LOGINShare
บทที่ 111
publish date:
2026-10-03 19:57:33เพียงไม่กี่ชั่วโมง ชาวบ้านจำนวนมากก็เริ่มแตกตื่น บางคนรีบนำยาที่ได้รับกลับมาตรวจ บางคนหยุดกินยาทั
Latest chapter
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 111
เพียงไม่กี่ชั่วโมง ชาวบ้านจำนวนมากก็เริ่มแตกตื่น บางคนรีบนำยาที่ได้รับกลับมาตรวจ บางคนหยุดกินยาทันที หน้าสถานีอนามัยเต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งตะโกนขึ้น“ถ้ายาเป็นของปลอม ใครจะรับผิดชอบ”หญิงอีกคนร้องไห้ “ลูกฉันก็กินยาไปแล้ว”ผู้ใหญ่บ้านพยายามห้ามทุกคน “ใจเย็นก่อน”แต่ความหวาดกลัวแพร่กระจายเร็วกว่าคำอธิบายหลี่น่าเดินออกมายืนหน้าคลินิก เธอมองผู้คนทีละคน หลายคนคือคนที่เธอเคยช่วยชีวิต หลายคนคือคนที่เคยร่วมกันซ่อมคลินิก วันนี้ ดวงตาของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความกังวล หลี่น่าสูดหายใจลึก“ทุกคนฟังฉัน” เสียงพูดคุยค่อย ๆ เงียบลง“ตั้งแต่ตอนนี้ ขอให้ทุกคนนำยาที่ได้รับจากสถานีอนามัยกลับมาตรวจทั้งหมด หากพบว่าเป็นยาปลอม ฉันจะรับผิดชอบดูแลการรักษาเอง”ชายคนหนึ่งถามเสียงดัง“แล้วจะมั่นใจได้อย่างไรว่าไม่ใช่คุณที่เอายาปลอมมา”ทั้งลานเงียบกริบ คำถามนั้นรุนแรง แต่หลี่น่าไม่หลบเลี่ยง“ถ้าฉันเป็นคนทำ ฉันคงไม่เป็นคนแรกที่สั่งหยุดใช้ยาและเรียกคืนทั้งหมด ฉันจะพิสูจน์ความจริงให้ทุกคนเห็น”น้ำเสียงหนักแน่
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 110
หลี่น่าไม่ได้แสดงความคิดเห็น แต่สายตาของเธอไม่เคยละจากหนิงเอ๋อเลย เธอสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายมักถามคำถามที่ไม่จำเป็น“คุณหมอหลี่ออกเยี่ยมบ้านกี่โมงคะ ปกติคุณหมอกลับบ้านดึกไหม คลินิกมีเวรกลางคืนกี่คน คุณหมอเก็บกุญแจห้องยาไว้ที่ไหน”คำถามแต่ละข้อดูเหมือนเป็นการเรียนรู้งาน แต่เมื่อรวมกันแล้ว กลับเป็นข้อมูลด้านความปลอดภัยทั้งหมด หลี่น่าตอบเพียงบางส่วนและหลีกเลี่ยงข้อมูลสำคัญทุกครั้งคืนนั้นหลังทุกคนกลับบ้าน หลี่น่าเดินตรวจคลินิกตามปกติ เมื่อเปิดห้องเก็บยา เธอชะงักเล็กน้อย กล่องยาแก้อักเสบถูกเลื่อนจากตำแหน่งเดิม คนอื่นอาจไม่สังเกตแต่เธอจำได้ เพราะเป็นคนจัดชั้นยาเองเธอเปิดสมุดตรวจนับเวชภัณฑ์ จำนวนยายังคงครบ ไม่มีอะไรหายไป แต่เธอมั่นใจว่ามีคนเข้ามาในห้องนี้ หลี่น่าค่อย ๆ ปิดตู้ยา ก่อนใช้ดินสอขีดเส้นเล็ก ๆ ไว้ตรงมุมประตูด้านใน จุดที่แทบไม่มีใครมองเห็น จากนั้นเธอวางเส้นผมเส้นหนึ่งพาดไว้ระหว่างวงกบกับบานประตู หากมีใครเปิดประตูในคืนนี้ร่องรอยเหล่านี้จะหายไปอีกด้านหนึ่งของหมู่บ้าน หนิงเอ๋อนั่งอยู่ในห้องพักชั่วคราว จางเปียวแอบเข้ามาทางหน้าต่างด้านหลัง“เป็
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 109
หลี่น่าพยักหน้า “ฉันรู้ค่ะ เขาไม่ใช่ชาวบ้าน”“แล้วเป็นใคร”“ยังไม่รู้ แต่เขาไม่ได้มาหาหมอ เขามาดูพวกเรา”คำตอบนั้นทำให้ผู้ใหญ่บ้านสีหน้าจริงจังขึ้นทันทีคืนนั้น จางเปียวส่งรายงานไปยังหวังกั๋วเฉียงผ่านเครื่องรับส่งวิทยุขนาดเล็ก“เป้าหมายระวังตัวมาก เริ่มสงสัยแล้ว”เสียงหวังกั๋วเฉียงดังลอดลำโพงออกมา“ดี...ยิ่งระวังมากเท่าไร ก็ยิ่งเหนื่อยมากเท่านั้น จับตาดูต่อ หาจุดอ่อนของเธอให้เจอ”จางเปียวตอบรับ “ครับ”เสียงวิทยุเงียบลง ชายคนหนึ่งถามขึ้น“จุดอ่อนของผู้หญิงคนนั้นคืออะไร”จางเปียวมองไปทางหมู่บ้านที่มีแสงไฟส่องอยู่ไกล ๆ“ลูกชาย...กับคนในหมู่บ้าน”สองวันต่อมา หวังเฉินอวี่เลิกเรียนตามปกติ ระหว่างเดินกลับบ้านกับเพื่อน เขาสังเกตเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ชายคนนั้นยิ้มให้“หนูชื่อเฉินอวี่ใช่ไหม”เด็กชายชะงัก “ครับ”“ลุงเป็นเพื่อนพ่อของหนู”หวังเฉินอวี่เบิกตากว้าง “จริงหรือครับ”“จริงสิ”“พ่อหนูฝากของมาให้”ชายคนนั้นล้วงลูกอมออกมาจากกระเป๋า แต่เฉินอวี
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 108
เจ้าหน้าที่สาธารณสุขที่ยืนดูอยู่ตลอดอดพูดไม่ได้“คุณหมอวินิจฉัยเร็วมาก”หลี่น่าหัวเราะ “ประสบการณ์ช่วยได้ค่ะ”แต่ในใจเธอรู้ดี ประสบการณ์เหล่านั้นได้มาจากชีวิตก่อนที่ต้องทำงานหนักในโรงพยาบาลใหญ่ และจากการถูกใส่ร้ายจนต้องสูญเสียทุกอย่าง วันนี้ สิ่งที่เคยเป็นบาดแผล กลับกลายเป็นพลังในการช่วยชีวิตคนอื่นเย็นวันนั้น หลังคนไข้กลับหมดแล้ว ผู้ใหญ่บ้านนำกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้“คุณหมอ”“นี่อะไรคะ”“รายชื่อคนที่อยากช่วยคลินิก”หลี่น่ารับมาเปิดดู มีทั้งคนอาสาปลูกสมุนไพร คนอาสาซ่อมรั้ว คนอาสาตัดฟืน คนอาสาเฝ้าคนไข้ตอน กลางคืน แม้แต่เด็กนักเรียนก็เขียนชื่อไว้ หวังเฉินอวี่เองก็มีชื่ออยู่ในนั้น หน้าชื่อของเขาเขียนว่า"ช่วยถือของให้แม่"หลี่น่าหลุดหัวเราะทั้งน้ำตา“ลูกชายฉันนี่นะ”ผู้ใหญ่บ้านยิ้มกว้าง “เด็กคนนี้เป็นที่รักของทุกคน”วันต่อมา ครูใหญ่หลิวเหวินเจิ้งเดินพาเด็กนักเรียนทั้งชั้นมาที่สถานีอนามัย เด็ก ๆ ต่างถือกระถางต้นไม้คนละต้น หลี่น่าประหลาดใจ“เกิดอะไรขึ้นคะ”
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 107
“ปลอดภัยทั้งแม่และลูก”ทันทีที่พูดจบ เสียงปรบมือก็ดังขึ้น ชาวบ้านที่ยืนรออยู่หน้าบ้านต่างพากันร้องไชโย“คุณหมอช่วยได้...แม่ลูกปลอดภัย”ข่าวแพร่ไปทั่วหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางพายุที่ยังไม่หยุด แต่รอยยิ้มของผู้คนกลับสว่างไสวกว่าท้องฟ้าเสียอีก ระหว่างเดินกลับ ฝนเริ่มซาลง ผู้ใหญ่บ้านเดินเคียงข้างหลี่น่า“ผมเกิดที่หมู่บ้านนี้ เห็นเด็กเกิดมาหลายคน แต่ไม่เคยเห็นใครช่วยชีวิตทั้งแม่และลูกในสถานการณ์แบบวันนี้”หลี่น่ายิ้มอ่อน “ฉันเพียงทำหน้าที่ค่ะ”ผู้ใหญ่บ้านส่ายหน้า “ไม่ใช่...วันนี้คุณช่วยความหวังของทั้งหมู่บ้านไว้”เช้าวันรุ่งขึ้น สถานีอนามัยแน่นขนัดตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครมาด้วยความหวาดระแวง หญิงชราคนหนึ่งถือไข่ไก่มาหนึ่งตะกร้า“รับไว้เถอะคุณหมอ”ชายชราคนหนึ่งหอบฟืนมาวาง “อากาศหนาว ใช้ก่อไฟ”แม่ของเด็กปอดอักเสบนำผักสดมาให้ “จากสวนของฉัน”อีกคนหอบข้าวสารมา อีกคนเอาน้ำผึ้งป่ามา หลี่น่ารีบยกมือห้าม
ทะลุมิติยุค 80 มาเป็นแพทย์หญิงแสนร้าย บทที่ 106
เหอจื้อหมิงเกาศีรษะเขิน ๆ “พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณ ตั้งแต่คุณหมอมา คนในหมู่บ้านเริ่มเชื่อว่าความเจ็บป่วยรักษาได้”หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามาจับมือหลี่น่า“เมื่อก่อนที่นี่เป็นแค่บ้านไม้เก่า ๆ แต่ตอนนี้ มันเหมือนบ้านอีกหลังของพวกเรา”ชาวบ้านหลายคนพยักหน้าเห็นด้วย หลี่น่าหันมองทุกคน รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้คนเหล่านี้จริงใจยิ่งกว่ารางวัลใดที่เธอเคยได้รับในเมือง ขณะที่ทุกคนกำลังถ่ายรูปหมู่ร่วมกัน ไม่มีใครสังเกตเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่บนเนินเขาฝั่งตรงข้าม หวังเหว่ยเพิ่งเดินทางมาถึงหมู่บ้านหลังถนนเปิดได้ไม่นาน เขามองภรรยาที่กำลังหัวเราะท่ามกลางชาวบ้านด้วยสายตานิ่งงันเธอไม่ได้เป็นเพียงหมอของหมู่บ้านแห่งนี้อีกต่อไป แต่กำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจของผู้คนที่นี่ หวังเหว่ยยกมือขึ้นราวกับอยากเรียกชื่อเธอ แต่สุดท้ายก็ลดมือลง เขาเห็นรอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นมาหลายสัปดาห์และไม่อยากทำลายมันด้วยการปรากฏตัวอย่างกะทันหันเขาจึงเลือกยืนอยู่ห่าง ๆ มองคลินิกไม้หลังเก่าซึ่งถูกชาวบ้านร่วมแรงร่วมใจซ่อมแซม พร้อมบอกตัวเองว่า หากอยากได้ครอบครัวกลับคืนมาเขาคงต้องเริ่มซ่อมหัวใจของภรรยา
You May Also Like
เสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.1K viewsเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey28.7K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้42.5K viewsทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.8K views4 นิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก
หวงตี้ny225 viewsนางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม
ภัสสพิชชา814 viewsข้าอยากพอแล้วกับการรักท่าน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา110 viewsอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.2K views
