MasukShare
แม่ทัพเฒ่า
Tanggal publikasi:
2026-07-25 18:14:16
Bab terbaru
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ถูกลงโทษจำคุก
กู้หลินชี้หน้ากู้จื่อเว่ยเมื่อถูกนางตอกกลับ นางหลี่ตรงเข้ามาหมายจะตบนางแต่ยังไม่ทันลงมือก็มีเสียงเรียกมาจากนอกรั้ว"ที่นี่ใช่บ้านของแม่นางกู้หรือไม่ ข้ามาหากู้หลินมีคนบอกว่าเขาอยู่ที่นี่"เมื่อหันไปตามเสียงก็เห็นเป็นเจ้าหน้าที่ กู้หลินรีบเข้าไปประจบก่อนจะเอ่ย"ใต้เท้าข้าคือกู้หลินขอรับ ไม่ทราบว่าท่านมาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือขอรับ หรือว่ามาจัดการกับนางเด็กนี่ที่อกตัญญู""ใช่ พวกข้ามาเรื่องคนอกตัญญูแต่ไม่ใช่แม่นางน้อยคนนั้น กู้หลินใช่ไหม มีคนฟ้องร้องเจ้าว่าให้ร้ายผู้มีพระคุณและอกตัญญู ตามข้าไปให้การกับใต้เท้าเสีย"ฟ้องร้องหรือ...ใครกันทำเรื่องนี้ ข้าบริสุทธิ์นะไม่เคยทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนั้น""คนที่ฟ้องร้องคือกู้หงคนที่เขียนคำร้องคืออาจารย์ใหญ่เจ้าของสำนักศึกษาของเจ้าเอง อย่าพูดมาก เด็กๆเอาตัวไป""ไอ้หยา กลั่นแกล้งกันแล้ว กู้หงกลั่นแกล้งหลานชาย ร่วมมือกับอาจารย์ฟ้องร้องหลินเอ๋อร์ของข้า นี่มันจะให้คนเขาอยู่ได้อย่างไร ทางการตัดสินไม่เป็นธรรม""ท่านยาย พูดจาอะไรให้ระวังสักหน่อย พวกเราทำตามหน้าที่ หากคนบ้านท่านไม่ผิดใต้เท้าเราย่อมให้ความเป็นธรรม แทนที่จะมาร้องไห้โว
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก บอกลากลับชายแดน
วันรุ่งขึ้นยามเฉินกู้จื่อเว่ยทำอาหารเช้าหลายอย่างรวมถึงทำอาหารห่อให้ทั้งหมดไปกินระหว่างทาง เนื่องจากมีเสบียงหลายคันรถจินอี้จึงเกณฑ์เอาทหารประจำการที่แข็งแรงไปเป็นทหารชายแดนอีกหนึ่งร้อยคนและจ่ายค่าตอบแทนให้ครอบครัวละยี่สิบตำลึง ชายหนุ่มที่เดินทางไปจะไม่มีการส่งเบี้ยหวัดกลับมาอีกเพราะจ่ายให้แล้วทั้งปี หลงเฮ่าเฉินที่กำลังกินมื้อเช้าเงยหน้าแล้วเอ่ยกับกู้จื่อเว่ย"พี่จะไปแล้ว อย่าลืมเขียนจดหมายหาพี่ด้วยนะ""เจ้าค่ะ ท่านเองก็อย่าลืมให้ท่านพ่อเขียนจดหมายมาบ้าง ข้าให้เวลาเขาอีกครึ่งปี หากเขาไม่เขียบนมาหาข้าก็ไม่ติดที่จะหาบิดาคนใหม่ ท่านแม่ยังสาวยังสวยหนุ่มๆต่อแถวไม่ไหวด้วยซ้ำ"ทุกคนหัวเราะกับวาจาโผงผางของนาง กู้หวายอันเอ่ยติดตลก"ไอ้หยา เว่ยเว่ยของปู่จะทำเช่นนั้นไม่ได้นะ ไม่กลัวท่านย่าเจ้าลุกจากหลุมมาตีก้นหรือ""ไม่กลัวเจ้าค่ะ ถ้าท่านย่าลุกมาจริงคนแรกที่จะถูกท่านย่าเอาไม้ฟาดหัวน่าจะเป็นท่านปู่ของข้านะฮ่าๆๆๆ"ฮ่าๆๆๆๆ เสียงหัวเราดังลั่น เมื่อมื้อเช้าเรียบร้อยทุกคนก็เตรียมตัวไปรับเอาเกวียนเสบียงที่จอดไว้ที่ในตำบล หลงเฮ่าเทียนยิ้มก่อนจะเดินมาหา มือแข็งแกร่งจับปอยผมนางท
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก เล่นละครหน้าสำนักศึกษา
ในตำบลร่างสูงใหญ่หัวไหล่กว้างจากการทำงานหนักมาตลอดเวลาบัดนี้นั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ที่ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง เขาร้องไห้สะอึกสะอื้นจนไหล่สั่น ชายชราคนหนึ่งแต่งกายด้วยผ้าฝ้ายเนื้อดีเดินเข้ามาทักทาย"เจ้าหนุ่มคนนี้เหตุใดถึงมานั่งร้องไห้อยู่เล่า น้ำตาลูกผู้ชายมีค่าดั่งทองเจ้าจะอ่อนแอนเช่นนี้ได้อย่างไรกัน"กู้หงเงยหน้ามองดูชายที่เอ่ยกับเขาจากนั้นจึงพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"ท่านลุงท่านนี้ ชีวิตข้าไม่เคยเสียน้ำตาให้กับสิ่งใด แต่กับมารดาที่จากไปแล้วกลับถูกคนที่นางเลี้ยงมากับมือใส่ร้าย ข้าที่เป็นบุตรชายของนางนั้นเสียใจแทนนางจนไม่อาจห้ามน้ำตาได้จริงๆ"("เว่ยเว่ย..ไอ้ที่เจ้าให้มาทาตานี้มันได้ผลเกินไปไหม เล่นละครจบแล้วข้าจะหยุดร้องไห้ได้หรือไม่กันเล่า") กู้จื่อเว่ยหยิบเอาบาล์มแก้ปวดใส่กระปุกมาให้เขาป้ายตาหากร้องไห้ไม่ออก ส่วนกู้หงเมื่อเอ่ยออกมาจนหมดชายชราก็ถอนหายใจเอ่ยถามเขาเช่นกัน"เจ้าหนุ่ม หากเจ้าไม่รังเกียจจะเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่ เผื่อข้าจะช่วยอะไรเจ้าได้"กู้หงหยิบกระดาษออกมาก่อนจะมองอย่างเหม่อลอยเอ่ยเบาๆ "นี่คือหนังสือสมรสที่ทางการรับรอง และยังมีหนังสือผ่านทางที่เก็บเ
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก เขียนบทให้ลุงรอง
กู้จื่อเว่ยหันมายิ้มให้หลงเฮ่าเทียน นางมีวิธีจัดการคนเหล่านั้นเพียงแต่ต่อหน้าคู่หมั้นและแม่ทัพจินนางย่อมต้องเรียบร้อย พวกเขาจะได้เชื่อใจและดูแลบิดานางให้ เรื่องนี้ต้องให้ลุงรองช่วยจึงเอ่ยกับหลงเฮ่าเทียน"พี่หลง พอดีข้ามีบางเรื่องต้องไปจัดการ ข้าจะไปหาลุงรองหากไปช้าจะมืดเสียก่อนเจ้าค่ะ""พี่ขี่ม้าไปกับเจ้าก็แล้วกัน เราสองคนหมั้นหมายกันแล้วไม่มีอะไรไม่สมควรหรอก""โอ่ว...เช่นนั้นก็ได้"กู้จื่อเว่ยไปขออนุญาตมารดาเพื่อไปหาลุงรองของนาง หลงเฮ่าเทียนพานางขึ้นม้าก่อนจะเหวี่ยงขาตามขึ้นมาคร่อมตัวนางที่อยู่ด้านหน้าจากนั้นก็พานางไปหมู่บ้านที่กู้หงอาศัยอยู่กับภรรยา ไม่นานก็มาถึงหมู่บ้าน ทันทีที่ชาวบ้านเห็นม้าสีดำตัวใหญ่ต่างก็พูดคุยกัน"นั่นม้าตัวใหญ่ยิ่งนัก ราคาตัวหนึ่งไม่ต่ำกว่าห้าพันตำลึงเชียวนะ""นั่นน่ะสิ.....บ้านใครกันร่ำรวยขนาดนี้"ชาวบ้านคนหนึ่งเดินมาถามหลงเฮ่าเทียนที่บังคับม้าเดินเข้ามา"เอ่อ...นายท่านมิทราบว่ามาหาผู้ใดหรือขอรับ"หลงเฮ่าเทียนเอ่ยกับกู้จื่อเว่ย"เว่ยเว่ยเจ้าไม่เคยมาหาลุงรองที่นี่หรือจึงไม่รู้จักบ้าน""ไม่เคยเจ้าค่ะ ตาแก่ยายแก่เอ๊ย ท่านปู่กับแม่เฒ่าหลี่วันๆ
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ข้าจะทำให้เขาถูกไล่ออก
วันรุ่งขึ้นหลงเฮ่าเทียนพาคนมาสร้างโรงเรือนให้กับนาง เป็นทหารของทางอำเภอทั้งหมด โรงเรือนกว้างสองจั้งยามสามจั้งจึงเสร็จภายในสองวัน กู้จื่อเว่ยจ่ายค่าแรงและยังมอบเสบียงให้อีกด้วย แม้ว่ามารดากับเจียงโม่เหวินจะงงที่นางสร้างโรงเรือนทับต้นหญ้า ทำไมนางไม่ถามหญ้าก่อนสร้าง หลงเฮ่าเทียนเดินมาหานางแล้วบอกว่าเข้าไปดูด้านในหรือไม่ว่าถูกใจหรือเปล่า"ไปดูข้างในกัน หากเจ้าจะถางหญ้าพวกพี่จะถางให้รับรองความลับไม่รั่วไหลแน่""อืม..ก็ดีเจ้าค่ะ"สองคนเข้ามาด้านใน ด้านในปักคบเพลิงแค่อันเดียวเท่านั้น แสงสว่างสลัวๆ กู้จื่อเว่ยเดินจูงมือชายหนุ่มสำรวจก่อนจะนั่งยองๆแล้วดึงหญ้าที่ปิดปากบ่อน้ำพุร้อนออก นางเอ่ยกับเขา"พี่หลงท่านดูสิ นี่คือน้ำพุร้อน หากข้าสามารถขุดขยายได้ตรงนี้ก็สามารถสร้างเรือนปลูกผักหน้าหนาวได้ หรือไม่ก็เอาไว้ให้ท่านแม่แช่เพื่อรักษาร่างกาย"หลงเฮ่าเทียนมองไปยังอีกสองจุดที่มีควันลอยกรุ่นขึ้นมาเช่นกันเมื่อนางเดินไปถอนหญ้าที่ปากบ่อออก ร่างเล็กจุ่มมือลงไปล้างก่อนจะวักน้ำสาดใส่เขาแล้วหัวเราะ หลงเฮ่าเทียนลุกขึ้นมาก่อนจะรวบเอวบางรั้งมาหา เขาโน้มใบหน้าลงมาสบตากับนางใบหน้าหวา
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ข้าสัญญากับท่านว่าจะเบามือ
หลงเฮ่าเทียนมาหานางในตอนเย็นเพื่อพูดคุย เมื่อมาถึงก็เห็นเสบียงมากมายกองรวมกัน มีผ้าใบคลุมเอาไว้เขาจึงเอ่ยถาม"มากมายเพียงนี้น่าจะสามคันรถเชียวนะ""พี่หลงของท่านพ่อข้าหนึ่งคันรถ อีกสองคันรถให้พวกท่านกับทหารในค่าย""เว่ยเว่ย...เจ้ายอมจ่ายถึงสองร้อยตำลึงเพื่อจ้างคนมาเลื่อยต้นไม้เหล่านั้นไม่สิ้นเปลืองไปหน่อยหรือ หากเจ้าอยากได้แผ่นไม้ก็ไปหาซื่อเอาที่โรงเลื่อยก็ได้นี่นา"กู้จื่อเว่ยส่งขนมดอกท้อที่มารดาทำให้เขา ปกติหลงเฮ่าเทียนไม่ชอบขนมหวานแต่นี่เป็นขนมที่นางให้เขาจึงรับมากัดกินอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่ามันจะหมดเร็ว กู้จื่อเว่ยตอบคำถามของเรื่องต้นไม้"หลายปีก่อนมีพายุลูกใหญ่และฝนตกติดกันหลายวัน ต้นไม้หักโค่นไหลลงมาจากบนเขา บางต้นที่อยู่ริมฝั่งก็ถูกลมพายุพัดหักเช่นกัน ก้อนหินที่กระจายเต็มที่ดินของข้านั้นก็เพราะถูกน้ำซัดขึ้นมา ต้นไม้ต้นเล็กๆที่ชาวบ้านพอจะเลื่อยไหวก็มีคนตัดไปหมดแล้ว ส่วนต้นใหญ่ๆพวกเขาเอาไปไม่ไหว พี่ไม่สังเกตหรือว่าบ้านข้าเวลาที่ในตก น้ำในลำธารมันเอ่อล้นขึ้นมาจนเกือบถึงหน้าบ้าน เพราะต้นไม้เหล่านี้มันขวางทางน้ำอยู่ ทำให้ไหลไปแม่น้ำด้านล่างไม่ได้"หลงเฮ่าเทียนเพ
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ข้าเชื่อว่าท่านพ่อยังไม่ตาย
จากนั้นก็เดินกลับบ้าน ทางด้านเด็กน้อยกู้จื่อหยางก็ตั้งหน้าตั้งตาเก็บเศษไม้เอามาทำฟืนไว้ได้เยอะพอสมควร เขาหันขวับมามองหาพี่สาว พอดีกับที่นางเดินยิ้มกว้างมาให้น้องชาย ก่อนที่จะชูเป็ดป่าในมือให้ดู กู้จื่อหยางรีบวิ่งมาหาพี่สาวทันที เด้กน้อยตื่นเต้นนั่นมันเนื้อเชียวนะ พวกเขาจะได้กินเนื้อกั
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ต้องจัดการชีวิตตนเองก่อน
เงินที่มาจากการที่บังคับฟางอี้เฉียวให้กลับไปเอาเงินจากบ้านเดิมมาอุดหนุนก็จะหายไป แถมสตรีที่ตนเองมองว่าอัปลักษณ์กลับได้กินเนื้อทุกมื้อ ที่สำคัญสิวบนใบหน้าฟางอี้เฉียวนั้นกู้จื่อเว่ยคนนี้มีทางรักษาให้หายอีกด้วย สุดท้ายหากหญิงงามหลุดมือกู้หลินจะทำเช่นไร กล้าลงมือกับสือเหยียนหรือเปล่าขนาดหมีเขาย
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ลากไปตายทั้งหมู่บ้านนี่แหละ
เสียงด่าทอเซ็งแซ่รอบตัวทำเอาศีรษะของคนที่นอนอยู่แทบระเบิดที่แท้ กู้จื่อเว่ยฟื้นตั้งนานแล้ว เธอแสร้งหลับเพื่อประมวลผลความทรงจำอันสับสนกระจัดกระจาย วิญญาณเด็กสาวโชกเลือดที่เธอเห็นในออฟฟิศแท้จริงแล้วก็คือเจ้าของร่างนี้ที่ถูกป้าสะใภ้ผลักศีรษะกระแทกก้อนหินจนตายคาที่ ส่วนบุรุษที่ออกหน้าปกป้องเธออยู
ทะลุมิติมาเลี้ยงดูครอบครัวที่ตกยาก ช่วยครอบครัวข้าด้วย
กู้จื่อเว่ย มุ่งมั่นทำงานล่วงเวลาเพื่อคว้าตำแหน่งผู้จัดการภาคมาครองให้ได้ ช่วงนี้เธอต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำเพราะคู่แข่งในแผนกก็ฝีมือเก่งกาจไม่ใช่น้อย วันนี้ใน ออฟฟิศ เหลือเพียงเธอคนเดียวเนื่องจากเพื่อนร่วมงานกลับกันหมดแล้ว ร่างบางรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างเร่งรีบ พรุ่งนี้ก็จะเป็นงานเลี้ยงบริษัทฉลองยอ
Anda juga akan menyukai
ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.5K Dibacaพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์447.6K Dibacaยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย852.2K Dibacaอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู998.9K Dibacaพลิกชีวิตพระชายาผู้ถูกทอดทิ้ง
โย่วจื่อฉา420 Dibacaดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่104 Dibacaเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง1.3K Dibacaเลือดกับมังกร
Lee35 Dibaca
