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง“เอาล่ะ! แทงมา! สูงหรือต่ำ! เร็วเข้า!” เจ้ามือเอ่ยรบเร้า ไม่กี่ชั่วลมหายใจต่อมา เหล่าผีพนันที่รุมล้อมอยู่รอบโต๊ะก็เอ่ยสวนกันขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง“ข้าแทงสูง”“ข้าเอาด้วย”“ส่วนข้าแทงต่ำ 1 ตำลึง”“ข้าฉีเยี่ยนเซิน
บทที่ 21 หลงผิด (1/2)ลึกเข้าไปในใจกลางของหอบุปผชาติ ควันกำยานที่มีฤทธิ์กล่อมประสาทอ่อน ๆ ลอยโขมงโฉงเฉงอยู่ทั่วบริเวณ บนเก้าอี้หัวกลมที่ติดกับโต๊ะพนัน ปรากฏร่างของฉีเยี่ยนเซินผู้เคยมีอำนาจล้นมือ แต่ปัจจุบันนี้กลายเป็นผีพนันไร้เกียรติแม้เขาจะยังไม่หายไข้ดี ใบหน้าบวมเป่งเพราะถูกภรรยาทุบตีสั่งสอน เบ้าตาหนึ่งข้างก็ยังเขียวช้ำไม่หาย แต่คนสันดานดื้อด้านเช่นเขาก็ยังอุตส่าห์ถ่อสังขารมาเล่นพนันถึงที่นี่ ช่างเป็นบุรุษจอมเสเพลที่ไม่น่าให้อภัยจริง ๆฉีเยี่ยนเซินเอื้อมมือมาจัดเสื้อผ้าตัวเก่าที่ขาดรุ่งริ่งและเต็มไปด้วยรอยปะชุนให้เข้าที่เข้าทาง แววตาคู่คมของเขา บัดนี้ขุ่นมัวไปด้วยฤทธิ์สุราและฤทธิ์ของกำยานกล่อมประสาท“ฮะฮะฮ้าาาา!!!”เขาหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างคนไร้สติ ข้างกายของเขาขนาบซ้ายขวาด้วยสตรีคณิกาสองนางที่คอยป้อนสุราและผลไม้เข้าปากเขาอย่างเอาอกเอาใจ“อื้มมม ผลไม้พวกนี้อร่อยจริง ๆ” ฉีเยี่ยนเซินอ้าปากงับผลผูเถา [1] จากมือเรียวของหญิงคณิกา มุมปากของเขาคลี
บทที่ 20 สะสาง (2/2)“จางเก๋อหลุน...” เซียวซือหลิงเอ่ยเสียงต่ำ “นับแต่ยามนี้เป็นต้นไป ข้าขอแต่งตั้งให้เจ้าเป็นผู้ดูแลรังโจรแห่งนี้ แทนไอ้สวะที่เพิ่งหัวหลุดไปเมื่อชั่วยามก่อน ไม่สิ! ต้องบอกว่าดูแลแทนข้าต่างหาก เพราะตอนนี้ข้าคือเจ้านายคนใหม่ของพวกเจ้า เก๋อหลุน... เจ้าจงจัดระเบียบคนของเจ้าให้ดี หากผู้ใดกล้าปล้นชิงชาวบ้านตาดำ ๆ อีกล่ะก็ ข้าจะกลับมาหักคอพวกเจ้าเรียงตัว อ้อ! จริงสิ! แล้วก็... ต่อจากนี้เจ้าจงฝึกฝนวรยุทธ์ให้ดี เพราะภายภาคหน้าเจ้าอาจได้ฆ่าคน!”จางเก๋อหลุนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบทรุดตัวลงพื้นในท่าคุกเข่า เขาโขกศีรษะลงกับพื้นดินสามหน ทั้งเอ่ยขอบคุณนางด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ขอบคุณนายหญิงที่เมตตา! ข้าน้อยจางเก๋อหลุนขอสาบานด้วยชีวิต จะฝึกฝนวรยุทธ์ให้แข็งแกร่ง เตรียมพร้อมสำหรับรับใช้นายหญิง และจะดูแลค่ายนี้อย่างสุดความสามารถ จะไม่ให้มีเรื่องเสื่อมเสียถึงนายหญิงเด็ดขาด!”เซียวซือหลิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ นางปลีกตัวไปสำรวจโรงครัว แอบใช้กระแสจิตดึงเอาเสบียงอาหาร จำพวกข้าวสารหยาบและเนื้อตากแห้งจ
บทที่ 20 สะสาง (1/2)เปรี้ยง!!!!! ครืน!!!เสียงระเบิดกัมปนาทดังสะท้านป่า! ต้นพลับป่าขนาดใหญ่หักสะบั้นกลางลำต้น และล้มโครมลงมาคลุกฝุ่นต่อหน้าต่อตาเหล่าโจรภูเขาและเด็ก ๆ ที่เห็นภาพฉากอันบ้าระห่ำนี้ ก็ถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ทั้งเบิกตาค้างเติ่งด้วยความตื่นตะลึงฟิ้ววว~เศษใบไม้ทั้งสดทั้งเก่าลอยปลิวว่อนไปทั่วอาณาบริเวณ เซียวซือหลิงกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วเกิดเสียงดังกร๊อบ แววตาของนางฉายพลังอำมหิตเข้มข้น ทำเอาผู้พบเห็นถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว“ฉีเยี่ยนเซิน... ไอ้เดรัจฉานไร้ค่า... วันนี้ถ้าข้าไม่ได้กระทืบเจ้าจนกระดูกแหลกละเอียด ข้าจะไม่ขอใช้ชื่อเซียว-ซือ-หลิง!”ก้อนแป้งทั้งสี่คนลอบกลืนน้ำลายพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเขาประสานมือสวดภาวนาให้ดวงวิญญาณของบิดาล่วงหน้า เพราะภาพต้นพลับป่าที่หักสะบั้น คือลางบอกเหตุอันชัดเจนว่า... อนาคตอันใกล้ที่กำลังจะมาถึงนี้ บิดาของพวกเขาคงได้กลายเป็นศพที่ตายอย่างอนาถที่สุดในหมู่บ้านอย่างแน่นอนแต่ก่อนที่เซียวซือหลิงจะไปจั







