LOGINShare
หักหลัง
publish date:
2026-09-08 11:08:41“เห้ย โยนมันลงน้ำไปสิวะ” เสียงห้าวทุ้มดังขึ้นก่อนที่เธอจะพยายามตะเกียกตะกายออกจากถุงดำที่คลุมหัว
“อื้อ อื้อ” เธอโดนมัดปากจนส่งเสียงไม่ได้ น้ำตาเม็ดไหลอาบแก้มเมื่อรับรู้ถึงชะตากรรม ตู้มมมม “จบสิ้นแล้วการทำงานที่ถวายหัว เป็นถึงตำรวจที่รักษากฏหมายแต่มาตกม้าตายเพราะถูกพวกเดียวกันฆ่าตัดตอนก่อนเถอะจะไปเปิดโปงความชั่วของพวกมัน!!! ”ชาติหน้ามีจริง ขอไม่เป็นแล้วคนดี ขอเป็นคนชั่วที่มีชีวิตเพื่อปราบคนชั่วด้วยกันเอง“ ร่างบอบบางค่อยๆจมลงสู้ใต้ทะเลลมหายใจค่อยๆหมดลงไปช้าๆจนความมืดเข้าครอบงำ ”เฮือก แค่ก แค่ก“ เรือนร่างบอบบางตัวเปียกโชกสำลักน้ำจนแสบคอไปหมด …นี่เธอยังไม่ตาหรอ… สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณพบแอ่งน้ำขนาดใหญ่ข้างๆกันมีชายแปลกหน้านั้งหอบจนตัวโยน ”นายเป็นใคร!!“ เธอถอยกรูออกมาจนแทบตกลงไปในบ่อน้ำอีกครั้งดีที่เขาคว้าแขนไว้ทัน ”เจ้าพูดจาอันใด ข้าคือพี่ชายของเจ้าอย่างไร หว่านอันเจ้าบ้าไปแล้วหรือเพียงเพราะต้องแต่งงานเจ้ากลับคิดฆ่าตัวตาย เจ้าไม่ห่วงเสี่ยวว่านหรืออย่างไรกัน“ เสียงแหบตวาดลั่นจนเธอผงะถอยกรู ”เจ้า!!ข้า!!นี่มัน…อะไรกัน“ เธอมองเสื้อผ้าที่แปลกตานี่ไม่ใช่กางเกงยีนส์และเสื้อคลุมยีนส์ที่เธอชอบสวมประจำนี่นา ”หว่านอัน เจ้าเด็กบ้า!!!มานี่เดี๋ยวนี้มาให้ข้าตีสะดีๆ เหตุใดจึงวิ่งหนีออกมาทั้งๆที่ผู้ใหญ่ยังคุยกันไม่จบ“ หญิงสูงวัยถือไม้เดินตรงมายังเธอแต่ชายด้านข้างเอาตัวมาบังไว้เสียก่อน ”หลบหลังข้าไว้ ป้าผู้ชั่วร้ายนั่นตีเจ้าจนเนื้อแตกเป็นแน่“ ลองมาตีเธอดูสิ!! สายตากลมโตที่ไม่กล้าสบตาใครนักบัดนี้กลับเปลี่ยนไปมีแววดุอย่างเห็นได้ชัด ”หลบไปเยี่ยคุณวันนี้ข้าจะต้องลงโทษน้องสาวเจ้าให้หลาบจำ“ ขวับ ขวับ ไม้เรียวยาวหวดลงมาบนแขนคนที่บอกว่าเป็นพี่ชายเธออย่างไม่ออมแรง เธอยอมเธอคนถูกรังแกไม่ได้จึงคว้าไม้นั้นด้วยสองมือ ก่อนกระชากสุดแรงจนหน้าหญิงชราคว่ำคะมำลงบนพื้นดิน ”นะนี่เจ้า เจ้าหลานชั่วเจ้าทำข้าเจ็บ“ เธอหักไม้ออกเป็นสองท่อนก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ”เอาวะ เป็นไงเป็นกัน“ ”ท่านมีสิทธิ์โดยชอบธรรมอันใดมาตีข้ากับพี่ ท่านเป็นเพียงป้ามีสิทธิ์ทำเยี่ยงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน“ เสียงหวานตวาดดังก้องขนคนที่วิ่งตามมาต่างตกตะลึง ”เจ้า…เจ้า!!!เจ้าคนชั่วช้า“ หญิงชราที่ลุกจากพื้นไม่ขึ้นได้แต่ชี้มือสั่นเทามาทางเธอ ”ท่านป้า นางพึ่งตกน้ำและไม่หายใจไปเกือบ1ถ้วยชา ท่านอย่าโกรธเคืองนาง ลมปรานในร่างกายนางอาจเปลี่ยนไป“ เยี่ยคุณเห็นท่าไม่ดีรีบเอ่ยพร้อมดึงนางให้นั้งลงคุกเข่า ”เจ้าว่าอย่างไรนะ แม่นางน้อยเจ้าไม่อยากแต่งงานกับบุตรชายข้าถึงขนาดฆ่าตัวตายเชียวรึ“ ผู้เฒ่าสกุลตงรีบปรี่เข้ามาอย่างร้อนใจ เธอหลับตาลงแล้วสูดลมหายใจหลายๆครั้ง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาและสบตาคนที่เรียกตัวเองว่าป้าอย่างชั่งใจ ”ขอพักได้หรือไม่ ข้าไม่สบายตัว“ นางล้มตัวลงทันที หากไม่ทำเช่นนี้เกรงว่าจะถูกสงสัยไม่จบไม่สิ้น เยี่ยคุณเห็นดั่งนั้นรับประครองน้องสาวขึ้นหลังพร้อมวิ่งไปที่บ้านทันที ”ข้าของพาน้องสาวไปพักสักครู่ขอรับ นางเพิ่งจมน้ำมา ลมปราณอาจเป็นพิษ“ ผู้ใหญ่หลายๆคนที่เอ็นดูเด็กบ้านสวี่ต่างรีบโบกมือให้ไปโดยเร็ว ปล่อยไว้เพียงป้าสะใภ้เจ้าแผนการที่ขอโทษขอโพยบ้านสกุลตงยกใหญ่
Latest chapter
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร ข้าทำได้มากกว่าที่เจ้าคิด!!
“เจ้าต่างหากที่ชั่วร้าย เจ้าทำให้แม่ผัวน้องผัวข้าตาย เจ้าเอาแต่มองเห็นความผิดคนอื่น แต่ใจเจ้าอำมหิตแค่ไหนกลับไม่เคยนึกถึง เจ้าอยากเอาชนะเพราะรู้ว่าวันนึงสามีข้าจะมาอาละวาดที่นี่หากเจ้าเอาสินเดิมท่านแม่มา เจ้าต่างหากที่ชั่วช้า ที่นี่คือที่ของเจ้างั้นหรือ หากเป็นที่ของเจ้าแล้วเหตุใดจึงเป็นคนมาทีหลังแม่สามีข้า ทำไม…จนบัดนี้เจ้าจึงไม่เคยถูกสามีแนะนำว่าเป็นเมียแต่ง เพราะเจ้ามันคือสตรีไร้ยางอายอยากได้อยากมีจนลูกเมียเขาต้องยอมถอย“ นางก้มลงไปกระชากคอเสื้อกู่เจิ่งที่โดนตบจนล้มลงไปกองกับพื้น ดึงคอเสื้อนางขึ้นมาเหมือนที่นางทำกับตงหยาง”แม่สามีข้าไม่ได้ตายเพราะจิตใจอ่อนแอ แต่แม่สามีข้าถูกหักหลังจากชายคนรักที่นางซื่อสัตรอคอยอย่างอดทน นางยอมตายดีกว่าต้องมาเห็นว่าลูกถูกลบเลือนจากคนเป็นพ่อ นางทนเห็นลูกต้องตกอยู่กับความลำบากไม่ได้ นางมีจิตใจที่เข้มแข็งต่างหากเจ้าเคยมองเห็นจากการที่บุตรชายและบุตรสาวจนเติบโตมาอย่างดีหรือไม่ แล้วเจ้าเล่าแค่จะเป็นฮูหยินใหญ่ยังเป็นไม่ได้ การที่แม่สามีข้าตัดสินใจจากโลกนี้ไปทั้งที่ขชื่นยังจาลึกว่าเป็นฮูหยินใหญ่สกุลเจิ้น แล้วเจ้าเล่า ตายไปคนจะจาลึกว่าอย่างไรกัน!!“ เสียงหวานตว
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร หากไม่มีใครสั่งสอน…
“ใครล่วงเกินเจ้ากันตงหยาง เจ้าเองมิใช่หรือประกาศต่อหน้าผู้อาวุโสว่าจะไม่มาเหยียบสกุลเจิ้นอีก“ ไม่ทันที่ผู้เฒ่าเนจิ้จะเอ่ยถามเอาความกับบุตรชายอย่างตงหยาง เสียงของกู่เจิ้งเมียแต่งก็แทรกเข้ามาเสียก่อนตัวจะเดินมาถึงเสียอีก สายตาหยิ่งผยองตวัดมองลูกเลี้ยงอย่างไม่ใคร่พอใจนัก วันนี้กล้ามาเหยียบถึงที่นี่ ทั้งๆที่นางคิดไว้แล้วแท้ๆว่าจัดการลูกเลี้ยงจนพ้นตัวไปแล้ว”หากท่านมิได้แตะต้องของๆแม่ข้า ข้าจะอยากมาเหยียบที่นี่ให้ท่านถากถางเช่นนั้นหรือ“ หว่านอันแอบคิดว่าเมื่อคืนที่เขาสอนให้นางจัดการแม่เลี้ยงเขา นางว่าฺ…คงไม่ต้องถึงมือนางกระมัง เขาก็มีวิธีจัดการได้เด็ดขาดกว่านางเยอะ”ข้ามิได้แตะต้องสิ่งใดของแม่เจ้า“ คนที่เกลียดเมียแรกของสามีเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่ยอมเมื่อพูดกับลูกเลี้ยง”แล้วปิ่นลวดลายมังกรโอบถังนั่นก็ไม่ใช่ของแม่ข้าเช่นนั้นหรือ หึ รู้หรือไม่ลายนี้ที่ใดก็ลอกเลียนแบบไม่ได้“ ทุกสายตามองไปที่ปิ่นปักผมอันใหญ่อย่างจับจ้องจนคนที่โกหกรู้สึกร้อนรน”ปิ่นนี่ใครก็สั่งทำขึ้นมาได้ทั้งนั้น!!เจ้าเด็กเหลือขอ อย่ามาใส่ร้ายข้า!!“ เมื่อคนร้ายไม่ยอมรับผิดเขาจึงหันไปหาบิดานิ่งๆ”ท่านพ่อ ลองบอกนางดีหรือไม่ว่าสิ่งใด
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร สกุลเจิ้น
“ข้าจะไปหาน้ำมาถูพื้นเสียหน่อย ดีที่ข้าหยิบผ้าห่มผืนบางมาด้วย ท่านเองก็สำรวจความปลอดภัยเสีย” นางมองดูบ้านที่ผุพังที่เป็นเพียงบ้านโล่งๆไม่มีสิ่งของใดแม้แต่ชิ้นเดียวอย่างใคร่สงสัย แต่ไม่ถามสิ่งใดออกมา รีบทำความสะอาดเพื่อเข้านอนเสียดีกว่าเพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ต้องเจอกับอะไรบ้าง“หลับแล้วหรือ” จู่ๆเสียงเข้มก็เอ่ยถามในความมืด“ไม่…แต่ไม่ใช่เพราะข้านอนไม่ได้ข้าลำบากมากกว่านี้ท่านก็เห็น ข้าเพียงแค่…แปลกที่” สามคืนที่ผ่านมาแม้ไม่ได้ล่วงเกินแต่นางกับเขาที่มีขนาดที่นอนจำกัดก็อิงแอบกันมาทั้งคืน“ขยับไปได้หรือไม่” ริมฝีปากบางขยับยิ้มเมื่อเห็นความเก้อเขิลไม่น้อยของเขา“ข้ากำลังจะถามท่านพอดีว่าขยับไปได้หรือไม่” เป็นอันว่าใจตรงกัน ร่างหนาขยับเข้ามาแนบชิดนางจากด้านหลัง…แบบนี้ค่อยอุ่นใจหน่อย…“หว่านอันไม่ว่าพรุ่งนี้ต้องเจอกับอะไร ขอให้เจ้าเข้มแข็งเอาไว้ อย่ายอมให้ใครรังแก” สิ่งที่หนักใจเพราะเขาตัดสินใจจะเข้าไปเอาของสำคัญที่บ้านท่านพ่อของเขาเอง และเพราะรู้นิสัยคนบ้านนั้นดีเขาจึงต้องเอ่ยเตือนนางเอาไว้เสียก่อน“ขนาดความรุนแรงแค่ไหนเจ้าคะ” คนที่เขานึกเป็นห่วงบัดนี้เอ่ยถามอย่างสนุกสนาน“มากที่สุด” เขาเองไม
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร ออกจากซุ้มโจร
“ชายผู้นี้ที่ท่านคิดว่าไม่เหมาะสม หลังปล้นเรียบร้อย เขาสั่งให้คนของเขาเอาเงินไปโยนหน้าบ้านทุกคนที่เดือดร้อน ท่านเห็นว่าสกุลเยว่ได้เยอะ แล้วท่านไม่คิดว่ามันเป็นเงินที่สกุลเยว่ควรได้หรือ” ทิ้งคำพูดให้ชวนคิดเสร็จนางก็จูงบุรุษที่ขึ้นชื่อว่าสามีออกมาทันที มือบางหนึ่งข้างคว้าแขนแกร่ง อีกข้างเด็ดป่าหญ้าริมทางระบายอารมณ์“หากมันมีชีวิตคงร้องขอเจ้านับครั้งไม่ถ้วน” แม้ร่างกายใหญ่โตแต่หลี่ตงหยางก็ยอมเดินตามนางไปอย่างว่าง่าย“เหตุใดจึงยอมง่ายนัก รู้หรือไม่ข้าในเมื่อก่อนเคยทำเช่นนี้ เคยไม่พูดสิ่งใดในใจออกมาเพราะคิดว่าพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่แล้วอย่างไร คนเห็นแก่ตัวอย่างไรก็ไม่มีทางคิดแทนท่านได้!!” อารามโกรธทำนางเท้าเอวบ่นเขาออกมาเป็นชุด ใบหน้าหวานงอง้ำ “มิใช่ว่าข้าไม่อยากพูด เอาเป็นว่าต่อไปข้าคิดสิ่งใด ทำสิ่งใดข้าจะพูดให้หมดดีหรือไม่” เปลี่ยนเป็นเขาที่เป็นฝ่ายเดินมาจูงมือนางแทน นางส่งสายตาเรืองรองสานสบกับดวงตาคมเข้มก่อนจะยกมือขึ้นมากอดอก“ท่านอย่าเพียงแต่พูดให้ข้าสบายใจนักเลย” นางปล่อยมือลงก่อนยืนมือไปให้เขาจับจูงและเดินตามไปอย่างเบาใจ“เจอคนที่เป็นน้ำเย็นเจ้าก็จะเย็นตาม เจอคนที่เป็นไฟเจ้าก็จะเป็
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร ไม่เหมาะสม
”ชะช่วยด้วยท่านหัวหน้า ข้ายังไม่อยากตายขอรับ ช่วยด้วย“ เสียงร้องโวยวายทำเขาหันไปมองหน้านาง”เขาก็เป็นโจร แต่เขาปล้นเราต่ออีกทีไงเจ้าคะ“ วิธีจับโจรของนางช่างแสบสันนัก!!“เหตุใดจึงคิดทรยศหักหลังข้า” เสียงผู้กุมอำนาจอย่างผู้เฒ่าหลี่ประกาศลั่น“พ่อแม่ข้าไม่สบายหนัก เงินที่มีไม่เพียงพอจริงๆขอรับ” โจวอี้ฉิง คุกเข่าหมอบลงกับพื้นสายตาคมมองสตรีเพียงหนึ่งเดียวอย่างโกรธแค้น นางใช้กลอุบลบายในการจับผิดเขา มันรู้สึกแย่มากที่เขานั้นหลงกลง่ายๆของนาง“ถ้าเช่นนั้นข้าคิดว่าเจ้าคงไม่เหมาะสมกับงานเช่นนี้” ชายชรายกมือไขว้หลังก่อนเดินมายืนตรงหน้าลูกน้องฝีมือดีอย่างโจวอี้ฉิงก่อนจะเอ่ยคำนั้นออกมา“ท่านผู้นำ ท่านเคยบอกข้าว่า หากมีเหตุต้องใช้เงินสามารถนำออกไปได้ ข้าเพียงทำตามคำพูดของท่านเท่านั้น” ชายที่มีความผิดไม่ได้ยอมแพ้ดึงดันจะกล่าววาจาให้ตนเองพ้นผิด“คราก่อนท่านแจ้งแก่ข้าว่าหากข้าทำงาน ทำความดีเพื่อบ้านเมืองท่านจะฝึกให้ข้าเป็นหัวหน้าโจร แต่ท่านเองกลับยกหลานชายท่านขึ้นมาเป็นรองหัวหน้าทั้งที่เขาพึ่งเข้ามาแท้ๆ หากข้าน้อยใจก็คงไม่ผิด“ สายตาคมตวัดมองหลี่ตงหยางอย่างโกรธเคือง”ครานี้ข้ามีความผิดจริงไม่มีข้อโต้แย้
ทะลุมิติมาเป็นเมียโจร อย่าให้เสียชื่อ
“พี่โจวแจ้งแก่ข้า ให้ข่มขืนนางจนนางเสียสติ ทำให้ตงหยางโกรธแค้นและทำร้ายคนในหมู่บ้านเรา จากนั้นจะหาเรื่องปลดเขาออกจากซุ้มโจรเราสะ เพราะกฏสำคัญคือห้ามทำร้ายพวกเดียวกันเอง” ชายผู้นี้นางจำได้ว่าคือคนที่เข้ามาหาปลาในบริเวณเรือนของนาง นางเฝ้าสังเกตุมาสองวันเต็มๆ และเขาเป็นคนเดียวที่ไม่ได้พักที่นี่มาทำอาหารแล้วออกไปเท่านั้น การมาครั้งนี้นางจึงมั่นใจว่ามีแผนแต่ไม่คิดว่าจะกล้าลงมือทันทีที่นางพึ่งย่างกายเข้ามาอยู่ได้เพียงสามวันเท่านั้น“แบบนั้นก็รีบลงมือเถิด” เสียงดังขลุกขลักไม่ได้ทำให้นางลุกขึ้นหนีแต่อย่างใด ร่างบางกำมือแน่นหายใจเข้าออกอย่างใจเย็น ก่อนจะแบบมือออกจ้องมองลูกสูบลมขนาดเท่าแก้วน้ำที่อยู่ในมือ และขยับไปยืนตรงด้านข้างประตูเมื่อไม้ที่ขัดไว้ทำท่าว่าจะหลุดจากการถูกมีดเล่มยาวงัด“เจ้าแน่ใจนะว่านางจะไม่ตื่นมาโวยวาย” แม้ค่าตอบแทนจะมหาศาลแต่เขาก็มิอาจวางใจหากถูกจับได้ หัวหน้าอย่าผู้เฒ่าหลี่คงไม่เอาเขาไว้เป็นแน่“กลัวสิ่งใด กว่าจะกลับกันมาก็ย่ำรุ่งหากนางโวยวายก็ฆ่าปิดปากเสีย เมียตายจะยิ่งเสียใจกว่าเดิม คลั่งกว่าเดิมย่อมเป็นผลดี ฮ่า ฮ่า” กรามเล็กบดเข้าหากันแน่น ดูท่าแล้วพวกเขาคงรอเจอจุดอ่อนข
You May Also Like
ซูเหยาเมื่อฉันกลายเป็นแม่เลี้ยงผู้โหดร้าย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.3K viewsชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค7.3K viewsเกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!
Sapphiros S. N.702 viewsชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค3.9K viewsทะลุมิติโลกอสูร กลายเป็นคนโปรดของพี่ชายบุญธรรมทั้ง 3 คน
ชนิตร์นันท์1.4K viewsผมทะลุมิติไปเป็นไอดอล (ก็ได้วะ)
เย็นย่ำรัตติกาล1.3K viewsจักรพรรดินี สัตว์อสูรทั้งสี่ยอมสยบแทบเท้าท่านแล้ว
เพลงมีนา5.7K viewsฉินเซียวเมื่อฉันเป็นสาวน้อยชาเขียวในนิยาย
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค10.8K views
