Se connecterPartager
ตอนที่ 3
Date de publication:
2026-01-08 20:59:09ตั้งแต่กลับจากจวนตระกูลกง มู่ฉิงเทียนก็เอาแต่นั่งเหม่อ ในมือเขามีถุงหอมเก่าๆ ใบหนึ่ง ใจของเขากำลังสับสน เขาบอกเลิกนาง แล้วเขาตัดใจได้จากนางจริงหรือ ปากบอกนางว่า ชอบซ่งฮวา แต่ว่าความรู้สึกจริงๆ กลับเป็นเพียงความแปลกใหม่เท่านั้น เขารู้ว่าซ่งฮวาเข้าหาเขาเพราะอะไร
มู่ฉิงเทียนหลับตาลงเพื่อทบทวนความรู้สึกของตัวเอง เกือบยี่สิบปี กงเล่อหยางอยู่ข้างกายเขามาเกือบยี่สิบปี เขาย่อมรู้จักนิสัยนางดี แต่ที่ไม่เข้าใจคือเหตุใดช่วงสองปีที่ผ่านมานางถึงเปลี่ยนไปขนาดนั้น และเขาเองที่ควรเชื่อใจนาง กลับผันใจไปให้คนอื่น หลงเชื่อคำพูดของคนอื่น แล้วกล่าววาจาทำร้ายจิตใจนางที่เขาเฝ้าทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ ช่วงเวลาสองเดือนมานี้ เขาไม่กล้าที่จะเข้าไปพูดคุยกับนาง วันนั้นที่เขาพลั้งปากบอกเลิกนางไป จนทำให้นางประชดเขาด้วยการกระโดดน้ำ ยิ่งทำให้เขาไม่กล้าสู้หน้านางเข้าไปอีก พร้อมกับที่เขานั้นกลับมาคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทำให้เขารู้ว่าสองปีมานี้ เขาทำร้ายจิตใจนางไปค่อนข้างมากเลยทีเดียว ทั้งที่นางเป็นคนรักของเขา แต่เขากลับปกป้องสตรีอื่น ก๊อกๆ “เข้ามา” มู่ฉิงเทียนขยับนั่งตัวตรง เก็บถุงหอมใบเก่าไว้ในสาบเสื้อ แล้วเงยหน้ามององครักษ์ องครักษ์ก้าวเข้ามาคำนับเจ้านาย พลางเอ่ยรายงาน “เรียนคุณชาย สาวใช้นางนั้นออกไปพบกับสาวใช้ของคุณหนูซ่งฮวาขอรับ” สิ้นเสียงองครักษ์ มู่ฉิงเทียนก็ย่นคิ้วเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ “ทราบหรือไม่ว่าเรื่องไร” เสียงทุ้มเอ่ยถาม “เอ่อ…” องครักษ์ลังเลที่จะพูดออกไป แม้จะไม่มีคำยืนยันจากเจ้านายว่า ตอนนี้คุณหนูซ่งฮวาเป็นคนรักของเจ้านายแทนที่คุณหนูกงเล่อหยางแล้วหรือไม่ แต่ผู้คนภายนอกก็เล่าลือและคิดกันไปแล้วว่าเจ้านายของเขาคบหากับคุณหนูซ่งฮวาอยู่ “พูด!” เสียงเข้มเอ่ยขัดความคิดขององครักษ์ “ขอรับ” หน้าเรือนใหญ่ จวนตระกูลกง กงเล่อหยางเดินโซซัดโซเซมาที่เรือนของตน เธอยังพาเสี่ยวถงกลับมาด้วย ภาพเจ้านายแบกลูกน้องมีให้เห็นไม่บ่อยนัก “อึบ! เสี่ยวถง เจ้า! ทำตัวเบาๆ หน่อยได้หรือไม่” กงเล่อหยางส่างเมาตั้งแต่แบกเสี่ยวถงมาได้ครึ่งทางแล้ว “อึก! คุณหนู บ่าวอุ้มคุณหนูเองเจ้าค่ะ” เสี่ยวถงพูดออกพลางทำท่าทางจะอุ้มกงเล่อหยาง กงเล่อหยางรีบจับมือนางไว้ แล้วรีบลากเสี่ยวถงไปที่เรือนนอน “เสี่ยวถง! เจ้าอยู่นิ่งๆได้หรือไม่ แฮ่กๆ” กงเล่อหยางไม่คิดว่าการดูแลคนเมาจะเหนื่อยมากขนาดนี้ เธอเคยเห็นและได้ยินคนเขาพูดบอกเล่ามาก็เท่านั้น “คุณหนู! บ่าวแข็งแรงมากเจ้าค่ะ ผู้ใดจะทำร้ายคุณหนูต้องข้ามศพของบ่าวไปก่อน!” กงเล่อหยางยกมือกุมขมับ เสี่ยวถงดิ้นออกจากตัวนางไปตั้งท่ามวยไทยเสียแล้ว ดูเอาเถิดเมาขนาดนี้จิตใต้สำนึกยังสั่งให้ปกป้องเจ้านาย แล้วจะไม่ให้นางซาบซึ้งใจได้อย่างไร ทว่าตอนนี้เธอควรพาเสี่ยวถงไปให้ถึงเรือนนอนก่อน เรื่องซาบซึ้งใจไว้ค่อยว่ากันทีหลัง อีกอย่างเธอเองก็เหนื่อยมากแล้ว หากยังไปไม่ถึงเรือนนอน เธอกับเสี่ยวถงคงได้นอนหน้าเรือนใหญ่นี้แน่นอน “เสี่ยวถง! ข้าขอสั่งให้เจ้าอยู่นิ่งๆ!” “เจ้าค่ะ!” เสี่ยวถงตะโกนรับคำอย่างขันแข็ง จนกงเล่อหยางหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะรวบรวมแรงกายเข้าไปจับเสี่ยวถงแบกขึ้นหลังแล้วรีบเดินไปที่เรือน ไม่วายเซไปซ้ายทีขวาที แต่สุดท้ายเธอก็พาสาวใช้มาถึงเรือนจนได้ หลังจากส่งเสี่ยวถงเข้านอนแล้ว เธอก็กลับเข้าเรือนของตัวเองบ้าง กงเล่อหยางเดินตรงไปที่เตียงนอนของตัวเอง โดยไม่ได้สังเกตเห็นชายหนุ่มผู้หนึ่งกำลังนั่งจิบชาอยู่บนโต๊ะริมหน้าต่างในเรือนนอนของเธอ เธอขึ้นเตียงนอนและห่มผ้าห่มเข้าสู่นิทราไป มู่ฉิงเทียนถึงได้เดินมานั่งลงที่เตียงของนาง พลางส่ายหน้า หากคนที่เข้ามาไม่ใช่เขา นางคงถูกฆ่าตายหรือไม่ก็คงถูกจับตัวไปแล้ว เขายกมือไปสัมผัสที่แก้มนวล เกลี่ยผมออกจากใบหน้างาม จ้องมองอยู่สักพักก่อนจะผละตัวออก พลางคิดในใจว่า เล่อหยางเจ้าจะให้อภัยข้าหรือไม่ เขาทำผิดกับนางมากเกินไป จึงไม่กล้าคาดหวังการอภัยจากนาง… นางเปลี่ยนไปก็เพราะไปข้องเกี่ยวกับสตรีอื่น หากเป็นไปได้เขาก็อยากจะกลับไปยืนเคียงข้างกายนางอย่างเปิดเผยเช่นเมื่อก่อน ซ่งฮวาจุดประสงค์ของนางไม่ใช่เขา แต่เป็นสตรีที่นอนอย่าเบื้องหน้าเขาในตอนนี้ ตั้งแต่เมื่อใดกัน ที่เขาหลงลืมนาง มู่ฉิงเทียนนั่งเฝ้ามองเล่อหยางอยู่สักพัก ก่อนจะกลับออกไป เขาสั่งให้องครักษ์ดูแลนางให้ดี และให้จับตาดูสาวใช้นางนั้นไว้ด้วย ยังบอกอีกว่าหากกงเล่อหยางเป็นอะไรไป พวกเขาต้องชดใช้ด้วยชีวิต องครักษ์ไหนเลยจะกล้าละเลย คำสั่งเช่นนี้มีเพียงคนเดียวที่ได้รับคือคุณหนูกงเล่อหยาง ส่วนคุณหนูซ่งฮวาแทบจะไม่ได้รับอะไรจากนายของเขาเลย องครักษ์มองหน้ากัน ก่อนพยักให้กันก่อนจะหายเข้าไปในความมืด… มู่ฉิงเทียนกลับจวนมู่ของตัวเองไป ไม่นานบุรุษที่หลบซ่อนอยู่ในความมืดก็ออกมา องครักษ์ของมู่ฉิงเทียนถูกขัดขวางด้วยป้ายหยกที่องครักษ์ของบุรุษหนุ่มที่พึ่งเข้ามาชูขึ้นเบื้องหน้า "กงเล่อหยาง คิดได้แล้วสินะ เปิ่นไท่จื่อจะรอเจ้าวันที่เราได้พบกันอีกครั้ง" มือหนาที่กำลังจะสัมผัสใบหน้างามหยุดชะงัก เขายกยิ้ม พลางเอ่ยอีกครั้ง "เปิ่นไท่จื่อไม่ใช่มู่ฉิงเทียน ไม่ฉวยโอกาสเจ้า" สิ้นเสียงชายหนุ่มก็เคลื่อนตัวออกจากจวนตระกูลกงไปอย่างเงียบๆ
Dernier chapitre
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 38 (จบ.)
“ฉางเจ๋อ! เล่อหยางเล่า! นางเป็นอย่างไรบ้าง!” รัชทายาทมามาถึงก็พ่นคำถามใส่อู๋หยางโหวไม่หยุด เขาชะเง้อคอมองเค้าไปข้างใน ไม่ได้สนใจอู๋หยางโหวที่กำลังพยายามหลบหน้ารัชทายาทด้วยไม่อยากให้รัชทายาทเห็นว่าเขาร้องไห้อู๋ฉางเจ๋อนับกงเล่อหยางเป็นสหายของเขาตั้งแต่ที่ได้รู้จักกันแล้ว เพราะเขาถูกใจนางมาก ต่อมายิ่งได้รู้จักกันเพิ่มขึ้น เขาคิดว่าตัวเองนั้นคิดไม่ผิดที่เลือกให้นางเป็นสหาย ตอนที่รัชทายาทส่งนางมาให้เขา เขาตกใจมาก จนเกือบจะลืมวิธีการใช้วิทยายุทธ์ ระหว่างทางที่พานางมาที่นี่ ใจกังวลไปหมด กลัวว่าจะพานางไปรักษาไม่ทัน“เจ้า! ฉางเจ๋อ…หลบหน้าเปิ่นไท่จื่อทำไม” รัชทายาทจับอีกฝ่ายหันกลับมา อู๋หยางโหวสะบัดหน้าหลบหลบหลีกมือของรัชทายาท สุดท้ายก็หนีไม่พ้น รัชทายาทบีบคางเขาไว้แน่น “เจ้าร้องไห้?”อู๋หยางโหวดิ้นหลุดออกมาก็บีบนวดกรามบริเวณคางที่ถูกจับเมื่อครู่ ก่อนจะเอ่ยถาม “คางของกระหม่อมหลุดติดมือพระองค์ไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ เหตุใดจับแล้วมันถึงได้รู้สึกแปลกๆ”“ … ” รัชทายาทมองมือตัวเองด้วยกลัวว่ามันจะติดมาจริงๆ เพ้ย! “เจ้าตอบคำถามเปิ่นไท่จื่อมาก่อน”“รัชทายาท พระองค์ก็เห็นว่ากระหม่อมนั่งอยู่หน้าห้อง มันหมายค
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 37
ขณะที่เมืองหลวงกำลังเตรียมตัวรับมือป้องกันภัยจากกลุ่มกบฏกันอย่างเต็มที่ ทางชายแดนใต้นั้นกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด วันนี้เป็นวันที่สองของการทำศึกแล้ว ทหารของสองฝั่งเริ่มลดลงเรื่อยๆ จีอ๋องขี่ม้าสู้รบเคียงข้างน้องชาย ตัวเขาและน้องชายกินยาต้านพิษมาแล้ว แต่ใช่ว่ามันจะต้านพิษของชนนเผ่าใต้ได้ทุกชนิดยามนี้ชินอ๋องไป๋เทียนหลงกำลังต่อสู้อยู่กับบุตรชายของผู้นำเผ่า จีอ๋องก็อยู่ไม่ไกลจากเขาสัก ภายในใจคิดว่า เขาต้องทำให้ศึกนี้จบเร็วที่สุด เขาไม่อยากให้เกิดความสูญเสียไปมากกว่านี้ จีอ๋องคล้ายกำลังปลดผลึกตัวเอง วิทยายุทธ์ขั้นสูงสุดถูกนำออกมาใช้ร่วมกับวิชาแพทย์ ทำให้มันประสานกันอย่างลงตัว เพียงเขาคนเดียวก็สามารถป้องกันศัตรูรอบตัวที่ต้องการเข้าจัดการชินอ๋องจากทางด้านหลังได้แล้ว และยังมีทิศทางอื่นอีกชนเผ่าใต้เริ่มเห็นความผิดปกติแล้ว เพราะคนของพวกเขาลดลงไปมากกว่าเมื่อวานนี้ ครั้นมองเห็นว่าผู้ใดเป็นคนจัดการสังหารสหายของตน ความบ้าคลั่งก็เริ่มต้นขึ้น จีอ๋องรับมือกับพวกเขาได้อย่างแข็งแกร่ง คนหนึ่งต้านรับคนสี่คน“คิดจะใช้พิษรึ เอาพิษข้าไปก่อนแล้วกัน!” จีอ๋องสาดพิษใส่คนทั้งสี่ที่เข้ามาต่อสู้กับเขา “หึ คิดว่าพ
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 36
“เปิ่นหวางไม่คิดว่าแดนใต้จะร้อนมากขนาดนี้ เทียนหลงใกล้ถึงหรือยัง เปิ่นหวางจะไม่ไหวแล้วนะ” จีอ๋องอยู่ในรถม้านานติดต่อกันหลายวันแล้ว ป่านนี้เมืองหลวงคงจะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว เปิ่นหวางคิดถึงหิมะ คิดถึงอากาศหนาว เป็นเพราะชนเผ่าใต้บ้าบอนั่น ทำให้เขาต้องมาลำบากอยู่ที่นี่ คอยดูเถิดไปถึงเมื่อไหร่เปิ่นหวางจะเผาให้วอดเลย ร้อนดีนักใช่ไหม หึ!“ใกล้แล้วพี่รอง พ้นเมืองนี้ไปเราก็จะถึงแล้ว ท่าทนอีกนิดเถิด”“ข้าทนมาเดือนกว่าแล้ว ก้นข้าช้ำไปหมดแล้วเจ้าจะดูหรือไม่”ไป๋เทียนหลงส่ายหน้าให้พี่ชาย เขาเองก็นั่งอยู่ในรถม้าด้วยกันไม่ใช่หรือ พอจะออกไปขี่ม้าอีกฝ่ายก็ไม่ยอมให้เขาไปอีก“หากข้างหน้ามีลำธารก็แวะพักกันก่อน” ชินอ๋องตะโกนบอกองครักษ์ ทั้งที่พึ่งพ้นประตูเมืองออกมาได้ไม่นานองครักษ์ขานรับและขี่ม้าออกไปตรวจสอบดูทางข้างหน้า ก่อนจะพบแหล่งน้ำและบอกให้ทุกแวะพักที่ตรงนั้นจีอ๋องดีใจยิ่งกว่าผู้ใด เขาลงจากรถม้าก็รีบเดินตรงไปที่ลำธารทันที ธารน้ำใสและเย็นถูกใจเขายิ่งนัก“เทียนหลง น้ำเย็นยิ่งนัก เจ้าลงมาเร็วเข้า น้ำที่โรงเตี๊ยมยังไม่ดีเท่านี้ อ่า ค่อยยังชั่ว”ครั้งนี้เขาไม่ได้ปฏิเสธพี่ชาย ถอดเสื้อผ้าแล้วเดินลงไปในลำธา
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 35
เช้าวันรุ่งขึ้นในยามเหม่า รัชทายาทเป็นคสไปส่งกงเล่อหยางที่กระโจมด้วยตัวเอง ใช้ความมืดอำพรางตัวนางและเขา หลบหลีกทหารเวรยาม โดยมีองครักษ์เงาคอยให้ความช่วยเหลือเมื่อเข้ามาในกระโจมกงเล่อหยางตัวปลอมและสาวใช้ก็รีบวิ่งเข้ามาหาเจ้านาย “คุณหนู!!”“เสี่ยวถง เจ้าเหตุใดถึงมีสภาพเช่นนี้เล่า เจ้าก็ด้วย…”“บ่าวนอนไม่หลับเจ้าค่ะ แหะๆ บ่าวกลัวว่าจะมีคนเข้ามาในกระโจมกะทันหันเจ้าค่ะ ถึงเวลานั้นคุณหนูจะเดือดร้อนเอาได้ บ่าวไม่กล้าละเลยเจ้าค่ะ”กงเล่อหยางยกมือขึ้นกุมขมับ เป็นห่วงนาง แต่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ “ไปนอนพักกันสักหน่อยเถิด ยังพอมีเวลา ไม่ต้องห่วงข้า”“เจ้าค่ะ” ทั้งสองรับคำ แล้วรีบแยกย้ายกันไปนอน“รัชทายาทจะกลับเลยหรือไม่เพคะ” กงเล่อหยางหันไปมองคนที่นั่งจิบชาอยู่ไป๋หลงส่ายหน้า “ไม่รีบ เปิ่นไท่จื่อกลับไปตอนนี้คงต้องปวดหัวมากกว่าเดิมแน่นอน”เสิ่นมู่หยางเมื่อคืนไม่ได้กลับกระโจม เขานอนเตียงเดียวกันกับอู๋หยางโหวอยู่ในกระโจมรัชทายาท กว่าเขาจะนอนหลับก็เหนื่อยกันแทบแย่ แต่เรื่องแบบนี้จะโทษใครได้ เสิ่นมู่หยางก็ผิดที่ชิงหยางบอกว่ามีคนรักแล้วไม่ยอมถอยออกมา ส่วนชิงหยางก็ผิดที่ไม่พูดบอกเขาให้ชัดเจนกว่
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 34
งานล่าสัตว์จัดแบ่งเป็นสองฟากฝั่งทางด้านทิศตะวันออกเป็นฝั่งของเชื้อพระวงศ์และขุนนางขั้นห้าขึ้นไป ส่วนทิศตะวันตกเป็นขุนนางตั้งแต่ขั้นหกลงมาและบรรดาคหบดีที่ได้รับเชิญ เทียบเชิญที่ได้รับจะเป็นเทียบเชิญพิเศษ ที่ไม่อนุญาตให้คนที่อยู่นอกเหนือจากรายชื่อที่ระบุไว้ในเทียบเชิญเข้ามาในงานเด็ดขาดแม้ว่าการล่าสัตว์จะแบ่งฝั่งกัน ทว่างานเลี้ยงที่จะเริ่มขึ้นในเย็นนี้กลับจัดรวมกันที่บริเวณลานกว้างตรงกลางที่ถูกเว้นว่างไว้ โดยจัดเป็นเวลาสองคืน คืนนี้จะเป็นเพียงงานเลี้ยงธรรมดาทั่วไป จะเข้าร่วมหรือไม่ก็ได้ แต่คืนที่สองนั้นมีกฎบังคับชัดเจนว่าทุกคนต้องเข้าร่วมเพื่อให้เกียรติผู้ที่เข้าไปล่าสัตว์ เพราะสัตว์ที่ถูกล่ามาได้ส่วนหนึ่งจะนำไปทำอาหาร แล้วส่งมอบไปให้แต่ละกระโจมในช่วงเช้าของวันที่สามก่อนเดินทางกลับแต่ใช่ว่าจะไม่มีกรณียกเว้น เช่น เกิดการบาดเจ็บระหว่างทาง หรืออาจจะเกิดอุบัติเหตุขณะออกไปเดินเที่ยวเล่นบริเวณโดยรอบข้อนี้สำหรับคุณหนูและเหล่าฮูหยิน หากเป็นบุรุษต้องให้คำตอบที่ชัดเจนและน่าเชื่อถือ ไม่อย่างนั้นจะถูกนำไปสอบสวน อีกเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งคือได้รับบาดเจ็บขณะเข้าไปล่าสัตว์ สตรีและบุรุษมีสิทธิ์เท่า
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก ตอนที่ 33
สองวันต่อมารัชทายาทไป๋หลงก็มารับกงเล่อหยางตั้งแต่เช้า ซึ่งเป็นเช้าที่สดใสมาก เพราะหลังจากที่เขาสารภาพรักกับนาง กงเล่อหยางเหมือนจะเปิดใจให้เขามากยิ่งขึ้นรถม้าจอดที่หน้าประตูจวนใหญ่ ยังไม่ทันที่เขาจะลงจากรถม้า กงเล่อหยางก็โผล่หน้าเข้ามาก่อน นี่นางออกมายืนรอเขารึ! เขาคิดในใจ“อากาศเย็นลงทุกวัน อาเล่อเจ้าไม่รอข้าอยู่ข้างในเล่า” ฤดูสารทใกล้สิ้นสุดลงแล้ว ฤดูเหมันต์กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เช่นเดียวกับเขาและกงเล่อหยางที่กำลังเริ่มต้นสานสัมพันธ์กันคำเรียกขานเป็นรัชทายาทที่เอ่ยขอร้องนาง กงเล่อหยางทำได้เพียงพยักหน้า ใครใช้ให้นางหวั่นไหวกับเขากันเล่า“อาหลง ไม่เป็นไรหรอก ที่สำคัญข้าชอบฤดูหนาว” กงเล่อหยางส่งยิ้มซุกซนไปให้เขา “เรารีบไปกันเถิดเจ้าค่ะ จะว่าไปก็น่าเสียดายที่องค์ชายสี่ไม่ได้เข้าร่วมนะเพคะ พระชายาทั้งสามต้องอยู่แต่เพียงในจวน คงอึดอัดน่าดู”“ไปได้แล้วอาฝู” ไป๋หลงตะโกนบอกองครักษ์ให้เคลื่อนรถม้า “ไม่มาก็ดีแล้ว ยามลงมือจะได้ไม่ลังเล ภรรยาอยู่เรือนปรนนิบัติสามีเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว มาคิดเรื่องงานล่าสัตว์กันก่อนเถิด เจ้าห้ามอยู่ห่างจากพี่ เข้าใจหรือไม่”“ข้าสามารถตัวติดอยู่กับท่านตลอดเวลาได
Vous vous intéresseriez aussi à
จิงซิงอี้ แพทย์จีน 2 ยุค
Clear Clouds2.1K Vuesพระจันทร์หวามรักข้ามมิติ
บุปผารัญจวน1.9K Vuesฤาจันทราเร้นรัก
rasita_suin2.0K Vuesหนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม3.1K Vuesสามีชั่วช้าหวนคืน
กัญจารีย์1.1K Vuesรักนี้ผีข่วยผลัก!!
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค730 Vuesชีวิตใหม่กับอาชีพนักปรุงยาในต่างโลก!
๐Algiz๐238 Vuesทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์2.4K Vues
