บทที่ 4 ของขวัญ

เมื่อกลับมาถึงเรือนซูเยว่อิงก็รีบไล่สาวใช้ที่ประคองตนกลับมาให้ออกไปจากห้องให้หมด นางหวั่นเกรงว่าร่างกายของตนเองจะมีร่องรอยจากการร่วมหลับนอนกับหยางจื่อโม่หลงเหลืออยู่จึงไล่พวกนางไป เจ้าของร่างเก่าเป็นคนอารมณ์ร้ายและเอาแต่ใจย่อมไม่มีสาวใช้คนใดกล้าขัดขืนและกล้าแสดงความสงสัยคำสั่งของนาง

“คุณหนูเจ้าคะ บ่าวให้คนยกน้ำไปที่ห้องเล็กแล้วเจ้าค่ะ” เสียงของหานถิงสาวใช้อีกคนของซูเยว่อิงเอ่ยออกมาอย่างนอบน้อม ซูเยว่อิงหันไปจ้องมองหานถิงด้วยสายตาพินิจพิจารณา

อาชีพเก่าของนางก่อนที่จะได้ทะลุมิติเข้ามาในร่างนี้ก็คือทนายความ นอกจากเรื่องการว่าความจนสามารถชนะแทบจะทุกคดีแล้วเรื่องการสังเกตสีหน้าและคาดเดาความคิดผู้คนของนางแทบจะไม่เคยผิดพลาด หานถิงผู้นี้มีท่าทางหวาดกลัวและเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง ท่าทีนอบน้อมของหานถิงปกปิดความระมัดระวังและความหวาดหวั่นของตนเองเอาไว้ เมื่อซูเยว่อิงขยับกายลุกขึ้นหานถิงก็ผละถอยไปทางด้านหลังเพื่อรักษาระยะห่าง บ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของร่างนี้เคยรังแกหานถิง ซึ่งในความทรงจำของร่างนี้ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

“เจ้ารอข้าอยู่ด้านนอกเถิด ร่างกายของข้าสกปรกเกินไปไม่อยากให้พวกเจ้าเห็นแล้วรู้สึกเวทนาข้า” ซูเยว่อิงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่งและถือดีอย่างที่เจ้าของร่างเดิมมักจะทำ พอเข้าไปในห้องเล็กได้นางก็รีบถอดเสื้อผ้าของตนเองออกแล้วหย่อนร่างของตนเองลงไปในถังอาบน้ำในทันที ความอุ่นของน้ำในอ่างช่วยปลอบประโลมร่างกายอันอ่อนล้าของนางได้ดี นางหลับตาลงแล้วคิดใคร่ครวญว่าหลังจากนี้นางจะทำอย่างไรดี นางตายไปแล้วรอบหนึ่งหากตายอีกครั้งนางก็ไม่มั่นใจว่าจะได้กลับมามีชีวิตได้อีกครั้งเช่นนี้หรือไม่

“คุณหนูเจ้าคะ คุณชายใหญ่มาขอเข้าพบเจ้าค่ะ” เสียงของหานถิงทำให้ซูเยว่อิงพ่นลมหายใจออกมา เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ย่อมจะมีหลายคนรู้สึกสงสัย หลังจากนี้หากนางอธิบายความสงสัยของคนในบ้านไม่ได้นางก็คงไม่อาจจะใช้ชีวิตอยู่ในจวนหลังนี้ได้อย่างสงบสุข

“เจ้าเชิญพี่ใหญ่ไปรอที่โถงหน้าของเรือนเถิด อีกสักครู่ข้าจึงจะตามไป” ซูเยว่อิงเอ่ยพลางขยับกายขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ ยกถังน้ำที่วางอยู่ราดใส่ศีรษะและร่างกายของตนเองจนหมดทั้งสี่ถัง เมื่อมั่นใจว่าผมและร่างกายของตนเองไม่มีกลิ่นโคลนตมแล้วนางจึงเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่วางเตรียมเอาไว้ขึ้นมาสวมใส่ เรือนผมที่ยังเปียกชื้นถูกนางปล่อยสยายเดินออกมาจากห้องเล็ก พอนางนั่งลงหน้ากระจกหานถิงก็รีบเช็ดผมและสางผมให้นาง หานถิงซับน้ำออกจากเส้นผมอย่างระมัดระวังแล้วจึงลงมือถักผมให้นาง ระหว่างนั้นซูเยว่อิงก็สำรวจเครื่องประทินโฉมที่วางอยู่ด้วยความสนใจ

เจ้าของร่างเดิมเป็นคนที่ชอบแต่งหน้ามาก ทั้งที่ใบหน้าเล็กๆ ที่สะท้อนออกมาไม่ได้ด้อยไปกว่าซูเยว่หรูเลย แต่ยามที่อยู่ด้วยกันซูเยว่หรูที่แต่งแต้มเครื่องประทินโฉมอย่างบางเบากลับดูดีกว่าซูเยว่อิง แน่นอนว่านางย่อมจะเข้าข้างเจ้าของร่างเดิมอยู่แล้วเพราะใบหน้าที่สะท้อนออกมาจากหน้ากระจกคือใบหน้าของนางก่อนที่จะได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องนี้...

“พี่ใหญ่ท่านไม่ต้องกังวลหรอกข้าไม่ได้เป็นอันใดมาก” ซูเยว่อิงเอ่ยออกมาหลังจากที่เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างกายซูเยว่ฉาง

“เหตุใดเจ้าจึงได้ตกลงไปในสระน้ำได้ มีคนกลั่นแกล้งเจ้าใช่หรือไม่” ไม่ใช่แค่เพียงคำถามของซูเยว่ฉางแต่สีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงอย่างจริงใจของเขาทำให้ซูเยว่อิงรู้สึกเห็นใจเมื่อคิดถึงวาระสุดท้ายของซูเยว่ฉาง

น้องสาวที่เขารักฆ่าตัวตายเพราะทนแบกรับความอับอายเอาไว้ไม่ไหว แม้จะรู้ว่าคนที่วางแผนร้ายก่อนคือซูเยว่อิง แต่การที่ซูเยว่อิงตกลงไปในแผนการอันเลวร้ายของตนเองกลับทำให้เขารู้สึกแค้นเคืองกู้หมิงและซูเยว่หรู เพียงแต่สองคนนั้นคือพระเอกและนางเอกของเรื่องยิ่งซูเยว่ฉางหาเรื่องคนเหล่านั้นมากเพียงใดเขาก็ยิ่งถูกผลร้ายสะท้อนกลับอย่างรุนแรงมากเท่านั้น จนผลสุดท้ายเขาวางแผนจับตัวซูเยว่หรูมาเพื่อหลอกล่อให้กู้หมิงตามไป เขาจะได้จัดการฆ่าทีเดียวทั้งสองคน ผลสุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ถูกกู้หมิงฆ่าตายด้วยลูกธนูเพียงดอกเดียว

“ก็ไม่ใช่เพราะพวกเขาเสียทีเดียวหรอกเจ้าค่ะ ข้าผิดเองที่คิดจะเล่นงานพวกเขาสุดท้ายจึงได้รับผลกรรมจากการกระทำของตนเอง” เมื่อซูเยว่อิงเอ่ยออกมาเช่นนี้ซูเยว่ฉางก็จ้องมองน้องสาวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

“นี่ใช่อิงเอ๋อร์จริงๆ หรือ เจ้าเป็นผู้ใดกันจึงได้บังอาจเข้ามาสวมรอย เจ้าคืนน้องสาวของข้ามานะ” คำพูดของซูเยว่ฉางทำให้ซูเยว่อิงยิ้มออกมาแล้วเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

“พี่ใหญ่! ท่านอย่าได้หยอกล้อข้าเลย” ซูเยว่อิงเอ่ยพลางยกถ้วยชาน้ำขิงขึ้นมาจิบ น้ำขิงร้อนๆ ช่วยขับไล่ความเย็นออกไปจากร่างกายได้และช่วยปลอบประโลมจิตใจของนางให้สงบขึ้น

“ตกน้ำรอบนี้ข้าพบว่าตนเองหวุดหวิดที่จะได้ก้าวเท้าเข้าประตูผีแล้ว ตอนที่คิดว่าตนเองกำลังจะตายข้าก็คิดได้ว่าผู้ชายเย็นชาที่สามารถยืนมองข้าจมลงไปใต้น้ำได้โดยไม่คิดจะช่วยเหลือข้ายังอยากจะแต่งงานกับเขาจริงๆ หรือ คนเย็นชาและแล้งน้ำใจเช่นนี้ไม่คุ้มค่าเลยที่ข้าจะต้องลงมือแย่งชิงกับลูกอนุ” คำพูดประโยคนี้ของซูเยว่อิงทำให้ซูเยว่ฉางพยักหน้า ซูเยว่ฉางคนนี้มีปัญญาโดดเด่นเหนือกว่าบรรดาคุณชายในเมืองหลวง หากไม่ใช่เพราะการตายของน้องสาว เขาก็คงไม่คิดแต่จะหาหนทางแก้แค้นจนทำให้ตนเองตกต่ำลงไปเรื่อยๆ จนถึงแก่ความตายในท้ายที่สุด

“พี่ใหญ่ หลังจากนี้พวกเราอย่าได้ไปยุ่งกับพวกเขาอีกเลยใช้ชีวิตดีๆ ตามประสาพวกเราเถิด อย่าปล่อยให้ลูกอนุนั่นมาปั่นหัวพวกเราได้” ซูเยว่อิงเอ่ยออกมาพลางคิดในใจว่า ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว หากนางและพี่ชายไม่สร้างเรื่องเลวร้ายขึ้นมาก่อนนางก็อยากจะรู้เช่นเดียวกันว่าเนื้อเรื่องของนิยายเรื่องนี้จะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางไหน

“คุณชายใหญ่ นายท่านให้คนมาเชิญท่านไปร่วมอวยพรนายท่านผู้เฒ่าขอรับ” หานผู่บ่าวรับใช้ข้างกายของซูเยว่ฉางมารายงานด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น งานเลี้ยงในวันนี้ซูเยว่ฉางลงมือซื้อภาพเขียนของจิตรกรชื่อดังมามอบให้เป็นของขวัญในฐานะที่ซูเยว่ฉางเป็นคุณชายใหญ่ของจวน บรรดาแขกที่มาร่วมงานจึงมีความคาดหวังต่อของขวัญของเขาและต่างก็เฝ้ารอดูว่าของขวัญที่เขานำมามอบให้คือสิ่งใด

ของขวัญที่มอบให้ผู้อาวุโสนอกจากจะแสดงให้เห็นถึงความกตัญญูแล้วยังแสดงให้เห็นถึงรสนิยมของผู้มอบของขวัญอีกด้วย ยามนี้ซูเยว่ฉางถึงวัยที่จะต้องแต่งงานแล้ว หากไม่ใช่เพราะคู่หมั้นของเขาต้องไว้ทุกข์ให้ผู้อาวุโสในจวนของนาง เขาคงได้แต่งงานไปนานแล้ว แต่ยามนี้สกุลหร่วนกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำ ทุกคนก็ต่างคิดตรงกันว่าการหมั้นหมายระหว่างหร่วนเจียอีและซูเยว่ฉางผู้เป็นถึงคุณชายใหญ่จวนเสนาบดีคงจะไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว บรรดาขุนนางที่มีบุตรสาวที่กำลังอยู่ในวัยกำลังจะออกเรือนจึงพร้อมใจกันจับจ้องเขาตาเป็นมัน การได้เกี่ยวดองกับจวนเสนาบดีถือเป็นการเกี่ยวดองที่ดีที่อาจจะช่วยเรื่องตำแหน่งหน้าที่ในราชสำนักได้

“เจ้าจะไปร่วมอวยพรท่านปู่หรือไม่” คำถามของซูเยว่ฉางทำให้ซูเยว่อิงหลุบตาลง เรื่องในวันนี้ทำให้นางกลายเป็นที่พูดถึงพอสมควรจึงไม่เหมาะที่จะไปเข้าร่วมในงานเลี้ยงอีก

“ข้าอยากจะพักผ่อนมากกว่า ดังนั้นรบกวนพี่ใหญ่นำของขวัญของข้าไปมอบให้แก่ท่านปู่แทนข้าด้วย” ซูเยว่อิงเอ่ยออกมาพลางหันไปออกคำสั่งให้หานถิงนำชุดเครื่องเขียนที่ทำจากหยกที่นางเคยเตรียมเอาไว้ตั้งใจจะมอบให้กู้หมิง แต่ยามนี้นางกำลังคิดว่าชุดเครื่องเขียนที่มีราคาแพงถึงขั้นนี้ไม่สมควรจะมอบให้ผู้ชายที่ไม่มีทางเห็นคุณค่า แต่ควรจะมอบให้เป็นของขวัญเพื่อซื้อความรักและความเอ็นดูจากผู้อาวุโสในจวนดีกว่า